Zoals ik al eerder zei, zijn dit fantastische boeken, maar niet iets wat je vlot even tussendoor leest, zowel omwille van het Frans als omwille van de toch wel zware inhoud.
Zoals altijd is het gewoon het simpelste om de korte inhoud te geven zoals hij overal te vinden is: meteen een staaltje van het Frans waarin het boek geschreven is.
Printemps 1832. Une épidémie de choléra terrorise la population parisienne. La « peur bleue », comme on l’appelle, provoque des centaines de morts et suscite les plus folles rumeurs. Sinistre hasard: une série de meurtres atroces décime au même moment le quartier pauvre de Saint-Merri. Les victimes sont poignardées avant d’être amputées d’un organe. Qui peut tuer ainsi, prélevant poumon, foie ou rein? Un maniaque? Face au risque de panique, l’inspecteur Valentin Verne explore toutes les pistes. Secondé par Aglaé et deux récentes recrues, l’Entourloupe, escroc repenti, et Tafik, ancien mamelouk des armées napoléoniennes, il traque la vérité dans les rues de Paris et ses recoins les plus obscurs. Une nouvelle enquête de l’inspecteur Valentin Verne, le génial créateur du Bureau des affaires occultes, où la science flirte avec le vice et le crime.
De jonge inspecteur Verne gaat dus in een door een zware epidemie geteisterd Parijs op zoek naar een seriemoordenaar die op een wel zeer gruwelijke manier te werk gaat. Zijn geliefde Aglaé is intussen ook een lid van zijn afdeling van de politie, tot grote verbazing van zowat alles en iedereen want vrouwen zijn geen politie. Toch niet in die tijd.
Intussen blijven ook de trauma’s van Verne opspelen, tot Aglaé een manier vindt om die te doorbreken. Eindelijk. Want nu kunnen de personages ook op persoonlijk vlak verder, en hoeft de auteur daar niet meer over doordrammen.
Het blijft dus een loodzwaar thema dat ook niet bepaald lichtvoetig wordt weergegeven, en af en toe komt het akelig dicht in de buurt van wat er speelde in 2020. Maar, ik lees zeker nog het vervolg. Als ik eens veel tijd heb – het leest niet bepaald vlot – en weer zin in een uitdaging. Mijn Frans wordt er alleen maar beter op.