Geplaatst op

Printerperikelen

Al meer dan een jaar sukkel ik gigantisch met mijn printer: op zich is het een bijzonder goed toestel, dat perfect kan printen in zowel zwart-wit als kleur, en dan meteen ook kopieert en scant. Kàn printen, want hij wil niet: hij drukt enkel één blad af met rare tekens, en dat is dat. Ik dacht eerst dat het aan de patronen lag, maar blijkbaar is het dat niet. En ik had net voor serieus veel geld allemaal nieuwe patronen gekocht, dus ik wil dat dit ding werkt. Scannen en kopiëren doet hij nog perfect, en gegevens van die scans doorsturen naar de computer lukt perfect, maar gegevens om te printen binnenladen weigert hij dus. Zucht.

Andere computer aansluiten? Nope, geen verschil.

Nieuwe kabel, eentje die ik nog liggen had? Nope, geen verschil.

Terug naar fabrieksinstellingen met de allernieuwste drivers? Nah.

Upgrade naar Windows 10 (tegen mijn goesting): geen effect.

Ik loadde dus alles up naar Smartschool en printte meteen op school, en voor niet-schoolgebruik moet alles maar digitaal: lang leve de papierloze maatschappij.

Tot ik vanmorgen examens aan het opstellen was, en voor de mondelinge reeks echt een overzicht van de mogelijke vragen nodig had om af te vinken. Blah. Tot plots mijn euro viel: het ding heeft een internetaansluiting, dus wie weet? En jawel: hij printte perfect!

Het ligt dus wel degelijk aan een kapotte USB-poort in de printer zelf, zo blijkt. Maar ik deed nog net geen vreugdedansje hier achter mijn bureau: een werkende printer, wat een luxe!

 

Geplaatst op

Blaarmeersen

’t Was eigenlijk wel rustig in huis, zo met ons drietjes. Merel en Kobe speelden netjes, ik kon werken, en tegen een uur of vier moesten we onszelf bijna in de auto schoppen richting rugby. Rugby op zaterdagnamiddag? Jawel, inschrijfmoment.

Ik stuurde Merel en Kobe al meteen richting strand met wat strandspeelgoed en een vlieger, ging inschrijven, en hobbelde hen zachtjes achterna. En jawel, ze waren allebei netjes aan het spelen. Kobe probeerde zijn zelfgemaakte vlieger op te laten, maar de wind was gewoon te wisselvallig. Aan het ding zelf zal het niet gelegen hebben, die vliegt schitterend.

Enfin, al bij al een rustige namiddag dus.

Stilte voor de storm, want tegen kwart over zes werd ik opgepikt door Luc, met wie ik die avond de Twitterquiz speelde. We aten eerst iets op het Vooruitterras met het hele team, en haalden nadien in een ongelofelijk warme en eigenlijk veel te kleine Backstay de zesde plaats. Niet zo slecht, al bij al, vond ik, al had ik op beter gehoopt.

Enfin, fijne dag, jawel.

Geplaatst op

Efkes paniek!

Zo soms, dan doet ne mens al eens stomme dingen. Zoals bijvoorbeeld, als uw PC lastig doet en Windows langs zijn neus weg vraagt of ik de computer wil ‘vernieuwen’, met behoud van al mijn data en apps, daar ‘ja’ op klikken.

Dat blijkt niet zomaar iets te zijn, dat blijkt een heuse re-install te zijn. En programma’s, dat zijn duidelijk geen apps, volgens dat ding. Ik zie zelf zo het verschil niet goed, om eerlijk te zijn. Maar het zorgde er wel voor dat niks nog werkte. Geen mail, geen netwerk, geen Office, niks, want dat was allemaal gewist.

Ik geef het toe, ik sloeg in paniek. Want het is razend druk deze en volgende week, ik moet nog een aantal dingen in orde zetten voor de projectweek volgende week, en ik kon nergens nog aan. Ik had al een browser up and running gekregen, maar daar bleef het bij. Dankzij het ongelofelijke geduld van Frank van Openminds, onze hosting company, was na twintig minuten ook de mail weer bruikbaar, en kon ik tenminste al weer aan een aantal inloggegevens en dergelijke.

Na nog een gigantische hoop gepruts kreeg ik ook voor een 15 euro weer toegang tot mijn Office-account (via school) en kon ik ook daar de programma’s weer downloaden. Was OpenOffice dan geen optie, hoor ik u vragen? Ik vrees van niet, want die twee zijn nog altijd niet 100% inwisselbaar, en vooral de layout durft dan al eens naar de knoppen te zijn.

Bon, op een bepaald moment moest ik dan nog herstarten, wat ik argeloos ook deed. Bleek Windows 261 upgrades te moeten uitvoeren, waarvoor hij iets meer dan drie uur nodig had. En dan hebben wij hier nog een snelle internetverbinding. Jezus man!

Enfin, toen ik terugkwam van de rugby, was de computer toch min of meer weer bruikbaar. Hier en daar zal er nog wel een lijkje uit de kast vallen, maar het ding loopt tenminste niet meer vast. ’t Zal mij leren…

Geplaatst op

Typles

Sinds begin dit schooljaar volgen beide jongens typles op school. Het is een duur affaire, en het is ook niet bepaald boeiend te noemen, maar het is wel zó ongelofelijk handig! Bart noemt het nu nog een van de meest nuttige opleidingen die hij ooit gehad heeft, en ik kan dat geloven: hij typt echt bijzonder snel. Ik haal ook een behoorlijke snelheid, maar ik gebruik eigenlijk maar zes vingers…

Enfin, om de veertien dagen zitten de jongens dus nog in de extra dactyloles op maandag van half vier tot kwart voor vijf. En ze krijgen ook huiswerk: ze moeten telkens inloggen op de site en een stuk afwerken, en dat doen ze gelukkig ook consequent. Ze zien er ook zelf wel het nut van in: Kobe zei me vorige week nog dat hij inderdaad al een pak sneller typt dan vroeger. Eigenlijk wou ik dat ik het vroeger ook gevolgd had…

IMG_1121

Geplaatst op

Ertvelde en omstreken

De ochtend was helemaal zonder speciale gebeurtenissen, al hielpen de kinderen wel mee om te koken. En na het eten deden we eigenlijk ook eerst niet echt veel. Maar tegen drie uur moest Wolf nog eens naar de kinesist, en dus maakten we ons allemaal nog eens op om ergens te gaan rondlopen. We gingen nog wel zien. En toen bleek dat ik me compleet van uur vergist had, en dat we er niet om drie uur moesten zijn, maar wel om zeven uur. Ah bon, juist ja. Hmpf. En ’t stond nochtans juist in mijn agenda.

We lieten het niet aan ons hart komen, en reden wat verder naar Kluizen om er wat geocaches op te pikken. En toen nog wat verder. En toen waren we in Ertvelde dorp met een hongertje, en kochten we ons een paar koffiekoeken om die op te eten bij de volgende cache. En toen zaten we aan een reeksje, en deden we maar nog wat verder, tot het plots toch te donker was om nog te zoeken. En zaten we plots tien caches verder.

Maar weete? We hadden een fantastische namiddag!

Geplaatst op

Weba en andere onzin

Ons ma had al een paar keer gezegd dat ze nieuwe kussens wilde voor in haar zetel, en dat ze bij iemand zo schoontjes had gezien, zo van die limoengroene, en dat die van de Weba kwamen, en of ik daar niet ne keer kon omgaan. Probleem van kerstcadeau meteen opgelost, zou ik zo denken.

Ik laadde tegen een uur of elf de drie kinderen in de auto, nam de afmetingen van onze huidige zetel mee, samen met een vouwmeter, en we reden richting Weba. Onze zetel is intussen twaalf jaar oud, en eigenlijk toch wel stilaan aan vervanging toe. ’t Is de max van een ding, met ideale afmetingen, maar hij begint er echt wel versleten uit te zien – plekken en zo – en aan de verbinding tussen de twee zetelhelften zit er een balkje dat nogal voelbaar wordt.

Ik heb een drietal zetels in aanmerking laten komen, maar eigenlijk feitelijk heb ik mijn goesting gevonden, maar dan wel omgekeerd qua opstelling en in het donkergrijs. Heel erg gelijkend op onze huidige zetel, eigenlijk feitelijk.

IMG_0769

We dronken er iets terwijl ik aan een verkoper alle gegevens vroeg, en gingen daarna op zoek naar de bewuste limoengroene kussens. Gelukkig moest ik enkel nog snel puree maken thuis, want intussen hadden de kinderen wel honger gekregen.

Na het eten werd er wat gelummeld, en tegen drie uur moest Wolf nog maar eens naar de kinesist. Ik nam nog eens alle kinderen mee, want ik had gezien dat er in de buurt twee geocaches waren: eentje heel ingenieus weggestoken in een voortuin, en een andere heel ‘smerig’ weggestoken langs de parallelweg van de R4.

Helaas was intussen Merels humeur omgeslagen, zodat ze aan het brullen gegaan was. Heel gezellig, heel leuk, zodat we maar gewoon terug naar huis reden. Maar bon, we hadden op zijn minst toch een klein beetje buitenlucht gehad en een kort wandelingetje gemaakt.

Geplaatst op

Nieuw speelgoed

Enfin, nieuw voor mij dan toch. Bart heeft zich de iPhone 6S gekocht, en dus is zijn 5S voor mij ^^

Ik liep nog rond met zijn 4, en op zich is dat zeker geen slecht toestel, maar de foto’s waren niet altijd ideaal qua kwaliteit, en van de heel erg rappe was hij ook al niet meer. Maar nu heb ik dus een nieuwtje. Helaas moet ik er nog de juiste bescherming voor vinden, en moet ik ook nog mijn weg vinden, en eigenlijk is dat nu zo niet het moment. Maar ik geef toe: de goesting om ermee te spelen is er wel.

Mja. Geduld, zeker? Laat dat nu net mijn sterkste kant zijn…