Sinds een paar jaar moeten de leerlingen van het derde jaar voor Frans een complimentenkaartje maken, gericht aan een leerkracht naar keuze. Daarvoor moeten ze bepaalde woordenschat gebruiken, en ze krijgen blijkbaar ook punten op creativiteit.
Vorig jaar kreeg ik er twee, dit jaar zelfs drie, van mijn twaalf derdes. Ja, ik weet dat het een verplichte taak is, maar ze hadden ook nog tien andere collega’s kunnen kiezen, en dit doet hoe dan ook deugd, zeker als je ziet hoeveel werk ze erin gestoken hebben, en hoe persoonlijk het is, met mijn favoriete kleuren en zelfs haakwerk. Heerlijk, toch? En dan denk ik dat ik blijkbaar nog zo slecht niet bezig ben, bij momenten.
Dat was er meer eentje van wel willen maar niet kunnen, maar de tekst is wel lief.
De volgende heeft eigenlijk een bewegend iets gemaakt: als je het kaartje opent, tolt de figuur aan de binnenkant.
En de derde is eentje die graag haakt, en dat van mij uiteraard ook weet.
Ik ga eens denken waarvoor ik dat gehaakte envelopje nog kan gebruiken. Ik vind het alvast fantastisch, zeker met de geborduurde R nog in het bloemetje…