Tiramisu met peperkoek en peer

Ik heb ooit een receptje van de Colruyt uit de krant gehaald, waarmee ik eigenlijk ongelofelijk veel succes heb. Ik vind het, om eerlijk te zijn, ook lekkerder dan gewone tiramisu.

Bart vindt dat ook, en wilde het ‘klaarmaakproces’ ook eens filmen bij wijze van experiment. Bij deze dus.

Benodigdheden voor een glaasje of acht:

– vier tot zes sneden peperkoek
– twee à drie rijpe peren, in kleine stukjes gesneden
– beetje citroensap
– amaretto (voor de niet-alcoholici: caramelsaus)
– 500 gr mascarpone
– 5 eiwitten
– 4 eierdooiers
– 2 eetlepels rietsuiker
– 2 zakjes vanillesuiker
– 2 eetlepels bloemsuiker
– 5 eetlepels cashewnoten

– Verbrokkel de peperkoek en leg een laagje in 8 glaasjes (of in één grote schaal, kan ook natuurlijk)
– Giet een scheut amaretto in elk glaasje, over de peperkoek
– Schep daar een laagje peren over, kleingesneden en besprenkeld met citroensap

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZUNifMMv27gvpz-QBuLIQVRHwYazVcElpVFqWgPV8IO6 nolink]

– Doe de mascarpone in een kom, voeg de eierdooiers, rietsuiker en vanillesuiker toe en roer stevig door elkaar.
– Klop het eiwit stijf, en spatel het voorzichtig door het mascarponemengsel.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZauYUX-BzXgOUOHNcKNAD0v-trNVEc1ELm1ORnkee2gg nolink]

– Vul de glaasjes met het mengsel, en zet onmiddellijk in de koelkast, toch voor een paar uur.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZYJU1iAegdmopTIa9h7F1gWDl7vkTSdAk9NdQyFiLADP nolink]

– Hak de cashewnoten grof, of vijzel ze plat, en bak ze, samen met de bloemsuiker, in een pan met antiaanbaklaag. Vetstof heb je niet nodig. Roer geregeld om tot de nootjes mooi bruin kleuren, maar let op dat ze niet verbranden.
Je kan dit op voorhand doen, maar uit ervaring weet ik dat iedereen begint te watertanden van de bakgeur alleen al.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZZItNNIjrr53vbldi3uWq8nIb5k4TiBnjjJKfWSKCpAK nolink]

Laat even afkoelen, en versier de glaasjes met een stevige schep nootjes.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZbIXKdjUiwWbvLw6xnCcuwmyDlqQshOV7vu3DIz6p-d5 nolink]
Smakelijk!

Rijstberg

Goh, ik denk altijd aan vanalles om over te bloggen, en steevast op het verkeerde moment, zoals onder de douche, in de auto… Het wordt dringend tijd dat ze de mensen ook bekabelen, zodat ik in gedachten kan dicteren.

Enfin, bij deze één van Barts favoriete gerechten, netjes neergeschreven ten behoeve van de wereld (yeah right). Het heet, heel toepasselijk, rijstberg, en Bart eet gemakkelijk op zijn eentje twee porties op. Met glunderend gezicht. Oh, en de Al Bundy achteraf natuurlijk :-p

Ik heb het een beetje aangepast aan een recept uit een kookboek van mijn moeder. Lekker en zeer vullend.
Let wel, je hebt, inclusief suddertijd, toch een anderhalf uur nodig.

Nodig (vier personen):

– 400 gr gekookte ham, in dobbelsteentjes
– 400 gr droogkokende rijst (het lukt zelfs met basmati, heb ik ondervonden)
– 1 liter kippenbouillon
– 3 paprika’s naar keuze
– 2 stevige uien
– 250 gr champignons
– 250 gr tomaten
– een kluitje boter
– 100 gr gemalen Emmenthal
– peper, zout en eventueel paprikapoeder

Werkwijze:
– snipper de uien fijn, snij ook de paprika’s in kleine stukjes (zonder de pitten uiteraard), en bak die gedurende een tiental minuten in de hete boter, tot de uien mooi glazig zijn.
– snij intussen de ham in dobbelsteentjes, gooi die ook in de pan, en laat een paar minuten mee fruiten.
– doe er daarna de rijst bij, en laat die gedurende een paar minuten meebakken tot hij glazig wordt.
– giet er zachtjes de bouillon bij,  zet een deksel op de pan, en laat gedurende 25 minuten sudderen. Het is de bedoeling dat de rijst mooi korrelig blijft, dus niet roeren, enkel schudden of voorzichtig omscheppen.
– intussen snij je de champignons in dunne plakjes, pel je de tomaten (overgiet ze eerst even met kokend water, dan laat dat vel los) en snij je ze in acht.
– wanneer al  de bouillon is opgenomen door de rijst, doe je er de tomaten  en champignons bij, kruid je met peper, zout en eventueel het paprikapoeder, en laat je het geheel nog even door en door warm worden. Het is niet de bedoeling dat tomaten en champignons echt nog gekookt worden tot ze zacht zijn.
– schep op, en doe er een stevige dot gemalen kaas bovenop.

Smakelijk!

Kalkoenfilet met curry en ananas

Klinkt natuurlijk klassiek, en dat is het ergens ook wel, maar dit is een andere manier om dit klaar te maken, feestelijker, en – niet onbelangrijk – klaar op een kwartier.

Nodig (4 personen):


– een kalkoenfilet (zo’n 800 gram, het steekt eigenlijk niet zo nauw)
– een blik ananas in stukjes (schijven moet je zelf maar versnijden) op sap. Siroop is lekkerder maar calorierijker natuurlijk
– bloem
– currypoeder
– olie
– een scheut room

Werkwijze:

– snij de kalkoenfilet in stukjes (niet al te groot, mag zelfs hapklaar zijn)
– vermeng een goeie eetlepel bloem met curry, naar eigen smaak, en wentel er de kalkoenstukjes door
– verhit de olie in een grote pan met anti-aanbaklaag, en bak de stukjes kalkoen goudbruin. Schep af en toe om om ze aan alle kanten te bruinen en er zeker van te zijn dat ze goed doorbakken zijn
– wanneer de kalkoen mooi doorbakken is, doe er de stukjes ananas bij, roer stevig om, en laat warm worden.
– doe er dan naar smaak een scheut room bij, kwestie van een mooie saus te krijgen

Serveer met kroketjes, rijst of pasta, al naargelang de gelegenheid.

Smakelijk!

Kip met broccoli en pasta in de room.

kipmetbroccoli.jpg

Een eenvoudig en snel gerecht, dat in de zomer toch lekker fris aandoet:

Voor twee personen:

– een dubbele kipfilet
– olie, bij voorkeur wokolie
– een dikke stronk broccoli (zo’n 500gr)
– pasta
– een (half) doosje room
– bindmiddel, aka maïzena express
– peper en zout
– basilicum of iets anders van kruiden naar smaak

Snij de kip in kleine blokjes en roerbak ze in de hete wokolie, met peper en zout.
Kook ondertussen de broccoli beetgaar en laat uitlekken. Snij ze daarna in kleine roosjes (verbrand je vingers niet), eet de steeltjes meteen op of snij ze ook in stukjes en voeg bij de kip. Voeg daar dan een half doosje room bij (of meer of minder naar smaak) en werk af met basilicum, peper en zout, en eventueel wat bindmiddel.
Vergeet niet ondertussen de pasta te koken. Het model is naar believen, uiteraard. Als je, zoals ik vandaag, kiest voor tricolore spirelli en daar dan een pak teveel van kookt, kan je je bezighouden met alle roodjes eruit te vissen, zodat je een prachtige symfonie krijgt van wit en groen. Laat de pasta uitlekken, en meng ze onder de kip en broccoli.

Smakelijk.