Geplaatst op

End of an era

Het is allemaal uiteraard niet zo groots als de titel wel doet uitschijnen. Maar tweeëneenhalf jaar geleden zijn we begonnen met een Cthulhucampagne, The Masks of Nyarlatothep. Januari 2023, om precies te zijn. En ja, we zijn een heerlijk groepje gezapige spelers, die ons niet opjagen en dus om de veertien dagen spelen. En dan kan het wel eens gebeuren dat zo’n lange campagne ook echt wel lang duurt, ja.

Het is ook een beetje een vreemde bende. Geraard, de DM, is een vrijgezel van begin de 60 die in zo’n gezellig oud appartement in de buurt van ’t station woont, en waar we meestal spelen. Alex ken ik nog van vroeger op de Poort, en is intussen 67, maar ge zoudt het hem niet aangeven. Zalige kerel met een fijn gevoel voor humor. Een van zijn beste maten, Koen, is een oud-leraar wiskunde, ergens voorbij de 65 ook, en begenadigd muzikant. Verder is er nog Stefaan die midden de 40 is, denk ik, een zeer flegmatiek persoon met een voorkeur voor dynamiet, en dan heb ik er zelf nog Ruben bijgehaald, ons jonkske, wegens nog maar net 30 geworden. Uiteenlopende karakters, aan de ene kant, maar wel complementair en allemaal met dezelfde speelstijl. En dus hebben we een behoorlijk tijdje gedaan over deze campagne, en zijn het enkel Koen en ik die nog ons originele personage overhouden. Allebei niet helemaal meer bij ons verstand, dat moet ik toegeven, maar dat moet kunnen in Cthulhu, toch?

Volgende keer spelen we gewoon een spel omdat Alex al met vakantie is, en daarna spelen we een paar sessies Ghostbusters onder Koen.

En dan? Wellicht Cthulhu by Gaslight, en ik heb er nu al zin in, jawel.

Geplaatst op

Reize reize

Ik had vandaag met mijn superwijze buurtapotheker een dialectdiscussie. Ik had een soortement reclamebordje gepakt dat op haar balie lag, en had dat verschoven. Allez ja, ik was ermee beginnen spelen, waarop zij me dat afpakt en vraagt waarom niemand daar af kan blijven. “Ha ja”, zei ik, “dat lag gewoon niet rijze rijze”.

Waarop we tot de constatatie kwamen dat rijze rijze bij haar betekende ‘op een hoopje, met een bergje’ terwijl dat voor mij neerkomt op ‘evenwijdig met, netjes op dezelfde hoogte als’. Een verhitte discussie volgde, compleet met gegoogle en alles.

Soit, terug thuis heb ik het zowel zelf gegoogled als opgezocht in mijn dialectwoordenboek. En neh!

Geplaatst op

Projectweek: workshop rond veiligheid op sociale media

Dit jaar ben ik ingedeeld bij de projectweek van de eerstes: een uitslaapweek kan mijn lijf niet aan, maar ook de uitstappen van de derdes en de vijfdes zijn te zwaar. En dus die eerstes dan maar, ook al zijn die niet mijn ding.

Vandaag gaf ik vier keer een workshop van een uur: eerst een klein half uur de uitzending van Koppen uit 2015 “Mag ik je vriend worden?” over het gevaar van onbekende ‘vrienden’ toevoegen op sociale media en dan daar mee afspreken en zo. En dan een klasgesprek over de gevaren van foto’s doorsturen, gegevens delen, afspreken en zo.

Ik moet toegeven: ze hebben allemaal schitterend meegewerkt, die tijd was om voordat we het wisten, en ik heb zelfs van een van de ‘moeilijkere’ leerlingen – ik ken het overgrote deel niet, maar die kende zelfs ik al – een bedanking gekregen voor de interessante les.

Mooi, toch?

Geplaatst op

Still Stien-quiz

Net zoals vorig jaar deden we dit jaar mee met de Still Stien-quiz op school. Net zoals vorig jaar deden we dat onder de naam van Richard The Turd, maar deze keer met toevoeging van ‘ft. Tsjoene’, want die had vorig jaar erover geklaagd dat hij wel sponsorde maar dat zijn naam niet in de ploegnaam zat. Bij deze dus.

Vorig jaar waren we met dezelfde spelers nipt zesde geworden, dit jaar wilden we in de top vijf eindigen, en liefst ook weer voor de teams van de collega’s. Zo ben ik dan wel weer :-p
Ali Chemicali, de ploeg van onze sterspeler Tom en medeturd Stijn -  en de winnaar van vorig jaar – was er ook weer bij, en voor ons ook nu de gedoodverfde winnaar. Ze zaten ook aan een tafeltje naast ons, wat het extra amusant maakte.

En toen werd er gequizd. En wisten we eigenlijk nog vrij veel, want het zat goed rond. Seyns en ik onthielden ons bij de sport, maar daar kon Tsjoene zo goed als alles invullen, samen met Eddy. Literatuur en dergelijke was dan weer mijn ding, behalve boeken van Bekende Vlamingen, want dat ken ik dan weer aan geen kanten. Soit, groot was onze verbazing toen we bij de pauze eerstes bleken te staan, en Ali op drie. Moh!

En er werd verder gequizd, en we dachten dat we onze voorsprong echt wel kwijt waren want af en toe gingen we compleet de mist in. Maar we bleken daarin niet de enige te zijn…

En toen kwam de uitslag. Hah, top vijf! Goed zo! Oh, en blijkbaar zelfs top drie! Yes! En toen… verscheen op drie de naam van Ali Chemicali! Man, we hebben met ons ploegje gewoon gejuicht op dat moment! Tot grote verbazing van de rest van de zaal, uiteraard, want het was nog niet zeker of we al dan niet gewonnen hadden. Maar voor ons maakte dat niet uit: voor de eerste keer in onze quizgeschiedenis eindigden de Turds boven de Ali’s, met een miniem verschil weliswaar! Moh! Zo kleingeestig zijn we dan wel weer :-p

Soit, we bleken tweedes te zijn geworden, met toch wel behoorlijk wat achterstand op de eerste. Maar een heel fijne avond gehad, met een echt goeie quiz, en goed gezelschap. Volgend jaar opnieuw!

Oh, en Vital? Bedankt voor de fantastische nougatmand die zowel mijn broer als ik naar huis konden meenemen.

Geplaatst op

Gepersonaliseerde dice zijn de max!

Ruben, een van de spelers van onze Call of Cthulhusessies op dinsdag, had aangekondigd dat hij een kerstcadeautje had voor ons. Nu, hij was in januari en februari niet op de sessies geraakt wegens verhuizingen en ziekte en werktoestanden, maar afgelopen dinsdag was hij er dus wel.

Hij had eerder langs zijn neus weg gevraagd welke twee kenmerken we als bepalend zagen voor onze personages van de campagne van de afgelopen twee jaar. Deirde Pierrepont is een intussen redelijk mentaal gehavende rijke Amerikaanse jongedame, die voornamelijk met haar butler met de kist rondzeult waarin al onze boeken en occulte voorwerpen zitten. En ze durft ook al eens een Elder Sign zetten, want ze heeft nogal wat mythoskennis intussen.

En toen kwam Ruben af met gepersonaliseerde dobbelstenen, een D10 en een D100, met in de ene een geopende kist waarin je zelfs de muntstukken kan zien liggen, en een andere met een scroll met een Elder Sign op. Hij wist te vertellen dat die voorwerpen gemaakt zijn met fimoklei, zelfs het Elder Sign, omdat inkt uitloopt als je er de epoxy op giet.  Wow! Dat moet een gigantisch gepruts geweest zijn, en ik vind het de max!

Een foto van de kist lukte al helemaal niet, die van het Elder Sign een beetje.

Maar hoe wijs is dat, zeg!

Geplaatst op

“Marketing zonder Migraine”: Barts eerste boek!

Zeggen dat ik trots ben op mijn wederhelft, zou een schandalig understatement zijn.

Hij was er al even mee bezig, hij heeft uiteraard zijn druk gelezen nieuwsbrief en hij schrijft ook continu artikeltjes, maar deze keer is het dus een heus boek geworden.

Deze voormiddag stonden er plots enkele pakketten gewoon los voor de deur, die ik – het regende gelukkig niet – mijn dochter later die namiddag binnen heb laten sleuren. En ik kon het natuurlijk niet laten: ik heb er eentje uitgehaald.

De reclametekst luidt als volgt:

Dit boek is voor ondernemers, marketeers en CEO’s die weten dat marketing belangrijk is, maar soms het gevoel hebben dat ze op goed geluk door een mistig bos lopen. Geloof me: je bent niet de enige die af en toe een pijnstiller overweegt bij het woord ‘strategie’.

Marketing roept vandaag vooral veel keuzes op. Wat doe je intern, wat extern? Wanneer investeer je in merk, wanneer in performance? Hoe kies je het juiste agency zonder dat het voelt alsof je blind een huis koopt? En hoe bepaal je eindelijk een budget dat wérkt?

Dit boek helpt je die knopen ontwarren. Je krijgt een duidelijk kader om prioriteiten te bepalen, betere beslissingen te nemen en marketing te organiseren als een systeem dat je bedrijf vooruitduwt. Minder losse acties. Meer samenhang. Meer rust.

Ik ben Bart De Waele, oprichter van IKAg. Ik stond twintig jaar lang midden in de marketingwereld: als digitaal strateeg, als CEO van een van Belgiës bekendste agencies en als iemand die vaker dan gezond is in pitchrooms heeft gezeten. Ik begeleidde merken als KBC, Netflix en Helan, en leerde dat marketing slimmer kan, maar vooral simpeler moet.

Dit boek geeft je dat duwtje richting duidelijkheid. Zodat je eindelijk met vertrouwen vooruit kan, met een aanpak die past bij jouw realiteit, jouw team en jouw ambities. Voor ondernemers en marketeers die vooruit willen. En graag zonder migraine.

Ik ben uiteraard niet de doelgroep, maar ik weet dat mijn lief kan schrijven, en dat het blijkbaar als een trein leest.

Interesse? Geprikkeld geraakt door het idee? Je kan het hier even doorbladeren en uiteraard ook bestellen. En ja, liefst via de link, want dat telt dan mee in de officiële verkoopcijfers. En wil je een gehandtekend exemplaar? Gewoon even vragen :-p

https://www.borgerhoff-lamberigts.be/owl-press/shop/boeken/marketing-zonder-migraine