De eerste verdieping krijgt vorm.

Ja ik weet het, het gaat hier vaak over die verbouwingen. Maar dat is dan ook iets wat me momenteel heel erg bezighoudt, en dat ik uitgebreid wil documenteren. Ha ja. Dus, voel u volledig vrij om alles over te slaan. Of gewoon naar de foto’s te kijken, die zeggen ook al veel natuurlijk.

Zo zag het er zondagmorgen uit, bij stralende zonneschijn:

verbouwing20

verbouwing21

Maandag, toen ik terug kwam van het werk, zag het er allemaal iets natter uit, maar vooral ook steviger.

verbouwing22

Je begint nu echt de contouren te zien van wat het zal worden, en ik vind dat het eigenlijk verbazend goed vooruit gaat. Moet ook wel, als het op 15 december volledig kant en klaar, geschilderd en al, moet zijn.

En toen was er een vloer – plafond.

Op de vorige werfvergadering van dinsdag bleek er een probleem te zijn: de betonplaten waarmee het plafond van de gelijkvloerse verdieping moest gevormd worden, hadden twee weken vertraging. Onaanvaardbaar voor de projectplanner, want dan zouden ook de opmetingen van de ramen twee weken vertraging oplopen, en daarmee ook de ramen zelf, en dus de hele planning.

Blijkbaar was er een alternatief: een soortement van betonnen balkjes met daarop speciale stenen. Ik heb het wel al vaker gezien bij ruwbouw, en blijkbaar was er een bedrijf in Kortrijk dat dat liggen had in stock. Gisteravond zijn de mannen van EBM er nog omgereden, en om half tien waren ze de laatste stukken hier nog aan het lossen.

Deze morgen zijn ze dan met drie beginnen werken: de twee vaste werkmannen, en de baas zelf, Hasan. Eigenlijk verbazingwekkend hoe vlot het allemaal ging. Het stond dan ook allemaal klaar.

verbouwing15

verbouwing16

verbouwing17

verbouwing18

verbouwing19

Het was eigenlijk ook wel hard nodig, want maandag komt eerst de stabiliteitsingenieur kijken om zijn fiat te geven over de nieuwe constructie, en dan komen ze beton storten. Ik ben benieuwd.

Tuin, of toch een klein stukje

Nu de loopgraven dicht zijn, hebben die mannen niet meer zo veel plaats nodig voor hun spullen als ervoor. Ze zijn momenteel balken en zo aan het installeren om de vloerplaat te kunnen plaatsen.

verbouwing8-9.2

verbouwing8-9

verbouwing8-9.3

Gisteren heb ik dan ook het overschotje tuin weer in orde gebracht: de tafel staat er weer, we hebben de schommel van tussen de struiken gehaald, en zelfs de Fatboy staat er eventjes weer. Ik weet niet hoe lang we er zullen van kunnen genieten, aangezien het weer zal omslaan, maar vandaag is er in elk geval druk gebruik van gemaakt ^^

tuin1

tuin2

tuin3

De loopgraven zijn weg!

Ik had er al een paar keer naar gevraagd, hoe het nu zat met die loopgraven, en wanneer ze gingen dicht zijn, maar blijkbaar was er iets met aansluitingen die niet logisch waren, en met een bijkomende buis. Vandaag zijn ze buiten eerst nog wat extra beginnen graven. Met de schop, in dit weer. Die mannen zijn bijna uit hun kleren gezweet, maar bon.

loopgraaf1

loopgraaf2

En daarna hebben ze zich met evenveel ijver gestort op het dichtgooien van de putten. Ik vind het zalig: geen loopgraven en massa’s aarde meer (enfin ja) maar gewoon van de voordeur naar het restant van de tuin kunnen wandelen.

loopgraaf3

Van de regenput is enkel nog het deksel te zien.

loopgraaf4

loopgraaf5

De twee jongsten hebben zich prompt op de zandbak gestort, terwijl Wolf naar de scouts was. Een dezer zet ik de tuin weer een beetje op orde.

loopgraaf6

Afbreken om dan weer op te bouwen, zeker?

De ergste loopgraven in de tuin waren alweer opgevuld, aka. de fundamenten waren gegoten vorige week donderdag. Tot mijn grote verbazing begonnen de werkmannen vrijdag zowaar stenen aan te slepen. En jawel, er werd gewoonweg gebouwd, of wat?

Vrijdagavond stond er al dit:

muur01

muur02

Toen ik maandag met de kinderen van school kwam, stond er al dit:

muur03

muur04

muur05

Deze morgen vroegen ze dan beleefd of ik de hoek van de keuken wilde leegmaken, want ze gingen het zijvenstertje en een deel van het andere venster dichtmetselen, tot waar de toekomstige deur moet komen. Logisch, of ze kunnen niet verder.

muur06

muur07

muur08

Op die manier zou de keuken bruikbaar moeten blijven tot begin november. Een beetje koud, vermoed ik, maar bon.

En als u me nu wilt excuseren, ik ga de laag wit stof uit de keuken gaan afkuisen en wegdweilen. Al een chance dat ze de deur naar de woonkamer netjes hadden afgeplakt!

Beton

Tussen de bedrijven op school door – deliberaties, personeelsvergadering, GON-adviezen, of dacht u dat we nog vakantie hadden? – kon ik nog even naar huis, en was ik net op tijd om de funderingen te zien gieten. Ik kan het niet helpen, ik vind dat gewoon wijs om te zien. En gelukkig is dat al meteen een loopgraaf minder. Wie weet gaan we volgende week weer een beetje in een stukje van de tuin kunnen.

beton1

beton2

beton3

beton4

beton5

Daarna moest ik helaas terug richting school. Maar beton, en al! Zo echt!

Gevelstenen

Omdat er een klein deeltje van de gevel, kwestie van niet al te asymmetrisch te gaan, opnieuw in de oude stenen zal opgebouwd worden, moet er dus een aantal gevelstenen gerecupereerd worden. Daar zijn ze mee begonnen, na de graafwerken en de regenput. Het is een bizar zicht, als je het mij vraagt. Invloed mag het niet hebben, want de isolatie en al blijft voorlopig gewoon op zijn plaats. En blijkbaar het verandaatje ook, want ze zijn niet zeker – ondanks mijn beweringen – dat het wel waterdicht is, en het is wel zo makkelijk om materiaal te leggen, zeggen ze. Tsja.

verbouwing08

(Niet letten op de spuuglelijke gordijntjes, het is gewoon dat elke passant momenteel anders gewoon binnenkijkt. Nu eigenlijk nog altijd, maar het is het idee alleen al.)

verbouwing10

verbouwing11

verbouwing12

verbouwing13

verbouwing14

“Wanneer begonnen jullie ook weer met die verbouwingen, hm?”

Wel, vorige maandag dus. Juist ja.

Vorige week waren er de “voorbereidende werken”, aka. twee ‘verboden te parkeren’ borden komen zetten. Echt wel een ganse week in de planning.

Maar maandag om acht uur stonden er hier stipt twee mannen, die hekkens kwamen uitladen, en die ons terras begonnen uit te breken, zoals u hier kon zien. Het deed raar, het werd allemaal plots zo echt.

Maar wij, wij vertrokken naar de Ardennen en lieten de beginnende bouwwerf voor wat hij was. En toen kregen we van de projectplanner al de volgende foto, met als bijschrift “Geen weg terug”:

verbouwing01

We wisten ook dat ze woensdag de regenwaterput kwamen leveren en plaatsen. Opnieuw kregen we foto’s door:

verbouwing02

verbouwing03

verbouwing04

verbouwing05

verbouwing06

verbouwing07

Ik hield mijn hart vast, en was blij dat de kinderen niet thuis waren, met die graafwerken in dat prachtige weer. De tuin is er in elk geval aan voor de moeite, zoals we wisten. Maar toch jong. Zo voor echt en al.

Poeh.