tToneel: “Dag winkel”

Vorige zaterdag was er, eindelijk, toch weer tToneel van het KAM. Vorig jaar ging het niet door, dit jaar was het gepland, zoals altijd, voor na de kerstvakantie, maar ook dat kon nog helemaal niet. Ze hebben toen een serieuze gok genomen en het gepland de week na de paasvakantie, en jawel!

Iets minder leerlingen dan anders – ze moesten nu ook een hele week paasvakantie vrij zijn, wat niet voor iedereen lukte – maar nog steeds een puike prestatie. Het is echt niet zomaar een klungelig schooltoneel, het is echt elke keer opnieuw meer dan behoorlijk én met een inhoud.

Hier ga ik het niet opnieuw bespreken, het staat op de schoolwebsite

Ik ben vooral eigenlijk zeer blij dat Merel en Lieze vastbesloten zijn om volgend jaar ook mee te doen. Ik kijk ernaar uit!

Lectuur: “The Wisdom of Crowds (The Age of Madness #3)” van Joe Abercrombie

Na deel een en deel twee volgde uiteraard ook fluks deel drie. Het is eigenlijk best moeilijk om iets te schrijven over een boek, wanneer je echt niks wil vrijgeven over de plot dat de pret kan bederven. Zeker in een derde deel zeg je bijna automatisch dingen die spoilers kunnen zijn voor deel 1 en 2.

Ik ga toch een poging doen, want ook dit boek van Abercrombie is ongelofelijk goed. Waar deel één vrolijk optimistisch begon en in deel twee zowat alles gewoon fout liep wat ook maar fout kon lopen, komt een aantal dingen in deel drie toch wel weer goed. Maar Abercrombie zou Abercrombie niet zijn, mocht hij ook hier niet een aantal favoriete personages de dood injagen.

Het blijft mooi om zien hoe hij zijn personages laat evolueren, hoe ze altijd allemaal een positieve kant hebben, ook al zijn ze eigenlijk de slechteriken, en hoe ook de good guys een behoorlijk duister kantje hebben. Er zijn trauma’s, evoluties, misdaden en berouw… En intussen loopt ook de plot vaak een totaal onverwachte kant op.

Een happy end? Goh… ’t Is te zien hoe je dat bekijkt, veronderstel ik. In zekere zin wel, als in: het kan allemaal nog goed komen. Maar het realisme – ook al zitten we in een fantasiewereld – van Abercrombie laat niet toe dat het de Jane Austen toer opgaat. Ja, het probleem is in die zin opgelost dat er weer mogelijkheid is tot optimisme. En dus ja, een happy end.

Kleine ramp vermeden

Toen ik gisterenvoormiddag uit de tuin binnenkwam, stormde een radeloos huilende Merel op me af.

Ze had haar lange blonde lokken willen brushen met een ronde borstel, maar die dingen zijn vreselijk gevaarlijk: als je eerst in de ene richting draait, en dan in de andere richting zonder dat je je haar hebt losgemaakt uit de borstel, krijg je een gigantische knoop. Merel had geprobeerd het los te maken, en het werd alleen maar erger.

Ik heb geen foto van het haar met de borstel erin, ik denk dat Merel me dan helemaal dood had gedaan. Maar ik heb haar wel gerustgesteld en gezegd dat het goed zou komen, al was ik daar eigenlijk helemaal niet zeker van. De borstel zat namelijk echt compleet vast, en ik weet dat je soms niks anders kan dan het haar knippen. Hmmmmm….

Na eventjes contempleren – en innerlijk dus ook een beetje panikeren, al merkte Merel daar niks van – besloot ik om met een kniptang alle sprietjes van de borstel af te knippen, zodat ik tenminste dat uit haar haar kon krijgen. Ik heb natuurlijk af en toe ook wat van haar haar mee gehad, en het was een geduldwerkje, maar een twintig minuten later was Merels haar toch al borstelloos.

Alleen… Hoe ging ik die knoop er nu uitkrijgen? Gelukkig was Arwen hier, die een antiknoopmiddel bij had. Ik heb Merels haar heel grondig ingespoten daarmee en ben voorzichtig, lokje per lokje, beginnen uitkammen. Ik haalde er ook wel wat afgeknipt haar uit, jammer genoeg. Na een half uur zag het er zo uit:

Nog wat later was het leed geleden, al is ze wel wat haar kwijt. Gelukkig heeft ze een volle haarbos en was het niet helemaal vooraan, zodat de schade eigenlijk niet zichtbaar is. Oef.

Lang leve de anti-klitspray en het geduld en de kniptang van moeder.

Geocachen op de Westerbegraafplaats

Een stralende zondag, en ons pa was er niet, dus nam ik de fiets richting Westerbegraafplaats. Iedereen stoeft hier in Gent altijd over het Campo Santo, maar eigenlijk is deze veel mooier: het is een echt park met veel oude, statueske graven, waarvan een deel ook beschermd is, en terecht.

Ik moest eigenlijk gewoon vijf vragen oplossen en fietste rond, maar ik ben echt veel vaker gestopt dan nodig, gewoon omdat het zo mooi was. Ik geef u hier een paar van de foto’s mee, dan weet je wat je eens moet doen als je op een mooie dag in Gent wat tijd over hebt.

Ik kwam in elk geval helemaal ontspannen thuis ^^

Stommiteiten van Rombaut: aflevering 2

* Stommiteiten van Rombaut #6
Kijk eigenlijk zelden of nooit zelf tv. Heb vakantie. Probeer naar Netflix te kijken. Krijg de tv aan. Heb geen flauw idee hoe ge nu op dat nieuw bakske (van twee jaar oud) zapt naar HDMI2. Zit vijf minuten te prutsen. Roep uw dochter van elf. Stel vast dat ze niet alleen 1 knopje induwt maar ook gigantisch goed kan rologen.
Voel u oud.

* Stommiteiten van Rombaut #7
Spreek af dat iemand uw moto komt ophalen op vrijdag in de voormiddag. Schrijf dat NIET in uw agenda.
Slaap lekker uit en lig te lezen in uw bed vanaf 9.00 uur. Verschiet u dood als uw smartwatch afgaat en er iemand voor uw deur blijkt te staan.
Doe open in uw slaapkleed – want die mens kent u toch van larp, die heeft erger gezien. Geef die mens een koffie en het wifiwachtwoord. Ga douchen.
Vervloek nog maar eens uw eeuwige gevoel voor planning. Of het gebrek daaraan.

* Stommiteiten van Rombaut #8
Rij vrolijk met uw auto op een supersmal baantje ergens in de Vlaamse Ardennen. Zie dat de tractor die voor u rijdt, zich in een bocht op een mennegat installeert zodat gij kunt passeren. Steek vriendelijk uw hand op terwijl ge de tractor voorbij rijdt.
Stel vast dat hij u eigenlijk niet liet passeren, maar plaats maakte voor een nog veel grotere tractor uit de tegenovergestelde richting die gij niet kondt zien achter die bocht. Rij achteruit. Merk dat dat niet evident is met een fietsdrager met twee fietsen.
Voel plots uw rechterachterwiel zijn grip verliezen omdat ge eigenlijk in de gracht aan het rijden zijt. Voel een immense adrenalinerush, ook wel paniek genoemd.
Stel vast dat de tractoren elkaar intussen gepasseerd zijn en dat ge weer vooruit kunt rijden. Voel dat uw auto probleemloos grip heeft.
Zucht opgelucht.
Denk dan bij uzelf dat ge, mocht ge in de gracht gezeten hebben, per slot van rekening wel twee tractors hadt gehad die u los konden trekken. Grinnik.

* Stommiteiten van Rombaut #9
Sta naar uw eigen aanvoelen lekker vroeg op op een zondag. Eet rustig uw croissantje op. Drink een koffie. Sla vergenoegd uw computer open om nog een uurtje te werken voordat ge uw vader moet ophalen.
Hoor uw echtgenoot mompelen dat het algelijk alweer bijna elf uur is. Kijk verschrikt op de klok die op tien voor tien staat. Kijk even niet-begrijpend.
Realiseer u dan plots dat vannacht het uur veranderd is en dat ge dat precies compleet gemist hebt.
Zucht eens diep.
Klap uw computer dicht en ga kleren aantrekken.
Mompel bij uzelf: “Kan die planning nu nooit eens lukken, of wa?”

* Stommiteiten van Rombaut #10
Geniet van een heerlijke dag vakantie waarbij ge uw kot niet uit moet, maar enkel een hele dag moet verbeteren. Prijs u gelukkig dat uw echtgenoot de dag voordien boodschappen heeft gedaan, zodat gij probleemloos kunt koken.
Denk rond de middag aan brood, en neem u voor dat ge er zelf gaat bakken, maar dat het nog te vroeg is.
Vergeet dat broodbakken compleet.
Denk om vier uur aan dat brood, wanneer het te laat is om er nog zelf te bakken. Ga ervan uit dat uw echtgenoot dat nog wel zal halen wanneer hij terugkomt van zijn werk.
Realiseer u om zes uur dat uw echtgenoot pas ’s avonds laat zal thuiskomen. Begin met paniekerig een bericht te sturen naar uw kinderen dat een van hen nog snel om brood moet rijden. Herinner u dan dat uw echtgenoot gisteren langs zijn neus weg heeft gezegd: “Ah, ik heb ook nog extra kaas en hesp gekocht, voor noodcroques-monsieur”. Herinner u ook dat ge daar toen meewarig op gereageerd hebt.
Stuur uw echtgenoot een bericht: “Gij kent mij veel te goed”. Stel vast dat hij quasi meteen weet waarover het gaat.

Bak croques-monsieur.

Stel u het monkeltje rond de lippen van uw echtgenoot voor.
Zucht eens diep.