Elektriciteitsperikelen

We sukkelen al meer dan een jaar met onze elektriciteit. En dan bedoel ik Sukkelen. Met een grote S.

Het probleem is dat de elektriciteit zomaar random uitvalt. Er valt geen peil op te trekken: het is niet wanneer we een van onze apparaten inschakelen, of een bepaald licht aansteken of zo. Nee, soms midden in de nacht, soms gewoon overdag wanneer we in de zetel zitten, enzoverder.  Onze vaste elektrieker weet ervan, maar geeft niet thuis. Als in: beantwoordt al meer dan een jaar onze berichtjes en mailtjes niet. Hij heeft destijds de kast uitgemeten, maar vond het niet. En ik kan me voorstellen dat hij, aangezien hij zo al veel te veel werk heeft, geen zin heeft om rommel op te kuisen. Het is ook niet de hoofdschakelaar die uitslaat, het is een van de differentialen, en wanneer we dan alles uitleggen en één voor één weer inschakelen, is het altijd wel een andere plomb die tegenstribbelt. Bijzonder vreemd.

Uiteindelijk hebben we een iet of wat werkbare oplossing gevonden: als we koken en de inductieplaat aanleggen, slaat de elektriek sowieso na een paar minuten uit. Nee, niet meteen. Maar als we dan kast twee – de elektriciteit boven in het nieuwgebouwde stuk, zijnde de kleine badkamer, Kobes kamer en mijn waskot – uitleggen, blijft de elektriciteit aan. Het betekent wel dat ik niet kan wassen terwijl Bart kookt, en dat ook Kobes PC niet kan draaien.

Elektrieker één – een jonge gast, een oud-collega – heeft alles ook eens uitgemeten en vond niet meteen iets. Hij heeft toen wel een kapotte transfo vervangen en een van de differentiaalmeters nagekeken, maar daar was geen probleem.

Intussen hadden we Vinçotte laten komen, een elektriciteitsauditeur, en die zei dat het aan kast twee lag, want dat die hopeloos in elkaar was gestoken, dat daar een hoop losse draden zaten en dat daar verlies op zat.

Elektrieker twee – ook een relatieve beginner – prutste een half uurtje aan een en ander en was ervan overtuigd dat hij het opgelost had. 50 euro en een klein uur later viel de elektriciteit opnieuw uit. Duh. De mens kwam terug, zocht nog wat verder, koppelde de droogkast los omdat daar een klein verlies op zat, en verklaarde dat hij het verder ook niet wist, maar dat hij een collega ging contacteren.

Elektrieker drie – de bewuste collega met een pak meer ervaring – ging ook vanaf nul aan het meten, maar kwam tot een verrassende conclusie: het lag aan de aparte kast van het vroegere kantoor boven, onze huidige slaapkamer en tv-kamer. Alleen was de differentiaal daarvan kapot, zodat die niet uitsloeg maar de andere deed uitslaan. Ah?? Dat had dus geen van de vorige opgemerkt. Hij legde de plombs daarvan uit, zodat we even geen stroom meer hadden in onze slaapkamerstopcontacten, en beloofde asap terug te komen.

Bij poging twee bleken het effectief de stopcontacten te zijn, plugde hij alles uit, en bleek het verlies verdwenen. Bon, hij beneden aan de kast, ik boven in  de slaapkamer, en communicatie via de telefoon: bleek het niet Barts stokoude wekkerradio te zijn of zo, maar wel onze vroegere grote plasmatelevisie die we boven hadden gezet. Zucht…

En jawel, het verlies is zo goed als onbestaande nu. We hebben die televisie afgekoppeld en al de rest weer aangelegd, en het werkt. Oef.

Suleyman gaat na het bouwverlof nog eens terugkomen om de rest van de kleinere reparaties uit te voeren – zoals de tuinverlichting – maar we zijn vooral bijzonder opgelucht nu.

Simultaan koken en wassen: wat een luxe!

Verbouwing op school

Ik heb het stilaan gehad met de verbouwing op school. Allez, nee, niet de verbouwing op zich, wel dat twee van de vijf trappen afgesloten zijn, waaronder de belangrijkste, breedste trap, die nota bene van de leraarszaal (ligt er vlak naast) naar mijn lokaal (recht tegenover) leidt. Ik moet alle dagen kilometers doen langs veel te druk bevolkte trappen: snel even iets halen in de leraarszaal duurt tegenwoordig vijf volle minuten in plaats van een halve. Serieus!

Maar bon, die verbouwing dus: die is een jaar of tien geleden aangevraagd, toen we de leerlingenaangroei zagen aankomen door de demografische groei. Intussen zijn we de piek voorbij, maar nu pas zijn de nieuwe lokalen er. Ze zijn er een jaar geleden mee begonnen, begin juni, en de bedoeling was dat het klaar was tegen de paasvakantie. Hey, op een bepaald moment zaten ze zo hard voor op schema dat het zelfs de krokusvakantie kon worden.

En toen viel alles stil, omdat een bepaald materiaal voor de binnenafwerking maar niet kon geleverd worden. Resultaat: we zullen blij mogen zijn als het klaar is voor het einde van het schooljaar. Maar ik moet het wel toegeven: het ziet er de moeite uit! Ruime, lichte lokalen, in houtskeletbouw en afgewerkt met veel hout. Geen idee wie er zal lesgeven of waarvoor de lokalen zullen gebruikt worden, dat zien we nog wel, maar ik kijk er wel naar uit.

En vooral naar het heropenen van ‘mijn’ trap. Serieus!

Rioleringsprobleem

Toen we eind januari onze septische put lieten ruimen omwille van dat stankprobleem aan onze toiletten, hadden we gehoopt dat het probleem daarmee opgelost zou zijn. Quod non.

Het regenwater in onze waterput leek toen ook nog geurloos en helder, maar toen we die een week of twee geleden nog eens openmaakten, zagen we wel wat anders. Het moet dus al een tijdje aan de gang geweest zijn, maar de vlotter van de pomp is losgekomen en de toiletten kregen dus water van op de bodem van de put, waar nog veel meer afval en vuilresten liggen. Want blijkbaar zat de afvoer dichtgeslibd met zeepresten en kwam al ons afvalwater in onze regenput terecht, vanwaar het dan kon weglopen richting de riolering.

De stank was navenant, geloof me.

Vandaag is iemand langsgekomen om alles te ontstoppen en het water liep gelukkig fluks weg. Bon, we weten nu tenminste de oorzaak en zouden ook de oplossing moeten hebben.

Volgende stap: onze regenput laten leegpompen en volledig kuisen, zodat we hem terug vol kunnen laten lopen en eindelijk onze toiletten opnieuw doorspoelen met regenwater.

Al een chance dat we dat konden omzetten naar leidingwater!

Als ne pui op ne wegelink

Ergens in de vorige vakantie is Kobe met heel zijn hebben en houden uit de game room terug naar zijn eigen kamer verhuisd: het was hem wellicht te koud boven, zijn broer zit toch niet meer bij hem boven om samen te gamen, en in zijn eigen kamer heeft hij iets meer privacy als wij vroeger willen gaan slapen in de vakantie.

Het gevolg: de game room stond gewoon leeg. Nu, Merel had al een aantal keren verteld over de tv-kamer bij Lieze en Kaat, en “dat is daar de max en ze kunnen daar alleen naar tv kijken en ze storen daar niemand en dat is zo wijs, mama…”

Ik heb vandaag plots de koe bij de horens gevat, ben samen met Merel alles beginnen opruimen, Bart is komen helpen om onze oude 50 inch tv op een tafeltje te zetten, we hebben het oude tapijt weggehaald en een ander, vrolijker ogend tapijt in de plaats gelegd, en dan de zetels herschikt. Resultaat: een heuse tv-kamer! Bart heeft er meteen een oude Apple TV aan gekoppeld en nu kan ze gewoon kijken naar wat ze wil. Enne, als de jongens dat willen, kan er nog steeds gegamed worden ook.

En nu de rolluiken eindelijk geïnstalleerd zijn, kan je het er ook volledig verduisteren. Ze heeft dan ook een paar lichtslingers gehangen om het er toch gezellig te maken, we hebben er ook nog een oud donsdeken gelegd, en nu zit ze daar helemaal als ne pui op ne wegelink.

Ik moet er nog eens een nieuwe foto van maken, maar op de foto van de dag kan je al zien hoe opgetogen ze is!

Septische put

We wonen hier al sinds 1997, al eventjes dus. In al die tijd hebben we, voor zover ik me kan herinneren, onze beerput nog nooit geleegd. Het kan zijn dat die leeg is getrokken tijdens de verbouwing in 2014, want de opening zat op ons toenmalig terras en bevindt zich nu in onze keukenberging. Verplaatsen ging handenvol geld kosten, en in die berging heeft er niemand last van.

Maar sinds een dik half jaar stinken onze toiletten. Allebei, ja, dus het ligt niet aan een verstorven afdichtring of zo. Het vreemde is dat dat vooral bij het doorspoelen is. Ik dacht eerst dat er een dood beest in onze regenwaterput zat – het spoelwater is regenwater – maar dat water is perfect helder en geurloos, dat kan het dus niet zijn.

Enfin, we proberen aan te pakken wat we kunnen, en dus stond er hier maandag iets na zeven een beerkar om onze put vakkundig leeg te zuigen.

De geurhinder bleef bijzonder beperkt, het was alleen een beetje frisjes want de slang moest door onze tuinvenster. Tsja. Maar blijkbaar, zo zei Bart, was het eerste wat die man zei toen hij de put openmaakte: “Hebben jullie geen last van stank bij de toiletten?” Het zou iets te maken hebben met de afdichting van de put zelf. In de berging hebben we nooit geuroverlast gehad, alleen bij de toiletten, maar dat zou ermee te maken kunnen hebben.

Allez, op hoop van zegen dat we nu van de stank vanaf zijn. De put is in elk geval netjes geleegd en gespoeld.

Zonnepanelen

Ze waren al een tijdje besteld, gingen eerst in november geplaatst worden, maar zijn uiteindelijk toch uitgesteld, zodat we toch onze premie niet meer hadden. Tsja, het is niet daarvoor dat we zonnepanelen wilden plaatsen.

Bart en ik hadden er al langer over zitten denken, maar het is een enorme investering. Niet enkel de zonnepanelen op zich, wij hadden nog een slecht geïsoleerd asbesthoudend dak, zodat zonnepanelen ook absoluut niet konden.

De vernieuwing van dat dak, compleet met onderdak en isolatie, kostte ons een kleine 50.000 euro. Nu zijn we voor een maximaal aantal zonnepanelen gegaan, deels op ons schuine zuidoostgerichte dak, deels op het dak van de garage. De andere kant van ons dak had geen zin, aangezien het daar om NW gaat, en het stukje plat dak boven onze keuken, dat eigenlijk ideaal zou zijn, kan niet omdat er een lichtkoepel staat en de motor van de luchtcirculatie hier. Tsja. Combineer dat met een stevige thuisbatterij en we zijn er weer aan voor 20.000 euro. Hmpf.

Maar eigenlijk moest het echt wel: alle computers hier in huis, gecombineerd met de twee elektrische auto’s, zorgt voor een jaarlijks verbruik van ongeveer 10.000 KW, min of meer het dubbele van een gewoon gezin. We hebben natuurlijk geen andere kosten meer aan de auto’s, we moeten niet tanken, maar het tikt wel aan.

Ik ben benieuwd hoeveel het gaat schelen: we hebben behoorlijk wat panelen liggen, maar de ene zijn vooral rendabel in de voormiddag en de vroege namiddag, de andere in de namiddag en de avond, dus nooit volle capaciteit. Maar bon, het is ook principieel dat we het doen: we proberen zo milieubewust mogelijk te leven zonder in te boeten aan comfort.

Wordt ongetwijfeld vervolgd, zodra we een beetje kijk hebben op opbrengst en verbruik.

Warmtepomp-boiler

Ook al was onze vorige boiler amper twee jaar oud, toch hebben we sinds vandaag een warmtepomp-boiler.

Een paar weken geleden was onze chauffage namelijk gecrasht, hadden we gemerkt: pas toen het eind oktober echt kouder begon te worden, voelde ik dat het niet voldoende opwarmde en dat ook de vloer koud bleef.

Ik belde naar Sil, de zoon van de vroegere eigenaar van dit huis, die in verwarmingen doet. Hij kwam zowaar op een zaterdag af – iets wat hij eigenlijk niet doet, maar bon, zijn vroegere huis en mijn grondige beschrijving van het probleem zorgden voor een uitzondering – en stelde al snel vast dat het de pomp was van de vloerverwarming die niet mee wilde werken. Alleen kreeg hij er ook niet meteen beweging in. Hij belde zijn pa om uitleg, en twee minuten later stond Willy hier met zijn fiets. Na veel gepalaver en gedoe kwamen ze eruit, ging Sil een nieuwe pomp halen, werd alles geïnstalleerd, en lo and behold: de verwarming werkte weer!

Maar Sil had de nodige commentaar gegeven op onze elektrische boiler: dat dat eigenlijk niet meer van deze tijd was, dat een warmtepomp-boiler een heel pak minder verbruikte, en dat je dat met deze energieprijzen op zo goed als twee jaar terug verdiende. Hmmm.

We waren dat eigenlijk sowieso al van plan geweest, Bart had daar al voor zitten kijken. En aangezien Sil er nog een paar op voorraad staan had, hebben wij sinds vandaag een nieuwe boiler, die een pak zuiniger zou moeten zijn.

Bon, iemand een tweedehands elektrische boiler van 150 liter kopen?

Verder bouwen aan de tuin

Bart blijft volop bezig in de tuin: naast de twee kerselaartjes, die hij eind september had geplant, zijn er nu ook twee appelboompjes bijgekomen. Het oorspronkelijke plan van de tuin was dat er naast de lange gevel een veld was om te rugbyen, te voetballen en algemeen onnozel te doen, en aan de korte kant, rond het terras, een bloementuin.

Maar intussen weten we dat dat grasveld niet meer nodig is, en dus is hij er een eigen kleine boomgaard van aan het maken. Langs de haag komen er ook nog hazelaartjes, en hem kennende zal er nog wel ergens een perelaar komen ook. Hij had ook nog vanalles besteld, maar ik ga me vooral laten verrassen, want ik heb er geen idee van wat het nog allemaal is.