Pooltafel

Euh ja, er staat dus een pooltafel in de garage.

Hoe dat komt? Wel…

Ik was een tweetal weken geleden met Wolf aan het kletsen over vanalles en nog wat, en toen zei hij dat hij niet graag uitging in de Overpoort of zo, maar dat ze wel regelmatig met wat vrienden gingen poolen, en dat bijvoorbeeld Tiemen thuis ook een pooltafel had en dat dat megawijs was.

“Goh”, zei ik, “het appartement gaat meer dan groot genoeg zijn om er daar ook ene te zetten.”
“Maar dat is wel kweetniehoeduur, zo’n tafel!”
“Ik heb daar geen flauw idee van, en anders bestaat dat wel tweedehands zeker?”
“Goh, dat kost minstens rond de 2000 euro als ge iets deftigs wil, en tweedehands, dat weet ik zo niet, is dat laken dan niet beschadigd en al?”

Een en ander leidde er dus toe dat ik op tweedehands.be keek wat zo’n pooltafel zou kosten, en ja, dat was behoorlijk duur. Tot ik er ene zag staan van 200 euro. Whut? En dan nog nieuw ook! Hmmm, dat klonk te mooi om waar te zijn, maar ik las verder en bekeek ook grondig de foto. En toen bleek dat het een nieuwe tafel was die in het transport beschadigd was en waar dus een hoek af was, maar waarbij het laken dus niet geraakt was en die dus perfect bespeelbaar was. In de achtergrond zag ik meerdere tafels staan, en toen werd het me duidelijk: het was iemand die in caféspelen deed en die een beschadigde tafel had die hij onmogelijk in een café kon zetten, maar die hij dus wel kwijt wilde. Ik bood 200 euro, iemand anders bood mee op, we kwamen akkoord op 250 euro. En toen wilde hij ze voor 50 euro extra ook nog thuis leveren. Ha ja, want die heeft toch chauffeurs op de baan die rondrijden met die tafels.

Eerder deze week werd de tafel geleverd, maar ze geraakte sowieso niet op de trap. Van mij mocht ze in de garage staan, op voorwaarde dat ze die dan opruimden. Wat dus gebeurde terwijl ik in de klassenraden zat: opruimen, op orde zetten en zelfs vegen en dweilen. De hele garage stond in orde en dus mocht de tafel er staan. Ze heeft niet royaal ruimte, maar het valt best wel mee.

Allez, en nu hopen dat ze ginder wel in de lift geraakt dan.

Yak-shaving much?

Een klassiek geval van yak shaving, of ADHD-brein, zo u wil.

Spendeer na uw ontbijt een uur lui in de zetel met spelletjes op uw gsm. Zeg tegen uzelf dat ge eindelijk eens die niet-behandelde teksten moet verbeteren: ge hebt daar nog wel tijd voor tot zaterdag, maar het is principieel, want ge moet om elf uur weg, en het is intussen negen uur.

Ga uw examens halen. Leg die open op de keukentafel, sorteer ze. Realiseer u dat ge daarbij koffie nodig hebt. Zet de koffiemachine aan, steek de ontbijtspullen in de afwasmachine. Vul meteen ook de weekkalender op het witbord aan. Neem uw koffie. Ga naar uw keukentafel.

Neem uw verbetersleutel. Tiens, die zit niet in de envelop. Ga naar uw bureau, waar uw jongste zoon met ADHD zijn intrek heeft genomen. Ga uit van de veronderstelling dat uw modeloplossingen daar op uw ene stapel liggen. Zie zijn bureau vol staan met lege flessen en kopjes. Ruim dat op. Nu ge toch bezig zijt: ruim ook nog inpakpapier en een schaar en zo op.

Besef dat ge afgeweken zijt van uw plan. Keer terug naar dat bureau. Vind uw papieren niet. Denk dat ge ze misschien bij het kladpapier hebt gelegd en daardoor ze gebruikt hebt om larpinfo op te printen. Ga naar de badkamer om die papieren. Merk dat ge nog uw larpkoffertje niet hebt opgeruimd. Ruim dat op. Check die papieren. Merk dat uw modeloplossing er niet tussen zit. Neem, nu ge toch in de badkamer zijt, eerst uw douche. Maak een mental note dat ge micellair water op het boodschappenlijstje moet schrijven. Weet dat ge dat, net zoals de vorige zes keer, toch weer gaat vergeten zijn tegen dat ge beneden zijt.
Kleed u aan, wil nog een was insteken maar bedenk dat die nooit klaar gaat zijn tegen dat gij weg moet.

Ga naar beneden met de larpbriefing in uw hand, leg die op dat ene stapeltje op uw bureau. Leg die stapel wat rechter want anders gaat hij omvallen wegens nogal hoog.

Neem uw computer, want ge hebt uiteraard uw modeloplossing digitaal staan. Zet u aan de keukentafel met uw computer. Typ eerst dit berichtje. Sla uzelf mentaal voor de kop, besef dat het intussen al na tien uur is. Werk toch dit berichtje af. Open uw verbetersleutel.

Zucht eens diep.

Proclamatie van Kobe

Jawel, vandaag heeft ook Kobe officieel zijn diploma van het middelbaar gehaald, in de Wetenschappen-Wiskunde.

Bart zat met Merel en Wolf in het publiek, ik deed als vanouds de begeleiding van de muzikale intermezzi tijdens de proclamatie. En deze keer had ik extra reden om trots te zijn: Kobe speelde namelijk mee. Hij had met enkele vrienden een gelegenheidsbandje opgericht en ze brachten “Come as you are” van Nirvana, met Kobe op basgitaar. Ja, hij meent het echt: hij heeft echt veel geoefend en speelt zeker niet slecht!

En nu is hij dus afgestudeerd, en doet hij maandag zijn ijkingsproef voor de studie Bio-ingenieur, net zoals zijn peter Roeland.

Trotse mama, het zal wel zijn!

 

Barts eerste evenement

Sinds Bart IKAG – I know a guy (and often it’s a girl) – heeft opgericht, werkt hij zich te pletter, maar amuseert hij zich ook opnieuw volop.

Vandaag was hij zenuwachtig: zijn eerste evenement, in Sint-Niklaas, voor een hele resem agency founders, met sprekers, goodie bags en zeer fijne catering.

Hij wist niet goed wat hij moest verwachten, maar zag het wel zitten. En hij had vooral ook Wolf en Merel ingeschakeld als gastheer en -vrouw, om gasten te onthalen en voor alle praktische dingen te zorgen.

Ze waren in de prachtige serre begonnen, maar zijn naar binnen moeten vluchten voor de warmte.

Ik had intussen klassenraden, maar de rug gaf het compleet op tegen zeven uur, en toen kon ik de kinderen gaan ophalen: de autostoel is bijzonder comfortabel en rustgevend voor de rug. Zo zag ik ook nog heel even de locatie en dergelijke.

En de feedback, die was positief, zei Bart. Op naar het volgende evenement!

Zomergem feest (of zoiets)

Gisterenmiddag zat ik rustig in mijn zetel, toen ik bij Jeroen op zijn Facebook iets zag verschijnen van een concert vanavond op het plein voor zijn deur, onder meer met Senne Guns, een oud-leerling. Ik antwoordde dat hij Senne de groeten moest doen, kreeg ze prompt terug, en meteen ook de vraag of ik niet afkwam naar Zomergem. Er was dus een concert met tal van de artiesten die al in de Huiskamerkuren hadden gezeten, een gelegenheidsgroep dus met vooral de muzikanten van Admiral Freebee, maar dus ook Senne Guns, Lara Chedraoui en Rick De Leeuw.

Lang rechtstaan lukt uiteraard niet, maar Jeroen regelde een stoeltje voor me quasi recht voor het podium, en daar zat ik ferm op mijn gemak. Ik zag wat Zomergemse oude bekenden, Merel amuseerde zich met Marie-Julie, en ik, ik zag dat het goed was.

Tegen half elf reden we weer naar huis, met een voldaan gevoel. Carpe diem, op de eerste warme avond van het jaar.