Nu we dan toch bezig zijn, kan ik meteen ook even stoefen over het programmaboekje van het toneel op school. Ook dat doe ik al jaren, als kleine bijdrage aan de gigantische onderneming die dat toneel toch is.
In de kerstvakantie repeteren de leerlingen nog een week, en op het eind daarvan krijg ik altijd alle info doorgestuurd die in het boekje moet. Het is dan aan mij om het in een deftige layout te gieten en foto’s te gaan nemen, zodra het met alle belichting en kostuums is.
Ik doe dat graag, en ik heb wel het gevoel dat het altijd in orde is, ja. En ik heb op die manier ook altijd het stuk al deels gezien, en ik geef het u op een briefje: ik heb goed gelachen, ja!
Ook hier even als voorproefje een paar pagina’s ^^
In maart 2016 schreef ik nog dat ik een nieuwe infobrochure aan het maken was voor de school. Allez ja, een nieuwe versie van die van 2015, die ik toen compleet op den bots in elkaar had gestoken. Geen idee waar ik toen de energie van haalde, maar ik had die zomaar gedaan, net zoals de vernieuwde website: gratis en voor niks.
Intussen zijn we een aantal jaar verder en word ik daar gelukkig voor betaald. Ik ben in totaal vier lesuren vrijgesteld voor de website, facebook, instagram en algemene communicatie en marketing van de school. Hell, ik heb intussen zelfs officieel de titel mediacoach gekregen. Raar hoe het soms rollen kan, toch?
Ik ben zo content als een katjen, en eigenlijk ook wel nog geen klein beetje “preus”.
Laat mij uitleggen. Ik doe dus al een paar jaar de website van de school en daarnaast ook de Facebook en de Instagrampagina. Ik schrijf de folders, de flyers en de boodschappen van algemeen nut. Externe communicatie, quoi.
Nu had onze directie wel iets speciaals te melden voor de STRAPdag (stappen en trappen, geen auto’s). We doen daar al elk jaar aan mee, maar nu ging onze nieuwe fietsenvloot ook voor het eerst gebruikt worden. Directie vroeg me dus om een persbericht op te stellen en dat door te sturen links en rechts.
Effectief, Wim Naert stond bij ons rond achten, kwam filmen, luisterde naar het verhaal achter de fietsen, en stuurde de gegevens ook nog eens door naar een reporter van HLN, want die hebben daar een link mee. In de voormiddag stuurde ik ook nog een persbericht uit met foto’s, waarop ik prompt gebeld werd door HLN en er meteen een berichtje op de website stond.
