Geplaatst op

Kabeljauw in kokosmelk

Er zijn zo van die avonden dat je er gewoonweg zelfs niet aan dénkt om een foto te nemen.

Het was bijzonder fijn, bijzonder aangenaam deze avond, echt waar. Vrienden die al vijfentwintig jaar meegaan, die moet je koesteren.

Gwen had trouwens ook heerlijk gekookt, blijkbaar volgens een recept van Pascale Naessens uit “Mijn pure keuken”. Niet dat ze het boek heeft, maar ze hadden dat vorige week of zo gegeten bij vrienden, en toen het recept onthouden.

Ik schrijf het hier even neer, gewoon zodat ik het zelf niet vergeet, en omdat het zo lekker was dat ik het met u wil delen. Echt.

Ingrediënten (voor vier flinke eters):

– 1 kg kabeljauwfilet
– 500 ml of meer kokosmelk
– vier teentjes knoflook
– vissaus
– een visbouillonblokje
– een doos kerstomaatjes
– een viertal limoenbladeren
– peper en zout
– basmatirijst

Werkwijze:

– snij de knoflook in fijne reepjes, en leg ze op de bodem van een ovenschaal
– leg daarop de visfilet
– besprenkel ruim met vissaus
– overgiet met kokosmelk tot de filet onder zit
– voeg de kerstomaatjes en de limoenbladeren toe
– verkruimel het bouillonblokje erover
– zet in een oven van minstens 200°, totdat de kokosmelk kookt en de kerstomaatjes openbarsten. Hou zorgvuldig in de gaten, dat je vis gaar is, maar niet uit elkaar valt
– kruid af met peper en zout
– serveer met basmatirijst

Smakelijk!

Geplaatst op

Quiche met kalkoen en prei, en weinig calorieën

IMG_9002

Eigenlijk is het een variante van het recept dat ik hier heb gepost, en dat was op zijn beurt dan weer een variante op een Weight Watchers-recept uit Stap voor Stap Gezond Koken.

Het originele had naar mijn goesting niet genoeg groenten, en ik ben ook verzot op bladerdeeg, dus heb ik het aangepast. Het is nog steeds lang zo vet niet als een echte quiche, en het blijft een magere maaltijd, maar wel zeer lekker.

Wat heb je nodig? (4 personen)

– een rol bladerdeeg (niet met boter)
– 1/2 kippenbouillonblokje
– 420 gr kalkoen (of kip, naargelang waar je zin in hebt)
– 2 ajuinen
– rozemarijn, liefst vers, maar die had ik niet
– 2 eieren
– een dikke steel of twee prei
– 75 ml ongezoete gecondenseerde melk
– 2 eetlepels room (5% vet)
– zout en peper
(- optioneel: geraspte kaas)
– quichevorm (in mjin geval een stenen ronde taartvorm, ideaal want je kan er in snijden)
– oven op 200°C

Hoe doe je het?

– Los het bouillonblokje op in een steelpan met een halve liter water. Snij de kalkoenfilet in repen, en gooi hem samen met de gesnipperde ajuin, de gesneden en goed gewassen prei en de rozemarijn in de bouillon. Laat ongeveer een kwartier koken.
– Laat uitlekken en afkoelen, en trek het vlees uit elkaar. Leg de bladerdeeg in de vorm, en leg de kalkoen met de ajuin, prei en rozemarijn er bovenop. Eventueel kan je nog wat champignons toevoegen, als je het te weinig vindt.
– Klop de eieren los met de melk en de room, voeg peper en zout toe. Giet over de kalkoen. Bestrooi eventueel met de kaas en zet een twintigtal minuutjes in de voorverwarmde oven.

Serveer met een flinke portie groen.

Geplaatst op

Canneloni met ricotta, geitenkaas en courgette

Ik had nog canneloni liggen, en wilde daar eindelijk iets mee doen. Een paar zoekwoorden op internet brachten me bij het volgende recept: simpel, vrij snel klaar (als je de oventijd niet meerekent), en superlekker. De kinderen waren er verzot op!

IMG_7866

Ingrediënten (voor vier personen):

– een doos canneloni, minstens 12 (maar ik had er meer nodig want ik had vulling over)
– sjalot naar smaak
– twee gewone courgettes
– een koffielepel olijfolie
– 100 gr. ricotta
– 100 gr. zachte geitenkaas (genre Chavroux/Chevridoux)
– eventueel wat in stukjes gesneden gekookte hesp
– oregano
– peper en zout

Voor de tomatensaus:
– ajuin naar smaak
– een doos gepelde tomaten in stukjes
– koffielepel olijfolie
– peper en zout
– een lepel rode wijnazijn

Hoe ga je te werk?

– snipper de sjalotjes en fruit ze in de olijfolie.
– rasp de courgettes (dat gaat ongelofelijk snel en gemakkelijk, geloof me) en stoof ze mee met de sjalotjes. Laat wat afkoelen.
– meng de geitenkaas met de ricotta, roer er dan de sjalotjes en courgettes onder, en kruid met peper, zout en oregano.
– als je er graag wat vlees bij hebt, kan je er wat gekookte hesp onder mengen.
– vul de canneloni met de mengeling. Ik kook de canneloni niet op voorhand, want ik vind het zo al een gepruts als die dingen nog hard zijn. Het verschil is dat ze gekookt maar 20 minuten in de oven moeten, en ongekookt minstens een half uur tot 40 minuten.
– maak de simpele tomatensaus: fruit de gesnipperde ajuin in de olie, voeg de tomatenblokjes toe, en laat sudderen. Voeg naar smaak peper en zout toe, eventueel nog andere kruiden. Je kan er optioneel de wijnazijn en zelfs twee lepels suiker aan toevoegen, maar voor mij hoeft dat absoluut niet.
– schik de canneloni in een ovenschaal, overgiet met de tomatensaus, dek af met zilverpapier, en schuif in een op 200° voorverwarmde oven.
– ik heb na een half uurtje het zilverpapier eraf gehaald, een restje geraspte kaas erover gestrooid, en nog tien minuutjes laten staan.

Voor de Weight Watchers: zonder de hesp moet je zeven propunten rekenen voor een portie van drie rolletjes. Dat lijkt weinig, maar was meer dan genoeg.

Smakelijk!

Geplaatst op

Wraps

Nog eens een recept. Enfin ja, eigenlijk meer een ideetje, want je kan er alle kanten mee uit.

Op Facebook was een aantal dames namelijk nogal enthousiast over wraps. Toen ik ze vorige week zag liggen in de Lidl, griste ik dan ook een pakje mee, om eens uit te proberen.

Woensdagmiddag heb ik ze gemaakt, en de kinderen waren eigenlijk echt wel geestdriftig: ze hebben alledrie bijzonder goed gegeten, en ik ook trouwens.

Veel is er niet aan: je bakt een hoop groenten aan in de pan, doet er eventueel wat vlees bij, kruidt stevig af, laat even uitlekken, en je vult er de wraps mee op, nadat je die even hebt opgewarmd in de microgolf. Et voilà: lekker, snel, en gezond.

Vorige week zaten er champignons in, paprika, courgette, en in vier gesneden kötbullar ofte Zweedse balletjes uit de Ikea.

Vandaag was er een variatie op: kip, broccoli, ajuin, wortel, paprika, kerstomaatjes en courgette. De kippenblokjes had ik eerst wel flink aangebakken in de pan, opzij gehouden, de groenten gestoofd, en dan de kip er weer bij, met een scheut sojasaus. Volgende week ga ik het eens proberen met echte wokgroenten en varkensreepjes, kwestie van af te wisselen.

IMG_7829

Geplaatst op

Broodpudding, min of meer op zijn Weight Watchers

Een deftig ontbijt vinden zonder veel calorieën, da’s soms wel een opgave. Het moet iets zijn waar je de voormiddag mee door komt, maar dat ook geen massa WWpunten kost. Zoeken en proberen, dus, want wat voor de één werkt, werkt niet noodzakelijk voor de ander.

Op mijn WWgroepje op Facebook postte iemand het volgende recept voor broodpudding. Zij vond dat een ideaal ontbijt: snel, lekker, en goed vullend. Ik lag nog met een hoopje oud brood, dus waarom niet?

broodpudding1

* 750 ml magere melk
* 450 gr oud brood
* 5 eieren
* 1 zakje vanillesuiker
* 20 gr vanillepoeder (puddingpoeder dus)
* 125 gr rozijnen
* kaneel
* zoetstof
* naar smaak rum essence, of iets anders. Ik heb vanille gebruikt

Laat het brood weken in de melk tot het lekker zacht en soppig is. Ik zet er trouwens altijd even mijn soepmixer in: ik hou niet van stukken in de broodpudding, en met een pureestamper ben je wel even bezig. Voeg de rest toe (behalve de rozijnen) en mix nog even door. Voeg de rozijnen toe, roer goed om ze netjes te verdelen, en giet in een beboterde bakvorm. Ik was het invetten vergeten, en het heeft me behoorlijk wat moeite gekost om hem uit de vorm te krijgen. Bak in een voorverwarmde oven op 200°. De baktijd moet je zelf wat inschatten: het recept zei een uur, maar bij mij was dat amper een dik half uur.

Ik heb het geheel in twaalf stukken gesneden, 5 punten elk. Geen ruim ontbijt, maar eigenlijk wel voldoende, en je doet er effectief een voormiddag mee, heb ik gemerkt. Enfin, ikke toch.

broodpudding2

Geplaatst op

Snelle Thaise curry met kip… of toch ongeveer

Ik zat te bladeren in het ‘Gezond Gezin’ boek van Weight Watchers, en kwam een snelle Thaise curry tegen. Ideaal, dacht ik. Alleen hou ik niet zo van varkensvlees, en verving ik dat door kip. Ik maakte een boodschappenlijstje op voor Bart, en zag het volledig zitten.

pijpajuin

Alleen bleken de krielaardappeltjes die hij meegebracht had, geen ‘natuur’ te zijn, maar reeds gekruid met chili en zo. En vond ik nergens mijn groene currypasta terug, terwijl ik er zeker van was dat ik er staan had (ik heb ze drie dagen later gevonden, uiteraard). Oh, en waren de kerstomaatjes bijna op. Ach ja, het ging sowieso wel lekker zijn, daar was ik gerust in. En ik kreeg gelukkig wel gelijk. Het ziet er totaal anders uit dan op de foto in het boek, maar minstens even lekker, vermoed ik.

Wat zit erin? Kip dus, bouillon, kokosmelk, voorgekookte krielaardappeltjes, lente-uitjes, kerstomaten, paprika en citroensap. Het is een kwestie van wokken, dus effectief klaar binnen het kwartier.

Te vinden in ‘Gezond Gezin’ op pagina 230, 5 propunten per persoon. Van Weight Watchers, uiteraard.

Geplaatst op

Tajine met lamsgehaktballetjes en acht groenten

Zo’n zalig recept zeg! Ik heb dit gevonden in het ‘Gezond Gezin’ boek van de Weight Watchers (p. 278), en het was een instant hit! De kinderen waren enthousiast, Bart vond het bijzonder lekker, en zelf vond ik het zalig, en dat voor tien propunten per portie.

tajine

Ik heb het niet in een tajine gemaakt omdat ik er gewoon geen heb die zo groot is, maar om het even welke pan met dikke bodem (een sauteerpan, bijvoorbeeld) en een deksel werkt even goed hoor!

Enfin, het is een kwestie van alle groenten (ui, wortel, aardappel, paprika, courgette, tomaat (uit blik), diepvrieserwten en kikkererwten) lang genoeg te laten stoven, met komijn, ras el hanout en peper en zout erbij, in wat bouillon, en er dan de vooraf in de oven gebakken lamsgehaktballetjes bij te doen. En er de tijd voor te nemen, want het duurt wel even voordat al die groenten gesneden zijn, en alles lang genoeg gesudderd heeft.

Voor het exacte recept moet ik je helaas doorverwijzen naar het boek, maar ik garandeer u: machtig lekker!

Geplaatst op

Kip, champignons, tagliatelle en Boursin Cuisine Light

In de categorie Luiewijveneten kan dit recept eigenlijk wel tellen, ja. Qua calorieën weet ik het niet, ik heb het niet uitgerekend, maar ik denk dat dat best wel meevalt.

luiewijven

De foto is niet zo appetijtelijk, omdat het eigenlijk een restje is dat ik de volgende dag heb opgewarmd, en gewoon op het bord had gekwakt voor ik dacht aan een foto. Maar bon:

– bak stukjes kipfilet in een koffielepeltje olijfolie
– stoof de in schijfjes gesneden champignons tot ze gaar zijn
– kook intussen je pasta gaar
– kiep de champignons en de uitgelekte pasta bij de kip, doe er een half potje Boursin Cuisine Light bij, roer, klaar!

De jongens waren bijzonder enthousiast, vonden het superlekker. En ik, ik had eten op tien minuten *geeft zichzelf een speekmedaalde*. En gij nu.

Geplaatst op

Eenvoudige tomatensaus

Ik blijf toch echt wel fan van de ‘Gezond Gezin’ kookboek van Weight Watchers. Echt, als ge die nog niet hebt: gewoon gaan halen.

Ik had in de ijskast nog tomaten liggen, een overschot van het familiefeest, en die moesten toch wel dringend op. Maar wat doe je met verse tomaten, als je kinderen niet zo zot zijn van rauwe tomaten? Juist, tomatensaus maken. En dan gooi je er gewoon het overschotje van de gele paprika ook in, nietwaar?

tomatensaus

Simpel, lekker, en vooral ook zonder calorieën.

Twee sjalotten, zes grote tomaten (en in mijn geval dus nog een paprika), knoflook, een takje rozemarijn, een paar takjes tijm, een blaadje laurier, en peper en zout. Sjalot en knoflook aanstoven, rest erbij, en dan laten sudderen. Simple comme bonjour, en echt vree lekker. Zeker met wat gebakken kippenreepjes, en tagliatelle verde.

Te vinden op pagina 251 van ‘Gezond Gezin’, van Weight Watchers.

Geplaatst op

Scampireceptje, poepsimpel en supersnel

Wat doe je als je ’s avonds moet koken omdat de jongens op dagkamp zijn, maar je dochter brood ’s middags een meer dan bizar idee vindt? Juist ja, twee keer koken. ’s Middags mag het dan eerder een ‘snack’ zijn, iets dat snel gaat, en desnoods niet altijd evenveel groenten bevat, maar toch niet ongezond is.

Ik merkte dat er in de ijskast nog passata stond, een overschot van de pizza van zondag. En dan zie ik het al meteen volledig voor me:

scampi

Simpel.

Je kookt de gewenste hoeveelheid pasta, en intussen haal je per persoon acht scampi uit de vriezer. Leg ze heel even in een kommetje heet water om ze te ontdooien, en snij intussen een ajuintje fijn. Bak dat ajuintje glazig in wat olijfolie, gooi er de uitgelekte, of zelfs drooggedepte scampi bij. Zodra ze roze zijn, giet je er behoorlijk wat passata bij (als je dat niet staan hebt, is een blik tomaten in blokjes nog beter, dan heb je meteen ook groente). Laat even opkoken, doe er naar smaak ultralichte room bij, en peper en zout en andere kruiden. Kiep de intussen gaargekookte en netjes uitgelekte pasta erbij, en klaar!