Geplaatst op

Nascholing

Nu we geen pedagogische studiedagen meer krijgen van Zuhal Demir, moeten we onze woensdagnamiddagen daarvoor opofferen.

Het ging deze namiddag drie uur lang over Effectieve Didactiek, en eigenlijk was dat enkel een opfrissing van de basisdidactiek in onze opleiding. Ja, wij zijn professionals, en ja, wij weten hoe leren werkt, dat je dus eerst een input hebt, dat die naar je werkgeheugen gaat, en dat het de bedoeling is dat die kennis naar je langetermijngeheugen gaat. En dat je dat dus best verankert, en dat daar verschillende manieren voor zijn. En dat vergeten er nu eenmaal bij hoort.

Hij gebruikte wel diverse didactische werkvormen, we moesten brainstormen, of zelfstandig nadenken, stel je voor. En hij stelde zowaar een vraag waar ik als enige op bereid was te antwoorden, terwijl ik er redelijk zeker van ben dat zo goed als al mijn collegae dit wisten. Het enthousiasme was overweldigend.

Nee, in alle ernst: het was een goeie opfrissing, maar ik denk dat dit perfect op één uurtje kon in plaats van op drie lange uren: mijn rug hield het niet uit, ik ben op een bepaald moment een kwartiertje gaan liggen. Een beetje zonde van de tijd, denk ik dan.

Tsja.

Geplaatst op

Nieuwe stoelen!

Eind juni schreef ik nog dat ik op zoek was naar nieuwe stoelen. Ik had wat rondgekeken en mijn goesting gevonden, alleen niet voor 500+ euro per stuk.

Ik had verder gekeken online en was bij Mowelli verzeild, voor de Nora stoel. Bleek dat die een opslagruimte in Nazareth hebben, en dat je daar op zaterdag een afspraak kan boeken om die ook effectief uit te proberen en zo. Bart en ik stonden zaterdag dus in Nazareth en zagen dat het goed was. We bestelden meteen acht stuks en kregen te horen dat die op voorraad waren en dat ze die maandag wellicht konden versturen.

Yup, nog een chance dat Merel vandaag ziek was en dus toevallig thuis – Kobe was er ook wel, maar die hoort vaak de bel niet – want toen ik thuis kwam van school, stonden hier vier grote dozen. Kobe had ze netjes binnengezet, die mannen hadden dus niet verwittigd dat ze langskwamen.

Wij dat dus met enige moeite en vooral veel tijd uitgepakt, want elke stoel zat apart volledig verpakt in van dat dunne vlies en dan nog een hoop dikker synthetisch materiaal, goed voor twee volle PMD zakken. Maar het resultaat mag er zijn: de woonkamer is een stuk opener en lichter geworden. De stoelen kunnen wel niet helemaal onder de tafel (daar hadden we geen rekening mee gehouden) maar het valt nog mee. En wie weet wordt de volgende aankoop dan wel, jawel, een tafel. Misschien.

Geplaatst op

Tandarts

Is dat nu met ouder worden dat mijn tanden zo problematisch worden? Ik heb dus intussen twee implantaten – op het ene moet de kroon nog wel, maar soit – en in mijn achterste kies onderaan links voelde ik een gat. Bleek dat er een vulling was losgekomen, waardoor het vuil daar onder gekropen was en zo. Niks dat de tandarts niet kon oplossen, maar, zei ze, ze dacht dat er ook een barstje inzat tot onderaan. Heel zeker was ze het niet, het kon ook gewoon oppervlakkig in het glazuur zijn. We gingen wel zien of het problemen ging opleveren, voorlopig was het dus wel opgelost.

Hmm.

Ik weet het, ik word 55 en vroeger hadden veel mensen van mijn leeftijd al een vals gebit. De goden verhoeden! Ik ga echt proberen om het bij implantaten en zo te houden, zo’n vals gebit lijkt me vooral ongelofelijk irritant en vreselijk veel gedoe, als ik zag wat dat bij mijn pa was. Dat past dan niet meer, daar kruipt vuil onder, dat schiet los, ge kunt geeneens nen chocotoff of zoiets eten…

Maar het is gelukkig de achterste kies die ik niet echt nodig heb om te kauwen.

Meh.

Geplaatst op

Lectuur: “Two for the Lions” (Marcus Didius Falco #10) van Lindsey Davis

Deze tiende aflevering van de detectivereeks in de eerste eeuw na Christus heeft het deze keer vooral over de gladiatorenwereld. Falco besluit om in dienst te gaan van de overheid om achterstallige belastingen te innen en uit te zoeken welke fraude er zoal gepleegd wordt. Maar wanneer er in een van de gladiatorenscholen die hij onder de loep moet nemen een leeuw wordt neergestoken en daarna ook nog een gladiator sterft, kan hij het niet laten om op onderzoek uit te gaan. Want normaal gezien is het de leeuw die executies uitvoert, niet omgekeerd.

Het blijkt een smerig, bijzonder competitief wereldje te zijn, en laat dat nu net de omgeving zijn waarin Falco op zijn best is.

Geen verrassingen bij deze reeks: nog steeds goed geschreven, knappe plot en gelukkig net iets minder misogyn dan de vorige afleveringen. Perfect als ietwat langer tussendoortje, zou ik zeggen.

Geplaatst op

Eigen appeltjes

De foto van de dag toonde het al: ons kleine appelboompje kreunt onder het gewicht van maar liefst 25 appels! Ik vind het zalig, maar heb ook medelijden met het arme boompje: het doet me denken aan een vers van Horatius: ‘Vides ut … nec iam sustineant onus silvae laborantes”.

Daarstraks was er een appeltje afgevallen, en ik heb dat dan maar, onder enig voorbehoud, gewassen en gesneden. Man, maar lekker! Echt zo’n zoet, stevig, sappig appeltje!

We gaan ze niet meteen allemaal plukken: Merel doet elke ochtend een appeltje in haar Skyr bij wijze van ontbijt, en plukt daar nu dus eentje van. Het heeft wel iets, zegt ze: zo ’s morgens buitenstappen, een appeltje plukken en dat dus meteen opeten. Verser kan het niet.

Ik kijk vol verwachting uit naar de komende jaren, want die boompjes zijn nu ocharme vier jaar oud en doen het dus prima. En nu staan er ook twee paulownia’s van twintig centimeter hoog, met hopelijk in de toekomst felpaarse bloemen.