Programmaboekje

Nu we dan toch bezig zijn, kan ik meteen ook even stoefen over het programmaboekje van het toneel op school. Ook dat doe ik al jaren, als kleine bijdrage aan de gigantische onderneming die dat toneel toch is.

In de kerstvakantie repeteren de leerlingen nog een week, en op het eind daarvan krijg ik altijd alle info doorgestuurd die in het boekje moet. Het is dan aan mij om het in een deftige layout te gieten en foto’s te gaan nemen, zodra het met alle belichting en kostuums is.

Ik doe dat graag, en ik heb wel het gevoel dat het altijd in orde is, ja. En ik heb op die manier ook altijd het stuk al deels gezien, en ik geef het u op een briefje: ik heb goed gelachen, ja!

Ook hier even als voorproefje een paar pagina’s ^^

Nieuwe brochure

In maart 2016 schreef ik nog dat ik een nieuwe infobrochure aan het maken was voor  de school. Allez ja, een nieuwe versie van die van 2015, die ik toen compleet op den bots in elkaar had gestoken. Geen idee waar ik toen de energie van haalde, maar ik had die zomaar gedaan, net zoals de vernieuwde website: gratis en voor niks.

Intussen zijn we een aantal jaar verder en word ik daar gelukkig voor betaald. Ik ben in totaal vier lesuren vrijgesteld voor de website, facebook, instagram en algemene communicatie en marketing van de school. Hell, ik heb intussen zelfs officieel de titel mediacoach gekregen. Raar hoe het soms rollen kan, toch?

Ik publiceer niet meer elke dag een artikel op de website, daar heb ik materiaal niet meer voor, maar toch wel elke werkdag. En nu ben ik bezig aan een compleet vernieuwde infobrochure voor de nieuwe leerlingen: soberdere layout, véél minder tekst, meer to the point, visueel attractiever. Alleen jammer dat ik totaal geen grafische opleiding heb, want dat is niet bepaald mijn sterkste kant. Vandaag zat ik nog even samen met onze adjunct om te bepalen wat er nog allemaal in de brochure moet, en het is intussen vrij welomlijnd. Dik in orde.

Er zal nog wel wat werk in kruipen, maar alla, daar word ik dan ook voor betaald :-p

Een klein voorproefje van de richting die het nu uitgaat:

Bijna vakantie. Oef.

Drukke dagen, jawel.
Het weekend bracht ik nog door op Aether.
Maandag nog de hele dag verbeterd, de laatste punten ingegeven rond elf uur ’s avonds.
Dinsdagvoormiddag naar de film met de leerlingen, dan nog snel de rapportcommentaren schrijven en ingeven. ’s Avonds met Wolf naar de orthopedist en daarna Dungeons and Dragons.
Woensdag de hele dag klassenraden, gevolgd door de maandelijkse quiz.
Donderdag de hele dag klassenraden en om zes uur al opnieuw op school zijn voor het oudercontact. Een zwaar, intens oudercontact, dat moet ik wel zeggen. Daarna te steendood zijn om nog te blijven hangen, en dan maar crashen in de zetel.
Vrijdag om kwart over acht op school om nog even te helpen met de webcam en dergelijke en dan reporter zijn voor de loopactie van onze school. De sfeer, de ambiance waren enorm. Het verslag voor school moet ik nog uitschrijven, maar het was de moeite. Daarna de examens laten inkijken door de leerlingen, dan opruimen en daarna lunch met de collega’s.

Ik was thuis tegen drieën en ben ik de zetel gekropen. Het was een beetje welletjes, vond ik, en dat vond de rug ook.

Tijd voor vakantie.

Babysitten, of toch zoiets

Zo van die kinderen die wat groter zijn, het is toch echt een gemak. En een kwestie van afspreken, dat ook.

Ik zat vandaag namelijk de hele dag op klassenraden, van half negen tot zo’n uur of vijf. Op zich geen probleem, maar het is wel woensdag en de kinderen moesten ook eten. Ik had een en ander klaargezet en gevraagd aan Wolf om vandaag toch thuis te zijn. Ha ja, want als ge 15 zijt en de examens zijn gedaan, ga je het liefst van al rondhangen ymet je vrienden. Zoals gisteren en eergisteren.

Maar vandaag was hij netjes thuis met zijn broer en zus, en kwam er ook zonder problemen eten op tafel dat maar moest opgewarmd worden. Niet dat ik Kobe en Merel niet vertrouw, maar zeker Merel is nog te jong om echt alleen thuis te zijn en dan eten te moeten warmen en zo. En Kobe is zo’n warhoofd, dat ik er ook soms mijn bedenkingen bij heb.

Grote broer to the rescue. En mama een gerust hart.

Syllogismen 2019

Net zoals vorige jaren heb ik ook in de afgelopen examenperiode in mijn zesdes de vraag gesteld naar een geldig syllogisme. De antwoorden zijn altijd interessant, gewoon om er de denkfouten uit te halen, en dus als remediëring. En eigenlijk zijn ze vaak ook gewoon grappig :-p

Ik geef u even het origineel van Aristoteles mee, om te vergelijken:
Alle mensen zijn sterfelijk.
Socrates is een mens.
Socrates is sterfelijk.

  1. Alle kinderen zijn bang van Pennywise.
    Georgie is een kind.
    Georgie is bang van Pennywise.
    Ze zaten nochtans niet in mijn lokaal, waar om een of andere duistere reden een afbeelding van Pennywise hangt.
  2. Alle mensen drinken water
    Saurelle is een mens
    Saurelle drinkt water
  3. Alle katachtigen hebben enge ogen
    Mijn kat is een katachtige (duh)
    Ze heeft dus enge ogen (NB en al zeker in het donker)
    Grappig dat ze er zelf al commentaar bij geeft
  4. Alle planten hebben water nodig
    Aloë Vera is een plant
    Aloë Vera heeft water nodig
    Euh, niet meteen de plant waar ik zelf spontaan op zou komen.
  5. Alle vogels zijn dieren
    Een duif is een vogel
    Een duif is een dier
    Roekoe
  6. Alle honden drinken water
    Boris is een hond
    Boris drinkt water
    Tiens, dieren en water. Nochtans niet in de les gezegd.
  7. Alle farao’s zijn dood
    Ramses II was een farao
    Ramses II is dood
    Oddly specific.
  8. Alle honden kunnen blaffen
    Jack is een hond
    Jack kan blaffen
    Woef.
  9. Alle stylo’s bevatten inkt
    Mijn bic is een stylo
    Mijn bic bevat inkt
    Een kwestie van kijken tijdens het examen wat er voorhand is, zeker?
  10. Alle ezels zijn dom
    Tom is een ezel
    Tom is dom.
    Blij dat er geen Tom in de klas zit, eigenlijk. Of zou die zelf een ezel hebben die Tom heet?
  11. Alle mensen hebben een brein
    Mevrouw Rombaut is een mens
    Mevrouw Rombaut heeft dus een brein
    LOL ik lag strijk met die ‘dus’. Moet ik dit nu als compliment opvatten, of net niet?

Examens

Ik weet niet wat het is, maar ik heb het elk jaar precies lastiger met dat verbeteren. Mijn focus is moeilijk te behouden. Vroeger geraakte ik bij momenten in “the zone”, nu lukt me dat niet meer. Zelfs bij het lezen haal ik die nog amper, terwijl ik dat vroeger wel kon.

Ouder worden? Meer gefragmenteerd leven? Geen idee, eigenlijk.

Ik weet alleen dat ik 35 examens van vijf en zes heb, + 35 ongeziene teksten, en dat ik toch een dik half uur per examen moet rekenen. Daarnaast heb ik nog 24 tweedejaars, van zo’n kwartiertje per stuk.

Op zich valt dat best mee, maar ik zie er toch tegenop, vreemd genoeg. Terwijl het toch een essentieel onderdeel van het lesgeven is. Het helpt ook niet dat ik eigenlijk alles tegen vrijdagmiddag zou willen verbeterd hebben, omdat ik dit weekend voor het eerst op  Aether vertrek, een steampunklarp in een alternatieve werkelijkheid in het begin van de 20ste eeuw. Ik wil met een gerust hart kunnen spelen, zonder te moeten denken aan een deadline die opdoemt.

Mja.

Toch maar ne keer in gang schieten, zeker?