Ik heb me weer eens laten overhalen…
Sinds eind de 20ste eeuw – letterlijk – ben ik niet meer meegeweest op ‘kampement’, en daarmee bedoel ik zo’n mega larpevenement met duizenden spelers in tenten. De eerste paar Avatars heb ik meegedaan, en daarna vond ik het welletjes: geef me maar een gebouw, met bedden – hoe brak die ook zijn – en douches en WCs en dergelijke.
Maar op de trouw van Jarne en Jade kwam ik ook Caitlin en haar vrouw Julie tegen, en die begonnen over Ragnarok. Jarne had me daar ook al meermaals over verteld en het leek me echt wel leuk, maar voor mij is dat een no go wegens met die rug van me niet kunnen slapen op een veldbed of luchtmatras en zo. “Geen probleem”, zeiden de dames, “dan nemen we voor jou toch gewoon een bed mee? Een matras hebben we al, en we gaan dan zo’n simpel bedje kopen in de Ikea, we hebben toch een logeerbed nodig.”
Euh…
En toen zei ik ja. Zucht. Want vijf dagen – van woensdagavond tot zondagmiddag – in een wei met enkel tenten, zonder elektriciteit of warm water, en van die Dixi’s als toiletten… ik wist het toch niet goed. Maar bon, ik had het beloofd, en naast Jarne, Caitlin en Julie waren er nog vier andere in de groep. Het werd een nieuwe groep, een bende huurlingen met musketten, The Black Wolves. We hielden een online vergadering om alle praktische dingen te bespreken, en ik ging dus voor een grote vlag zorgen en een grote vuurschaal meenemen. Dat laatste werd omwille van de droogte uiteindelijk niet toegelaten en geschrapt, en maar best ook, want mijn auto zat behoorlijk vol met mijn gerief en dat van Jarne. Voor zowat al de rest gingen Caitlin en Julie zorgen, want die gaan vaak op reenactment, middeleeuws kampement dus, en hebben van die grote tenten en massa’s gerief, en gelukkig ook een camionette.
Jarne stond hier na mijn kine, laadde alles in, deed wat van tetris, en iets over vier vertrokken we richting Gouvy, net naast de grens met het Groothertogdom. Rond zeven uur draaiden we het indrukwekkende terrein op, en yes, de rest, behalve Hilde en Robbe, was er al. De tenten stonden op, het kamp was helemaal in orde, wij moesten enkel nog onze spullen in onze tent zetten en de stoelen opzetten en zo. Ik ging nog niet helemaal in kledij, maar de hoed en de cape kon ik toch niet laten.
Ik denk dat het best wel zal meevallen: veel zal afhangen van dat bed en hoe goed ik kan slapen, maar het ziet er in elk geval veelbelovend uit.