Witch

Tsja, ook aan vakantie komt dus een eind.

Deze morgen stonden we rustig op, ontbeten, en pakten ons boeltje weer in. Als je op bent om zeven uur, dan heb je daar zeeën van tijd voor, als je maar tegen tien uur weg moet zijn :-p

Ik vond het zonde om meteen weg te rijden, en dus deden we iets wat we nog nooit eerder in Center Parcs gedaan hebben op onze laatste dag: we gingen nog zwemmen! Alles zat toch al in de auto, en ons zwemgerief zat netjes apart. Na een klein uurtje gespatterd te hebben, zijn we naar de zee gereden. Echt koud was het niet, maar zo warm toch ook niet: ik had mijn jas aan, en kon hem goed gebruiken. We hebben er gegeten, en toen bleef Bart bij de slapende Merel, en ging ik met de jongens tot aan de waterlijn. Ik had hun schoenen uitgedaan en hun broeken opgesloofd, maar ik had beter moeten weten: na een paar minuten had ik broeken met natte pijpen in mijn handen, en jassen met natte mouwen :-p Maar ze hebben zich machtig geamuseerd.

Op de terugweg lagen ze allemaal te slapen, trouwens: het waren eigenlijk al bij al zware dagen geweest.

Tegen vier uur waren we thuis, deden op het gemak boodschappen, en genoten nog van de rest van de dag.

Al bij al een fijne vakantie gehad 🙂

Jawel, wij hadden vandaag het boude plan opgevat om naar Plopsaland te gaan. Het ging niet regenen, dus dat zou wel meevallen.

Rond elf uur stonden we aan de ingang, en daar haalde ik mijn lerarenkaart boven. En jawel, lang leve de lerarendagen! Ik mocht gratis binnen, en de rest aan 16 euro, ipv. 29. Een totale prijsvermindering van 122 euro naar 54, ne mens zou voor minder content zijn.

We lieten ons meevoeren op de stroom, Merel in de buggy, en gingen zo het Kabouterbos binnen: een boottochtje langs een diorama, te vergelijken met It’s a small world in Disneyland. Helaas waren nogal wat mensen ook die eerste attractie binnengewaaid, zodat er een wachtrij stond van meer dan een half uur (en op een bepaald moment na ons amper tien minuten, grr). En toen begon Merel natuurlijk honger te krijgen. Ze zat bij mij of Bart op de arm, de buggy was achtergebleven, en de draagdoek ook. Hmmm. Maar borstvoeding is bijzonder praktisch: ik heb ze daar ter plekke al aanschuivend gevoed, terwijl ik rustig verderwandelde (en een lamme arm kreeg). Ook in het bootje zat ze nog te drinken, al was ze daar vooral gefascineerd door de bewegende kaboutertjes overal, zodat het drinken er wat bij inschoot.

’s Middags hebben we onze sandwichkes, die over waren van ’s morgens, opgegeten, met een braadworst, en zijn nog in allerhande attracties geweest: diverse draaidingen voor Bart en de jongens, rupsen en rollercoasters voor Wolf en mij. Bart is ook met hen in de boomstammetjes geweest en met Wolf in de Supersplash, en dan nog een draaiding. Uiteraard moest er altijd een van ons bij Merel blijven, en zij zat netjes te kijken, of lag gewoon te slapen. Al bij al viel het nog mee met haar.

Het park sloot om zes uur, en ik had nooit gedacht dat we dat zouden halen, maar hey, het was tien voor zes toen we naar buiten wandelden. Netjes! We zijn nog langs de Delhaize in De Haan gepasseerd, hebben spaghetti en een bokaal saus gekocht, hebben dat thuis snel verorberd, en hebben toen twee doodmoeë jongens in bed gestoken. Ons meisje lag al langer voor pampus.

En ja, het was alweer een fijne dag.

Vandaag gaat het al een pak beter, gelukkig maar. Ik ben toch ook soms zo’n onnozele trien, he.

Deze voormiddag begon dus weer lekker rustig (toch handig als de broodjes en croissants gewoon aan huis geleverd worden), en tegen een uur of tien zijn we gaan zwemmen. De jongens hebben me het hele zwembad meegetroond: de twee buisglijbanen, de stroming, het golfslagbad, het buitenzwembad, het peuterbadje… Merel vond het ook heel erg leuk, zo te zien: lekker drijven in mama’s of papa’s armen in het warme water. Dik in orde!

Het was zelfs zo fijn dat we maar meteen in de namiddag opnieuw gaan zwemmen zijn, tot bijzonder groot jolijt van de jongens. Merel had er deze keer wél snel genoeg van, zodat ik eerder ben teruggekeerd met haar, en haar in haar bedje heb gestopt. Zelf vond ik het ook niet zo erg, want de koppijn begon weer erger te worden.

Soit, er is wel volop genoten vandaag, en meer moet dat niet zijn.

Ik zal het geweten hebben, van die bonk tegen die balk gisteren! Drie keer overgegeven vannacht, en koppijn from hell. Hersenschudding, iemand? Deze voormiddag is Bart dus alleen met de kinderen gaan rondlopen, boodschappen doen (we zitten echt vlakbij het centrum) en naar de speeltuin geweest, en in de namiddag is hij alleen met hen gaan zwemmen, terwijl ik samen met Merel lag te slapen. Ik heb zowat de hele dag geslapen en me mottig gevoeld, ik heb niet eens gegeten, tenzij wat yoghurt die Bart zo liefdevol en attent had meegebracht.

De kinderen waren wel razend enthousiast. Morgen ga ik dus mee 🙂

Een echte langere vakantie zagen we niet zitten. Frankrijk vorig jaar was nogal tegengevallen, en met een baby werd het al helemaal moeilijk. De jongens zijn echter totaal gek van Center Parcs, en wij zien dat eigenlijk ook wel zitten, dus een midweek Centerparcs it was. De Haan, meer bepaald, het vroegere Sun Parcs. Over die Sun Parcs had ik nogal wat negatieve dingen gehoord, maar Center Parcs zelf heeft een standaard hoog te houden, ik was er dus redelijk gerust in. En jawel.

Het is een mooi apart klein huisje, zoals alle huisjes daar. Op het gelijkvloers de typische living en open keuken, maar ook een kleine badkamer (met ligbad) en het toilet. En terras met tuintafel, ingebouwde barbecue, en eigen grasveldje. Op de eerste verdieping zijn er dan twee kamers: één met twee samengevoegde bedden en nog twee extra stoelen en kinderbedje, een andere met twee aparte bedden. Daarnaast is er nog een kamertje met infraroodsauna 🙂 Niet groot allemaal, maar wel zeer gerieflijk.

Het plan was geweest om voor de middag de bagage te pakken, te vertrekken rond elf uur, tegen ’s middags even op de dijk te gaan lopen, daar iets te eten, en dan tegen drie uur naar het huisje (je kan er pas in vanaf drie uur, al mag je wel al eerder op het terrein om te spelen of te zwemmen).

Helaas, Wolf bleek ziek te zijn: hij had verschillende keren overgegeven ’s nachts en zag er maar bleek en slapjes uit. Center Parcs afzeggen was voor hem echter geen optie: hij zou zich wel groot houden. Ook Merel was niet in ideale doen, en had ook al overgegeven. Ik heb dus nog voor de middag een extra was mogen draaien. Voor de zekerheid hebben we dan maar nog snel thuis gegeten, en zijn pas na de middag aangezet. Op die manier konden we met eventueel zieke kinderen rechtstreeks naar het huisje.

De jongens waren een beetje pips (zalig woord, toch?) na de autorit, en dus liepen we even rond in De Haan zelf, en kochten nieuwe zwembroeken voor hen. Ik vond die van Wolf niet, en die van Kobe was aan vervanging toe. Tegen drie uur reden we het domein op,  laadden alles uit (man wat een verhuis!), installeerden ons, en gingen nog even naar de enorme overdekte speeltuin. Rond half zeven eten, kinderen in bed, en heerlijke rust in huis.

Alleen…

Ik ben erin geslaagd om, bij het in bed steken van Wolf, keihard, maar dan echt keihard tegen de balk boven zijn bed te botsen. Ik heb barstende hoofdpijn, en ik heb me al beter gevoeld. Meh.