En toen was er een vloer – plafond.

Op de vorige werfvergadering van dinsdag bleek er een probleem te zijn: de betonplaten waarmee het plafond van de gelijkvloerse verdieping moest gevormd worden, hadden twee weken vertraging. Onaanvaardbaar voor de projectplanner, want dan zouden ook de opmetingen van de ramen twee weken vertraging oplopen, en daarmee ook de ramen zelf, en dus de hele planning.

Blijkbaar was er een alternatief: een soortement van betonnen balkjes met daarop speciale stenen. Ik heb het wel al vaker gezien bij ruwbouw, en blijkbaar was er een bedrijf in Kortrijk dat dat liggen had in stock. Gisteravond zijn de mannen van EBM er nog omgereden, en om half tien waren ze de laatste stukken hier nog aan het lossen.

Deze morgen zijn ze dan met drie beginnen werken: de twee vaste werkmannen, en de baas zelf, Hasan. Eigenlijk verbazingwekkend hoe vlot het allemaal ging. Het stond dan ook allemaal klaar.

verbouwing15

verbouwing16

verbouwing17

verbouwing18

verbouwing19

Het was eigenlijk ook wel hard nodig, want maandag komt eerst de stabiliteitsingenieur kijken om zijn fiat te geven over de nieuwe constructie, en dan komen ze beton storten. Ik ben benieuwd.

Tuin, of toch een klein stukje

Nu de loopgraven dicht zijn, hebben die mannen niet meer zo veel plaats nodig voor hun spullen als ervoor. Ze zijn momenteel balken en zo aan het installeren om de vloerplaat te kunnen plaatsen.

verbouwing8-9.2

verbouwing8-9

verbouwing8-9.3

Gisteren heb ik dan ook het overschotje tuin weer in orde gebracht: de tafel staat er weer, we hebben de schommel van tussen de struiken gehaald, en zelfs de Fatboy staat er eventjes weer. Ik weet niet hoe lang we er zullen van kunnen genieten, aangezien het weer zal omslaan, maar vandaag is er in elk geval druk gebruik van gemaakt ^^

tuin1

tuin2

tuin3

De loopgraven zijn weg!

Ik had er al een paar keer naar gevraagd, hoe het nu zat met die loopgraven, en wanneer ze gingen dicht zijn, maar blijkbaar was er iets met aansluitingen die niet logisch waren, en met een bijkomende buis. Vandaag zijn ze buiten eerst nog wat extra beginnen graven. Met de schop, in dit weer. Die mannen zijn bijna uit hun kleren gezweet, maar bon.

loopgraaf1

loopgraaf2

En daarna hebben ze zich met evenveel ijver gestort op het dichtgooien van de putten. Ik vind het zalig: geen loopgraven en massa’s aarde meer (enfin ja) maar gewoon van de voordeur naar het restant van de tuin kunnen wandelen.

loopgraaf3

Van de regenput is enkel nog het deksel te zien.

loopgraaf4

loopgraaf5

De twee jongsten hebben zich prompt op de zandbak gestort, terwijl Wolf naar de scouts was. Een dezer zet ik de tuin weer een beetje op orde.

loopgraaf6

Afbreken om dan weer op te bouwen, zeker?

De ergste loopgraven in de tuin waren alweer opgevuld, aka. de fundamenten waren gegoten vorige week donderdag. Tot mijn grote verbazing begonnen de werkmannen vrijdag zowaar stenen aan te slepen. En jawel, er werd gewoonweg gebouwd, of wat?

Vrijdagavond stond er al dit:

muur01

muur02

Toen ik maandag met de kinderen van school kwam, stond er al dit:

muur03

muur04

muur05

Deze morgen vroegen ze dan beleefd of ik de hoek van de keuken wilde leegmaken, want ze gingen het zijvenstertje en een deel van het andere venster dichtmetselen, tot waar de toekomstige deur moet komen. Logisch, of ze kunnen niet verder.

muur06

muur07

muur08

Op die manier zou de keuken bruikbaar moeten blijven tot begin november. Een beetje koud, vermoed ik, maar bon.

En als u me nu wilt excuseren, ik ga de laag wit stof uit de keuken gaan afkuisen en wegdweilen. Al een chance dat ze de deur naar de woonkamer netjes hadden afgeplakt!

Beton

Tussen de bedrijven op school door – deliberaties, personeelsvergadering, GON-adviezen, of dacht u dat we nog vakantie hadden? – kon ik nog even naar huis, en was ik net op tijd om de funderingen te zien gieten. Ik kan het niet helpen, ik vind dat gewoon wijs om te zien. En gelukkig is dat al meteen een loopgraaf minder. Wie weet gaan we volgende week weer een beetje in een stukje van de tuin kunnen.

beton1

beton2

beton3

beton4

beton5

Daarna moest ik helaas terug richting school. Maar beton, en al! Zo echt!

“Wanneer begonnen jullie ook weer met die verbouwingen, hm?”

Wel, vorige maandag dus. Juist ja.

Vorige week waren er de “voorbereidende werken”, aka. twee ‘verboden te parkeren’ borden komen zetten. Echt wel een ganse week in de planning.

Maar maandag om acht uur stonden er hier stipt twee mannen, die hekkens kwamen uitladen, en die ons terras begonnen uit te breken, zoals u hier kon zien. Het deed raar, het werd allemaal plots zo echt.

Maar wij, wij vertrokken naar de Ardennen en lieten de beginnende bouwwerf voor wat hij was. En toen kregen we van de projectplanner al de volgende foto, met als bijschrift “Geen weg terug”:

verbouwing01

We wisten ook dat ze woensdag de regenwaterput kwamen leveren en plaatsen. Opnieuw kregen we foto’s door:

verbouwing02

verbouwing03

verbouwing04

verbouwing05

verbouwing06

verbouwing07

Ik hield mijn hart vast, en was blij dat de kinderen niet thuis waren, met die graafwerken in dat prachtige weer. De tuin is er in elk geval aan voor de moeite, zoals we wisten. Maar toch jong. Zo voor echt en al.

Poeh.

Budgettering

Dat we gaan verbouwen, dat wist u onderhand al, vermoed ik.

Dat we intussen al vrij ver zitten in de planning, wellicht ook. Er komen nog steeds kleine wijzigingen, maar de grote lijnen staan echt wel vast.

En dus stonden gisteren de architecte en de projectplanner hier nog eens, maar met de budgettering.

Slik.

We wisten dat het veel ging zijn, maar toch. Het zijn natuurlijk wel ingrijpende veranderingen: een regenwaterput, een nieuwe keuken en berging in een bijgebouwd stuk, en daarboven een nieuwe slaapkamer en nieuwe badkamer, met een plat dak. Met dus overal nieuwe en hoogwaardige ramen, afzuiging, alles erop en eraan.

Maar toch. De offerte-aanvragen zijn er, sommige offertes zijn binnen, en nu zal het een kwestie van sleutelen worden om die prijzen nog wat naar beneden te krijgen. En een stevig gesprek met de bank voor een lening, en het spaargeld aanspreken. Maar het zal het me zó waard zijn…

Plannen, plannen

Daarstraks waren de architecte en de projectplanner hier weer, omdat ze een afspraak hadden met een eerste aannemer voor een offerte. Die mensen moesten uiteraard ter plaatse komen kijken, vandaar.

Toen de aannemers weg waren, bleef ik even bij de architecte zitten, om te zien hoe ze de keuken had aangepast. Het zag er al stukken beter en ruimer uit, zo met die extra insprong. Maar… Het was een vervelende diepte, we gingen nog van die rare kasten krijgen. En toen beslisten Bart en ik om de huidige voordeur, die dan een tussendeur zou zijn tussen keukenberging en traphal, gewoon te schrappen. Een massa extra plaats in de berging, waardoor de muur nog wat achteruit kan en de keuken nog wat groter kan (drie volwaardige kastitems naast elkaar), en meteen een extra kastmuur voor schoenen en jassen in de traphal.

Tsja. Weer wijzigingen, en alweer wat blijer ermee. We gaan er nog komen.

Architecte + projectplanner = nieuwe visies

Deze avond zaten we samen met de architecte en de projectplanner om een ganse reeks praktische zaken te overlopen. Zoals daar zijn: welke gevelsteen willen we? (Ze had twee types mee, en eentje was een schot in de roos.) Gaan we voor rolluiken of andere zonnewering? Welke tegeltjes willen we in de nieuwe kamers boven? Uit welk materiaal moet de schuifdeur van de nieuwe badkamer bestaan? Waar willen we de stopcontacten in de berging? Enfin, u begrijpt wellicht al wel wat ik bedoel.

En toen keken we naar de plannen van de keuken. En zei Joris dat het eigenlijk, zoals het getekend stond, toch wel een kleine keuken was met weinig kastruimte, en dat de berging ernaast wel onnoemelijk groot was. Kon die tussenmuur eigenlijk niet wat achteruit? Zodat er een insprong ontstaat, en we daarin dan de pompsteen en zo hebben, zodat die uit het zicht van de rest van de woonkamer is? En er wat meer kasten zijn, zodat de keuken wat groter is?

Bart en ik dachten na, en knikten instemmend. Eigenlijk had hij groot gelijk, en ook de architecte vond dat meteen. Ze gaat het opnieuw uittekenen, en dan zien we wel.

Man, ik zie op tegen de eigenlijke verbouwingen, maar ik kijk zó enorm uit naar het resultaat…