We hadden Gwen en Erik, en Koen en Else uitgenodigd voor een avondje VIP op Gent Jazz, en zoals gewoonlijk viel dit niet tegen, integendeel. En het leuke is: naar dit festival kunnen we gewoon met de fiets, lekker rustig, geen parkeerstress – al is het niet evident om een plekje te vinden om je fiets te zetten, tegenwoordig.
Maar het eten was goed, het gezelschap was fijn, en om acht uur was er dus Van Morrison. Hij begon met een zeer bluesy set, waarbij sommige nummers wel erg uitgesponnen werden, maar ik vond het goed. Daarna werd het wat meer rock en pop, en ik had gigantisch veel bewondering voor de man: 81 jaar, anderhalf uur rechtstaan, zingen, mondharmonica spelen, piano spelen en zelfs een stevige saxofoonsolo. Die man heeft verrassend veel adem voor zijn leeftijd!
En als afsluiter was er GLORIA, en jammer genoeg geen Brown eyed girl, een van mijn favorieten. Maar het was een knap concert, ja.
En toen was er dessert, en meer fijne babbels, en daarna het concert van Axelle Red. En eigenlijk is die gewoon beter dan ik had verwacht, en ik vond haar al niet slecht. Ze heeft gigantisch veel podium présence, ze kan verdomd goed zingen – al is haar stem niet altijd mijn ding – en ze heeft natuurlijk ook een nummer zoals Rouge Ardent. Tsja. En ik was blij dat ik waaiers had meegenomen, we hebben stevig zitten wapperen.
En daarna kwam nog een klein half uurtje fietsen, perfect om helemaal uit te waaien en tot rust te komen.
Zo’n oudezakkenfestival midden in de stad: ik kan het iedereen aanraden!