Infoavond

Het was bij momenten hectisch vandaag. Ik moest eerst lesgeven van thuis uit, tot half vier, en aansluitend reed ik dus naar school: ik had eigenlijk al rond een uur of vier afgesproken voor een aantal technische details. Helaas, de mensen van Fluxlab hadden een aantal technische problemen en hadden geen tijd voor een deftige doorloop, ook niet toen de sprekers arriveerden rond een uur of vijf. Het was nochtans ingepland, maar bon, shit happens.

Hoe hoog de stress bij Fluxlab ook opliep, ik heb dat al zo vaak meegemaakt dat ik er eigenlijk niet meer zenuwachtig van word. Ik heb dan ook rustig nog een powerpointje aangemaakt – de foto’s die ik gewoon had doorgestuurd bleken in die vorm niet bruikbaar, maar dat hadden ze me niet verteld –  en tegen zeven uur gingen we live.

Kon het beter? Jazeker. De techniek stond niet op punt, de mix trok in het begin op niks, de beelden waren te donker, maar bon, het eindresultaat mocht er al bij al toch zijn. Er was dan ook echt een pak ouders die op ons afgestemd had, en van verschillende kanten hebben we kunnen horen dat er eigenlijk quasi niemand heeft afgehaakt. Goed bezig dus. De volledige opname valt hier te bekijken. Blij ook dat de timing perfect uitviel, dat is ook geen sinecure.

Maar eigenlijk ben ik dus wel echt blij dat het achter de rug is. Nu op naar 20 maart, de OpenSchoolDag, waar we iets vergelijkbaars gaan doen, maar dan wel veel meer op punt zetten.

Ik ga nu eerst een aantal werkpunten op papier zetten, ik heb namelijk ook dan de coördinatie. Ik ben dan ook van plan het nu een stuk meer zelf in handen te nemen en te coördineren, en ik heb het gevoel dat het team dat wel apprecieert.

Allez hup. Het leven van een mediacoach, zeker?

Infoavond

Ik zal blij zijn als het dinsdagavond rond een uur of negen is.

Dan zal namelijk onze jaarlijkse infoavond voorbij zijn. Ik had het er gisteren al over: dat ding is dit jaar helemaal digitaal.

Een week of twee geleden schoot onze directie eindelijk in actie en namen ze een vzw onder de arm die sowieso samenwerkt met onze scholengroep. Zij hebben het materiaal en de knowhow, en dus wordt er een infoavond in elkaar geknutseld die deels live is, deels vooraf opgenomen. Alleen is daar allemaal dus zeer weinig tijd voor, is het vooral een haastjob, en heb ik als mediacoach daar de coördinatie van.

Met het promotiegedeelte heb ik alvast geen enkel probleem: er is een inschrijvingsmodule, er is voldoende reclame, dat loopt wel los.

De uitlegfilmpjes over de verschillende vakken zijn snelsnel gefilmd, de nodige collega’s opgetrommeld om hun zegje te doen, maar ik heb niks kunnen nakijken, want er was toch geen tijd voor een extra opnamedag.

Gelukkig heb ik twee vlotte collega’s bereid gevonden om het geheel live te presenteren, en ook de directie en de leerlingenbegeleiding doet een deeltje live.

Alleen loopt de communicatie wat stroef: ik moet coördineren, maar de meeste communicatie met Fluxlab doet de directie zelf, wat ervoor zorgt dat zowel zij als ik af en toe uit de lucht vallen.

Bon, ik denk dat het allemaal wel los zal lopen, die mannen weten wel wat ze doen, maar toch…

Ik zal blij zijn als het dinsdagavond is.

Sfeerfilmpje van de school

Elk jaar hebben we op school een infoavond voor nieuwe leerlingen, en dan een aantal weken later nog een heuse OpenSchoolDag.

Vorig jaar was die infoavond er nog, de OSD was al gesneuveld onder corona. Niet dat we dat allemaal zo erg vonden, dat is een behoorlijk zware dag. Aan de andere kant: die is wel immens belangrijk, aangezien we daar onze leerlingen kunnen overtuigen.

Dit jaar is er dus geen sprake van een fysieke infoavond. Tsja. Online dan maar. Maar hoe pak je dat aan? Gewoon iemand voor een camera zetten en een ganse avond een saaie speech afsteken? Een beetje zoals we het in een zaal doen? Hmpf. We hebben vroeger al de commentaar gekregen dat onze infoavond informatief maar saai is. In een zaal kunnen de mensen echter niet weglopen natuurlijk.

Bij een online uitzending haakt iedereen uiteraard veel sneller af. Duh. Dus moesten we het wel over een andere boeg gooien.

Al voor de kerstvakantie was er beslist dat er een soort promofilmpje gemaakt moest worden met sfeerbeelden. Uitbesteden kon, maar ging een dure grap worden. Gelukkig hebben we onder de leerlingen iemand die echt met fotografie en film bezig is, al verschillende prijzen heeft gewonnen, en die dat dus kan. Die hebben we dus aangesproken en hem tegen een vergoeding dat filmpje laten maken. Alleen vonden we zijn muziek veel te soft, en kon ik via Wolf een andere vijfdejaars aanspreken die zelf muziek maakt. Hij heeft dan iets speciaal op deze beelden gezet, en ik vind het resultaat echt wel geslaagd. Vooral van Kas zijn er veel uren in gekropen, maar yup, het mag gezien worden.

Opleidingen

Vorige week kwam plots een vraag van de directie: scholengroep ging een aantal opleidingen organiseren, en of dit niks voor mij was? Het waren inderdaad allemaal marketinggerichte dingen, zoals hoe je school te profileren op Facebook, Instagram, jezelf in de markt zetten, SEO voor je website, leren filmen met je smartphone, dat soort dingen. Ideaal voor een mediacoach dus.

Ik stipte aan wat ik belangrijk vond en kreeg effectief de opleidingen “Lanceer je school op instagram” en “Leerlingenwerving” toegewezen. De Instagramopleiding is simpelweg omdat ik wel een account en een schoolaccount heb, maar daar eigenlijk niks mee doe. Ja, ik post af en toe eens een sfeerbeeld, maar dat is het wel zo’n beetje.

Enfin, gisteren heb ik dus een drie uur basistraining gekregen over Instagram: niet alleen beeldjes schieten dus, maar do’s and don’ts, wat een goeie bio is, het type beelden, wat werkt en niet werkt… Volgende week het vervolg: wat kan je als school op je story zetten, waarvoor gebruik je reels, dat soort dingen.

Ik ben benieuwd. Instagram als marketinginstrument voor je school: het zou moeten werken.

Nieuwe schoolbrochure

Vorig jaar gooiden we op school het concept voor onze schoolbrochure helemaal om: weg met de krant die uiteraard vol tekst stond, welkom aan de modernere, lichtere brochure met meer sfeer.

Ik ben geen grafica, maar ik vond dat het er best wel oké uitzag. Dat vonden we eigenlijk allemaal nog steeds, en dus werd deze brochure, waar ik vorig jaar echt wel veel tijd heb ingestoken, gewoon geüpdatet. De tekst werd hier en daar lichtjes gewijzigd waar nodig, maar meer eigenlijk niet.

Het enige dat ik wel een beetje veranderde, waren de foto’s. De foto’s bleven op zich wel dezelfde, maar na de fotografiestage schafte ik me LightRoom aan en bewerkte ik de foto’s. Niet veel, ik ben – zoals bij al dat soort dingen – een echte prutser, maar ik maakte ze allemaal net dat ietsje warmer. En, om eerlijk te zijn, het maakt echt wel een verschil. Oordeel zelf.

Stom eigenlijk, hé, wat een verschil in uitstraling dat kleine beetje maakt. En dan heeft Monica me het eigenlijk nog niet eens uitgelegd, maar heb ik gewoon gekeken wat ze precies deed.

Ik heb een bloedhekel aan instructiefilmpjes, dat werkt niet voor mij, maar ik denk dat ik toch eens iemand ga betalen om me een avondje wegwijs te maken in LightRoom. En InDesign ook, for that matter.

Iemand kandidaat?

Touchscreens!

Al jaren zaag ik over de verouderde computers en beamers op onze school: ik had op sommige dagen gewoon twee lessen voorzien, al naargelang de zon scheen buiten of niet. Hoezo? Wel, als de zon scheen, kon ik gewoon geen powerpoints of filmpjes laten zien omdat de lamp van de beamer gewoon niet sterk genoeg was en er geen gordijnen zijn. Zucht.

Maar… de school heeft haar budget een tijdje opgespaard en nu een zware investering gedaan: elk lokaal is nu voorzien van een speciaal touchscreen van 75 inch. Je kan er rechtstreeks mee op het internet en dus filmpjes laten zien, dingen opzoeken, inloggen in smartschool enzoverder. En het beeld is haarscherp en bijzonder duidelijk. Je kan ook rechtstreeks een USB-stick inpluggen en aflezen.

Het ding heeft ook een whiteboardfunctie, zodat je perfect kan krabbelen en uitleggen. Maar vooral… Je kan ook een tekst of ander beeld oproepen en daar dan notities op maken. Met een beamer kon dat niet, waardoor ik dat eigenlijk niet zo vaak gebruikte.

Maar nu, nu zet ik gewoon de oefeningen van pakweg de tweedes op scherm en vul die samen met hen in. Of ik zet de tekst van bijvoorbeeld Catullus op scherm en duid dan de stijlfiguren aan, de moeilijke dingen, maak tekeningetjes in de kantlijn… Het is echt een andere manier van lesgeven, ik sta vooral ook veel meer recht en de rug vindt het niet altijd even wijs, maar het lesgeven zelf is wel véél amusanter.

Nieuw speelgoed, quoi.

Eindelijk weer les!

Nee, ’t is niet alsof ik recent totaal geen les heb mogen geven, gelukkig maar.

Maar onze eerstes zitten in een modulestructuur, waarbij ze netjes in hun klasbubbel blijven voor het grootste deel van hun lesuren. De levensbeschouwelijke vakken – zedenleer en de verschillende godsdiensten – geven overkoepelende taken en lessen zodat ze ook daar in hun bubbel blijven. Alleen de modules zorgden voor dikke problemen: daar zitten de modules niet per bubbel, maar komen de leerlingen uit alle zeven klassen. Dat is bewust zo gedaan om te vermijden dat ouders hun kind Latijn laten volgen enkel “om in een goeie klas te zitten”. Yup, it’s a thing.

Resultaat is natuurlijk dat ze tijdens hun modules – Latijn 4 uur, Latijn 2 uur, cultuur en filosofie, duurzaam en ecologisch groenbeheer, samenleven en ondernemen, sport, technologie en ICT, wetenschappen, wiskunde anders bekeken – wel compleet uit hun klasbubbel gaan. Resultaat: sinds de herfstvakantie, dus sinds oktober, geen les meer in die modules. De andere modules dienen om leerlingen te laten kennis maken met bepaalde kennisvelden zodat ze hun interesses ontdekken, maar Latijn heeft wel degelijk een leerplan. Oeps.

We hebben ze in november en december dan bezig moeten houden met taken, spelletjes, dat soort dingen. En geloof me, voor Latijn zijn de taken op een bepaald moment echt uitgeput: ze hebben instructie nodig voor ze verder kunnen.

Maar de collega’s vonden die situatie ook niet houdbaar, begrepen volledig het probleem voor de Latinisten, en zochten een oplossing. Resultaat: Latijn mag doorgaan in grote lokalen zodat ik hen per klas in een klein bubbeltje kan zetten, en de rest van de klas volgt dan allemaal samen een bepaalde module voor een paar weken, in een doorschuifsysteem. Ik ben mijn collega’s oprecht dankbaar.

Gisteren stond ik voor het eerst dus weer voor de klas in een eerste jaar. Ik was dolgelukkig, en ook de leerlingen bevestigden dat ze blij waren dat er weer les was, in plaats van die bezigheidstherapie. Ik heb het hen niet makkelijk gemaakt: ze kregen meteen de uitleg over naamvallen, functies, verbuigingen, nominatief en accusatief, maar ze waren mee. Allemaal.

En man, ge hebt er geen gedacht van hoe gelukkig ik daarvan werd. Serieus.

Vreemde laatste dag

Vorige jaren hielden we op school de vrijdag voor de kerstvakantie altijd een “Warmste Dag”, een gesponsorde loopwedstrijd met kerstmuziek en heel veel ambiance.

Dit jaar… tsja. We lieten alle leerlingen naar school komen voor een uurtje of twee: eentje om in halve groepen de resultaten te bespreken met de klastitularis, om gewoon even te praten, en dan een uurtje buiten op de speelplaats zodat ze ongedwongen met elkaar, met de vrienden, de klasgenoten en de leraars konden praten. Meer konden we jammer genoeg niet doen. De leerlingen waren in verschillende groepen op school, verschillende uren, verschillende speelplaatsen. Ook de leraars konden elkaar niet of nauwelijks spreken: andere uren, andere groepen, en uiteraard ook geen gezamenlijke lunch of receptie.

We kregen wel allemaal een zakje in ons vakje, om ons toch nog iets te geven:

Maar ik kleedde me feestelijk op, ook  Bart en Merel waren in kersttenue, en ik genoot eigenlijk wel van het mooie weer.

En ik vind de buttons die we gekregen hebben, echt wel de max!

Maar bon, tegen half twee was ik thuis en kon ik snel eten en even liggen, tegen half drie stond ik alweer op school: er moet een promofilmpje gemaakt worden en een van onze vijfdes is daar de geknipte persoon voor. We hadden twee andere leerlingen bereid gevonden om model te spelen en er werd gefilmd op de fiets met stabilisator en met de drone. Ik ben echt benieuwd om het uiteindelijke resultaat te zien, de eerste beelden zien er in elk geval al veelbelovend uit.

Om vier uur spurtte ik naar huis om in een fly by Kobe op te pikken en af te gooien in de muziekschool. Ik postte nog even een pakketje dat weg moest en kon rustig even in de auto zitten wachten. En toen crosste ik naar huis zodat ik nog Merel op tijd naar de scouts kreeg, mét ingepakt cadeautje.

En toen, toen was het echt helemaal op. Mijn rug deed echt wel serieus pijn, ik ben gewoon in slaap gevallen in de zetel.

Het is tijd dat het vakantie is. Ik ben een beetje moe.