Het is een moeilijk traject, blijkbaar, dat Vampire hier in Gent voor mij. De eerste sessie kon ik niet wegens Gent Jazz. De tweede sessie Рhet is ̩̩n keer per maand Рwas ik er wel en had ik blijkbaar wel indruk gemaakt, al had ik eigenlijk geen flauw idee wat ik aan het doen was.
Sessie drie was op de dag van de begrafenis van Nelly, en toen stond mijn hoofd er begrijpelijkerwijs niet op.
Gisteren was ik er wel weer: de Kunstbiënnale had me eigenlijk wel uitgeput, maar voor die Vampire kan ik het grootste deel gewoon zitten, dus dat lukt nog wel. Opnieuw heb ik nauwelijks rust gehad: ik zet me aan een tafel en laat iedereen tot bij mij komen, en soms staan ze echt op vinkenslag om te zien wanneer ik vrij ben. Eigenlijk wel fijn, ja.
Kris heeft een foto van me gemaakt, en ja, ik ben nog steeds behoorlijk rond, ook al zijn er wel al behoorlijk wat kilo’s af.
