Deurenkomedie

Ik had u gisteren een apart verhaal beloofd wat die deuren betreft dus.

Momenteel zijn ze dus in onze oude keuken aan het werken, waar de nieuwe voordeur zit,  de hal komt, en Barts bureau. Voor alle veiligheid en vooral ook voor het stof hebben ze de glazen deur die vandaar naar de living loopt, netjes afgeplakt en dichtgetimmerd. Op die manier is er geen risico dat ze per ongeluk beschadigd wordt, wij moeten daar toch niet zijn, en de mannen kunnen binnen en buiten langs de voordeur. Win-win, dus.

Omdat er wel degelijk nog een doorgang moet zijn van de garage en berging naar het leefgedeelte, maar die niet langer in Barts bureau mag uitkomen, moet er dus een nieuw deurgat gemaakt worden naar mijn bureau. Ik had al nachtmerries van heelder stofwolken, maar ze hebben dat prachtig opgelost. Oorspronkelijk was mijn bureau er namelijk niet, en was dit een buitenmuur. Mijn veranda is er tegen gezet, en afgewerkt met gyproc. Nu hebben ze dus eerst de binnenmuur weggehaald, daarna de buitenmuur, hebben ze extra steunbalken ingemetst, en toen stond er enkel nog de gyprocplaat, de perfécte stofwand dus ^^ Wel frisjes, moet ik toegeven.

IMG_7822

IMG_7820

Maar bon, dinsdag hebben ze dan netjes ook de gyproc uitgesneden, zodat ik een volwaardig deurgat heb. Intussen hebben ze ook de oude deur van de berging naar de voormalige keuken er uitgehaald en voorlopig netjes afgedicht, ook al voor stof en dergelijke.

IMG_7834

IMG_7836

Toen dinsdagmiddag de planner langskwam – ik was aan het werken – toonde de werkman vol trots zijn mooi afgedichte deuren. Omdat de nieuwe deur voor het nieuwe deurgat er nog niet is, had hij de oude deur genomen, in het deurgat gezet, en alles overal afgedicht met PU-schuim.

Waarop de planner even keek, en toen fijntjes opmerkte: “En de mensen slapen vannacht in hun garage?”

Niet-begrijpend keek de werkman hem aan. En toen zag je op zijn gezicht dat langzaam zijn euro begon te vallen: hij had namelijk elke toegang tot het huis afgesloten!

Ha ja, via de voordeur lukt niet, want de glazen deur naar de woonrkamer is stofvrij dichtgetimmerd. En via de achterdeur lukt het ook niet meer, want de vroegere doorgang naar de oude keuken is weg, en in het nieuwe deurgat had hij de oude deur vastgezet.

Volgens de planner heeft hij toen een serieuze Turkse vloek uit zijn botten geslagen, heeft eens diep gezucht, en heeft toen de deur weer losgesneden, de chambrans – die hij gelukkig netjes opzij had gezet en niet in de container had gekieperd – erin gezet, en de deur erin gehangen. Het heeft geen zicht, maar het is maar voor even, en we kunnen tenminste binnen.

IMG_7823

Al blijkt die “voor even” ook weer relatief: woensdag had de definitieve deur er moeten zijn, maar we zijn intussen quasi een week verder, en er is nog steeds geen echte deur. Tsja…

Work in progress

De titel was helaas vorige week nauwelijks van toepassing: er was geen schilder in velden of wegen te bekennen. En na een dag of twee ook geen mensen van de aannemer meer. Blah.

Ze waren maandag nochtans goed begonnen: tegen de woensdag was de hele keuken leeg, zelfs de vloer en het plafond waren er uit.

IMG_7835

Er werden deurgaten afgesloten en gekapt (een apart verhaal), en dat… was dat, blijkbaar.

In de berging werden de sokkels weggehaald, en toen ze ook het kleine lavabootje in de hoek wilden weghalen, bleek het afsluitkraantje kapot te zijn, zodat ze niet verder konden. Dat laatste namen ze letterlijk: geen kat meer gezien.

Donderdag kwam de electricien al het overbodige weghalen en afsluiten, en de nieuwe leidingen leggen, zodat donderdagnamiddag de schilder/afwerker het plafond kon steken, zodat ook de vloer verder kon aangepakt worden en de afmetingen van de glazen wand konden vastgelegd worden tot op de millimeter.

Helaas, geen schilder gezien, terwijl hij eigenlijk al vanaf maandag verwacht was om het kleine stukje in de keuken/living nog af te werken, en boven verder te doen. Vrijdagmorgen kreeg ik een smsje dat hij ziek was, maar zeker op zaterdag ging komen. Zaterdag heb ik zelfs geen smsje meer gehad…

Enfin, vandaag stonden ze er toch: het plafond werd aan sneltreinvaart gelegd, de ledrail is ingewerkt, er is geschilderd hier in de keuken (maar helaas is het nog niet af wegens moeten drogen en zo) en ook boven wordt er verder gedaan.

IMG_7856

Morgen gaan ze nog eens het vochtgehalte opmeten, en hopelijk kunnen we dan Kobes kamer verder afwerken, en komt er ook schot in de vloer hier.

Leeg

Morgen beginnen ze aan deel twee van de verbouwing, zijnde de inkomhal en het bureau voor Bart, waar de oude keuken was. Daarvoor moet die volledig leeg zijn, maar dat was al ongeveer zo. Erger is, dat ook de berging leeg moet zijn, want de rekken moeten eruit, de bestaande deur naar de oude keuken wordt dichtgemaakt, en er komt een nieuwe deur aan de andere kant die uitgeeft op mijn bureau.

En die berging, die zat stampvol, geloof me. Veel van de etenswaren waren vorig weekend en in de loop van de week al naar de nieuwe berging verhuisd, maar er zat nog gigantisch veel in, zoals alle kuisgerief, kaarsen, inpakpapier, bloempotjes en vazen, maar ook dingen die je niet vaak gebruikt, zoals het gourmetstel, de fondue… Ik zag er me geen beginnen aan, maar Bart heeft alle losse dingen beetje per beetje naar de nieuwe keuken gebracht zodat ik die kon opbergen, en verder een ganse hoop dingen in de garage gestouwd. Letterlijk. Je kan daar ook niet meer over of door nu.

In de keuken moet enkel nog mijn fornuis opzij gezet worden, maar ik durf het zelf niet afkoppelen: dat is met drie fasen en blijkbaar niet met een stekker, maar in de muur gemonteerd. Werk voor een elektricien, medunkt. Al de rest vliegt eruit.

IMG_7805

IMG_7806

IMG_7807

IMG_7808

IMG_7809

IMG_7804

Riolering

Omdat vandaag eigenlijk gewoon in het teken stond van opruimen – de oude keuken en berging moeten leeg zijn tegen maandag – krijgt u van mij nog wat foto’s van de aansluiting van de waterput op de riolering. Op zich zijn de foto’s niet interessant, ze zijn eerder voor mijn archief, dat ik later weet wat waar zit. En eigenlijk is het wel eens indrukwekkend om te zien wat er zo allemaal in de grond zit.

IMG_7721

IMG_7723

IMG_7725

IMG_7726

IMG_7727

IMG_7729

IMG_7730

Vooruitgang

Er is eindelijk weer schot in de zaak! Zichtbare vooruitgang dus, en dat was nodig, want gans die verbouwingen beginnen serieus op mijn zenuwen te werken. En dan bedoel ik niet de nieuwe bureau of de keukenvloer, want daarvan wisten we dat dat langer ging duren, dat was ook zo afgesproken. Maar de schilderwerken, die gingen vorige donderdag af zijn, ten laatste vrijdag. Intussen zijn we een week verder, en loopt er hier nog steeds een paar werkmannen rond. Daarvan krijg ik het op mijn heupen: beloof niks dat je niet kan waarmaken.

Soit, verbetering dus.

In de berging naast de keuken zijn er vorige vrijdag leggers en planken geïnstalleerd. Ik heb intussen nog een extra set gevraagd en gekregen, want ze mogen wat dichter op elkaar staan. In elk geval ziet het er goed uit. En is het een gerief.

IMG_7684

IMG_7683

Nu dus mogen we beginnen met alles uit de oude berging naar hier te halen (voorlopig toch) want die moet leeg zijn: daar komt een nieuwe deur, de oude deur wordt dichtgemetseld, en er komen gesloten kasten. Een deel van het gerief zal daar dus opnieuw naartoe mogen, zoals kaarsen, inpakpapier, vazen… Maar voorlopig wordt alles in de nieuwe berging gestouwd.

Intussen is ook de keuken zo goed als afgewerkt (behalve de vloer dus): alles is definitief geschilderd, de metaalplaten staan aan de zijkant en zijn al intensief gebruikt, en het ziet er eigenlijk wel goed uit.

Met gesloten berging, gesloten luik aan de pompsteen, en ledlicht aan:

IMG_7720

Open berging (die intussen al redelijk vol staat) en licht uit.

IMG_7716

Met het luik aan de pompsteen open, zodat we aan de stopcontacten en wat basisgerief kunnen. Ideaal voor als er volk komt: ge kunt alles wegsteken ^^

IMG_7717

En nu dus met gesloten luik:

IMG_7719

De ene witmetalen wand, waar Wolf al meteen de tafels voor Kobe heeft opgeschreven.

IMG_7718

De andere wand zit momenteel nog even in het plastiek, maar ook dat komt goed. Eindelijk.

Intussen zijn ook de gordijnbakken geplaatst en geschilderd, en kan ik dit weekend mijn gordijnen terughangen. Kunnen de buren niet meer zwaaien als ze ’s avonds passeren.

Alleen het ene raamkozijn moet nog een laagje krijgen: dat was beschadigd door het vernieuwen van het glas. En dan zijn we er, geloof ik. Nog een week of vier wachten totdat de vloer droog genoeg is, en dan kan het definitief afgewerkt worden.

Boven, daar spreken we even niet over. Het gaat wel vooruit, maar het is nog allemaal veel te nat door al dat water dat we binnengekregen hebben. Er kan dus nog niks geschilderd worden. Intussen staat de sokkel voor de wasmachine er wel al, en is de plooideur geplaatst. Eigenlijk staat het min of meer schilderklaar, maar is de muur nog steeds kletsnat.

Kobes kamer is ook schilderklaar, en daar staat nonstop een bouwdroger te blazen. Hopelijk lukt het tegen eind volgende week om te schilderen, het vochtgehalte neemt gestaag af, gelukkig maar. Kobe kijkt ernaar uit om in zijn nieuwe kamer te zitten, en Wolf om eindelijk het rijk voor zich alleen te hebben, en alle rommel te kunnen opruimen. Alle speelgoed is namelijk uit de kasten hier beneden gehaald (die moesten ook leeg) en staat dus op hun kamer, zodat ze nog met moeite kunnen passeren.

Er komen nieuwe grote kasten bij, en dan zou er toch plaats genoeg moeten zijn. Hoop ik. En anders moeten ze maar gerief weggeven.

En avant!

Nieuw raam

Het was een processie van Echternach, dat ene nieuwe raam hier beneden. Het ene grote raam aan de zijkant (naast de vroegere voordeur) is het enige raam beneden dat nog gewoon dubbel glas is, en nog niet vervangen door hoogisolerend glas. Omdat we toch glazenmakers over de vloer hadden, leek het ons het ideale moment om ook dat glas te laten vervangen. Juist ja.

De eerste dag dat de mannen van de ramen kwamen, hadden ze het glas wel bij, maar dus niet de tijd om het installeren. Ze gingen het ook gewoon even binnen zetten, en waren nog verontwaardigd ook over het feit dat ik niet wilde garanderen dat het daar niet gebroken zou raken, omdat er anderen volop aan het werk waren in die ruimte.

“Oe madam, we meugen wieder da nie binnen zetten? En tons moeten me wieder da were meepakken?”

Ze namen het glas dus weer mee. De dag daarop hadden ze het glas opnieuw bij, maar geen tijd. Tsja, glas opnieuw mee richting de West-Vlaanders, want er werd uiteraard verder gewerkt.

Derde keer, namelijk toen ze de ‘Colorbel’ kwamen installeren, het blinde stuk glas tussen grote en kleine badkamer boven: “Oi, madam, me zijme de latjes vergeten. Kunnen me wieder da glas nog altijd nie binnen zetten? ’t Zoe maar veur een weeke of tweeje zijn.”

Venster opnieuw naar af.

 

Tot deze morgen dus: om kwart over negen stonden ze hier met het glas, mét latjes en al. Tegen de middag bleek het netjes geïnstalleerd, en proper afgewerkt.

IMG_7680

En meteen ook het plooiwerk in de hoek, dat ze ook nog moesten installeren, en waarvoor ze probeerden aparte verplaatsingskosten aan te rekenen (en dat er voordien zo uitzag).

IMG_7682

Beetje bij beetje.

We gaan er écht ooit nog geraken. Jawel.

Gegijzeld

In mijn eigen woonkamer, nog wel!

Vandaag zijn ze hier immers het plafond aan het herschilderen, samen met de witte muren. Omdat ik het echt niet zag zitten om alles te verhuizen, hebben ze gewoon alles afgedekt met plastiek. En toen kwam ik thuis, en kon ik nog met moeite binnen. De kinderen heb ik wijselijk maar in de opvang gelaten tot kwart voor zes: tegen dan was het hier weer leefbaar.

Om je een idee te geven:
IMG_7669

IMG_7670

IMG_7671

IMG_7672

En dat was dan de toestand in mijn bureau, waar ik me nog net heb kunnen tussenwurmen, en waar het pokkeheet was.

IMG_7673

Maar intussen heb ik wel een prachtig egaal wit plafond, wat een heel verschil maakt.

We gaan er ooit nog geraken…