Feestje

Zaterdagavond hebben we een bescheiden drink gegeven voor een paar vrienden. Een hele hoop kon helaas niet komen, maar we waren toch nog wel met een stuk of 15. Bart had massa’s hapjes voorzien, en het werd een zeer aangename avond. Eigenlijk moeten we dat meer doen, zo geraakt ons huis (en bij uitbreiding mijn bureau) eens ontdaan van alle rondslingerende rommel.

cadeautjes

Bart trok deze morgen zijn conclusies bij de cadeautjes die we kregen: we moeten dringend gehydrateerd worden :-p We hebben vooral veel heerlijke koffiebonen gekregen (onder andere Blue Mountain, yay!), een paar flessen uitstekende wijn, en een pot bijzonder goeie antirimpelcrème :-p Dat komt ervan natuurlijk, als je in je mailtje schrijft

Bloemen en kransen zijn absoluut niet de bedoeling, antirimpelcrème of kleurshampoo mag altijd.

De lokale apotheker neemt dat dan zeer letterlijk, ik had het kunnen weten :-p Verder was er nog een verwenpakketje met een mooie kaars, hydraterende handzeep (het is dus echt een thema) en een bruisbal voor in bad. Er waren ook boekenbons en restaurantbons, en twee mooie theelichthouders gevuld met snoep.

Het toont eigenlijk vooral goed aan hoe goed onze vrienden ons kennen. En hoe weinig ze luisteren als we zeggen dat cadeautjes niet nodig zijn.

Maar ik vond het eigenlijk vooral een zeer fijne avond. Bedankt allemaal!

En volgend jaar geven we een fuif. Met uitgebreider publiek, beloofd.

Verjaardagsdinges, nog eens

Deze keer van mijn grootmoeder (van mijn moeders kant): die wordt morgen negentig, en gaf vandaag een groot feest.

Ik ben haar gaan halen in het rusthuis hier drie kilometer verderop, en daar ook weer afgezet zo’n zes uur later. In de tussentijd hebben we lekker gegeten in de Duyventooren in Bellem, is er gespeecht, heb ik honderduit gekletst met broers en schoonzussen, heb ik de obligate zatte nonkel ontweken, heb ik massa’s complimentjes gekregen over hoe goed ik er wel uitzag, heb ik met bewondering naar mijn ei zo na honderdjarige andere grootmoeder gekeken, en heb ik me eigenlijk wel best geamuseerd. En in diezelfde tussentijd hebben Dirk en Ilse zich blijkbaar kostelijk geamuseerd met de kinderen. Er is in elk geval gigantisch veel gespeeld, want Merel is om half zes nog even in haar bed gegaan, en pas wakker gemaakt om zeven uur de volgende morgen. Zonder avondfles of zo. En ik heb de indruk dat Dirk en Ilse het ook reuze gezellig vonden.

Bedankt, iedereen!

Voidwork

Xavier, een goeie vriend van me, heeft een nieuwe CD uit. Daarom gaf hij ook een interview voor Gentblogt, en dat ga ik hier ook nog maar eens weergeven. Gewoon omdat het goeie muziek is.

Voidwork: Xavier De Schuyter[+]

Vorig jaar verscheen op Gentblogt een interview met VoidWork, een door horror geïnspireerd muziekproject van Gentenaar Xavier De Schuyter. Sindsdien zijn nieuwe nummers, nieuwe leden en nieuwe plannen op het toneel verschenen. Tijd dus voor wat opvolging…

Ten tijde van het vorige interview had je net een album uit, “Horror/Forsaken”. Een klein anderhalf jaar verder, heb je daar nog enkele platen aan toegevoegd. Zoveel inspiratie?

Voidwork: Xavier De Schuyter[+]

Het derde album “Dark Corners” was eigenlijk al zo goed als klaar, toen “Horror/Forsaken” eindelijk werd uitgebracht door het platenlabel. Het bevat donkere ambient soundscapes met hier en daar wat meer muzikale elementen. Omdat ik de nummers te goed vond om te laten liggen, maar tegelijk niet in het vaarwater wou komen van het voorgaande album, heb ik de songs gratis beschikbaar gesteld als digitale release. De echte opvolger is dus in feite “Basement”, uitgegeven in mei 2011 via Rage in Eden records.

Op “Basement” hoor je een heel andere VoidWork, veel toegankelijker en tegelijk complexer.

De overgang van ambient darkwave naar een eerder neoklassieke stijl kwam vrij natuurlijk. Toen ik met VoidWork begon, kon ik niet echt degelijk piano spelen. Het heeft tot de opnames van “Basement” geduurd tot ik het instrument genoeg beheerste om er iets muzikaal interessants mee te doen. Het album draait om uiteenlopende variaties van een losse verzameling toonladders en ritmes. Door de pianobasis en de meer traditionele structuur wordt de muziek inderdaad toegankelijker en kan je eigenlijk voor het eerst bij VoidWork spreken van “liedjes”. Daartegenover staat echter dat de nieuwe nummers erg gelaagd zijn, wat alles dan weer voller en ingewikkelder laat klinken.

Hoe zit het met het bonus album “Kaos”?

Kaos kan je, net als de andere albums, gratis beluisteren op voidwork.bandcamp.com. De fysieke uitgave is enkel verkrijgbaar als bonus bij de speciale editie van “Basement”. Die is trouwens echt wel de moeite.

Voidwork: Xavier De Schuyter[+]

Ik lees op je website dat net zoals “Asylum” om een concept album gaat.

Dat klopt. “Basement” vertelt het verhaal van een dorp dat in de ban raakt van bovennatuurlijke verschijnselen en uiteindelijk ten onder gaat als ze de verantwoordelijke willen lynchen. Voor het soort muziek dat ik componeer, is het altijd leuk om met dergelijke thema’s te werken. Het laat je toe om beelden te koppelen aan de melodieën en die organisch te laten overgaan in elkaar doorheen het album.

Vorig jaar had je nog enkele zangeressen uit het buitenland, maar nu werk je met iemand uit de regio, Lesley Reynaert. Een bewuste keuze of louter toeval?

Eerder een bewuste keuze. Waar ik in het verleden vooral mensen met genre-ervaring wou aantrekken, heb ik nu geopteerd voor iemand die in de buurt woont en met wie de samenwerking dus vlotter en persoonlijker kan verlopen.

Kunnen we van haar hetzelfde verwachten als van haar voorgangers?

Waar de vorige zangeressen klassieke sopranen waren, heeft Lesley eerder een lager, meer jazzy timbre. Bovendien is ze costumière, goochelares en danseres, wat de deur heeft geopend naar live concerten.

Dus er zouden dan toch VoidWork optredens komen? Hoe pak je zoiets aan?

Er zijn nog geen concrete plannen, maar we verkennen alvast de mogelijkheden. Het meest waarschijnlijke scenario is dat we enkel de stemmen live opvoeren -met de muziek op band- en het geheel voorzien van een visueel uitdagende show. Sowieso gaan we de eerder kunstzinnige toer op met onze voorstellingen, omdat we op die manier bijvoorbeeld in theaters of op themafestivals kunnen spelen.

Ben je al begonnen aan een nieuw album? En hoe gaat het met je soundtrack ambities?

Er zijn al nieuwe nummers, maar ze maken nog geen deel uit van een mogelijk album, omdat ik gewrongen zit tussen mogelijke concepten. De ondergang van de oude rijken enerzijds en de gebeurtenissen in een Mythos museum anderzijds. Helaas is er niks te melden op vlak van soundtracks. Het is echt niet makkelijk om de juiste mensen en/of producten te vinden.

Hoe staat het met de andere bands en projecten?

Akem Manah brengt volgend jaar een nieuw album uit. Nihil en RUIN dit jaar nog. Verder heb ik niks meer lopen.

We kijken alvast uit naar de mogelijke optredens en nieuwe nummers.

www.facebook.com/officialvoidwork
voidwork.bandcamp.com
www.akemmanah.com
nihil.bandcamp.com

Vrienden

Toen ik nog in zwangerschapsverlof was, sprak ik wekelijks af met Gwen, die ook net bevallen was. We genoten daar allebei intens van, en zagen onze dochters mooi naast elkaar opgroeien.

En toen gingen we allebei weer aan het werk, werd het druk, en zelfs in de vakantie waren we er niet in geslaagd af te spreken. Tot ik vorige week vlak bij haar in de buurt naar de kapper ging, even binnenwaaide, en we meteen afspraken om met de kinderen daar te gaan eten.

Het werd – hoe kan het ook anders, met vrienden van twintig jaar lang – een heel fijne dag. Ongedwongen, rustig, en met spelende kinderen, want ze hadden allemaal hun leeftijdsgenootje. Wolf hebben we nauwelijks gezien, want die was met Ernest ergens in huis op een computer aan het spelen. Kobe en Elly moesten wat wennen aan elkaar, maar hadden daarna de meeste lol, vooral door zich te verkleden.

Elly1

Elly2

Elly3

Elly4

En Merel, die sliep quasi de hele tijd en had Lena-Mare bijna gemist :-p

LM1

LM2

LM3

Nog verjaardagsdinges

Maar dan wel voor een goeie maat. Om de veertien dagen doe ik aan tabletop rollenspel, en vandaag was net de verjaardag van de game master. Samen met de jongens heb ik een kokostaart gebakken, en Kobe stond erop dat die versierd werd. Met zwarte marsepein, want X. is (was) nogal gothisch ingesteld. En met hartjes, want (dixit Kobe) “Ha ja, X. is toch verliefd, he mama?” Hij moet me dus horen vertellen hebben dat die maat verloofd is, vandaar. In elk geval was er dus taart :-p

taart

Logéetje

Straks komt hier een klein dametje van drie jaar logeren. Een alleenstaande vriendin laat de ramen in haar huis vernieuwen, waardoor straks alles onder het stof zit, en vooral ook zo goed als geen enkele kamer meer luchtdicht is. Daar kan ze moeilijk haar dochtertje laten spelen, en nog minder laten slapen.

En dus neem ik straks, als ik klaar ben met werken, Bo mee uit de kleuterschool die bij onze school hoort. We gaan dan samen de jongens halen, nog wat later Merel, en dan zal ik met vier kinderen aan tafel zitten. Ze mag bij Merel op de kamer slapen, daar staat een groot logeerbed.

Wolf en Kobe kijken er al enorm naar uit, naar dat extra kleine meisje in huis. Vooral omdat Bo allesbehalve op haar mondje is gevallen, en heel erg goed weet wat ze wil en niet wil.

Ergens hou ik ook mijn hart een beetje vast. Want vier kinderen, da’s toch nog net iets meer dan drie. En ik ben dat vooral ook niet gewoon. Maar ergens kijk ook ik er wel naar uit 🙂

Vampire

Ik speel al zo’n 20 jaar tabletop roleplay: om de veertien dagen kom ik met een bende gelijkgestemde geeks samen om ons een avondje te amuseren rond de tafel en ons te verplaatsen in fictieve karakters die alle mogelijke avonturen tegenkomen.

Het is jaren aan een stuk Call of Cthulhu geweest, er zat een tijdje Nephilim tussen, er was heel even D&D, een half jaar lang hebben we Beyond gespeeld (heel knap, geschreven door een vriend, maar onze groep was daar niet de ideale compagnie voor), en nu zijn we geswitched naar Vampire, met _uiteraard_ vampiers als hoofdrolspelers. Voor wie Kindred The Embraced nog heeft gezien: die wereld dus.

We spelen om de veertien dagen op dinsdagavond hier in het Gentse, en zoeken nog een zesde man.

Laat iets weten mocht je daar zin/tijd voor hebben. We zullen niet bijten, beloofd.

Volk over de vloer

Eigenlijk was ik van plan geweest verschillende vrienden van ons met hun kinderen uit te nodigen om te komen barbecuen in de loop van de zomer. Nu, de barbecue is het tuinhuis nog niet uitgeweest, zoals bij velen. Mja.

Ik was dat stilaan beu, dat wachten op goed weer, en heb dus toch maar vrienden uitgenodigd voor taart en broodpizza.

koen1

We hebben ons een kriek gelachen met de Kinect, hebben gekletst, lekker gegeten, en dat was dat.

koen2

Koen3

Fijne dag gehad, meer moet dat niet zijn. Al was een stralende zon, 25 graden en een barbecue nog beter geweest, natuurlijk.

Brugge

Op donderdag is het heksen ten lande deze vakantie een vaste waarde voor me, en vandaag was de bestemming Brugge. Het is bizar hoe dat heksen de ene keer aanvoelt als een absolute ramp (zoals in Antwerpen, waar ik geen vragen kreeg, nauwelijks respons, en dus geen goeie sfeer) en de andere keer een schot in de roos is, zoals vandaag. Ze vonden het heerlijk, blijkbaar, stelden voortdurend vragen, vonden het feit dat ik de kaarten las ook wel leuk, en zelfs de monitoren van dienst dachten dat ik een echte was. Missie geslaagd dus.

Omdat ik toch alleen was – de jongens zijn op Ideekidskamp in Gent – wilde ik gaan rondlopen in Brugge, en had ik via twitter en Facebook tips gevraagd. Waarop een Brugse vriendin zei: “Wat, hoe, waar, wanneer?” en ik me eigenlijk schaamde omdat ik haar compleet vergeten was. Karma stond echter aan mijn kant: ze had net een halve dag verlof genomen om samen met haar knappe dochter van dertien te gaan shoppen, en zag het volledig zitten om mij op sleeptouw te nemen. Bijna letterlijk, want ze is me komen ophalen omdat het nogal moeilijk was de weg uit te leggen, en we hebben ons samen in de parking van ’t Zand geparkeerd.

Ik had een aantal adresjes gesuggereerd gekregen via Twitter, en zij had blijkbaar dezelfde smaak, want ze had gereserveerd in de Belegde Boterham, waar ze heerlijke slaatjes hebben. Na een blitzbezoek aan haar lieve echtgenoot (die aan het werk was in de Post op de markt) heeft ze me meegenomen op een toeristische wandeling, waarbij ik het niet kon laten een paar foto’s te nemen van haar en haar dochter.

brugge3

brugge4

brugge5

Ze heeft me ook een paar van die typische dingetjes getoond die alleen Bruggelingen kennen. Zo hangt er in een van de onderdoorgangen een gedenkplaat van de restauratie: halfverheven beeldhouwwerk dat absoluut niet uit de toon valt. En waar dus niet alleen een boormachine op staat,

brugge1

maar, als je goed kijkt, ook in de rechterbovenhoek van sommige vakjes de typische windowtekentjes van op een computer :-p

brugge2

Daarna hebben we samen de winkelstraten afgeschuimd: Arwen moest wat nieuwe kleren hebben, en mama had beloofd in ’t stad te gaan, vandaar. Zelf heb ik een mouwloos Tshirt gekocht, en vier stuks in de Zara Kids: een bermuda en een short voor Wolf, en twee schattige dingetjes voor Merel voor volgend jaar, respectievelijk 2,99 en 3,99 euro :-p

brugge6

Er is koffie gedronken, er zijn Italiaanse ijsjes gegeten, en er is vooral veel gekletst en gelachen. En ik heb een heerlijke dag gehad.

Dank je, Els en Arwen!