Geplaatst op

Penmysterie

Wie me kent als leerkracht, weet dat ik nogal wat belang hecht aan mijn rode pen. Ik HAAT het om te moeten verbeteren met een rode stylo, stift of nog iets anders. Meer zelfs, als ik in de examens aan het verbeteren ben, kan ik me zelfs mateloos ergeren aan het tikkeltje verkeerde kleur van de inkt… (Ik weet het, neurotisch en zo).

Ik durf ook al eens zitten verbeteren in de zetel, en dan blijft er ook wel eens een stapel toetsen liggen, met mijn rode pen erbovenop.

En nu blijkt die pen verdwenen te zijn. Ik dacht eerst dat ze gewoon gevallen was, maar er ligt niks onder de zetel. Ook in de zetel, tussen de kussens, waren er alleen maar kruimels te vinden. Ugh. Ik heb intussen ook al zo hard aan Bart zijn oren gezaagd, dat hij zelfs even de grote zetel voor me opgetild heeft, kwestie van zeker te zijn. Geen pen.
Ik heb al gans mijn bureau afgezocht, alle hoekjes in en rond mijn verbeterplekje in de zetel, alle opslagplaatsen van schrijfdinges, mijn boekentas al drie keer omgekeerd…. geen pen.
Ik heb intussen al één van mijn afgedankte oude pennen terug leven in geblazen, maar er is wel degelijk een reden waarom ze afgedankt was: mijn vingers zijn ook alweer mooi rood.

Ik heb het vermoeden dat Kobe er voor iets tussen zit: hij ruimt bijzonder graag op. Ik heb mijn GSM onlangs tussen de bordjes in de schuif gevonden, mooi opgeruimd op een plekje dat hij kende. Helaas kent hij ook bijzonder goed de vuilbak, en gooit hij graag vanalles weg… En kan hij me nog totaal niet uitleggen of hij mijn pen soms gezien heeft.

Hmpf. Dat is nu al drie dagen. Drie dagen dat ik zonder deftig verbetergerief zit. En daarom ben ik daarstraks, na school, in de lokale papier- en schrijfgeriefwinkel binnengestapt, en heb me een nieuwe pen aangeschaft. Een Parker, in een lichtrode kleur en iets te dik in de hand liggend naar mijn zin, maar wel met een bijzonder elegante fijne punt en een groot schrijfgemak, en dat voor 14 euro.

Helaas is er ook een andere soort buisjes aan verbonden: ze gaan langer mee, maar het is ook een zeer duidelijke andere tint rood, veel donkerder. Ik denk net donker genoeg om me niet te ergeren.

Heb ik al gezegd dat ik niet hou van veranderingen? Maar dat ik verdomd blij ben dat ik weer een pen heb?

Oh, en wist u al dat ik een neuroot ben?

Geplaatst op

Toezicht

Ik zal het hier niet vaak over het werk hebben, maar dit moet me toch even van het hart.
Ik ben dus tweeënhalve week geleden geopereerd aan mijn voet. Daarom moet ik drie weken op krukken lopen, en nog eens drie weken met een loopplaaster. Alleen zijn interimarissen voor Latijn en Grieks bijzonder moeilijk te vinden. Ik had er gelukkig eentje voor twee weken, en nu is het meisje in kwestie bezig met het zwangerschapsverlof van mijn collega.

Het was dus ofwel lessen verliezen en mijn leerlingen in de studie zetten, of zelf weer les komen geven. Omdat ik de nogal koppige soort ben, en mijn voet toch geen pijn deed, vond ik dat ik gerust kon gaan werken. Mijn lokaal is toch op het gelijkvloers, en bijzonder centraal. Sommige collega’s verklaarden me trouwens gek dat ik kwam werken en niet rustig in mijn zetel bleef zitten. Maar zo zijn we dan wel :-p

Gisteren had ik wel even op het secretariaat vermeld dat mijn toezichten (op dinsdag- en vrijdagmiddag buiten patrouilleren van 12.55u tot 13.15u) uiteraard niet gingen lukken, en dat ze dan maar de vervangers moesten inschakelen.

Deze morgen werd ik in het passeren even binnengeroepen in datzelfde secretariaat, met de mededeling: “De collega’s vinden dat gij uw toezicht maar moet omwisselen met een zittend toezicht, dus zoek het maar ne keer uit wat ge kunt doen.” En dat was dat.

Kan je geloven dat ik op het punt gestaan heb om te zeggen: “Weet ge wat? Ik denk dat mijn voet toch nog pijn doet, en dat ik mijn maand ziekteverlof maar opneem. Stuur mijn leerlingen maar naar de studie, los het op, trek uw plan, of fret ze voor mijn part op. Ik ga thuis op mijn gemak in mijn zetelke in de zon gaan zitten. Tot over een maand!”

Alleen denk ik op dat moment weer aan mijn leerlingen, die al vanalles hadden voorbereid aan toneeltjes en onderzoekscompetenties, en aan het probleem dat ik mezelf bezorg als ik achteraf een maand leerstof moet inhalen. Ik ben dus gebleven.

Het enige zittende toezicht is trouwens dat in de internetklas over de middag, en gelukkig heb ik lieve begrijpende collega’s die met mij wilden wisselen. Want, wat ze nu ook doen (ik heb even mijn gal gespuwd bij de directie deze avond): ik doe dat toezicht. Al val ik erbij dood.

Geplaatst op

Haakje

Een voorbeeld van design waar niet erg bij nagedacht is (als je al van design kan spreken), zijn sommige toilethokjes. Dat heb ik vandaag weer mogen ondervinden, toen ik even naar het toilet wilde in het zwembad alwaar mijn oudste lag te ploeteren.

En dan heb ik het eigenlijk over zoiets simpels als het ontbreken van een haakje aan de binnenkant van de deur. Zeg nu zelf: het is winter, je hebt dus een dikke winterjas aan. Als vrouw heb je ook je handtas bij. Je moet naar het toilet. Je handtas kan je desnoods nog aan de klink hangen, maar waar blijf je met die jas? De grond in een toilet is geen optie, geloof me. In je nek leggen?  Nah. Op je knieën? Al helemaal niet, gezien het doel waarvoor je gekomen bent.

Dus, lieve mensen, als jullie geen jassenhaakje hebben aan de binnenkant van de deur in een openbaar gebouw, geloof me, dan ben je er nog nooit zelf vanuit het standpunt van een klant binnengeweest. Uiteraard heeft de bardame of de kassaman dat haakje niet nodig, hun jas hangt ergens anders.

Dus, doe me (en vele anderen) een plezier, denk eens in termen van user centered design, en hang een haakje aan je toiletdeur! Grrr!

Geplaatst op

Mysterieuze verdwijningen.

photos-avent-fopspenen.jpg

Ik heb daarnet een volle twintig minuten, zonder overdrijving, gezocht naar een tuut voor Kobe. Het ventje was gelukkig intussen vrolijk aan het spelen met zijn broer, en deed niet moeilijk, maar ik kreeg het snel op mijn heupen.

We hebben vier tuten: eentje ligt standaard in de crèche, twee zijn hier thuis, en de vierde hangt met een knijptouwtje aan zijn jasje. Eén van de twee losse had ik zeker nog deze morgen, de andere herinner ik me van gisteren. En daarnet was er geen enkele te bespeuren. Nog steeds niet, overigens. Ik heb dan maar uit armoe het koordje van de jasjestuut losgeprutst en hem die tuut gegeven, zodat hij in zijn bedje kon.

Ik snap dat dus niet, hé. Waar kan die naartoe zijn???

Mijn theorie is (ooit lang geleden eens bediscussieerd met een hoop vrienden, wellicht onder de nodige invloed, maar bon):

ergens moet er een planeet zijn, waarvan de grondstof bestaat uit paperclips. Daarop leeft het volk van de kousen, en tweelingen bestaan er niet, geloof me. De vegetatie wordt gevormd door stylo’s, de huisdieren zijn aanstekers. Hun huisjes zijn opgebouwd uit wasspelden en rekkertjes. Blijkbaar (daar was ik me vijf jaar geleden en langer nog niet van bewust) hebben ook de tuten hun functie op die planeet.

Geef toe, dat kan toch niet anders? Waar zouden die dingen anders naar toe gaan? Ik heb hier een hele doos met enkele kousen, en om de zoveel tijd moet ik wasspelden, rekkertjes, stylo’s en aanstekers bijkopen, want die dingen verdwijnen op mysterieuze wijze.

Of heeft u een betere theorie?

Geplaatst op

Klok

Ik heb dus echt geen chance met de klokken in mijn bureau he!

Ik had er ene, een mooie, maar die had plots na een paar jaar dienst de geest gegeven. Helaas.
Daarna heb ik er ene gekocht in den Blokker, maar die bleek gigantisch achter te lopen. Het ding had me maar 5 euro of zo gekost, en ik was het kassabonnetje kwijt, dus ging ik er niet achterlopen.

Nu ja, ik heb altijd wel mijn computerklokje, maar da’s niet hetzelfde.

Nu heb ik gisteren een nieuw exemplaar gekocht in de Casa in Eeklo, blijkt ze toch ook wel achter te lopen zeker! En ik kom niet bepaald alle weken in Eeklo, dus da’s alweer een misser.

klok.jpg

Hm. En toch. Ik vind die klok wijs, ze past hier goed, dus… Ne keer zien wie er wanneer van Wondelgem naar Eeklo gaat en terug.

Geplaatst op

Kou

Op zich heb ik eigenlijk geen problemen met die vrieskou. Ja, het is vervelend als je de straat op moet wanneer het glad ligt, en nee, een ijskoude slaapkamer is niet zo fijn. Snotneusjes afvegen is ook een van de minder leuke bezigheden.

Maar ’s avonds ligt mijn elektrisch dekentje aan en vlij ik me tegen Barts warme lijf. Tijdens toezicht doe ik een dikke sjaal en een paar wanten aan, en mijn auto staat gelukkig in de garage, dus die ruiten hoef ik niet af te krabben.

Er is eigenlijk maar één ding wat ik vreselijk haat aan de winter. Dan kom je ’s nachts uit je warme bedje omdat je moet gaan plassen, steekt je voeten slaperig in een paar pantoffels, sleft de trap af, gaat zelfs zonder het licht aan te steken het toilet binnen, en dit allemaal om eigenlijk niet echt wakker te worden. En dan ga je zitten. Uck. Oeh. Koud! Meteen zijn al mijn spieren opgespannen, staan mijn ogen wijd open, en ben ik klaarwakker.
En koude billen, maat! Nee, die ijskoude wc-bril in de winter, da’s niks voor mij.
Probeer dan maar eens onmiddellijk weer te slapen.

Misschien toch eens wc-brilverwarming overwegen. Zou dat eigenlijk bestaan?

Geplaatst op

Rookvrij

sigaret.gif

Ik kan niet anders dan voor een totaal rookverbod in de horeca zijn, helaas voor onze rokende medemens. Ik heb geen problemen met rokers die dat buitenshuis doen, waar ze anderen niet storen. Ja, mijn vader vliegt, zelfs bij winters regenweer, naar de garage of op het terras: ik ga zijn slechte gewoonten mijn longen en die van mijn kinderen niet laten verpesten. Oh, en de geur in huis ook niet :-p

Wie mijn mening deelt, gelieve zich naar de petitie te begeven: het kan alleen maar goed doen!

Geplaatst op

Duur!

Gelukkig moet ik niet vaak tanken, aangezien ik enkel korte afstanden doe, en mijn werk op vijf kilometer hier vandaan ligt. Ik begin zelfs met de fiets te gaan tegenwoordig, maar meestal is dat niet praktisch omdat ik onderweg kinderen afzet/ophaal, boodschappen doe, met een tijdslimiet zit…

Maar 69 euro voor 50 liter diesel, waarmee ik dan ongeveer 650 km doe, man, da’s geld!

Ne mens zou voor minder wat vaker met de fiets gaan!

Alleen jammer dat ik zo ongelofelijk snel ongemakkelijk word op het openbaar vervoer, of ik zou ook de bus sterk overwegen.

Geplaatst op

Voorstelling

Kijk, ’t is niet dat ik het niet graag doe, die toneelvoorstellingen van Amadeus, wel integendeel!

Elke avond opnieuw krijg ik bij bepaalde scenes kippenvel, en bij de sterfscene ben ik zelfs al eens vergeten te beginnen zingen, gewoon omdat ik zo ‘gepakt’ was.

Maar moet die namiddagvoorstelling nu net op de mooiste zondag van het jaar vallen? Kon het nu ne keer geen week later zijn? Dat het aan het gieten is, of van dat ambetant weer zoals pakweg donderdag? Dan zou ik met plezier gaan zingen in plaats van in een hete Minard te zitten verlangen naar een terrasje…

Geplaatst op

Nood aan…

Godverdemielde! Ben ik volop bezig aan gordijn deel twee (3.50 op 2.13 meter stof per deel) voor Kobetjes kamer, vol goede moed, val ik toch wel zonder garen zeker!

Dat wordt morgen een dagje shoppen met Wolf: Sleepstraat voor garen, Wibra voor een Spidermanzwembroek voor hem en een paar extra slaapzakken voor Kobe, een grootwarenhuis waar de Speculoospasta nog niet is uitverkocht.

Misschien ook wel eventjes tot aan de boerderij van Barts nonkel, om die extra breedbeeldtv op te halen. De paarse vlek van 10 cm op 5 op onze tv is intussen even mysterieus als ze er gekomen is, weer verdwenen, maar die extra tv staat daar toch stof te vangen, en dan hebben we meteen een backup. En kunnen we de aanschaf van een megagrote flatscreen houden tot we onze woonkamer verbouwen (en de prijzen een stuk gezakt zijn).

Enfin, we zien morgen wel.