Geplaatst op

Eenvoudige tomatensaus

Ik blijf toch echt wel fan van de ‘Gezond Gezin’ kookboek van Weight Watchers. Echt, als ge die nog niet hebt: gewoon gaan halen.

Ik had in de ijskast nog tomaten liggen, een overschot van het familiefeest, en die moesten toch wel dringend op. Maar wat doe je met verse tomaten, als je kinderen niet zo zot zijn van rauwe tomaten? Juist, tomatensaus maken. En dan gooi je er gewoon het overschotje van de gele paprika ook in, nietwaar?

tomatensaus

Simpel, lekker, en vooral ook zonder calorieën.

Twee sjalotten, zes grote tomaten (en in mijn geval dus nog een paprika), knoflook, een takje rozemarijn, een paar takjes tijm, een blaadje laurier, en peper en zout. Sjalot en knoflook aanstoven, rest erbij, en dan laten sudderen. Simple comme bonjour, en echt vree lekker. Zeker met wat gebakken kippenreepjes, en tagliatelle verde.

Te vinden op pagina 251 van ‘Gezond Gezin’, van Weight Watchers.

Geplaatst op

DOK Strand

Gisteren was het er dus niet van gekomen wegens het slechte weer, maar vandaag keken drie paar puppy-oogjes me aan: “Mama? Gaan we naar het strand? Toe?”

Bart zag het helemaal zitten om een rustige namiddag te hebben, dus maakte ik Merel wakker, gooide wat strandspeelgoed in de koffer, en reed toch wel de volle twee kilometer naar het strand. Ha ja, want hier in Gent hebben wij ons eigenste strand, ’t zal wel zijn! Nog eventjes toch, het is het laatste jaar.

Een uitgebreid verslag kan je hier lezen op Gentblogt, met fotootjes en al.

Meer specifieke foto’s, zijnde van de kinderen, krijg je dan wel hier. Ze moeten niet altijd met hun smoeltje op Gentblogt staan, nee?

strand1

strand2

strand3

Geplaatst op

Bezigheden

Was de voormiddag nog lekker rustig, dan was de namiddag net wat drukker. Ik wilde met de kinderen naar Dansen in het Park in Sint-Amandsberg, en liet dat even weten aan een vriendin die daar net om de hoek woont. Prima, zei die, maar ze moest eerst nog haar lange haar kleuren. Ik bood daarop aan om het te doen – als ik ooit zonder werk val, school ik me om tot kapster – en dus stond ik tegen drieën met handschoenen aan kleurstof in te masseren, terwijl onze kinderen vrolijk aan het spelen waren, en de vriendin en ik erop los tetterden.

Dansen1

Dansen2

Tegen vieren waren we in het park, waarop het prompt begon te druppelen. Die regenbuien gingen uitblijven tot ’s avonds, hadden ze ons nochtans beloofd! Enfin, een verslag met foto’s staat – uiteraard – hier op Gentblogt. Tegen half zes was Merel behoorlijk lastig, was het frisjes geworden, bleef het druppelen, en reden we maar naar huis. Dok Strand was gepland, maar ging voor een andere keer zijn.

Tsja…

Geplaatst op

Shoppen op een feestdag

Vergeet anders ne keer dat het vijftien augustus is, en dus een officiële feestdag, en dat dus alle winkels dicht zijn. Goed bezig, Rombaut!

Ik had geen eten in huis voor vandaag. Op zich kan ik daar wel altijd een mouw aan passen met wat ik in de diepvries zitten heb, maar ik had de jongens al lang beloofd dat we eens tot in Sas van Gent zouden rijden, naar de Albert Heyn. Een warenhuis als een ander, hoor ik u al denken, maar dat is niet zo voor zesjarige jongetjes. Want in Nederland, daar hebben ze kokosbrood. En van die speciale hagelslag van Venz waar apenkopjes, of tijgerkopjes, of krokodillen en zo inzitten. En van die knettergekke boterhampasta die knettert in je mond. Dat soort dingen dus, die je hier niet vindt.

Dus laadde ik de drie kinderen in de auto – Bart zat alweer op kantoor, of wat had u gedacht? – en reed naar Nederland. Achttien kilometer en een klein kwartiertje rijden, zo bleek. We schuimde de AH af, namen eten mee voor ’s middags en de volgende dag, zochten een aantal soorten brikdrankjes uit om te proberen, namen vier dozen hagelslag, knetterpasta en zelfs caramelpasta mee, en nog wel wat dingen.

Thuis werd er snel gekookt, en werd daarna nog maar eens de zandbak onveilig gemaakt. Superding, die zandbak, echt waar. Er kwam nog een blitzbezoek van een lama die in het passeren naar, jawel, de Albert Heyn, even binnensprong en een koffietje dronk, en dat was dan weer de hoogdag.

Zo gaat het rap, die vakantie. En eigenlijk vind ik dat niet erg.

Geplaatst op

Het Huis van Alijn

De jongens hadden al lang gezegd dat ze eens dat museum wilden verkennen, en dus reed ik vandaag met onze drie kinderen, en met Bo, Vallery’s dochtertje, naar de Vrijdagmarkt. Merel vloog in de buggy, de rest kreeg de strenge raad in mijn buurt te blijven, en we liepen richting Oudburg. Ginder deden de meisjes de kleuterzoektocht en de jongens de scholierentocht, en we zagen dat het goed was, als in: een echte aanrader!

Een uitgebreid verslag kan u hier op Gentblogt lezen, compleet met foto’s en al.

Maar als u kinderen hebt die zich vervelen in deze laatste weken: doen! Echt wel!