Mijn trouwe fokkiesjamien is naar de koffiehemel… Helaas!
En zoals het met veel dingen is: wanneer je aan een bepaalde standaard gewoon bent geraakt, wil je niet meer terug naar een lager niveau.
Vroeger, tot mijn 26ste, dronk ik niet eens koffie. Toen ben ik er beginnen drinken, gewoon gezet met een standaard koffiezet. Na verloop van tijd hebben Bart en ik ons een klein espressomachientje aangeschaft, eentje met pads, en dat is al een helemaal andere smaak dan die gewone koffie. Die begon plots flets te smaken…
Netlash had intussen een zwaardere machine aangekocht, ene die zelf de bonen maalde, en daar dan verse espresso van maakte 🙂 Met het uitbreiden van het team kon die arme machine niet meer volgen, en zijn ze overgeschakeld naar een zwaardere, professionele automatische espressomachine. En raad eens wie de oude machine met bonen kreeg? Jawel 🙂
En het is nu die machine die de geest heeft gegeven. Ik heb mijn oud klein espressomachientje weer in gebruik genomen, maar van die voorgemalen koffie, nah, dat is het toch niet meer…
Ik denk dat ik weer eens voor een investeringetje sta: een nieuwe zware machine. Ik denk dat ik, uit compassie met de vorige, weer voor een Saeco ga. Al bij al zeer content van geweest.
Dat spelletje heb ik nu al een behoorlijke tijd in mijn bezit, en het is echt wel het soort hersenloze hack’n’slash dat ik graag doe. Zelf zou ik er tegenwoordig geen tijd meer in steken, ware het niet van Wolf: hij doet het on-ge-lo-fe-lijk graag, vraagt me wel een paar keer per dag of er misschien tijd is om ‘spookje’ te spelen, en kijkt me dan hoopvol aan met zijn liefste glimlach. En ik, tsja, ik vind het niet zo erg :-p