Artikeltje voor de Prora over Assassins’ Creed Odyssey

De Prora is het driemaandelijkse tijdschrift van de vakvereniging voor leraars oude talen (VLOT). Eigenlijk lees ik het zelden, hoewel het best wel interessant is.

Ik had in het begin van de vakantie even op de facebookgroep van leerkrachten Latijn en Grieks gezet dat de Discovery Tour van Assassins’ Creed Odyssey tijdelijk gratis was, en dat ik het zelf echt wel de moeite waard vond. Meteen werd ik door de redactie van de Prora gecontacteerd met de vraag of ik het zag zitten een recensie te schrijven. Goh, ja zeker? Ik had het er hier al even over.

Het artikeltje komt begin september uit, maar ik kan me niet voorstellen dat het merendeel van mijn lezers hier standaard de Prora leest, dus ga ik het hier even delen. In de Prora staan de afbeeldingen er in het klein in het zwartwit in, jammer genoeg. Maar verder is de tekst niet of nauwelijks geredigeerd, heb ik de indruk.

Assassins’ Creed Odyssey: een memorabele trip doorheen het antieke Griekenland

Assassins’ Creed: in de gamewereld is de franchise een vaste waarde geworden. In het spel verplaatst een hedendaags personage zich bij wijze van een soort teletijdsmachine in het lichaam van een huurmoordenaar van vroeger. Het originele spel uit 2007 richtte zich op de renaissancewereld, maar intussen zijn er tientallen spellen uitgebracht met daarnaast ook talloze boeken en comics, zelfs een kortfilm, anime’s en een heuse bioscoopfilm.

Het was dan ook een kwestie van tijd voor een van de games zich zou afspelen in het oude Griekenland. Odyssey uit 2018 doet dat dan ook met verve. Terwijl je als speler allerlei moeilijkheden oplost en je je al moordend een weg baant door het verhaal, maak je ook kennis met het vakkundig nagebouwde Griekenland. Je kan een wandeling maken op de Akropolis, de renbaan in Olympia bekijken of het theater van Dionysos doorwandelen. Je slaat een praatje met Socrates – of liever: hij geeft jou een filosofische uitleg – ontmoet Perikles, redt de Pythia uit de klauwen van de vijand, doodt degenen die de hetaeren bedreigen, of voert een ware zeeslag met een tiental verschillende types Griekse schepen. Maar het blijft natuurlijk een spel waarin je zo veel mogelijk tegenstanders doodt en de vijand probeert te vernietigen.

De makers, het bedrijf Ubisoft, vonden het eigenlijk zelf jammer dat ze een hele wereld hadden nagebouwd – ik heb zelf nog nooit zó goed alle verschillende Griekse eilanden weten liggen – die een ongelofelijk groot impact heeft gehad op de geschiedenis, en dat daar verder niks mee werd gedaan. Net zoals eerder al in Assassins’ Creed Origins (de Egyptische versie) heeft Discovery Mode director Maxime Durand daarom een educatieve modus opgestart, waarbij je door een in-game personage een rondleiding krijgt over een bepaald onderwerp. In Odyssey zitten er maar liefst 30 discovery tours, elk met een eigen rondleiding en link naar de hedendaagse tijd, maar ook met massa’s extra, zelf te ontdekken locaties. Zo is er een in-game kunstenaar die uitleg geeft hoe een beeldhouwwerk werd gemaakt, maar dan krijg je ook een voorwerp uit een museum te zien dat je de techniek toont in real life. De vijf grote thema’s zijn filosofie, beroemde steden, het dagelijkse leven, oorlog en mythologie.

Uiteraard is dit niet het eerste educatieve spel op de markt. Maar geef toe: vaak zijn die gemaakt met een klein budget en niet echt… entertainend. Het grote verschil met deze Discovery Tour is dat dit gebaseerd is op het enorme budget van een populair videospel, waarbij ongelofelijk veel tijd is gestoken in research van het antieke Griekenland, maar dat ook uitstekend is geschreven, getekend, geanimeerd en bevolkt. Dit spel is niet gewoon een setje beelden met commentaarstem, het is een échte wereld waarin honden blaffen, kinderen spelen, de was hangt te wapperen, mensen rondlopen, handelaars hun waren proberen te verkopen en de golven aanspoelen op prachtige stranden. De tempels zijn gekleurd, de wegen vaak van aarde en met plassen en stukken kapot aardewerk. Je krijgt ook uitgelegd wat niet helemaal historisch correct is en ook waarom ze het aangepast hebben (vaak gebouwen die anders zijn omdat er niet genoeg documentatie meer was).

Concreet loop je rond als een van de personages en sturen ze je van locatie naar locatie, waar je telkens via een commentaarstem extra uitleg krijgt over zowel geschiedenis als cultuur. Je kan zelf kiezen of je een item gewoon overslaat of er zelfs dieper op wil ingaan. Je unlockt ook extra personages, ziet hoeveel je al gezien hebt, hoeveel dingen je blijkbaar nog moet ontdekken, en dat geeft een extra speldimensie voor leerlingen. Moet je de rondleiding slaafs volgen? Zeker niet, je kan ook naar eigen goeddunken rondlopen en dingen laten zien in de volgorde die jij zelf belangrijk vindt of naargelang het thema dat je in de les behandelt.
Jammer genoeg bestaat er geen Nederlandstalige versie, maar de Engelstalige stem spreekt zeer duidelijk en het wordt meteen ook nog ondertiteld in het Engels.

Is dit een meerwaarde in de les? Ik vind van wel, aangezien je echt gewoon rondloopt en het 3D-gevoel krijgt dat je niet krijgt met boeken. Het appelleert ook meteen aan de leefwereld van de leerlingen, zeker als je hen gewoon zélf laat rondlopen en dingen aanklikken. Een vriendin van me formuleerde het als volgt: “Als mama van dyslectische kinderen kan ik wel zeggen dat die game ervoor gezorgd heeft dat ze al die moeilijke woorden, goden en dergelijke voor geschiedenis vlotjes hebben kunnen studeren”. Ook voor het vak Grieks kan je het als basis gebruiken of hen zelf over de middag het spel laten ontdekken. Na elke discovery tour is er trouwens een fijn quizje dat ze kunnen afleggen.

En ik geef het eerlijk toe: ik heb zelf ook dingen bijgeleerd, details die ik absoluut niet kende.

Discovery Tour: Ancient Greece is gratis voor wie het basisspel Odyssey heeft, maar is ook voor 19.99 euro apart te downloaden op PC – en dus voor klasgebruik, bijvoorbeeld – via https://store.ubi.com/upc/nl/discovery-tour–ancient-greece-by-ubisoft/5d4040cd5cdf9a07d09464ac.html

Bronnen:

https://www.polygon.com/reviews/2019/9/10/20859403/assassins-creed-odysseys-discovery-tour-review-ancient-greece-education-game

https://techcrunch.com/2019/09/10/assassins-creed-odyssey-gets-an-educational-mode-complete-with-quizzes/

https://www.theverge.com/2020/5/14/21259446/ubisoft-assassins-creed-odyssey-origins-greece-egypt-free-discovery-tours

 

Gudrun Rombaut
Licentiaat Klassieke Filologie
GO! atheneum Mariakerke

Nieuwe computers!

Ze hebben er lang op moeten wachten, onze zonen, maar vandaag hebben ze hun nieuwe vaste computers eindelijk kunnen samenstellen!

Hoezo?

Wel, Kobe had al lang gezegd dat hij een nieuwe computer nodig had, en Wolf eigenlijk ook. Ze hebben elk wel een laptop, maar om te gamen is die niet veel meer waard. Uiteindelijk gaf Bart hen elk een budget van 900 euro, en Kobe ging dan bijzonder uitgebreid uitpluizen wat hij wilde, wat hij nodig had, wat hij mooi vond… Toen hij ongeveer zijn keuze had gemaakt, bracht ik hem in contact met Bruno, een larpvriend die als hobby PCs in elkaar steekt op maat, eventueel zelfs met tweedehands onderdelen, naargelang het budget.

En toen… ontwikkelde er zich een bijzonder geanimeerd chatgesprek waarbij Kobe totaal nieuwe keuzes maakte en uiteindelijk nét binnen budget bleef. En meteen ook voor zijn broer ongeveer dezelfde computer bestelde. Maar daar hadden ze minder geluk mee: niet alle onderdelen waren binnen, en het leek nochtans ideaal voor de vakantie… Uiteindelijk bleek dat de CPU’s zelfs maar eind juli gingen binnenkomen, tot groot verdriet van beide jongens.

Maar kijk! Bruno drong nog even aan en mocht vandaag de ontbrekende onderdelen gaan ophalen in de winkel in Mechelen, waarna hij fluks naar hier kwam met mondmasker en liters gel. Samen staken ze de computers in elkaar en Bruno gaf vooral Kobe heel veel technische uitleg, want die is daar ook mega in geïnteresseerd. Jammer genoeg moest Wolf vrij snel weg naar zijn vakantiejob – meer daarover morgen of zo – maar Bruno werkte zijn toren af, en nam meteen ook mijn laptop onder handen. Bleek dat ik behoorlijk geluk had gehad dat het ding zichzelf nog niet verbrand had: er kwamen klodden, kilo’s stof uit, al bijna helemaal vervilt zelfs, en de cooling paste was zo goed als verdwenen. Enfin, Bruno gaf me onder mijn voeten, stofte het ding helemaal uit, zette het weer in orde, en nu klinkt het niet elke keer alsof hij gaat opstijgen. Enkel wanneer ik serieus zware games opstart, durft hij nog eens blazen, maar anders niet. Hoera!

En Kobe loopt intussen ronduit te glunderen, is alles aan het installeren, heeft beide schermen weer opgezet, samen met zijn fancy toetsenbord, en kan nu gamen als een volleerde nerd. En ik, ik ben zowaar jaloers op zijn setup :-p

Leuk detail: in de glazen case heeft hij zijn Morty gezet ^^

Soit, voor al uw computernoden moet u dus bij Bruno zijn. Echt. Contacteer me maar.

Assassins’ Creed Odyssey: Discovery Tour

Ik had er het al eerder over, over dit fijne spel van Ubisoft.  De wereld is bijzonder goed nagemaakt en zeer aangenaam om te spelen. Het is vooral ook echt realistisch: zo liep ik zonder aarzelen de Akropolis op, wat Kobe – die toevallig aan het kijken was – de opmerking ontlokte: “Hey mama, hoe weet jij zomaar de weg naar boven?” Awel, ik ben er al geweest en weet toevallig ook gewoon de weg via de Propyleeën en dergelijke, en dat klopt ook helemaal.

Nu vonden de makers van Ubisoft dat ze, als ze dan toch de hele Antieke Griekse wereld hadden nagebouwd, er evengoed ook nog iets nuttigs mee konden doen. Als in: een uitgebreide gidsbeurt door datzelfde Griekenland. In de Discovery Tour – gratis voor wie het spel heeft, en anders 20 euro voor een PC-download – kan je dus als personage gaan rondlopen en gidsbeurten volgen, een dertigtal in totaal, over gebouwen, dagelijks leven, filosofie, …

En in mei had Ubisoft de Discovery Tour zelfs een tijdje helemaal gratis aangeboden, iets wat ik meteen ook met beide handen aangreep. Ha ja, want als ik dat in de les wil gebruiken, dan had ik mijn Playstation mee moeten nemen naar de klas, en nu volstaat mijn laptop. Bon, ik had dat dan ook, enthousiast als altijd, op de facebookgroep van de leerkrachten Latijn en Grieks gezet.

Een paar weken later werd ik gecontacteerd door iemand van Prora, het vaktijdschrift voor classici: of ik er geen artikeltje over wilde schrijven.

Wel euh… Ja zeker?

Ik ben dus de afgelopen dagen even in die Discovery Tour gedoken, want ik speelde het spel wel, maar had dit nog niet bekeken. Enfin, het is in elk geval een aanrader, geloof me. En over een paar maanden krijgt u van mij het artikel zoals het in de Prora komt, oké?

A propos, ze hebben het ook gedaan voor het Oude Egypte, want daarin speelt Assassins’ Creed Origins zich af. De max, toch?

DnD live!

De voorbije vier of vijf sessies DnD waren via de computer, en dat was echt niet ideaal: verbindingen die wegvielen, maar vooral ook elkaar niet goed verstaan, dingen herhalen, het overzicht een beetje kwijtspelen…

Nu we bubbels mogen vormen en het vooral ook beter weer is, wilden we eindelijk toch wel weer eens écht samenkomen. Ik had plaats genoeg voorzien in de tuin, drinken in losse flesjes en voor ieder een apart kommetje voor knabbels, en dat lukte wonderwel.

En vooral: het deed deugd om elkaar terug te zien en ook weer écht te kunnen spelen, met echte gesprekken en discussies.

Samen op de fiets

Gisteren was het echt nog prachtig weer, en dus vonden Merel en ik dat we die diem maar moesten carpen, sprongen op de fiets en reden naar het park Claeys-Boüüaert naast mijn school. Een van de caches daar was aan vervanging toe, vandaar. Maar die vijf kilometer heen en dan nog eens terug, met een brug bij én een zeer oneffen bospad, dat leek me nog geen goed idee voor Merel.

Even nagedacht, en jawel, een strak plan ontvouwde zich spontaan: Merel ging meefietsen tot aan de voet van de brug, daar gingen we haar fiets in het fietsenrek zetten, stevig op slot, en dan kon ze achterop bij mij op de elektrische fiets voor de brug en het stuk bos. Terugfietsen kon ze dan weer zelf. En voilà, strak plan strak uitgevoerd! Het bleek achteraf ook een zeer goed idee, want zo konden haar jonge ongeoefende beentjes nog wat uitrusten ook.

We checkten alle caches, stelden vast dat vooral de bonus een beetje verdwenen was, vervingen de andere verdwenen cache en zagen dat de rest nog wel in orde was. Oh, en we genoten ook oprecht van dat zalige bos.

We zijn ook nog even langs mijn school gepasseerd, die er om half vijf al vervaarlijk dicht uitzag. En heel erg eenzaam en verlaten. Ocharme.

 

 

Tik Tok

Mocht u het nog niet kennen: Tik Tok is een app voor de smartphone waar je korte filmpjes van zo’n 13 seconden kan posten, waar je commentaar kan op zetten en zelf de muziek bij bepalen. De meeste filmpjes zijn dan ook dansjes, en sommige TikTokkers hebben miljoenen fans, zoals ene Charlie.

Hier in Vlaanderen zijn er ook een paar Tik Tok famous, en mijn allerliefste heeft ook die aspiratie. Uit professionele interesse had hij zich al van in het begin op de app gestort, en nu is het een hobby als een ander, wat leidt tot de meest vreemde situaties in huis. En de meest hilarische filmpjes ook, ja. Je moet zelf maar eens gaan kijken op zijn account, liefst via de app natuurlijk, en dan liken. Ja, hij is goed geschift, die van mij. Zijn meest populaire filmpje heeft al meer dan 700.000 views, en ik draaf er dus zelf ook af en toe in op.

Neem nu dit prachtige filmpje van Bart en Merel die samen haar boeken ophalen op school.

@netlashTerug naar school – voor het pre-teaching pakket. ##merel ##school ##dadlife

Of een van zijn populairdere filmpjes, met mij erbij.

@netlashHelemaal klaar om in mijn kot te blijven! ##lockdown

♬ original sound – netlash

Coronaquizzen

Uiteraard ligt nu ook het quizseizoen stil: ’t is niet alsof we met 200 man samen in een zaal gaan zitten.

Maar…

Ook hier heeft de digitalisering zich doorgezet ^^ Ik heb nu al twee online quizzen gespeeld op deftig niveau, met mijn vaste quizploeg. De ene werd georganiseerd door de mensen van het quizarchief en zat machtig goed in elkaar. Edward was de kapitein en gaf de antwoorden door, de rest van ons stond in verbinding met elkaar via Zoom of Hangouts of Meet of zoiets en kon overleggen, terwijl we allemaal de vragen zagen. En dat waren er wel wat, ja. Knap gedaan!

De andere online quiz was met twee uur vooraf opgenomen vragen, een heus filmpje op youtube dus, waaraan een google form was verbonden die ook maar door één iemand per team kon doorgestuurd worden. Ook hier een fijne formule dus.

Het enige nadeel is dat je hier gigantisch kan zeuren natuurlijk en alles opzoeken, maar ze rekenen op de fair play van de spelers. Al ben ik zeker dat er mensen zullen gespiekt hebben. Tsja.

Ik heb er in elk geval al twee zeer fijne avonden op zitten en kijk al uit naar volgende week vrijdag, 1 mei, voor een volgende editie.

Dik in orde!

Extra gadgets in de game room

Nu we dus al een week of drie die game room hebben boven en we ook merken dat die veel gebruikt wordt, bracht Bart een beamer mee van kantoor. Het ding is daar niet meer bruikbaar: te klein projectie-oppervlak en vooral ook te weinig lumen voor daar op kantoor. Maar die game room is perfect te verduisteren en zo heel groot is de muur daar ook niet, dus…

Alleen… Hoe hang je zo’n ding op aan je plafond? We konden, zoals op school, een speciale beugel bestellen, maar dat blijkt niet goedkoop te zijn én vooral ook wel eventjes wachten, dus liever niet. Bon, ik gaf instructies aan mijn oudste en die toog aan het werk: een plank zoeken die net wat groter is dan het oppervlak van de beamer. Zelf zocht ik vier stevige vijzen en vooral vier bijhorende gyprocpluggen, twee stevige linten (verpakking van gordijnen geweest) en vier stevige houtvijsjes met bijhorende rondellekes (zat ooit bij Ikea kastjes, om ze aan de muur vast te zetten). Al een chance dat ik zo’n hamsteraar ben die nooit vijzen weggooit maar ze in een rommelbak keilt.

Wolf haalde de knutseltuintafel uit de hoek, zette de plank vast met een paar sergeanten en boorde vier gaatjes. Daarna zette hij de beamer vast met de linten en de vijsjes. Netjes! En dan sleepte hij een ladder en zijn broer naar boven, werden de vier plafondgaten afgetekend en geboord, en kwam papa eventjes een handje toesteken want Kobe was eigenlijk net te klein. Enfin, met enige moeite hing daar dus een perfect geplaatste beamer! De juiste kabels werden gezocht en bevestigd, en de game room was dus een extra feature rijker. En de kwaliteit, die was verbazingwekkend goed, vonden we.

Klaar voor filmavondjes en slaapfeestjes, me dunkt…