Deze avond reed ik richting een bordjesquiz in Aalter, net zoals vorige week. Amusant, maar pokkemoeilijk, en toch waren we niet de laatste tussen al die sterrenploegen, dus hiep hoi.
Een bordjesquiz is een genre op zich, eentje dat ik wel kan smaken, ja. De vraag wordt gesteld, elke ploeg schrijft zijn antwoord op een klein witbordje. Simultaan worden alle bordjes omhoog gestoken, het antwoord wordt gegeven, en wie het juist had, blijft zijn bordje ophouden en krijgt punten. Die punten hangen af van de moeilijkheidsgraad van de vraag: als iedereen het juist had, krijgt elke ploeg één punt. Als jouw ploeg de enige is die het juist heeft, krijg je zo veel punten als er ploegen zijn, en uiteraard alle mogelijke percentages daar tussenin.
Het zorgt ervoor dat je moeilijk wint tegen topploegen: we hadden wel redelijk wat juist, maar wat wij wisten, wisten de anderen ook, en wat wij niet wisten, wisten anderen vaak wel. Tsja. Maar als jij dan de enige bent die een bepaald antwoord weet, spring je wel omhoog in de stand.
Nog goed gelachen op die quiz ook: de vorige keer was het me opgevallen dat er op de 17 ploegen van 4 man nog één andere vrouw was, en bij het binnenkomen hadden ze me bekeken alsof ik van Venus kwam. Ik had toen ook wel een vrij chique kleedje aan, maar dan nog.
Vandaag had ik dus een extra inspanning gedaan: een zomerbroek in roodtinten, een wit bohémien hemdje, rood vestachtig ding, rood gelakte nagels, lange oorbellen en een rode hoed. Deze keer leek ik eerder van Pluto te komen, als ik mocht afgaan op de blikken. Er waren deze keer maar liefst twéé vrouwen op het totaal van 64 deelnemers, stel je voor!
Ik had me nog maar goed en wel geïnstalleerd aan onze tafel, toen er eentje – een nog vrij jonge gast, geen 40 denk ik – naar me toe kwam: “Er was feitelijk geen deliberatie nodig, u heeft zonder meer de prijs gewonnen van “Meest stijlvol” deze avond. Proficiat!” En weg was hij.
Ik ben in de lach geschoten, ja.
