We hadden geleerd van gisteren en dus aten we gewoon ontbijt op het appartement, gezond met yoghurt en fruit en al. We wilden ook niet al te veel tijd verliezen, want om half elf wilden we aan het Design Museum zijn voor de Wes Anderson tentoonstelling. Ik moet toegeven dat ik niet veel van zijn films gezien heb, maar ik ben nu wel getriggerd, ja. Merel was laaiend enthousiast, en het is inderdaad allemaal heel esthetisch.
We hadden nog meer dan een uur voordat we aan onze lunchplek moesten zijn, zodat we ook nog even door de rest van het museum liepen.
En toen was het dus tijd voor High Tea, en die stelde niet teleur! Merel ging voor een Black Vanilla – en kreeg als cadeautje van mij nog een pakje mee naar huis, ik koos een zwarte thee Cream Caramel. En dan was er het eten… Merel was helemaal door het dolle heen, en ik geef haar geen ongelijk: het was een ervaring!
Er waren vijf hartige hapjes per persoon, twee ronduit fantastische scones met clotted cream and jam, en vijf taartjes te verdelen onder ons. En jawel, er was red velvet cake bij voor Merel! Het was ook gewoon te veel, maar we mochten de twee overgebleven scones ook gewoon meenemen in een doosje, gelukkig maar.
Helaas was het toen tijd voor iets dat een pak minder vrolijk was: een van mijn goeie vriendinnen en medevosje Hanneke werd vandaag begraven, en gelukkig was de plechtigheid ook online te volgen. Merel troonde me dus mee naar het nabijgelegen Hyde Park waar we ons onder een boom posteerden en ik kon volgen. Het deed deugd, maar god, ik ga Hanneke missen…
Daarna liet ze me even wat tijd om op mijn positieven te komen, en liepen we richting Picadilly Circus en vooral de grote Waterstones, een mega boekenwinkel. Ik installeerde me met een koffietje want Merel was ik kwijt voor toch wel bijna een uur. Ze heeft zich gigantisch ingehouden en hield het bij vier boeken, ook al omdat ze die voor de helft zelf moet betalen.
We liepen vervolgens verder naar Leicester Square. Man, wat een drukte! Dit was eigenlijk niet meer zo leuk, en Merel was echt moe – ze had slecht geslapen – waardoor we richting huis gingen, maar niet voordat ik eerst nog enkele foto’s van standbeelden had genomen.
Brood was er nog van gisteren, en we hadden nog de halve pizza van maandag, om eten hoefden we ons niet te bekommeren. Blij dat we thuis waren. Ik heb nog even geprutst met een handdoek en een rolsysteem om Merels kamer beter te verduisteren, en toen ging voor ons beiden het licht uit. Zeer geslaagde dag, jawel.