Onderzoekscompetenties

Soms weet ‘Brussel’ toch echt niet goed waar ze mee bezig zijn.

Neem nu de invoering van ‘onderzoekscompetenties (OC)’ in het middelbaar onderwijs. Ik ben het er volmondig mee eens dat leerlingen na hun ASO in staat moeten zijn om een ‘paper’ te maken, want daar komt het in principe op neer. OC staan dus voor het onderkennen van een onderwerp, deelvragen kunnen stellen over dat onderwerp, gericht opzoekingen kunnen doen, relevantie bepalen van gevonden informatie, samenvatten en op één of andere manier kunnen verwerken, hetzij in een paper, een presentatie, een tentoonstelling…

Alleen heeft Brussel dat zomaar ingevoerd. Plots staan de OC in de eindtermen, en zijn we verplicht die op te nemen in het programma. Alleen is daar absoluut geen tijd voor voorzien in de leerplannen (die zo al vaak overbelast zijn), weet geen kat wat er nu precies van ons verwacht wordt, en moet je zelf maar een draai zien te geven aan de concrete invulling ervan. Onze respectieve pedagogische adviseurs spreken elkaar zelfs bijzonder hardnekkig tegen…

Sommige scholen laten de complementaire vakken in de derde graad vallen en voorzien op die manier ‘vrije ruimte’ in het lesrooster, waarin aan de OC kan gewerkt worden. Dat betekent wel dat je bij bv. de richting ‘Moderne Talen’ de opties Spaans en Duits laat vallen, of dat er geen richtingen met 8 uur wiskunde meer zijn.

Een andere optie is, zoals onze school het nu gaat doen, alle andere individuele eindwerken schrappen, en de taak voor de OC standaardiseren voor alle richtingen, wel na de uren dus. Dat betekent dat de leerlingen in groepjes van vier worden ingedeeld, een onderwerp opgegeven krijgen, en dat moeten uitwerken naar een presentatie tegenover de andere leerlingen. Hun vorderingen daarvan moeten ze bijhouden in een elektronisch logboek, in te loggen op het schoolplatform.

Voor welke vakken moeten die OC uitgewerkt worden? Gelukkig niet voor allemaal! Binnen het ASO heeft vrijwel elke richting (behalve de Humane Wetenschappen) twee polen, waarvoor die OC moeten uitgewerkt worden. Leerlingen van de economie-wetenschappen moeten dus OC onder de knie krijgen voor zowel Economie als een van de wetenschappen: fysica, chemie, biologie of aardrijkskunde. Latijn-Wiskunde heeft dus zowel Latijn als wiskunde op het menu.

En daar wringt nu het schoentje (voor mij dan toch): onze school heeft er gisteren tijdens de studiedag (waar ondergetekende uiteraard niet aanwezig was wegens ouderschapsverlof) voor gekozen om een combinatieproject te doen voor beide polen. Grieks is vlot te combineren met Latijn, maar hoe rijm je Latijn met wiskunde? Gelukkig heeft één van de mathematici van dienst vannacht al haar hoofd gebroken daarover, en is met twee mogelijke themata op de proppen gekomen: kiesstelsels en getallenstelsels. Zie ik wel zitten.

Ik vind het wel vreselijk jammer dat ik zelf mijn ding niet meer kan doen met mijn leerlingen: vorig jaar hebben ze een Romeins banket uitgewerkt voor zes mensen (vier leerkrachten klassieke talen, en dan de directie): kostumering, aankleding van het lokaal en de aanligbedden, eten, entertainment, en de PR en rituelen/gewoontes/handelingen natuurlijk. Ik hoefde niks op papier te hebben, zolang het banket maar klopte. Persoonlijk vond ik het fantastisch, hebben de leerlingen prima samengewerkt, en konden ze op mijn vragen antwoorden. Zelf hebben ze daar ook veel aan gehad, zeiden ze: ze vonden het veel leuker om aan iets concreets te werken, dan aan een ‘saai eindwerk’.

Nu hadden ze ook al prima ideeën, maar jammer genoeg heb ik gisterenavond alle plannen moeten afschieten: terug naar het saaie theoretische eindwerk. Krijg ik dan al eens de kans om dat Latijn wat te laten ‘leven’, stampen ze het meteen weer dood. Ach ja…

Gewicht

Bah. Als het op eten aankomt, heb ik echt een ruggengraat als een verlamde kwal op wiet…

Werkzaamheden aan de R4 in Wondelgem

Wegwerkzaamheden, heet het voluit. Het zal me worst wezen, het stuurt alles hier in de buurt in de war. Waar heb ik het precies over? Wel, de herstellingswerkzaamheden aan het wegdek op het kruispunt van de R4 en de Evergemsesteenweg in Wondelgem. Juist ja.

Concreet houdt dat in dat alle verkeer op de R4 over 1 rijstrook per rijrichting wordt geleid, en dat hij niet meer te dwarsen valt aan het bewuste kruispunt. Fijn hoor.
Zaterdag heb ik om 18.00u tien minuten in de file gestaan, donderdag om 15.00u was het amper vijf minuten. Ik mag het dus niet gedróómd hebben dat ik er op pakweg een vrijdag om 17.00u door moet: er staat standaard zo al een kwartier file, dus doe dat maar maal vier. Yippie.

De alternatieve wegen zijn overigens ook niet zo opbeurend: tijdens het spitsuur kan je ook aan de afrit Vinderhoute een tijdje staan aanschuiven, en de afrit Eeklo zit ook al strop.

Helemaal leuk wordt het als je eigenlijk gewoon wil dwarsen, en bv van Meulesteebrug naar Evergem wil. Reken ook maar op een pak meer tijd dan gewoonlijk: de omleiding loopt nu eenmaal langs die route, zodat je ook wel file kan hebben van aan de brug tot de R4. Leuk als je zoals ik even naar de Brico wil, of naar de kinesist moet, of stomweg wil tanken.

Ze zijn vorige week begonnen, en zouden zich nog kunnen bezighouden, als we de borden moeten geloven, tot begin november. Als het weer het toelaat. Het eeuwige optimisme van wegenwerkers kennende, houd ik mijn hart vast: wedden dat Murphy toeslaat?

In elk geval: een gewaarschuwd man enzovoort. Kom dus niet in de buurt van de R4 als het niet echt moet. Wordt het hier misschien eens wat rustiger :-p

Argh, die woorden!

Kijk, het zal wel weer aan mij liggen, maar er zijn zo van die woorden waar ik mij onnoemelijk kan aan ergeren, wegens diverse redenen: te betuttelend, te vrijblijvend, teveel buzz, gewoon ronduit lelijk, of vaak het buikgevoel. Ik ga proberen er een aantal op te noemen, maar doorgaans ban ik die zoveel mogelijk uit mijn hoofd. Ik zal deze wel regelmatig updaten. Wie er nog heeft: zet ze er met plezier bij, kunnen we een lijstje opstellen!

– kostenplaatje: kan het niet gewoon ‘kostprijs’ zijn? Wat heeft dat plaatje ermee te maken?
– spijsverteringsprobleempjes: dat woord zet zich meteen op mijn darmen!
– evident: Martens springt dadelijk voor de geest. Waarom niet ‘vanzelfsprekend’?
– een sympathieke spring-in-’t-veld: wel, blijf daar dan!
– we zullen dat even kortsluiten (ipv afspreken): als iemand me ooit dat voorstel doet, krijgt die een gemene opmerking over elektrocutie of zo. Grr! Aangebracht door Stijn, btw.

Grrr.

Kijk he, soms he, zo heel soms he, zou ik Wolf zijn nek willen omdraaien. Hij is vandaag mee in ’t stad geweest en heeft wel vijf keer netjes op het toilet een plasje gedaan.

We zijn thuis, hij is buiten aan het spelen, en plots komt hij me halen omdat hij kaka heeft gedaan. Een gigantische hoop in zijn onderbroek en broek. En wie staat er weer kak uit te wassen ? Hmm ? Fijn hoor, zo’n zindelijkheidstraining.

Hmpf.

Ontstekingen en andere onnozeliteiten

Jawel, ik ben dus een van die weinige mensen die haar wijsheidstanden laat trekken en daar dan een mega infectie op krijgt. Ik dàcht al dat het niet normaal was dat die zwelling na een paar dagen nog niet verminderd was, wel integendeel.

De donderdag die tanden er dus laten uithalen, de vrijdag en zaterdag dood gelegen van de zeer, de zondag eigenlijk idem, de maandag dan maar gebeld naar het ziekenhuis en na veel vijven en zessen doorverbonden geworden met de stomatoloog van dienst (want het UZ maakt de brug en was dus eigenlijk feitelijk zo’n beetje dicht). Die heeft me per telefoon zware antibiotica voorgeschreven (die ik gelukkig nog liggen had, bespaarde me een trip naar de huisarts), en woensdagmorgen ikke op controle, met nog steeds mega-, maar niet meer hyperkaak. Er zat een keiharde bol van 5 cm doorsnede in de breedte (gelukkig niet in de hoogte) en die moest weg, maar ze gingen er gelukkig niet meer aan snijden. De antibiotica begon eindelijk te werken, en ondertussen kan ik mijn bakkes al drie cm open doen, en is de ontsteking zo goed als weg. Ik ben vrijdag voor we op weekend gingen nog even op controle gemoeten, en ja, ze waren content, precies alsof ze er eigenlijk een beetje mee ingezeten hadden. Hmm. Fishy.
Puh. Ik heb het al gezegd: rommel en brol.

Ergernis oh ergernis !

Vorige week heb ik – zo dàcht ik althans – een reis geboekt voor ons tweetjes naar Kroatië. Ik was eerst al in het reisbureau langsgeweest, en daar zat alles naar Montenegro (mijn eerste goesting) en Kroatië vol. Fijn.

Dan maar op aanraden van ma naar Connections beginnen kijken op het net. Rustig iets uitgezocht, geboekt, info doorgegeven, Visakaart ingegeven, bevestigd, en dat was dat. Alleen, geen bevestiging per mail of zo. Hmm? Bizar.

Na een week nog steeds geen bevestiging, dus eventjes gebeld naar het betaalnummer van Connections. Geen boeking te bespeuren. ‘Bel even naar het hoofdkantoor, mevrouw’. Ook daar niks te bespeuren, bijna afgeblaft omdat ik twijfelde welk van mijn drie meest frequente emailadressen ik had gebruikt, en ellenlang aan het lijntje gehouden. Dan maar naar VISA gebeld (eerste wachttijd: 11 minuten, tweede poging 13 minuten, en dan maar opgegeven) om te proberen achterhalen of er geld van de rekening was gegaan. Gelukkig wist mijn lieve echtgenoot me te vertellen dat ik die info ook in online banking kon zien. Hah. Geen geld afgegaan.

Na drie pogingen om opnieuw het betaalnummer van Connections (waar je moet boeken) te bereiken (je geraakt wel binnen, krijgt stemcomputer aan de lijn, en moet dan wachten tot ze de bezettoon doorgeven :-p) had ik er genoeg van. Ik weet trouwens niet hoeveel die voormiddag telefoneren me gekost heeft, maar het zal genoeg zijn ! Ik heb dan maar alles geboekt in het kantoor van Connections in de Hoogpoort, waar ze bijzonder vriendelijk en efficiënt waren. Enne, het is wel degelijk Montenegro geworden, in een fijn (gigantisch) hotel met uitgebreide buffetten. Exact wat mijn overwerkte ventje wilde. Fijn toch ?