Geplaatst op

Waarom passiebloemen nooit in een vaas staan

Ik weet nu waarom mensen geen passiebloemen in huis zetten:  het is niet omdat die dingen maar een dag meegaan, want elke dag zijn er nieuwe, en je kan dus probleemloos aanvullen.

Ik had er netjes in een mooi vaasje gezet en was helemaal blij met het resultaat.

Iets later begon ik iets te ruiken. Had er nu een kat in huis gepist? Maar het was nog dat niet. Ik stond recht en begon te snuffelen, waarop mijn neus mij richting, jawel, de passiebloemen bracht.

Die dingen STINKEN! Ze ruiken naar oude kattenpis, gene zever. Mooi, ja, maar ge hebt er geen gedacht van hoe snel die dingen weer buiten zijn gevlogen. 

Urgh.

Geplaatst op

Lectuur: “Three hands in the fountain” (Marcus Didius Falco #9) van Lindsey Davis

Zo af en toe neem ik eentje van deze reeks ter hand: de avonturen van Marcus Didius Falco, detective in het Rome van de eerste eeuw na Christus.

Falco zit een glas wijn te drinken met zijn beste vriend, ergens op een terrasje, wanneer een werker van de gemeente een half verrotte hand uit de verstopte waterleiding haalt. Meteen gaan beide heren – die voor het eerst in duo werken – op onderzoek uit. Niet makkelijk, want de overheid wil niet dat het bekend wordt dat er lichaamsdelen in het drinkwater zitten, om opstand en chaos te voorkomen. Alleen blijkt het geen alleenstaand geval te zijn, en is er misschien wel een seriemoordenaar aan het werk die toeslaat tijdens de publieke feesten.

Echt lichte lectuur is dit niet – daarvoor zijn de boeken te lang en de plot soms te ingewikkeld – maar tegelijk is het ontspannend, vooral ook door de wrange humor die Davies hanteert. Het kinderachtige vrouwenbashen is er een beetje uit, al gebruikt ze nog graag een cliché over getrouwde mannen, ambtenaren, gemeentewerkers en zo meer.

Ik lees dit graag als iets uitgebreider tussendoortje en ik grijp er toch telkens weer naar, dus het moet zijn dat het niet slecht is.

Geplaatst op

Kleine stapjes

Vorige week schreef ik dat ik opnieuw een eigen lokaal heb. Beetje bij beetje ben ik dat nu aan het inrichten, naarmate er plaats komt.

Intussen heb ik de gordijnen die boven in een lokaal hingen, meegenomen naar huis, gewassen, gerepareerd en opnieuw opgehangen. Ja, ik heb zonneschermen in mijn lokaal, maar soms zijn die niet voldoende. Ze geven ook niet echt verduistering als je naar een filmfragment wil kijken, al zijn de schermen ook echt wel goed.

Vandaag heb ik ze dus opgehangen, en intussen staat ook Lucas de klasplant netjes op zijn plaats. Mijn collega heeft ook verder gedaan met het legen van de kasten, en dat maakt me gelukkig.

Kleine stapjes, maar wel leuk!

Geplaatst op

Sjaal voor Merel

Merel vroeg me enkele weken geleden of ik een sjaal voor haar kon maken. In zacht materiaal, met strepen, en lang. Ik liet haar kleuren kiezen, kocht merinowol – ja het is een dure sjaal, al bij al – en begon te haken.

En toen stopte ik elvendertig draadjes in, en was ze er bijzonder blij mee. Gelukkig maar. Ik ben eigenlijk ook zelf wel content van het resultaat, ja.

Mocht er nog iemand eentje willen: je betaalt enkel het materiaal.