Uitvaart

Vandaag hielden onze zesdes hun uitvaart, het equivalent van de 100 dagen in het katholieke onderwijs.

Veel collega’s houden hun hart vast, en doen dat eigenlijk niet graag. Ik vind dat wel leuk, en amuseer me altijd best. De shows variëren nogal sterk in kwaliteit: sommige jaren zijn ze schitterend en inventief, andere jaren is het eerder een mager beestje.

Dit jaar vond ik het een wisselvallig gegeven: hele leuke stukken werden afgewisseld door soms ronduit platte dingen, die voor mij echt niet hoefden. Soms waren de opdrachten voor de leraars ook ronduit saai en vervelend, zo weggeplukt uit een scoutsavond. Mja…

Ik had voorspeld dat ze me de Carmina Burana (O Fortuna dan toch, het bekendste) gingen doen zingen, maar gelukkig was dat niet solo: alle leerkrachten werden de zaal binnengeleid en op het podium gezet, enkelen kregen een micro in handen (waaronder ik), en de tekst werd geprojecteerd, terwijl de muziek door de boxen schalde. Erg vond ik dat uiteraard niet: ik zing nu eenmaal in een koor, en dat werk ken ik van buiten.

En verder? Ach ja… Standaard, zeker? Maar ik heb toch een paar keer zitten schateren, zeker met de imitatie die ze van mij ten beste gaven. Knap gedaan, en ook wel schaamtelijk :-p

Het ga jullie goed, zesdekes. Maar eerst nog deftig die examens afwerken, afgesproken?

Wandeling

Omdat het zo prachtig weer was en we naar buiten wilden met de kinderen, zijn we op aanraden van mijn ma naar Het Leen in Eeklo getrokken: de magnolia’s en camelia’s in de botanische tuin stonden in volle bloei, en er is ook een speeltuin :-p

Ik heb ervan genoten: we hebben een half uurtje rondgelopen (da’s lang genoeg voor een klein Kobetje) en daarna een dikke drie kwartier op de speeltuin doorgebracht. Enfin, de kinderen op de speeltuin, onder toezicht van Bart, ikke op het terras met een koele ice tea 🙂 Het was er ongelofelijk druk, en onderstaande foto is dan ook een toevalstreffer.

speeltuinleen

Op het filmpje kan je zien hoe ze allebei genieten 🙂

Hippe Heks

Nee, dit heeft eigenlijk niks te maken met het feit dat dit witch.be is. Dat is toevallig gekomen, omdat ik op school van een aantal leerlingen die bijnaam had gekregen door mijn gothic geïnspireerde kleren.

Het heeft wel alles te maken met het themakamp Hippe Heksen van IdeeKids, waar ik de zaakvoerder van ken, en waar ik op nog wel een paar andere manieren banden mee heb. Deze paasvakantie gaat twee keer dat kamp door, en de bedoeling was dat de schrijfster van het boekje waar ze mee werken (Magische Meisjes), een uitleg kwam geven. Die blijkt echter in het buitenland te zitten, zodat ze daar iemand anders voor zochten.

En ja, toen kwamen ze blijkbaar bij mij uit. Ik zag dat wel zitten, kreeg het boekje in handen, en kreeg voor beide kinderen een half dagje kamp. Wolf zag dat perfect zitten, Kobe is nog wat klein, maar ook dat luket prima.

En ik? Ik heb uitleg zitten geven over kleuren, over heksenboeken, over covens, over een pentagram, over de kracht van mineralen en Indiaanse totems en zo. Ik had de indruk dat ze aan mijn lippen hingen, en dat ze het leuk vonden. En meer moet dat niet zijn zeker?

Zandbak

Mijn ma weert dat ik me niet schitterend voel, en dat twee kinderen dan soms lastig kunnen zijn. Zelf heeft ze momenteel mijn broers zoontje over de vloer, aangezien mama net bevallen is en dus in het ziekenhuis ligt.

En daarom vroeg ze of ik soms geen zin had om in de namiddag langs te komen met de kinderen, zodat ze samen in de zandbak konden spelen. Mijn pa zijn zandbak is er namelijk eentje buiten categorie. Niet dat die zo groot is (2 op 2, denk ik), maar hij ligt in een voormalig hondenhok, zodat hij hij tegen een muur aan ligt, aan de twee zijden een muurtje heeft van ongeveer een meter hoog, en aan de voorkant een stevige houten plank. Er ligt een halve meter zand in, en vooral, er staat een bidon met een kraantje met regenwater. Er mag dus met water gemoost worden, meer of veel. En geef toe, een zandbak is tien keer leuker als je er modder van kan maken, en daar dan mee kan spelen.

Ik heb een heerlijk rustige middag gehad, terwijl de kinderen zich rot amuseerden, en oma en opa een oogje in het zeil hielden.

En het vele zand achteraf in laarzen en broeken en haar en zo? Dat nam ik er met plezier bij 🙂

Dagje vrij

Aangezien de vijfdes vandaag naar Rijsel zijn voor de hele dag, er daar genoeg gidsen zijn, en ik nog kleine kinderen heb, mocht ik vandaag gewoon thuis blijven. Luxe! Heel erg attent van mijn lieve collega’s, vond ik dat.

Niet dat ik iets gedaan heb: ik heb gewoon in de zetel gelegen en mottig geweest. De misselijkheid en het eetprobleem zijn terug, net als de maagpijn. Mijn gewone maagmedicatie, nochtans zwaar genoeg, volstaat momenteel niet, ik krijg de pijn niet onder controle, en dat baart me wel wat zorgen. Als het niet betert, toch eens langs de dokter gaan, medunkt. Het duurt nu al te lang.

Deze avond heb ik me wel richting Cthulhu gesleept, en zelfs genoten van de sessie. Alleen mag ik geen schijnbewegingen meer uitvoeren en doen alsof ik met dingen ga gooien, want voor je het weet schiet zo’n gom dan tóch uit je handen, recht in het oog van een medespeler. Nogmaals sorry, Xavier!
Ik heb ook nauwelijks iets gegeten van de aanwezige snacks: een handvol wasabinoten, één stukje kroepoek, en dan wel een stukje van de appeltaart die Xavier meehad.

Ik heb het moeten bekopen: die ene kroepoek was me lelijk misvallen, en alles is er dus weer uitgekomen. Die maag is dus echt niet in orde. Hmpf.

Quiz en spel zonder grenzen.

Vandaag zat ik bij de vierdes ingedeeld. Een hele toffe groep, als je het mij vraagt.

In de voormiddag was er een uitgebreid ontbijt voorzien met koffiekoeken (ik heb het me ondanks het dieet toch laten smaken) en daarna een quiz. Ik moest enkel maar aan de computer zitten en de scores intikken, en eigenlijk was ik daar wel dankbaar voor: ik voelde me namelijk weer niet al te fris. Niet alleen de vermoeidheid was er nog, ook de misselijkheid begon weer de kop op te steken. En ik die hoopte daarvan af te zijn! Hmpf.

In de namiddag leek het iets beter te gaan: spel zonder grenzen! Elke leerkracht werd als coach/scheidsrechter toegewezen aan een groepje van 8 leerlingen, die de meest gekke opdrachten moesten uitvoeren. Ik heb echt veel lol gehad, tot het moment dat er bijzonder pijnlijke en acute darmkrampen de kop op staken: ik heb note bene twee keer mijn papieren in handen van één van de algemene scheidsrechters gestoken, en ben richting toilet moeten crossen.

Er is dus echt wel weer meer aan de hand: mijn spijsvertering ligt grondig in de knoop. Blah!

Wat een weekend :-)

Moe, maar mentaal uitgerust en veel beter. Zo voel ik me althans.

Ik heb het hele weekend, zoals voorspeld, in tunnels en bunkers gezeten, af en toe ook in de omwalling, en zelfs gewoon buiten op een bankje. Ik heb mijn geliefde laten sterven in mijn armen, ik heb hem met zijn geloofsgenoten een begrafenis gegeven en hem verbrand, ik heb basiliskridders in elkaar geslagen, ben door cirkelmagiërs ei zo na dood gedaan, heb constructen omver gemept en een dracoling gedissecteerd.Ik heb benen aangezet en spirits aanroepen.

Ik heb vooral ook bijzonder weinig geslapen, relatief deftig gegeten (het eten was lekker, daar niet van) en heel veel buitengelopen en genoten.

En ik voel me beter. De misselijkheid van de vorige week is weg, dus wellicht was het ergens toch mentaal, stress of zo. Ik weet het niet. Ik hoop alleen dat het nu eventjes zo blijft, en dat mijn batterijen zijn opgeladen. Fysiek ga ik vooral nog wat bij moeten slapen. Dat is afgelopen weekend niet echt gelukt :-p

Concert

Gisteren zijn we, op uitnodiging van Cantemus uit Merksem, samen met nog 4 andere koren een concert gaan geven. We hebben amper 4 nummers gezongen, maar die waren – imho – niet slecht.

Alleen leek het hele gegeven wel zonde van de tijd: ik ben vertrokken om 11.00u, om daar te zijn tegen 12.00u. 12.15 was de tijd om even in te zingen en de akoestiek en het podium aan te voelen, daarna werd er gegeten, en om 14.00u ging het concert van start. De zaal zat helemaal vol, maar dat kon ook niet missen, want de helft van het publiek bestond uit de koren zelf. Het klinkt misschien raar, maar ik hou niet zo van koormuziek. Ik zing het doodgraag, maar ik zal zelf zelden of nooit naar een koorconcert gaan. Ergens vond ik het zelfs jammer van de prachtige zonnige namiddag, maar bon, engagement is engagement.

Iets na zessen was ik weer thuis. Niet de meest rendabele namiddag, om 20 minuutjes op het podium gestaan te hebben, maar kom. Eigenlijk was het toch best wel fijn 🙂

Barcamp Antwerpen 2010

Om half acht deze morgen zaten wij met ons gezinnetje al in de auto. Jawel, op een zaterdag dan nog. We sjeesden naar Merchtem (bij Brussel) naar nonkel Koen en tante Else, want onze twee spruiten mochten daar de hele dag en een nachtje blijven, joepie!

Een paar hindernissen ( zo ’s morgens vroeg vergeet ne mens blijkbaar al eens dat er een bedje moet meegenomen worden) later waren Bart en ik op weg naar Berchem, naar het gebouw van ALM, alwaar Barcamp Antwerpen 2010 doorging. Nee, dat heeft niks te maken met zuipen (je moet het woord barcamp maar eens opzoeken op wikipedia, als je het gegeven niet kent) maar wel alles met een unconferentie. Iemand (of een aantal mensen) organiseert een zaal, een aantal sponsors voor materiaal en eten ’s middags, en vooral ook voor de koffie, en alle aanwezigen doen iets. Doorgaans is dat een korte presentatie geven van zo’n 20 minuten, over de meest uiteenlopende onderwerpen. Aangezien er veel te veel mensen zijn, worden er vier presentaties tegelijk gegeven in verschillende zalen. Dat vind ik trouwens het moeilijkste aspect van zo’n barcamp: kiezen tussen vier onderwerpen. Vroeger was zo’n barcamp bijzonder geeky, en ging het vooral over programmeren en andere IT-gerelateerde onderwerpen. Nu is barcamp veel algemener geworden.

Zelf heb ik doorheen de dag 10 presentaties bijgewoond, en er eentje gegeven:

– @pekesenertjes mocht voor mij beginnen met Kunstgeschiedenis en nieuwe media. Ik vond het razend interessant, heb zelfs een paar aha-erlebnissen gehad.

– @steffest vind ik zo’n knap verteller, dat ik gaan luisteren ben naar Het Masterplan – van FOWA tot tweetshirt V1.25. Hij is goed bezig!

– Bij @maartekes zijn presentatie over Structuur in elk verhaal of film heb ik uitvoerig nota genomen: perfect toepasbaar op zowat alle klassieke verhalen zoals de Aeneis.

– @janseurinck had het over Intellectuele eigendom en piraterij

– @leenta demonstreerde hoe je mits bepaalde zelfmassages een stuk relaxter kan zijn. Helaas had ze de tijd een beetje optimistisch ingeschat, waardoor we jammer genoeg niet méér op elkaar konden uitproberen dan een handmassage.

– @sasvangent was razend goed geplaatst (wegens zelf een inwijkeling) om ons enige verschillen uit te leggen tussen Hollanders en Belgen. Of hoe je best bij het zakendoen op een paar punten gaat letten.

– @marijnsomers demonstreerde de Basis van de schermsport

– mijn allerliefste @netlash ben ik ook gaan beluisteren: De brute realiteit van Social Media. Ik kan nog wel wat leren van hem als het over presentaties gaat.

– @fotograaf mocht komen uitleggen hoe hij het doet om zo onuitstaanbaar te zijn, aka voortdurend wel ergens op reis te gaan: Tips & tricks to make frequent travelling affordable. Fijne dingen bijgeleerd, denk ik zo.

– De dag heb ik in schoonheid beëindigd met een presentatie van @bunker en @saraVDV: Geeky Love is…”: hele mooie foto’s, en vooral ook bijzonder herkenbaar.

De organisatie zat trouwens quasi vlekkeloos in elkaar: lekker ontbijt, goeie koffie van Nespresso, broodjes die je op voorhand kon bestellen en soep a volonté, brownies in de namiddag, een vlot verloop, goeie locatie, mooie T-shirts (al draag ik dat zelf niet) leuke mensen, en een bijzonder vervelende manier om te laten weten dat de tijd om was :-p

Ik was moe, kan je dat geloven? Daarna zijn we trouwens nog uitgebreid en bijzonder lekker gaan eten in Huis Goossens met de Talking-Headers, maar da’s voor een andere post.

Goedgezind

In tegenstelling tot gisteren ben ik vandaag wél goedgezind.

De zon schijnt, mijn leerlingen gedragen zich zoals het hoort, ik heb een goeie stagiair (er is altijd ruimte voor verbetering, maar hij doet dat goed) en ik hou van mijn werk.

Bovendien ben ik op vrijdag klaar met werken om 12.00. Correctie: klaar met lesgeven. Ik ben rustig naar huis gereden, en heb mijn nieuwe PC uitgepakt. Aansluiten was een fluitje van een cent, en het ding is volledig geïnstalleerd. Bovendien hoor je hem nauwelijks, en dat meen ik ook: het moet al echt muisstil zijn om te horen dat hij aanstaat. Prachtig dus! De Windows 7 is even wennen, en het nieuwe toetsenbord ook (mijn ouwe split key keyboard werkt niet op USB, helaas) maar verder ben ik bijzonder tevreden. Nu ben ik dus stukjes bij beetjes aan het instellen.

Daarna ben ik de kinderen gaan ophalen en met hen richting Delhaize getrokken. Ook zij waren allebei goed gezind, en dat werkt aanstekelijk.

De zon: het doet wat met een mens. Of het kan ook aan die goeie nacht slaap of de nieuwe PC liggen natuurlijk :-p