Zwembadpret

Deze voormiddag om half twaalf was ik EINDELIJK klaar met verbeteren, en dat heb ik gevierd door snelsnel naar de Brico te rijden en een elektrisch luchtpompje te kopen. Op zich een luxeartikel, vind ik, maar ik zag het écht niet zitten om een uur lang te staan pompen als een zot om het zwembadje op te blazen.

Want geef toe, het is toch prachtig zwembadjesweer? En aangezien ik een tijdje terug een nieuw zwembadje had gekocht en het woensdag was, leek het me ideaal.

Ik ben de kinderen gaan ophalen, heb en passant nog een vriendje uitgenodigd om te komen spelen, en heb daarna in amper een dikke vijf minuten het zwembad opgezet. De kinderen straalden 🙂 Man, dat pompje is zijn 25 euro waard!

Ze hebben er quasi de hele namiddag in rondgeplonst, Kobe had geen zin om te slapen, en dat het water nog ijskoud was, kon hen duidelijk niet deren.

Ik vind het trouwens nog best een mooi ding ook. Handig ook, je ziet ze ook nog als ze neerzitten.

zwembad1.

zwembad2

En ik? Ik heb in de hangmat gelegen, koffie gedronken met de mama van het vriendje, en eigenlijk niet veel poot uitgestoken. Ik vond dat ik dat eens verdiend had.

Deliberaties en andere onzin

Vandaag was een vrij hectische dag.

Om kwart over acht (nu ja…) stond ik al op school voor een korte infovergadering, en daarna de deliberaties. Ze begonnen met de zesde Latijnses, dat zat wel snor, maar bij de vijfdes die na de zesdes kwamen, waren de rollen omgekeerd, en kwamen zij laatste. Tussenin zat dus een ellenlange wachttijd, en compleet niet te voorspellen.

Ik was nog niet klaar met verbeteren, dus ik heb me niet verveeld, ook al omdat de intermezzi van de proclamatie moesten ingeoefend worden. Ik had nog geen van de drie stukjes gezien, en was er niet helemaal gerust in. Ik heb zelfs een vervanger – die gelukkig standby stond en zeer goed is – moeten oproepen, maar bon, het resultaat mag gezien worden. Een heel pak van mijn hart, geloof me.

Uiteindelijk is het een zeer lange dag geworden: pas om half zes zaten de deliberaties van zes en vijf erop, een pak later dan verwacht.

Een dik uur later echter werd ik alweer terug verwacht op school: de traditionele eindejaarsbarbecue voor laatstejaars en leerkrachten. Ik moet toegeven, ik was moe en had er niet veel zin in. Maar het eten (van onze eigen kokkin Anja, petje af) was succulent, het tafelgezelschap aangenaam, en het weer nog steeds prachtig, zodat ik nog tot half twaalf heb staan kletsen buiten met leerlingen. Ik glunder trouwens nóg na: samen met mijn collega Grieks ben ik gevraagd door de Griekjes om met hen te gaan eten. Ik geef toe, ik heb hen zes jaar gehad, zij vijf jaar, en dat telt natuurlijk wel wat, maar dan nog. Het doet altijd bijzonder veel deugd als je het gevoel krijgt dat je geapprecieerd wordt.

Ik zat dus veel te laat in mijn bed, maar ik heb ervan genoten, en meer moet dat niet zijn, toch?

Marie-Julie

Vandaag is mijn metekindje gedoopt, en je moest eens weten hoe trots ik ben!

De kinderen waren al sinds gisterenavond bij mijn schoonbroer en -zus, we hadden het rijk alleen. Helaas, ’s middags had Wolf per ongeluk keihard in mijn buik gestampt, en ik ben ongemakkelijk gebleven voor de rest van de dag. Bart heeft dan ’s avonds maar MacDonalds meegebracht voor mij (ik had daar gigantisch veel zin in), en ik heb de rest van de avond liggen lezen. Tot zover de woeste plannen van kinderloze ouders :-p

De dienst in de kerk was een beetje oubollig (conditio sine qua non?) maar ik bleef vertederd door de kleine muis. Kijk maar hoe trots we allemaal op de foto staan!

doop

Daarna volgde een fijn diner in Vinderhoute, en de rit om onze kinderen in Merchtem.

Helaas hadden we intussen al minder goed nieuw gehad: Kobe was ziek geworden, en had de hele nacht overgegeven. Ocharme Koen en Else (wat trouwens de reactie van iedereen was, niemand zat eigenlijk in met Kobe)! Ze hadden nauwelijks geslapen, en massa’s gerief gewassen. Kobe was nog zo slap als een ledenpopje toen we toekwamen, het arme kleintje. En ik denk hé, ik heb zo’n klein vermoeden dat Koen en Else maar wàt blij waren dat ze de kinderen opnieuw mochten afgeven. Gek hé!

Rode hoeden

De rode cowboyhoeden van Red Dead Redemption (zie laatste BGGD) zijn hier ten huize een succes! Kijk maar naar die stoute gezichtjes :-p

rodehoeden

Brussels Girl Geek Dinner 31

cole.png

Het was al een tijd geleden dat ik nog eens aanwezig had kunnen zijn op een Brussels Girl Geek Dinner, iets waarvoor ik niet vaak verstek laat gaan.

Deze keer had ik geen last meer van zwangerschapskwaaltjes, lukte het om een babysit te vinden, en leek het concept me prima: een promotieavond voor het nieuwe spel Red Dead Redemption van Rockstargames, waarbij we de multiplayercomponent van het spel konden uittesten, en daaraan gekoppeld een barbecue Western Style. Food and games, meer heeft een geek girl niet nodig, medunkt.

Bij het arriveren aan de de PR’ins showroom kregen we elk al een knappe rode fluwelen cowboyhoed op het hoofd gedrukt, kwestie van in de stemming te komen. Knap accessoire, alleen jammer dat er geen grotere maten waren, want ik kreeg koppijn na een tijdje.

bggd

(foto van @karen18)

De binnenkoer was gelukkig overdekt door een paar tenten, wat geen overbodige luxe bleek te zijn later op de avond, toen het begon te gieten. Binnenin stonden 2 rijen van acht Xboxspelconsoles met groot scherm (arcadegewijs) opgesteld, waarop de dames zich met de heren konden meten, acht tegen acht, in Red Dead Redemption. De eerlijkheid gebiedt me dat we meestal werden afgedroogd door de jongens (nog net iets grotere geek-gamers dan wij) maar dat we toch ook wel een paar keer gewonnen hebben. De graphics van het spel zijn fantastisch: de hele westernsfeer wordt schitterend opgeroepen, de achtergronden zijn verzorgd, alleen zijn de bewegingen soms wat houterig. De multiplayer is perfect in de traditie van Doom II, Halflife en wel meer van dat soort first person shooters. Aangezien ik die spelletjes destijds alleen op PC met keyboard speelde, had ik wel wat moeite met het bakje van de xbox, dat geef ik toe: de controls zijn ook niet evident te noemen. Ik werd dan ook vaak gefragged voor ik nog maar weg kon komen van het spawning point, maar soit, dat hoort erbij :-p Ik heb me in elk geval kostelijk geamuseerd, en blijkbaar ik niet alleen. Misschien eens een lanparty voor de meisjes organiseren?

Om te bekomen van de opwinding en wat af te koelen ging ik daarna opnieuw naar buiten, waar de barbecue lonkte. Ik weet niet wie de caterer van dienst was, ik weet wel dat het meer dan dik in orde was: een uitgebreide keus aan verse groenten, aardappelsla, aardappelen in de schil met kruidenboter, verse kleine broodjes met boter… En vlees en vis natuurlijk: spiesjes met acht scampi, zalm in een aluminium bakje met een heerlijk sausje, kipfilet, worst, medaillons… Naar het schijnt was er zelfs aan de vegetariërs gedacht, maar dat kon me even worst wezen :-p Ik had eigenlijk al teveel gegeten (en ongelofelijk genoten van het tafelgezelschap, lang geleden dat ik nog zo gelachen had) toen ze met het dessert kwamen aanzetten: chocoladefondue voor op de barbecue (LOL het rijmt nog ook, kunnen ze meteen gebruiken als slogan). Fundu heet het beestje, en je warmt dus een bakje chocolade op op de barbecue. We kregen er massa’s aardbeien (maar niet zo lekker als die uit de tuin van @ntone), banaan en nonnenbillen om erin te doppen, en er zijn dan ook ettelijke bakjes chocolade doorgedraaid aan onze tafel alleen al.

Al bij al een bijzonder fijne avond, die dan nog bekroond werd met een goody bag om u tegen te zeggen:

– een Fundu
– kaarsen van Red Dead Redemption in de vorm van een pakje dynamietstaven, hilarisch
– een t-shirt van Red Dead Redemption, voor Bart dus
– een demo van het spelletje
– een 7-poort USB-hub (nice!)
– de DVD van 3:10 to Yuma
– een pak kaarten (poker!)
– een setje D6 dobbelstenen in een schattig leren etuitje
– de rode cowboyhoed en een bijpassende sheriff ster
– een vaas van slappe plastiek die je met heet water in een vorm naar keuze kan brengen
– een hoop stickers en stylo’s

In elk geval een meer dan geslaagde avond. Thx, Clo!

Fijne dag

Fijne dag gehad, vandaag, fijne dag.

Eerst (na een hoop verbeteringen, dat wel) een heerlijke twunch in de Ocean Sushi, met fijn gezelschap 🙂 De enige die ik niet kende, waarvan ik trouwens bizar genoeg de opvatting had dat het een man was, was @mdevrieze. Een hele fijne dame, zo bleek. Zeker toen al de rest opnieuw aan het werk ging (tsja, dat komt ervan als bijna alle aanwezigen voor mijn allerliefste werken en hij de slaven drijver van dienst was) en wij met ons tweetjes een koffie zijn gaan drinken. Een terrasje zat er niet lang in wegens enthousiast hemelgeplens, maar dat was eigenlijk niet eens zo erg.

Toen ik thuiskwam, was mijn schoonvader hier al om een beetje te helpen links en rechts, en vooral ook te babysitten op de jongens: Bart moest weg, en ik wilde naar de BGGD, ofte Brussels Girl Geek Dinner. Een schot in de roos, en wel op zo’n manier dat ik er een aparte post ga aan wijden, dat heeft hij wel verdiend.

Al bij al een zeer fijne dag.

Chocoladekoekjes

Wat doe je op een regenachtige zondagnamiddag met een bijna-driejarige met een passie voor eten en de attention-span van een sprinkhaan? Juist, je maakt koekjes op een bijzonder snelle manier.

Ik geef toe, normaal zou ik mijn deeg en alles compleet zelf maken, al was het maar uit culinair eergevoel, maar daar heeft zo’n kind geen boodschap aan, want dat duurt veel te lang. Maar nu vond ik zo’n pakje van Maizena wel eens het proberen waard. 3 minuten, staat er op het pakje, en da’s eigenlijk niet gelogen. Met een peuter mag je die tijd verdubbelen, maar 6 minuten is nog niks natuurlijk.

Je trekt het pakje open, giet de inhoud in een kom, roert er een ei door, kneedt een minuutje met je handen, vormt 16 bolletjes die je platduwt op een bakplaat, en schuift het geheel voor 8 minuten in de oven. Als je je kind laat roeren en daarna de bolletjes laat platduwen, is die de koning te rijk.

koekjes1

Zeker als hij dan, als de koekjes wat afgekoeld zijn, ze in een koekjesdoos mag leggen.

koekjes2

Iets later zit je dan samen aan tafel, met nog lauwe koekjes, een grote beker zelfgemaakte aardbeienmilkshake (ah ja, je moet toch iets doen terwijl de koekjes afkoelen en je de kleinste niet alleen durft laten bij die hete bakplaat) en een kom gesneden meloen. Geloof me, zijn gezichtje is goud waard!

Hangmatten

Ik ben immense fan van hangmatten. Ze zijn genadeloos: vijf minuten, en ik lig te slapen, of toch op zijn minst te soezen. Er hangt er al enige seizoenen eentje in de tuin, maar eigenlijk hangt die daar niet zo schitterend: het grootste deel van de dag hangt ze in de schaduw van de boom waar ze aan vasthangt. Allemaal goed en wel als het buiten meer dan 25 graden is, maar doorgaans heb ik graag een beetje zon.

Vorig jaar heb ik daarom een tweede gekocht, en een nieuwe grote haak en musketons. En toen vond ik mijn boor nr. 12 niet meer, en is ze nooit opgehangen geraakt. Een paar dagen geleden had ik eraan gedacht om zo’n boor aan mijn vader te vragen, en jawel, dit weekend is het tweede gat geboord geraakt, en zaterdag heb ik de hangmat opgehangen. Volgens de kinderen hebben we nu een regenbooghangmat, en een piratenhangmat. Eentje hangt in de zon, en eentje hangt in de schaduw, het wisselt netjes af 🙂

En ik? Ik geniet ervan 🙂

hangmatten

Robin Hood

Twee dagen geleden kreeg ik een mailtje van mijn broer: Fintro, de bank waar hij kantoorhouder van is, bestond vijf jaar, en daarom gaven ze een voorstelling van Robin Hood in de Kinepolis, met een uitgebreide receptie achteraf. Nice!

Ik moest wat moeite doen om nog een babysit te vinden, maar gelukkig heb ik een ganse voorraad bereidwillige leerlingen 🙂 In ieder geval zaten Bart en ik gisterenavond prinsheerlijk naast elkaar te genieten van de film. Vintage Ridley Scott: geen zeemzoeterige verhalen, maar levensecht, bloederig, ruw, knap in elkaar gezet, boordevol actie, en prachtige kostuums :-p My kind of movie, als het ware.

Ook de receptie achteraf was in orde, zij het nogal druk en vreselijk warm.

Bedankt voor de fijne avond, broertje!

Lunch

Mijn collega’s keken raar op vandaag toen ik me niet richting eetzaal begaf voor een warme maaltijd, maar wel een grote plastiek doos uit de ijskast plukte, en me daar aan tafel zette.

Tot ze de inhoud zagen, met de overschot van het heerlijke visbuffet van gisteren.

Toen keken ze eerder jaloers.

Njeh :-p