(Ik geef u het begin mee. Voor het vervolg klikt ge maar door naar zijn eigen blog, tiens.)
Strofe 1
Ronse was klein
de hemel ook
de kerk stond in de weg
van alles wat ik worden wou
Ik kende elke straat
ik kende elke steen
de trein vertrok om zeven uur
ik keek niet om, ik ging alleen
Strofe 2
Isabel had rood haar
het brandde in de wind
ik weet nog hoe ze rook
zoals een zomer begint
Haar knie lag tegen mij
haar rok schoof langzaam op
ze zei: je luistert niet
ik zei: jawel, en keek niet op
Haar hals was warm en zout
haar nagels in mijn huid
ik weet nog hoe ze lachte
haar gezicht ben ik kwijt
Refrein
Ronse, je was nooit genoeg
ik moest hier vandaan
de trein vertrok om zeven uur
ik liet haar op het perron staan
Ronse, je was nooit genoeg
ik wou naar de zon
ik dacht dat daar het leven lag
ik wist niet dat het hier begon
Strofe 3
Ik kwam in vreemde steden
ik sliep in dure hotels
ik leerde wie ik moest zijn
en werd het meestal wel
Mijn naam stond op papier
mijn stoel stond vooraan
ik wist precies wanneer ik weg moest
maar niet waarom ik was gegaan
Strofe 4
Ik loop voorbij haar huis
een fiets staat tegen de muur
een plant hangt uit het raam
het is halfzes of zeven uur
Ik bel niet aan
ik heb niets te zeggen
een hond begint te blaffen
iemand draait de radio harder
Refrein
Ronse, je was nooit genoeg
ik moest hier vandaan
de trein vertrok om zeven uur
ik liet haar op het perron staan
Ronse, je was nooit genoeg
ik wou naar de zon
ik dacht dat daar het leven lag
ik wist niet dat het hier begon
Bridge
Misschien loopt hij hier nog
die jongen van toen
met zijn handen in zijn zakken
en niets om te doen
Hij zou me niet geloven
als ik vertelde wie ik werd
hij zou naar Isabel vragen
en kijken naar de grond
Laatste refrein