Geplaatst op

Dankbaar

Op het einde van een schooljaar, als je de laatste lessen hebt gehad, is het altijd een beetje een terugkijken op wat je met je klassen hebt bereikt, en hoe je ze had.

Dit jaar had ik mijn eerstes niet mee. Geen idee waarom, maar ik had ze niet, en dat resulteert ook in het feit dat er niet zo heel veel gaan verder doen met Latijn in het tweede.

Mijn tweedes daarentegen, toch een groep van 22 leerlingen met een stevig karakter, had ik wel helemaal mee. Ik moest hen nochtans regelmatig onder hun voeten geven omdat ze niet stil genoeg waren, of omdat ze onder elkaar bezig waren, maar eigenlijk was het een fantastische groep, en dat heb ik niet snel met tweedes. Ze waren zo goed als allemaal altijd aandachtig, werkten mee, ik kreeg respons wanneer het nodig was (en ook wanneer het niet nodig was) en er zaten de nodige fel gebekte tussen, iets wat ik eigenlijk wel graag heb.

Blijkbaar was het gevoel wederzijds, want vandaag kreeg ik nota bene twee kaartjes met een bedanking.

Als afsluiter kregen ze ook de grote Klassiekenquiz: vijf gewone rondes, een tafelronde en vier kahoots over de leerstof van zowat het hele jaar, zowel cultuur als grammatica. Een ideale herhalingsles dus.

Het is de eerste keer dat ze er zo hard voor gegaan zijn: er zijn zelfs groepen die ruzie beginnen maken zijn onderling omdat iemand te snel had afgedrukt bij een Kahoot en het dan ook fout was. Tsja.

Ik ga ze missen, die tweedekes van me, en ik heb bij de directie dan ook gevraagd, aangezien ik 4/5 ga werken om medische redenen, om toch derdes te kunnen houden. Hopelijk lukt dat ook.

Geplaatst op

We zijn eraan begonnen

Jawel, vandaag hadden mijn derdes al meteen examen Latijn. Ze zuchtten en ze zwoegden, maar ik ben er eigenlijk redelijk gerust in, om eerlijk te zijn. Er zullen er wel enkele zijn die in de 50 hebben, maar ik vermoed dat er niemand onder de helft zal hebben.

Ik had al bij al een rustig toezicht: ik kon gewoon zitten en kijken, maar apesaai blijft dat wel natuurlijk.

Morgen zal het vreemd zijn: ik moet dus eerst van half negen tot elf mondeling afnemen in het vijfde, en ondertussen collega’s mijn niet-behandelde tekst laten afnemen, want ik moet om kwart over elf nog gaan lesgeven aan mijn tweedes, en in de namiddag de eerstes. Dat is een mentale spreidstand, geloof me. En dan mag ik vooral niet uitlopen, want dan loopt het helemaal in de soep. Nu, het leerlingensecretariaat is gewaarschuwd en die gaan inspringen als het moet. Maar hoe mijn rug gaat reageren op zeven uren op school, dat weet ik nog niet. Meh.

Maar ik kan in elk geval wel al beginnen verbeteren.

Geplaatst op

Idealiter spreek je normaliter correct uit, ja.

Dit is dus een van mijn pet peeves, mijn kleine ergernissen.

Er zijn dus veel mensen die graag het woord normaliter gebruiken in plaats van normaal gesproken, en idealiter in plaats van in ideale omstandigheden.

Alleen… het gaat hier niet om een inhoudsmaat, dus geen hectoliter, deciliter, en dus geen klemtoon op de i van -iter. Je legt in het Latijn – en dus ook in het Nederlands, want anders gebruik je maar de Nederlandse uitdrukking – de klemtoon op de antepaenultima ofte de derdelaatste lettergreep. Het is dus ideAliter, normAliter.

Serieus.

Gebruik geen Latijn als ge het niet kunt uitspreken!

Geplaatst op

Lectuur: “The Klowns of Kent (Blue Moon Investigations #4)” van Steve Higgs

Yup, deze reeks groeit wel. Deze vond ik eigenlijk echt wel goed qua plot, ook al blijven de personages nogal stereotiep. Ja, het hoofdpersonage loopt zijn lul achterna voor zijn – uiteraard – bloedmooie collega, een van zijn vrienden kan alles wat een rok draagt nog steeds binnendoen zonder moeite, en die twee dashonden zijn nog steeds irritant.

Maar het verhaal zelf begint echt wel goed te komen: het is een goed onderbouwde plot die op een bepaald moment zelfs grimmig wordt. Er zijn namelijk clowns op pad die niet bepaald de kinderminnende soort zijn, wel integendeel: ze belagen mensen tot het uiteindelijk zelfs op moord uitdraait. En om een of andere reden zijn ze vooral uit op Tempest Michaels, ons hoofdpersonage.

Het is de eerste van de reeks die van mij 4 sterren krijgt, en ik ben wel van plan om nog meer van deze reeks te lezen, wanneer het nog eens licht mag zijn. En hopelijk zet Higgs de goeie tendens verder.

Geplaatst op

Laatste taartdag…

Eigenlijk gewoon de laatste les met mijn zesdes, en dat doet elke keer weer raar. En we deden de taartdag eer aan: ik had kokoscake gemaakt, zoals elk jaar, en Nika had chocoladecupcakes mee (die ze eigenlijk vorige week ging maken).

Maar het zijn twee lesuren na elkaar, met de kleine pauze tussen, en Alessio kwam vragen of hij snel even tot aan zijn huis mocht – hij woont in de straat van de school – want ook hij had cupcakes gemaakt, maar dan wel speciale. Zijn ma heeft namelijk een zaak in cupcakes en taarten en zo, en dus ook een fotoprinter voor eetbare hostie. Het resultaat was zalig!

Maar verder moest ik nog wat dingen afwerken: nog even de lijn van de filosofie herhalen, de herhalingstoetsen verbeteren, de laatste vragen beantwoorden…

En dan volgt nog het mondeling examen, de barbecue en de proclamatie, en dan is het weer een lichting die ik kan en mag uitzwaaien.

En ja, elk jaar weer doet dat vreemd…