Verbouwing, zei u?

Jawel, we zijn nog steeds aan het verbouwen, helaas…
Niet dat er nog echte verbouwingswerken zijn, het zijn eerder schilderwerken en zo, maar het werkt wel gigantisch op mijn systeem. Alles had eigenlijk al lang moeten klaar zijn. Er blijven dus werkmannen over de vloer komen, helaas.

1. De badkamer boven is af. En in gebruik. En goed bevonden, inmiddels. Want er was iemand de kranen en afvoeren komen aansluiten, en toen bleek het – alweer – niet waterdicht. Enfin, het euvel was snel opgelost, maar toch. Het resultaat mag er gelukkig wel zijn.

IMG_8124

Het glas gaat nog voor een stukje gematteerd worden. Zelfbewuste tieners en zo.

IMG_8123

Er hangen intussen dus handdoekstangen voor de badhanddoeken, een kapstokje voor de pyjama’s, en een haakje voor de gewone handdoeken.

2. De gang is volledig geschilderd. Volgende week komen ze de trap afschuren en opnieuw vernissen.

IMG_8247

IMG_8246

Beneden in de gang is de schoenenkast intussen ook volledig in gebruik, en een groot gemak!

IMG_8240

3. Ze zijn begonnen aan de afwerking van het raam in de oude badkamer: het rolluik is weg, en daarmee ook de bak. Ze hebben dat netjes uitgewerkt, en nu beplakt met kurk. Nu de rest nog, zoals de folie, de vensterbank, en het kastje opzij.

IMG_8242

4. De wasplaats begint er eindelijk ook zo uit te zien. Alleen is het nog wachten op een nieuwe sifon, want zoals die nu staat, kan de wasmachine niet op haar plaats staan. Dan kan ik eindelijk boven wassen, en komt er plaats vrij in de garage.

IMG_8244

IMG_8245

IMG_8243

Beneden in de keuken is er niet veel veranderd, omdat alles eigenlijk al af is, behalve dan de vloer. Die zou hopelijk volgende week moeten komen.

5. Barts bureau
Daar gaat het vooruit: het glas is al een tijdje geleden geplaatst.

IMG_7986

IMG_7979

Intussen zijn de lichten ook geïnstalleerd, en is alles netjes uitgeplamuurd. Volgende stap is het schilderen, en plaatsen van de radiator. De folie moet ook nog aangebracht worden, en dan de maatmeubels. Nog bezigheid dus.

Maar er is vooruitgang, gelukkig.

Ik ga zó ongelofelijk blij zijn als die vloer er ligt, ge kunt het u niet voorstellen!

Van Zelfbouwmarkten en Ikea’s en dergelijke oorden

Na een rustige voormiddag, een beetje een vergeten en dus snel in elkaar geflanst middagmaal stuurde ik Kobe naar een vriendje wat verderop in de straat om te gaan spelen, laadde ik de twee anderen in de auto – Wolfs speeldate was ziek gevallen, het ventje – en reed ik fluks naar Ninove, alwaar ik in de Zelfbouwmarkt op zoek ging naar allerhande spullen voor de nieuwe badkamer van de jongens. We namen een huisnummer mee, twee handdoekstangen, een zeepbakje, twee tandenpoetsbekers, twee kapstokken, en de gewonnen Hue lampen. Ik had zelfs nog over van mijn gewonnen 250 euro! Dat zal dus voor de volgende keer zijn ^^

Omdat we er eigenlijk nog redelijk vroeg buiten waren, en we toch voorbij de Ikea moesten passeren, wipten we daar ‘snel’ even binnen om nog wat extra planken voor de schoenenkast op te halen. De kinderen waren zó flink geweest dat ze nog een vieruurtje kregen: pannenkoeken voor Merel, een ijsje voor Wolf, en een half stukje taart voor mezelf. De rest was voor Wolf dus.

En toen was het weer eens duidelijk dat ‘snel’ een loos begrip is in de Ikea. We hebben inderdaad planken meegebracht, da’s waar. Maar meteen ook een badkamervuilbakje, een lamp voor Wolf, een extra knuffel, een extra handvat voor in de keuken, twee badkamermatjes, en ik ben wellicht ook nog een hoop dingen vergeten.

Reken daarbij een wachttijd aan de klantendienst van een kwartier voor een vijs die ze niet hadden, en u weet ook wel dat we niet om vijf uur thuis waren. Gelukkig vond de mama van het vriendje waar Kobe gaan spelen was, dat niet erg, en vond hij tien over zes nog steeds veel te vroeg om naar huis te gaan.

Tsja.

Maar er zit schot in die badkamer, echt wel!

 

Van kasten en bedden

Bart nam de kinderen mee naar school, en ik, ik wachtte op de mannen van Ikea vandaag. Zij kwamen netjes om kwart voor negen, zoals ze even tevoren telefonisch hadden gemeld, en togen meteen aan het werk. Een Mechelse poat en zijn Franssprekende Marokkaanse compagnon, in een sappig dialect. Ze werkten stevig door, maar ik zag vooral dat ik héél erg blij was dat ik ervoor had gekozen om hen beide grote kasten te laten installeren, en het niet zelf te doen. Als zij, met al hun ervaring, met twee er al drieënhalf uur mee bezig waren, hoe lang zou ik er dan niet over gedaan hebben?

IMG_7990

IMG_7989

Rond de middag waren ze weg, en kon ik beginnen aankleden. De rommel in Wolfs kamer moet beetje per beetje in de kast verdwijnen, en kunnen we nu pas echt beginnen opruimen.

Zijn vroegere bed verhuisde naar Kobes kamer, en werd daar ingericht als leeshoek/logeerbed. Het staat er nu vrij vol, maar het stoort niet, vind ik.

IMG_7991

IMG_7993

In de namiddag ging Kobe prompt zijn huiswerk maken in zijn nieuwe kamer:

IMG_7992

In Wolfs kamer verscheen dus het grote bed:

IMG_7994

Het moet vrij centraal in de ruimte staan, omdat anders de schuiven aan beide kanten niet bruikbaar zijn. Hij gaat er zijn boeken en zo insteken, zegt hij.

IMG_7995

En ’s avonds lagen ze allebei te glunderen:

IMG_7997

IMG_7998

Het komt nog goed, met die verbouwing, het komt nog goed.

Kobes kamer

Omdat ze woensdag met de nieuwe kasten en bed van Wolf komen, moest er dringend plaats gemaakt worden, en werd er dus dit weekend verhuisd. Kobes kamer was vrijdag eindelijk af, en dus kon het.

IMG_7938

Leeg zag ze er wel impressionant uit, vond ik. Hij heeft twee lichtpunten, en ik heb aan het ene gewoon een peertje gehangen. We zien wel wanneer we ergens knappe lusters vinden.

IMG_7939

IMG_7940

Kast een, de tweedeurs, kregen Bart en ik nog vrij makkelijk door het schuifraam, ondanks mijn kapotte rug. Die zei trouwens ‘krak’ op een bepaald moment, en aangezien ik niet meteen op mijn knieën zat van de pijn, was dat een goeie krak: het is intussen een pak beter.

Kast twee, een driedeursgeval, was een ander paar mouwen: te zwaar, te groot om deftig vast te nemen, en ze moest er op haar zijkant door of het ging niet. Ik plaatste een oproep op mijn Facebook voor een potig jongmens en vijf minuten van diens tijd, en kreeg prompt twee potige potten, die met de grote glimlach en een prachtig boeken tulpen een half uur later voor de deur stonden.

IMG_7984

Met behulp van de twee Soph(f)ietjes stond de kast eigenlijk ook vrij vlug op zijn plaats, en was er tijd voor koffie, terwijl de jongens verder opruimden boven. Het was overigens een kwestie van centimeters, want veel plaats is er niet over.

IMG_7943

Het bed werd verzet, zijn bureau werd versleept, er kwam een bureaustoel aan te pas, en er werd zelfs een prachtige klastekening uit het derde kleuterklasje opgehangen. Kobe had die vorig jaar op het eind van het jaar gewonnen, en geef toe, ze hangt er prachtig! En elke avond klimt hij op een stoeltje, om even over het bontvelletje van een van de konijntjes te wrijven…

IMG_7942

IMG_7999

IMG_7941

Voorlopig slaapt Wolf nog in het tweede bed in zijn eigen kamer, tot ze zijn meubels komen brengen. Dan ga ik kijken in hoeverre ik dat bed in Kobes kamer kan zetten als leeshoekje/logeerbed. Ik denk dat het nét zal kunnen.

In elk geval heeft hij ongelofelijk goed geslapen in zijn nieuwe kamer, en is hij er superblij mee ^^

Kleur, of kleurenblind?

Serieus, jong, na de deurensaga, de kleurensaga.

Oorspronkelijk ging ik zelf Kobes kamer en de nieuwe badkamer schilderen, maar mijn rug vindt zo nog altijd een beetje van niet. Een eerste laag was wel nog gelukt, vorige week, maar intussen dus niet meer. Ik heb dus de schilders gevraagd of zij het konden doen, en dat was geen probleem.

De jonge Poolse schildersgast toog opgewekt aan het werk. Het is een keiharde werker, maar hij moet duidelijk nog veel leren. Vrij snel was de kamer netjes wit, en dat beviel me wel. Bij Kobe komt er een rode accentmuur, bij Wolf een blauwe.

IMG_7926

Toen ik halverwege de voormiddag boven kwam, hapte ik naar adem: hij had de verkeerde muur in het verkeerde kleur gezet! Om een of andere reden had hij in Kobes kamer blauw gebruikt, en dan nog tegen de muur waar de kast komt, en waar je dus niks van ziet.  Heel mooi blauw, dat wel.

IMG_7927

Bon, na wat uitleg en gefrons, en diep gezucht, werd de muur weer wit.

IMG_7930

Al een chance dat het goed dekkende verf is…

Maar goed, de juiste muur kwam in het juiste kleur terecht, en ik vond het alvast een prachtig kleur. Al had het wel nog een extra laagje nodig, want het trok in strepen.

IMG_7929

Iets na de middag kwam de eigenlijke schilder toe, en toen ik een half uur later boven kwam, was de muur… bruin!

Jawel.

Blijkbaar lukt het zeer moeilijk om perfect effen rood te krijgen op een witte primerlaag, en ben je beter met donkergrijs of donkerbruin. Dat wist ik eigenlijk ook wel, maar blijkbaar de schildersgast niet. Zucht.

Enfin, morgen wordt Kobes kamer dan toch definitief het juiste rood, blijkbaar. Maar zo blijven we wel bezig natuurlijk.

Gang

Intussen zijn ze dus ook begonnen aan de gang: het lelijke tassobehang wordt weggeplamuurd, en alles wordt geschilderd. Tasso van de muur halen is quasi onbegonnen werk, omdat je doorgaans de plamuur meetrekt, maar het zo laten was eigenlijk ook geen optie, want de nieuwe muren zijn effen, en er zaten zeer veel gaten en hiaten in intussen.

Ze waren geschilderd in wit en paars: wit om meer licht te hebben, maar donkerpaars waar je met je handen langsgaat, en het dus vuil maakt.

IMG_7915

IMG_7918

IMG_7916

IMG_7917

Alles komt nu in de kleuren van de living, dus veel wit, en dan nog lichtgrijs en donkergrijs. Op die manier komt onze bleekhouten trap ook beter uit. Het gaat goed zijn, ik zie dat nu al.

Deurensaga

De deurenkomedie is intussen vergleden in een slechte soap. Serieus.

Er was mij dus op woensdag 29 januari een nieuwe deur beloofd. Een vlakke deur in mijn bureau, die uitgeeft op de berging, en zo naar de garage leidt. De 28ste was er al het deurgat, maar was de deur zelf er nog niet. Ze hebben dus ‘voor even’ de oude deur met kader in het gat gezet: volgens wat de werkman zei, was het zelfs de bedoeling dat ze de dag nadien kwam.

De dinsdag erna, dus zes dagen later, hebben ze dan maar het kader volledig netjes opgevuld, zodat de kou er niet meer doorkwam. Ha ja, want die deur, die kwam er maar niet.

Ik heb dan nog eens serieus van mijn oren gemaakt, en ze gingen ze gisteren brengen. Niet dus. Ja, ze hadden eraan gewerkt, dat wel: de oude deur was eruit gehaald, er stond een nieuw kadertje, en er stond een deur in vastgezet, maar zonder klink en met een zeer duidelijke boodschap:

IMG_7919

Niet bruikbaar, dus. Gelukkig kan ik nu wel weer via de voordeur naar de woonkamer, maar de garage was even onbereikbaar langs binnen. Ik kon via de voordeur naar buiten, en dan weer via de achterdeur naar binnen, maar dan wel met een goeie jas aan, want het was gisteren nogal aan het gieten.

Hallo, planner? Die zorgde ervoor dat ze tenminste de afdichting tussen vroegere keuken en berging kwamen weghalen, zodat ik langs daar naar de garage kon voor de was en zo.

Toen kreeg ik een berichtje dat ze hier vandaag om acht uur gingen staan om af te werken. Om negen uur ben ik richting de rugby vertrokken met de jongens, en was er nog niemand te zien. Blijkbaar waren ze heel even binnen geweest, en toen weer vertrokken om het juiste materiaal te halen. Quid? Alsof ze dat gisteren niet hadden kunnen doen?

Bon, tegen dat ik terugkwam van de rugby, waren er hier twee man volop bezig. De uitleg: het was het verkeerde kader, en dus zijn ze de kader gaan wisselen. Blijkbaar een fout van de leverancier, die niet geleverd had wat gevraagd was.
En toen stelden ze vast dat het ook de verkeerde deur was. Ha ja, want die deur hoorde bij die eerste kader, en niet bij die tweede, maar die deur hadden ze niet meer in voorraad, die moest besteld worden. Ze gingen wel de ‘verkeerde’ deur er voorlopig inhangen, bruikbaar en al, alleen valt ze niet in het slot. Ze hebben al wel alles netjes uitgeplakt en geplamuurd, zodat de definitieve deur er gewoon moet ingehangen worden, en dat er dan kan afgewerkt worden.

IMG_7921

IMG_7920

Allez mensen, dit geloof je toch niet meer?

En de kat, die moet nog iets langer wachten op zijn kattenluik. Zal ik wel portier spelen.

Schilderen en dergelijke

Intussen gaat het hier vrolijk verder met de verbouwingen.

In de oude keuken – de nieuwe inkomhal en Barts bureau dus – ligt er intussen een mooie effen laag égalisé, zit het plafond erin, en zijn ze intussen komen opmeten voor de glazen wand. Hopelijk komt die tegen het einde van volgende week: dan kunnen ze verder afwerken, de muren effen zetten, en kan Bart er voorlopig al in. Het plafond is intussen ook al volledig uitgeplamuurd en opgeschuurd, en dus kunnen morgen de roze afdekplaten ook weg, en kan de voordeur weer gebruikt worden.

IMG_7901

IMG_7900

Het zal nog even wachten worden op de vloer: bovenaan is hij volledig droog, maar de chape in de keuken was meer dan tien cm dik, en onderaan zit er nog een klein percentage vocht. Ze willen natuurlijk bij voorkeur alle vloeren in één keer leggen. We wachten vol spanning…

Boven doen ze intussen ook vrolijk verder, is het plafond volledig klaar, en hebben Bart en ik Kobes kamer in de primer gezet. Alleen de ene muur kunnen we nog steeds niet aanpakken, want er zit nog een natte plek. Intussen heb ik vastgesteld – en komt de aannemer met de planner en de architect dat ook met eigen ogen vaststellen – dat het de dichting is van de verschillende slabben venstertablet waar het probleem zit: overal waar een voegje is, zijn er vochtproblemen.

IMG_7881

Oh, en Kobe heeft een deur ^^

IMG_7879

In de nieuwe badkamer is alles van houtwerk intussen ook geschilderd, en is het wachten op de glazen wand en de afdichting van de vensterbanken om ook daar te kunnen afwerken.

IMG_7897

In tussentijd zijn ze wel al begonnen in de gang: aangezien er nieuwe stukken bij zijn gezet, moest alles herschilderd worden, en mijn rug en ik zien het niet meer zitten om het zelf nog te doen. Alle deuren moeten afgeschuurd worden, en vooral ook: de grove tasso die ik spuuglelijk vind, wordt weggeplamuurd. Zo kan eindelijk ook het vroegere zolderluik weggewerkt worden, en sluit alles netjes aan.

IMG_7898

IMG_7899

De kleuren worden die uit de living: zachte bruingrijstonen en veel wit.

Behang

Ik heb gewoon vree wijze kinderen, heb ik u dat al gezegd?

In de oude berging beneden moet het behang er af. Een opluchting, eigenlijk, want het was nog van de vorige bewoners: een vuilgrijs met gele en zwarte stippeltjes. Don’t ask.

Ik was er al aan begonnen, ik had namelijk hier en daar al repen losgetrokken. Maar toen ik tegen de jongens zei dat het behang er af moest, zijn zij er vol goeie moed ingevlogen. Na verloop van tijd hebben ze er zelfs emmers water, sponsjes en ladders bij gehaald. En Merel? Die raapte al het papier bij elkaar en stopte het in vuilniszakken. Af en toe maar een keertje, maar toch.

IMG_7884

IMG_7882

IMG_7883

Ik vind hen (soms) de max, echt waar!

Alweer ziek

Niet ik, maar Merel.

Net zoals twee weken geleden kreeg ik gisteren in de namiddag een telefoontje: dat Merel 38° koorts had, hangerig was, en of ik haar kon komen halen. Net als twee weken geleden mocht ik gerust nog mijn les afmaken: juf Femke had een stagiaire, en Merel was niet echt lastig.

Het was vier uur toen we thuis waren, en vijf minuten later lag ze in bed. Het kind heeft geslapen tot acht uur ’s morgens, begot. Ja, ze is om half drie wakker geweest, en toen heb ik haar een flesje melk en een verse pamper gegeven. En om vier uur wilde ze een glaasje water, en dat was dat.

Bart had zijn agenda zo kunnen regelen dat hij in de voormiddag thuis kon blijven, terwijl ik gaan lesgeven was. Maar Merel was wakker rond acht uur, voelde zich blijkbaar kiplekker, keek wat tv, en vroeg uiteindelijk zelf of ze naar school mocht, omdat ze zich begon te vervelen.

En dus kon Bart opnieuw naar kantoor, kon ik met een gerust hart op school blijven, en kon ik in de namiddag – op vrijdag ben ik klaar om 12.05u – zelfs nog naar de Ikea om Wolfs meubels te bestellen. Hij krijgt een grote kleerkast van 200x236x58, en diezelfde komt beneden in de traphal als schoenen- en hoedenkast.

Daarnaast krijgt hij ook nog een eenvoudig wit dubbel bed met grote lades onder. Op zich heeft hij dat dubbele bed niet nodig, maar hij wilde het zo graag, en er is meer dan plaats genoeg in zijn kamer.

Enfin, het bestellen van de meubels op zich duurde niet zo lang, maar er was behoorlijk wat volk, en aan de kassa heb ik niet minder dan 25 minuten moeten staan wachten. Aan de transportservice – want zo’n grote kasten ga ik niet zelf transporteren, en zelfs ook niet zelf in elkaar steken – was ik nog eens een dikke twintig minuten kwijt, en ik was verdorie nog net te laat op school ook, de kinderen zaten net in de opvang.

Maar bon: de meubels zijn besteld, en hopelijk worden ze over een week of drie ook geleverd.