Geplaatst op

Leesclub: “I’ll give you the sun” van Jandy Nelson

Boek nummer twee van de leesclub werd het young adult-boek I’ll give you the sun van Jandy Nelson. Zelf had ik er nog niet van gehoord, maar er werd me verzekerd dat dit een goed boek was. Dat bleek ook te kloppen, en dan vooral door de ingenieuze vertelstructuur.

Het verhaal volgt een tweeling, Noah and Jude, die eerst heel erg close zijn, tot ze hun moeder verliezen en daardoor uit elkaar groeien. We krijgen eerst het verhaal van de dertienjarige Noah die blijkbaar de weirdo van de klas is: niet gepest maar ook niet geaccepteerd. Hij tekent alles wat hij ziet, heeft een enorm talent en denkt in beelden. Zijn zus Jude is dan weer het populaire surfende meisje dat het vaak voor haar broer moet opnemen.

Het volgende hoofdstuk geeft ons het vertelperspectief van Jude, drie jaar later. Op dat moment blijkt zij de vreemde eend in de bijt te zijn, gehuld in oversized kleren, zich afsluitend van de rest van de wereld. Noah is gestopt met tekenen – om een of andere vreemde reden is hij niet geaccepteerd in de kunstschool, en Jude wel – en is nu een doodnormale, populaire jongen die bij momenten zijn zus moet verdedigen.

De hoofdstukken en vertelperspectieven wisselen elkaar af, en in het begin is het soms vreemd. Maar dat is net wat iedereen zo boeiend vond: beetje bij beetje krijg je extra stukjes van de puzzel en valt het hele plaatje netjes in elkaar. Gaandeweg wordt duidelijk wat er in de drie tussenliggende jaren is gebeurd, wat het impact op zowel Noah en Jude is, en waarom het allemaal fout is gelopen. Een ding staat daarbij centraal: eerlijkheid. Ze hebben beiden gelogen, dingen verzwegen en feiten verdraaid. Dat zorgt voor de nodige plotwendingen en onverwachte onthullingen.

Wat mevrouw Rombaut een beetje jammer vond, was dat het echt allemaal een positief einde krijgt: eind goed al goed. Maar er werd haar verzekerd dat dat nu eenmaal de stijl is van de meeste young adult-boeken, waar zelden een open of halfopen einde is.

Niet iedereen had het boek helemaal uitgelezen, maar ze waren wel van plan dat zeker nog te doen, juist omdat het pas op het einde is dat alles helemaal duidelijk wordt. Iedereen was het er roerend over eens: het is een goed boek.

Op algemene aanvraag wordt het volgende boek The Song of Achilles van Madeline Miller, een boek dat we in 2022 al gelezen hebben met de leesclub, maar uiteraard zijn die leerlingen intussen al allemaal afgestudeerd. Toen oordeelden we dat dit een steengoed boek is, en blijkbaar leeft het nog steeds. We komen hiervoor samen op maandag 16 maart 2026 om 15.30 uur in lokaal 1.23. 

Iedereen is welkom, ook ouders, grootouders en oud-leerlingen. Geef gewoon een seintje, en we zorgen ervoor dat er voldoende cake voorzien wordt.

Geplaatst op

Lectuur: “Drood” van Dan Simmons

Euhm, ik geloof dat dit boek valt onder de noemer ‘kleppers’, en ik ben er eigenlijk nog steeds niet helemaal uit wat ik er nu van vond.

Het is een kleine 800 pagina’s en ik heb me er bij momenten moeten doorworstelen. De ik-persoon is Wilkie Collins, de auteur van The Woman in White, en vriend en tijdgenoot van Charles Dickens. Simmons emuleert de stijl van die tijd en schrijft dus in de barokke volzinnen van een Dickens, helaas zonder zijn genialiteit. Pas op, het is niet slecht geschreven he, maar zoals bij Collins zelf zou ik er toch vlotjes een derde uit geschrapt hebben. Hij gaat soms oeverloos door op details en beschrijvingen, terwijl je eigenlijk gewoon verder wil met het verhaal.

En dat verhaal, dat is er vooral eentje van jaloezie en hypnose. In Dickens’ tijd was hypnotiseren – mesmerize – zeer populair, en Dickens hield zich er ook zelf mee bezig. Het verhaal is volledig gebaseerd op echte personages, op echte gebeurtenissen en echt geschreven boeken en dergelijke, maar daar dan als extra laagje overgegoten. Je kan in de biografieën van beide heren perfect alle locaties, personages en boeken opzoeken, dat klopt volledig.
Dickens overleefde in 1865 the Staplehurst Rail Crash en had daar toen een sinister figuur gezien, ene Drood, die voor hem een obsessie zou worden (in het boek dan toch). Hij heeft het er uitgebreid over met Wilkie Collins, die uiteindelijk, wellicht onder opiuminvloed, die obsessie overneemt en zijn leven volledig laat bepalen door diezelfde Drood, een crimineel meesterbrein met occulte Egyptische krachten.

Het hele boek draait rond deze Drood, maar eigenlijk nog veel meer rond Charles Dickens en de professionele jaloezie die Collins koestert voor de ‘Onnavolgbare’. Eigenlijk is het een verkapte biografie van zowel Dickens als Collins, mocht je het Drood-verhaal weglaten. En vanwaar komt nu die naam? Het laatste, onafgewerkte boek van Dickens heet The Mystery of Edwin Drood.

Tsja.

Heb ik het graag gelezen? Goh… Ik heb het drie sterren gegeven, terwijl ik vaak vrijgeviger ben. Zou ik het aanraden? Alleen aan mensen die graag Dickens en co lezen, en bereid zijn zich door zo’n pil te worstelen. Want ik lees graag Dickens – ik heb zowat alles van hem gelezen intussen – maar deze Drood ging voor mij net iets te ver. Nope, Simmons, dit is niet zoals jouw excellente Hyperion, eerder zoals de veel mindere vervolgen daarop.

Geplaatst op

BBC-lijst update januari 2026

Tiens, blijkbaar heb ik geen update gegeven in 2025, wellicht omdat ik vrijwel niks van deze lijst had gelezen. Hoe ver sta ik intussen? Goh… Niet veel verder dan in 2024.

Hieronder volgt dus nog eens de jaarlijkse update. Wat ik relatief recent heb gelezen en dus heb besproken, heeft een link naar de bespreking.

• Bold those books you’ve read in their entirety. 86
• Italicize the ones you started but didn’t finish or read only an excerpt.

1 Pride and Prejudice – Jane Austen
2 The Lord of the Rings – JRR Tolkien (3 boeken)
3 Jane Eyre – Charlotte Bronte
4 Harry Potter series – JK Rowling (7 boeken)
5 To Kill a Mockingbird – Harper Lee
6 The Bible
7 Wuthering Heights – Emily Bronte (verplichte lectuur in 2de kan Engels – gothic novel)
8 Nineteen Eighty Four – George Orwell
9 His Dark Materials – Philip Pullman (3 boeken)
10 Great Expectations – Charles Dickens (verplichte lectuur in 2de kan Engels – gothic novel)
11 Little Women – Louisa M Alcott
12 Tess of the D’Urbervilles – Thomas Hardy
13 Catch 22 – Joseph Heller
14 Complete Works of Shakespeare
15 Rebecca – Daphne Du Maurier
16 The Hobbit – JRR Tolkien
17 Birdsong – Sebastian Faulk
18 Catcher in the Rye – JD Salinger
19 The Time Traveler’s Wife – Audrey Niffenegger
20 Middlemarch – George Eliot
21 Gone With The Wind – Margaret Mitchell
22 The Great Gatsby – F Scott Fitzgerald
23 Bleak House – Charles Dickens
24 War and Peace – Leo Tolstoy
25 The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams
26 Brideshead Revisited – Evelyn Waugh
27 Crime and Punishment – Fyodor Dostoyevsky
28 Grapes of Wrath – John Steinbeck
29 Alice in Wonderland – Lewis Carroll
30 The Wind in the Willows – Kenneth Grahame
31 Anna Karenina – Leo Tolstoy
32 David Copperfield – Charles Dickens
33 Chronicles of Narnia – CS Lewis (7 boeken)
34 Emma -Jane Austen
35 Persuasion – Jane Austen
36 The Lion, The Witch and the Wardrobe – CS Lewis
37 The Kite Runner – Khaled Hosseini
38 Captain Corelli’s Mandolin – Louis De Bernieres
39 Memoirs of a Geisha – Arthur Golden
40 Winnie the Pooh – A.A. Milne
41 Animal Farm – George Orwell
42 The Da Vinci Code – Dan Brown
43 One Hundred Years of Solitude – Gabriel Garcia Marquez
44 A Prayer for Owen Meaney – John Irving
45 The Woman in White – Wilkie Collins
46 Anne of Green Gables – LM Montgomery
47 Far From The Madding Crowd – Thomas Hardy
48 The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood
49 Lord of the Flies – William Golding
50 Atonement – Ian McEwan
51 Life of Pi – Yann Martel
52 Dune – Frank Herbert
53 Cold Comfort Farm – Stella Gibbons
54 Sense and Sensibility – Jane Austen
55 A Suitable Boy – Vikram Seth
56 The Shadow of the Wind – Carlos Ruiz Zafon
57 A Tale Of Two Cities – Charles Dickens
58 Brave New World – Aldous Huxley
59 The Curious Incident of the Dog in the Night-time – Mark Haddon
60 Love In The Time Of Cholera – Gabriel Garcia Marquez
61 Of Mice and Men – John Steinbeck
62 Lolita – Vladimir Nabokov
63 The Secret History – Donna Tartt
64 The Lovely Bones – Alice Sebold
65 Count of Monte Cristo – Alexandre Dumas
66 On The Road – Jack Kerouac
67 Jude the Obscure – Thomas Hardy
68 Bridget Jones’s Diary – Helen Fielding
69 Midnight’s Children – Salman Rushdie
70 Moby Dick – Herman Melville
71 Oliver Twist – Charles Dickens (verplichte lectuur in 2de kan Engels – gothic novel)
72 Dracula – Bram Stoker (verplichte lectuur in 2de kan Engels – gothic novel)
73 The Secret Garden – Frances Hodgson Burnett
74 Notes From A Small Island – Bill Bryson
75 Ulysses – James Joyce
76 The Inferno – Dante
77 Swallows and Amazons – Arthur Ransome
78 Germinal – Emile Zola
79 Vanity Fair – William Makepeace Thackeray
80 Possession – AS Byatt
81 A Christmas Carol – Charles Dickens (verplichte lectuur in 2de kan Engels – gothic novel)
82 Cloud Atlas – David Mitchell
83 The Color Purple – Alice Walker
84 The Remains of the Day – Kazuo Ishiguro
85 Madame Bovary – Gustave Flaubert
86 A Fine Balance – Rohinton Mistry
87 Charlotte’s Web – E.B. White
88 The Five People You Meet In Heaven – Mitch Albom
89 Adventures of Sherlock Holmes – Sir Arthur Conan Doyle – de hele reeks
90 The Faraway Tree Collection – Enid Blyton
91 Heart of Darkness – Joseph Conrad
92 The Little Prince – Antoine De Saint-Exupery
93 The Wasp Factory – Iain Banks
94 Watership Down – Richard Adams
95 A Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
96 A Town Like Alice – Nevil Shute
97 The Three Musketeers – Alexandre Dumas
98 Hamlet – William Shakespeare
99 Charlie and the Chocolate Factory – Roald Dahl
100 Les Miserables – Victor Hugo

Deze lijst is dus gebaseerd, blijkbaar, op een meme. In 2003 was er wél op de BBC “The Big Read”, waarbij lezers op hun favoriete boek mochten stemmen. Ook daar heb ik de top 100 van opgezocht, en ik ga er hetzelfde bij doen: vet wat ik al gelezen heb, schuin waarvan ik delen gelezen heb. En dan blijk ik er daar nog steeds maar 71 gelezen te hebben. Ik ga me eerst door bovenstaande lijst worstelen, en dan aanvullen met The Big Read, ook al is die van 2003. Ik heb nog tijd, me dunkt.

  • The Lord of the Rings by J. R. R. Tolkien
  • Pride and Prejudice by Jane Austen
  • His Dark Materials by Philip Pullman
  • The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy by Douglas Adams
  • Harry Potter and the Goblet of Fire by J. K. Rowling
  • To Kill a Mockingbird by Harper Lee
  • Winnie-the-Pooh by A. A. Milne
  • Nineteen Eighty-Four by George Orwell
  • The Lion, the Witch and the Wardrobe by C. S. Lewis
  • Jane Eyre by Charlotte Brontë
  • Catch-22 by Joseph Heller
  • Wuthering Heights by Emily Brontë
  • Birdsong by Sebastian Faulks
  • Rebecca by Daphne du Maurier
  • The Catcher in the Rye by J. D. Salinger
  • The Wind in the Willows by Kenneth Grahame
  • Great Expectations by Charles Dickens
  • Little Women by Louisa May Alcott
  • Captain Corelli’s Mandolin by Louis de Bernières
  • War and Peace by Leo Tolstoy
  • Gone with the Wind by Margaret Mitchell
  • Harry Potter and the Philosopher’s Stone by J. K. Rowling
  • Harry Potter and the Chamber of Secrets by J. K. Rowling
  • Harry Potter and the Prisoner of Azkaban by J. K. Rowling
  • The Hobbit by J. R. R. Tolkien
  • Tess of the d’Urbervilles by Thomas Hardy
  • Middlemarch by George Eliot
  • A Prayer for Owen Meany by John Irving
  • The Grapes of Wrath by John Steinbeck
  • Alice’s Adventures in Wonderland by Lewis Carroll
  • The Story of Tracy Beaker by Jacqueline Wilson
  • One Hundred Years of Solitude by Gabriel García Márquez
  • The Pillars of the Earth by Ken Follett
  • David Copperfield by Charles Dickens
  • Charlie and the Chocolate Factory by Roald Dahl
  • Treasure Island by Robert Louis Stevenson
  • A Town Like Alice by Nevil Shute
  • Persuasion by Jane Austen
  • Dune by Frank Herbert
  • Emma by Jane Austen
  • Anne of Green Gables by Lucy Maud Montgomery
  • Watership Down by Richard Adams
  • The Great Gatsby by F. Scott Fitzgerald
  • The Count of Monte Cristo by Alexandre Dumas
  • Brideshead Revisited by Evelyn Waugh
  • Animal Farm by George Orwell
  • A Christmas Carol by Charles Dickens
  • Far from the Madding Crowd by Thomas Hardy
  • Goodnight Mister Tom by Michelle Magorian
  • The Shell Seekers by Rosamunde Pilcher
  • The Secret Garden by Frances Hodgson Burnett
  • Of Mice and Men by John Steinbeck
  • The Stand by Stephen King
  • Anna Karenina by Leo Tolstoy
  • A Suitable Boy by Vikram Seth
  • The BFG by Roald Dahl
  • Swallows and Amazons by Arthur Ransome
  • Black Beauty by Anna Sewell
  • Artemis Fowl by Eoin Colfer
  • Crime and Punishment by Fyodor Dostoyevsky
  • Noughts & Crosses by Malorie Blackman
  • Memoirs of a Geisha by Arthur Golden
  • A Tale of Two Cities by Charles Dickens
  • The Thorn Birds by Colleen McCullough
  • Mort by Terry Pratchett
  • The Magic Faraway Tree by Enid Blyton
  • The Magus by John Fowles
  • Good Omens by Neil Gaiman and Terry Pratchett
  • Guards! Guards! by Terry Pratchett
  • Lord of the Flies by William Golding
  • Perfume by Patrick Süskind
  • The Ragged-Trousered Philanthropists by Robert Tressell
  • Night Watch by Terry Pratchett
  • Matilda by Roald Dahl
  • Bridget Jones’s Diary by Helen Fielding
  • The Secret History by Donna Tartt
  • The Woman in White by Wilkie Collins
  • Ulysses by James Joyce
  • Bleak House by Charles Dickens
  • Double Act by Jacqueline Wilson
  • The Twits by Roald Dahl
  • I Capture the Castle by Dodie Smith
  • Holes by Louis Sachar
  • Gormenghast by Mervyn Peake
  • The God of Small Things by Arundhati Roy
  • Vicky Angel by Jacqueline Wilson
  • Brave New World by Aldous Huxley
  • Cold Comfort Farm by Stella Gibbons
  • Magician by Raymond E. Feist
  • On the Road by Jack Kerouac
  • The Godfather by Mario Puzo
  • The Clan of the Cave Bear by Jean M. Auel
  • The Colour of Magic by Terry Pratchett
  • The Alchemist by Paulo Coelho
  • Katherine by Anya Seton
  • Kane and Abel by Jeffrey Archer
  • Love in the Time of Cholera by Gabriel García Márquez
  • Girls in Love by Jacqueline Wilson
  • The Princess Diaries by Meg Cabot
  • Midnight’s Children by Salman Rushdie

Nog 13 te gaan in de ene lijst, nog 29 te gaan in de andere lijst, en ze beginnen elkaar minder en minder te overlappen. Niet erg, al deze boeken hebben sowieso een zeker niveau en zijn dus lezenswaardig. We doen dapper voort, zou ik zeggen. Naast de fantasy, de science fiction en tegenwoordig ook oudheidgerelateerde dinges en de schoolboeken. Tsja…

Geplaatst op

Lectuur: “Carmen Corvi” van Emma Renault-Varian en “Clodia: Fabula Criminalis” van Andrew Olimpi

Korte Latijnse novelles, het is eens wat anders.

Deze twee boekjes zijn gericht op leerlingen of enthousiastelingen van het Latijn die wel wat woordenschat en grammatica onder de knie hebben, maar ook zeker geen universitair niveau. De bedoeling is dat ze gewoon vlot kunnen lezen, zonder al te veel na te denken, en dus dat Latijn oppikken zoals je een Frans boek leest. En er dus gewoon leesplezier aan hebben.

Lukt dat?

Mja. Het komt uiteindelijk neer op een relatief kinderlijke taal met korte zinnetjes, ook al is de inhoud nog best wel oké. De auteurs maken de keuze tussen ofwel een bijzonder simpele grammatica en wat meer vocabularium, ofwel een zeer beperkt vocabularium – dat doorgaans ook nog achteraan quasi helemaal wordt opgegeven – en een iets moeilijkere zinsbouw. Al is dat moeilijk zeer relatief, geloof me.

De Clodia nam ik ter hand omdat ik in het vijfde Catullus met zijn Lesbiagedichten – Lesbia is een pseudoniem voor Clodia – lees, en in het zesde de Pro Milone van Cicero, waar hij het heeft over de dood van Clodia’s tweelingbroer. Je krijgt hier dan ook beide verhalen door elkaar verweven, en dat maakt het best wel oké. Is dit bruikbaar op school? Goh, nee, want geen authentieke teksten. Je zou kunnen zeggen: maar dit is toch nu geschreven door een ‘echte’ auteur en daardoor ook authentiek? Nee, want dit heeft niet de bedoeling literatuur te zijn, maar is echt gericht op studenten en dus speciaal voor hen geschreven in een taalgebruik dat geen enkele echt vlotte spreker ooit zou hanteren.

De Carmen Corvi had ik dan weer uitgekozen omdat ik de stijl van de voorpagina herkende: Lovecrafts Cthulhumythos. En jawel, ik kreeg een crossover van een Romeins verhaal en een stukje Cthulhu, en ik vond het best wel grappig. Een meisje wordt priesteres van de Romeinse goden en heeft een kraai als huisdier, tot dat plots niet meer mag van diezelfde goden. Daarop vlucht ze en komt ze terecht bij een andere priesteres – nota bene haar tante – die Cthulhu dient. Samen roepen ze Cthulhu op om hem de Romeinse goden te laten vernietigen, maar wanneer Cthulhu daarna ook de rest van de wereld wil vernietigen, vinden ze samen een manier om hem te stoppen.

Het taalgebruik is hier echt wel storend kinderlijk, maar wellicht voor leerlingen net daardoor vlot leesbaar.

Ik denk dat ik het eerste misschien wel eens ga aankopen, en kijken wat ik er praktisch gezien mee kan doen. Niet veel, wellicht.

Geplaatst op

Lectuur: “Ommouw me” van Ted van Lieshout

Mja. Dit is een poëzieboek voor de Kleine Cervantes, en ik weet niet zo goed hoe ik het moet beoordelen. Poëzie is namelijk helemaal anders dan de standaard romans die de andere vier boeken toch zijn, en ik vind dat appelen met peren vergelijken.

9789025884154 Ommouw me

Maar vind ik het goed? Eigenlijk wel, als je er rekening mee houdt dat het voor jongeren geschreven is. Van Lieshout heeft een reeks kleren waar een verhaal aan vast hangt, en daar heeft hij telkens een gedicht bij geschreven. Een versleten jeans, een pet van zijn vader, kleren van zijn overleden broer… Hij heeft er zelf foto’s bij genomen en hier en daar ook tekst op de etiketjes gezet. Het resultaat is soms grappig, maar vaker ontroerend en ingrijpend. Soms zijn er gevonden kleren bij, en ook daar kan hij zijn fantasie op loslaten.

De vormgeving mag er in elk geval zijn, en ik vind de gedichten ook echt wel op niveau.

Alleen… hoe zet je zoiets naast een prozaboek? Naast een roman met een uitgewerkt verhaal?

Ik ben benieuwd wat de leerlingen ervan zullen zeggen. Ik hou je op de hoogte.

Geplaatst op

Lectuur: “De spin en de sleutel” van Anna Woltz

Zoals ik eerder al schreef, lees ik ook dit jaar mee met de Kleine Cervantes, de Gentse jeugdboekenjury. Een eerste boek daarvan was dus deze “De spin en de sleutel”. En ja, ik vond het echt wel een goed boek.

Het begint heel verwarrend, met de dertienjarige Elena die uit de trein stapt, met opzet daar haar gsm vergeet, en aan het station een jongen te paard ziet passeren. Blijkt dat haar mama een maand op retraite gaat, en zij dan maar een maand wordt geparkeerd bij een tante, haar nieuwe echtgenoot en diens twee kinderen, in zijn nogal rustieke en vreemde huis. Wat spookt de jongen, Atlas, ’s nachts uit? En waarom staat het huis vol kerstversiering, midden in de zomer? En waarom is er een kamer die al drie jaar op slot zit?

Een en ander leidt tot een behoorlijk spannend, meeslepend verhaal over vooral de gevolgen van je daden inschatten en inzien, liegen en open communicatie. En het belang van familie, dat ook.

Uiteraard is dit een jeugdboek, maar ik vond het echt wel goed, en voor een keer ook perfect op leeftijd. De meeste boeken van vorig jaar vond ik persoonlijk wat te oud voor eerstejaars, maar dit kan perfect, en het sluit ook helemaal aan bij hun leefwereld. Toen we samenkwamen om het te bespreken, kwam dit ook naar voor: ze vonden het allemaal echt goed. Voorlopig is het dus een kanshebber, maar er zijn natuurlijk nog vier andere kandidaten. We zien us nog wel, maar heb je een jonge tiener in huis en zoek je iets om te lezen? Dan is dit wel een aanrader.

Geplaatst op

Lectuur: Dungeon Crawler Carl 1-7 van Matt Dinniman

Doorgaans bespreek ik geen reeksen meer in hun geheel, maar ik zit nogal wat achter in besprekingen, en deze reeks leent er zich ook grandioos toe, want de premisse blijft dezelfde en ik wil geen spoilers geven over het eigenlijke verloop.

Carl laat per ongeluk midden op een ijskoude vriesnacht de prijskat van zijn vriendin ontsnappen, trekt over zijn hartjesboxersshort een leren jas aan, en gaat buiten de kat uit een boom plukken, wanneer de wereld vernietigd wordt. Als in: een buitenaards syndicaat wil de Aarde ontginnen en heeft daarvoor alle gebouwen platgegooid, compleet met alle levende wezens die zich binnen bevonden. Wie op dat moment buiten was, kan ofwel proberen te overleven, ofwel een van de talloze traphallen binnengaan die overal verschenen zijn, zonder echter te weten wat dat betekent.

Carl kiest ervoor om, in die vrieskou, zo’n traphal binnen te gaan, samen met zijn kat Donut. Dat betekent echter dat hij een Dungeon Crawler wordt, een deelnemer aan een zeer wreed intergalactisch spel. Denk: een mix tussen Dungeons and Dragons en een computerspel. Alleen is het voor de deelnemers bijzonder harde en bijzonder dodelijke realiteit: ze moeten een aantal dagen zien te overleven op hun level, terwijl ze belaagd worden door de meest vreemdsoortige monsters en hinderlagen. Tegelijk hebben ze een heuse ‘spelHUD’, een menu waarmee ze hun stats en skills kunnen oproepen, een inventory – die gelukkig oneindig blijkt – een chat met andere deelnemers enzoverder. Donut blijkt ook sentient te worden, een heuse deelnemer met een behoorlijk hoge charisma en intelligentie.

En dan is het kwestie van te overleven, van het spel door te hebben, verbonden aan te gaan met andere deelnemers, te grinden en zo hun stats te verhogen, de juiste – magische – voorwerpen te vinden die hun skills en stats verbeteren, en uiteindelijk op tijd de traphal naar het volgende level te vinden.

Tegelijk zijn er miljoenen – en uiteindelijk miljarden, triljarden en quadriljarden – kijkers doorheen de Melkweg die hun avonturen volgen, die hen willen zien in talkshows, die hen sponsoren en heuse fanclubs oprichten enzoverder.

Boek 1 geeft de basispremisse weer, en het makkelijkste level van de dungeon. Het is ook het kortste boek van de reeks, een goeie 450 pagina’s. Per level, dat er telkens compleet anders uitziet – een klassieke dungeon, een bizar netwerk van dodelijke metro’s, een reeks bubbels met elk een ander landschap, een hedendaagse stad met echo’s van de vroegere bewoners, … – schrijft Dinniman een nieuw boek, en die worden telkens ook langer, tot meer dan 700 pagina’s. De verhalen zijn van de pot gerukt, maar zijn binnen een computerspel volledig plausibel. Daarnaast komt ook meer en meer de politiek buiten de Aarde aan bod, en blijken er de nodige intriges te zijn met onder andere de Dungeon Crawlers als pionnen. En Carl probeert vooral buiten de regeltjes te denken, achterpoortjes te vinden, oplossingen om zo veel mogelijk mensen te redden en naar de volgende level te helpen.

Dinniman kan zijn fantasie de vrije loop laten, maar het zit telkens wel knap in elkaar, terwijl het je ook telkens meer en meer aan het denken zet over de ethische kant van het totale gegeven.

Ik ben er doorheen geraasd, het leest als een trein, en ik kijk vol spanning uit naar wat er op de achtste level zal gebeuren, maar dat boek is voorlopig nog niet verschenen.

Schrijven, Dinniman! In dezelfde compleet waanzinnige maar heerlijke stijl!

Geplaatst op

Lectuur: Les Nuits de la peur bleue (Le Bureau des affaires occultes #3) van Éric Fouassier

Zoals ik al eerder zei, zijn dit fantastische boeken, maar niet iets wat je vlot even tussendoor leest, zowel omwille van het Frans als omwille van de toch wel zware inhoud.

Zoals altijd is het gewoon het simpelste om de korte inhoud te geven zoals hij overal te vinden is: meteen een staaltje van het Frans waarin het boek geschreven is.

Printemps 1832. Une épidémie de choléra terrorise la population parisienne. La « peur bleue », comme on l’appelle, provoque des centaines de morts et suscite les plus folles rumeurs. Sinistre hasard: une série de meurtres atroces décime au même moment le quartier pauvre de Saint-Merri. Les victimes sont poignardées avant d’être amputées d’un organe. Qui peut tuer ainsi, prélevant poumon, foie ou rein? Un maniaque? Face au risque de panique, l’inspecteur Valentin Verne explore toutes les pistes. Secondé par Aglaé et deux récentes recrues, l’Entourloupe, escroc repenti, et Tafik, ancien mamelouk des armées napoléoniennes, il traque la vérité dans les rues de Paris et ses recoins les plus obscurs. Une nouvelle enquête de l’inspecteur Valentin Verne, le génial créateur du Bureau des affaires occultes, où la science flirte avec le vice et le crime.  

De jonge inspecteur Verne gaat dus in een door een zware epidemie geteisterd Parijs op zoek naar een seriemoordenaar die op een wel zeer gruwelijke manier te werk gaat. Zijn geliefde Aglaé is intussen ook een lid van zijn afdeling van de politie, tot grote verbazing van zowat alles en iedereen want vrouwen zijn geen politie. Toch niet in die tijd.

Intussen blijven ook de trauma’s van Verne opspelen, tot Aglaé een manier vindt om die te doorbreken. Eindelijk. Want nu kunnen de personages ook op persoonlijk vlak verder, en hoeft de auteur daar niet meer over doordrammen.

Het blijft dus een loodzwaar thema dat ook niet bepaald lichtvoetig wordt weergegeven, en af en toe komt het akelig dicht in de buurt van wat er speelde in 2020. Maar, ik lees zeker nog het vervolg. Als ik eens veel tijd heb – het leest niet bepaald vlot – en weer zin in een uitdaging. Mijn Frans wordt er alleen maar beter op.

Geplaatst op

Lectuur: “The Last Olympian (Percy Jackson and the Olympians #5)” van Rick Riordan

Zo af en toe lees ik eens een Percy Jackson tussendoor: snelle en amusante lectuur, een no-brainer.

Het valt me, net als vorige keer, op dat het telkens iets minder ‘grappig’ is, wel telkens iets duisterder. Percy wordt telkens wat ouder en volwassener, dat ook, maar de dreiging wordt ook elke keer groter.

Kronos heeft nu zijn zinnen op New York gezet en het is aan Percy en zijn halfbloedvrienden om die opmars te stoppen, want de Olympische goden zelf proberen krampachtig om de titaan Typhon tegen te houden, iets wat eigenlijk niet lukt.

En ja, er vallen doden. Er zijn twijfels, over zelfwaarde, over het nut, over opofferingen… Riordan gaat er knap mee om, het zijn niet meer puur de jongerenboeken die het waren, er zit meer in. Ik lees het graag, zeker omdat het een mengeling is van mijn favoriete mythes en een vlot geschreven boek.

En ja, de rest van Riordan blijft dus op de lijst van te lezen boeken staan. Als tussendoortjes, snelle lectuur. Maar wel hele goeie.

Geplaatst op

Lectuur: “Abaddon’s Gate (The Expanse #3)” van James S.A. Corey

Het zijn stevige boeken, maar ze blijven intrigeren, en dus lezen we uiteraard verder. Centraal blijft Holden met zijn Rocinante en de crew, maar intussen is het ook een pak verder geëvolueerd.

Het buitenaardse wezen dat Julie Mao heeft gedood en eigenlijk intussen enkele complete stations, heeft nu zelf een gigantische constructie gebouwd: een enorme ring, een poort waarachter geen sterren meer te zien zijn, en die zijn er normaal gezien wel daar voorbij Uranus.

De Rocinante gaat het ding onderzoeken, samen met een hele vloot van ruimteschepen, zowel van de Aarde, Mars als  de Outer Planets. Holden is ervan overtuigd dat het wezen contact met hem zoekt via de verschijning van Miller, die te pas en te onpas met hem komt praten.

Maar achter de schermen speelt zoveel meer, en dat draait voor een groot deel over het uitschakelen van Holden…

De titelpagina vermeldt: “As close as you’ll get to a Hollywood blockbuster in book form” en dat is niet gelogen. Er blijft een rotvaart in zitten, maar tegelijk sleept ook het intermenselijke je mee.

Ben ik fan? Yup. Onvoorwaardelijk, eigenlijk.