Geplaatst op

Maggi Mals en Sappig

Waarschuwing: advertorial!

Ik zit sinds een paar jaar bij Buzzer, een firma die gelooft in mond-aan-mondreclame, en daar ook haar businessmodel van gemaakt heeft. Het heeft me al een paar leuke dingetjes opgeleverd (zoals een hele goeie tandenborstel) maar het was nu wel al eventjes geleden. Een paar weken geleden kwam de vraag of ik iets nieuws van Maggi wilde uitproberen, en dat dan ook wilde doorspelen aan kennissen. Van mij niet gelaten, dus stond er vorige week een pakje aan de voordeur, met 15 zakjes Maggi en de nodige uitleg.

Gisteren heb ik het uitgeprobeerd. Het idee erachter is: veel mensen houden van kip in de oven, maar vinden het vreselijk om daarna die hele oven te moeten kuisen. Zeg nu zelf, het is een vreselijk werkje ook. En vaak is je kip ook nog naar de droge kant. Vandaar dus ook het succes van alle kip-aan-’t spit-kramen op de markt en zo. Maggi denkt de oplossing gevonden te hebben: een braadzak zodat je oven proper blijft, en heerlijke kruiden.

Kobe en ik togen aan het werk, en het duurde toch wel een volle drie minuten :-p Je koopt wat kippenbouten, doet het zakje van Maggi open, haalt er de braadzak uit, steekt je kip daarin, giet er de kruiden bij, schudt eens goed, bindt de zak toe, en legt hem in een ovenschaal. Daarna 50 minuten in de oven, en voila. Mijn peuter vond het alvast fantastisch.

Of met foto’s:

kip1

De benodigdheden

kip2

Voordat alles in de oven gaat.

Ik ging af en toe even kijken tijdens het bakken, en de zak zwol netjes op door de hete lucht. Een beetje t̩ zelfs, want plots had hij door de druk zichzelf opengekregen. Ik heb dan maar Рop gevaar van verbrande pootjes af Рde zak opnieuw dichtgeprutst en verder laten bakken. Hier en daar vond ik wel dat het een beetje donker werd, maar misschien ligt dat wel aan het feit dat mijn oven precies wel heter gaat dan aangeduid.

Soit, na de voorgestelde baktijd zag het er zo uit:

kip3

Het openmaken van de zak en uithalen van de kip moet wel met de nodige omzichtigheid gebeuren: het is verdorie heet! Maar daar waarschuwen ze ook uitdrukkelijk voor.

Soit, de kip was mals en lekker, helemaal niet droog. De oven was nog steeds even proper als voordien, dat is een immens gemak. Verdict: geslaagd.

kip4

Ga ik het nog doen? Ik weet het nog niet, mijn lieve echtgenoot is geen fan van kip in de oven (daar zitten beentjes in en zo) maar heeft wel netjes alles opgegeten, net zoals de kinderen. En vooral: het is ongelofelijk makkelijk en geen werk. Ik denk het dus wel. Ik ga in elk geval de drie verschillende smaken eens uitproberen en de andere zakjes doorgeven. En het misschien ook wel eens proberen met kipfilet, en kijken wat dat geeft.

Geplaatst op

Witloofsoep

witloofsoep

Eerder deze week (ik ben momenteel in een bunker aan het rondlopen, weetuwel) had ik witloofsoep gemaakt volgens recept van de Weight Watchers. Heel simpel, eigenlijk, en best lekker, als je van witloofsoep houdt. Daar ben ik zelf niet zo zeker van, helaas, en dus is het bij twee borden de dag zelf gebleven, en heb ik de rest uiteindelijk, na een verblijf in de koelkast, toch maar weggekieperd. Jammer eigenlijk.

Je neemt een paar stronken witloof en een ajuin, snijdt die in stukken en stooft ze in een beetje olie. Na een zevental minuten giet je er 400 ml magere melk, 600 ml water en 2 blokjes magere kippenbouillon bij, peper en zout, en laat je de boel 10 minuten koken. Mixen, en klaar.

Met dank aan de Weight Watchers :-p

Geplaatst op

Fruitloempia

Ik had nog brikdeeg over van deze middag, en daarmee heb ik dan fruitloempia’s gemaakt. Doodsimpel: appel en peer in blokjes snijden, twee koffielepels honing erbij, een snuifje kaneel, dat op je brikdeeg leggen, en toevouwen als een loempia. Een kwartiertje de oven in op 180 graden, et voila! Bijzonder lekker, zo warm uit het vuistje 🙂

fruitloempia

Geplaatst op

Avocadosalade met mandarijntjes en ham

avocado

Mijn ma heeft hier vorig weekend die avocado’s gegeten, en vond dat bijzonder lekker. Ze heeft nu het plan opgevat om dat als aperitiefhapje in een glaasje te serveren, en dat lijkt me een goed idee.

Het eigenlijke recept vind je in het Weight Watchersreceptenboek op p. 76. Eigenlijk staat dat hele boek vol goeie ideeën waar je niet echt dik van wordt, ik ben er wel fan van, ja.

Je moet een halve avocado rekenen per persoon, en het recept is dan voorzien op vier personen. Snij je twee avocado’s netjes in twee (je hebt de schil nog nodig), hol ze uit en snijd het vruchtvlees in stukjes. Bij mij waren ze zodanig lekker rijp dat het moes werd, maar da’s een detail. Gooi in een schaal, en besprenkel met het sap van een halve citroen, want het heeft de neiging nogal snel bruin te worden. Snij 75 gr. rauwe ham in fijne reepjes, laat een half blikje mandarijntjes uitlekken (vang het sap op), en meng alles door elkaar. Meng in een apart kommetje het sap van de andere halve citroen, een lepel van het mandarijnsap (geen siroop dus!) 2 koffielepeltjes olijfolie, een scheut cognac en wat zout. Roer deze dressing door je bereiding, dek af en laat even marineren in de koelkast. Vul dan de avocadohelften of glaasjes of whatever met de salade.

Voilà!

Geplaatst op

Perenflan

Voor vier personen (of minder, zoals nogal vaak bij ons het geval is)
Bereidingstijd: minder dan 10 minuten (+ 50 minuten oven)

* 2 peren
* een kluitje boter
* 2 dl room
* 2,5 dl melk
* 4 eieren
* 125 gr suiker

Verwarm de oven voor op 130°. Meng de melk en de suiker, en breng aan de kook. Pas op, zodra ze het kookpunt bereikt, heb je ongeveer 5 seconden voor ze overkookt! Zet daarna even opzij en laat rusten.
Schil de peren en snijd ze in fijne plakjes. Schik in een geboterde ovenschotel.
Klop de eieren goed los, voeg er de room bij, en giet er al roerend de warme melk over. Ononderbroken blijven roeren tot alle melk erbij is! Giet de bereiding zachtjes over de peren, en zet de schotel in de oven.
Laat 50 minuten bakken, haal de flan uit de oven en laat (eventueel) afkoelen. Dien warm of koud op, met of zonder caramelsaus!

Smakelijk!

Geplaatst op

Kip met pasta en broccoli in de room

kipmetbroccoli.jpg

Een eenvoudig en snel gerecht, dat in de zomer toch lekker fris aandoet:

Voor twee personen:

– een dubbele kipfilet
– olie, bij voorkeur wokolie
– een dikke stronk broccoli (zo’n 500gr)
– pasta
– een (half) doosje room
– bindmiddel, aka maïzena express
– peper en zout
– basilicum of iets anders van kruiden naar smaak

Snij de kip in kleine blokjes en roerbak ze in de hete wokolie, met peper en zout.
Kook ondertussen de broccoli beetgaar en laat uitlekken. Snij ze daarna in kleine roosjes (verbrand je vingers niet), eet de steeltjes meteen op of snij ze ook in stukjes en voeg bij de kip. Voeg daar dan een half doosje room bij (of meer of minder naar smaak) en werk af met basilicum, peper en zout, en eventueel wat bindmiddel.
Vergeet niet ondertussen de pasta te koken. Het model is naar believen, uiteraard. Als je, zoals ik vandaag, kiest voor tricolore spirelli en daar dan een pak teveel van kookt, kan je je bezighouden met alle roodjes eruit te vissen, zodat je een prachtige symfonie krijgt van wit en groen. Laat de pasta uitlekken, en meng ze onder de kip en broccoli.

Smakelijk.

Geplaatst op

Meringuetaart (speciaal voor Joke)

Gevonden op de site van Libelle, en in het voorjaar ga ik die zó hard maken 🙂

Ingrediënten

Voor de meringue

  • 10 eiwitten
  • 320 g griessuiker
  • 320 g poedersuiker

Voor de aardbeienroom

  • 250 g aardbeien
  • 2,5 dl room
  • 75 g griessuiker
  • 1 pakje vanillesuiker

Voor de garnering

  • 750 g aardbeien
  • poedersuiker

Bereidingswijze

1. Klop de eiwitten in een vetvrije kom met een vetvrije klopper zo stijf, dat je de kom kunt omkeren zonder dat het eiwit eruit valt. Voeg er tijdens het kloppen beetje bij beetje de griessuiker aan toe. Meng de gezeefde poedersuiker voorzichtig door het stijfgeklopte eiwit. Spatel het eiwit in twee gelijke ronde lagen op een beboterde en met bloem bestoven bakplaat. Zet de bakplaat 1,5 uur in een op 100° C voorverwarmde oven. Zet de oven uit en de ovendeur open en laat de meringue zo afkoelen.
2. Stoof voor de aardbeienroom 250 g aardbeien in een pan met een bodempje water en de griessuiker tot ze zacht zijn. Wrijf ze door een fijne zeef en laat afkoelen. Klop de room stijf met de vanillesuiker. Spatel de aardbeienpuree door de room.
3. Neem een platte serveerschotel met een grotere diameter dan die van de taart. Leg daarop de eerste meringue.  Schik er een laag doorgesneden aardbeien op. Lepel er de aardbeienroom op. Leg er de tweede meringue op. Werk af met de rest van de doorgesneden aardbeien, toefjes aardbeienroom en poedersuiker.

Bereidingstip
Eiwit stijfkloppen gaat pas goed als zowel de kom als de klopper brandschoon zijn. Maak ze vetvrij door ze in te wrijven met citroensap of azijn.

Extra mooi
De taart ziet er nog feestelijker uit met wat gemalen pistachenoten en een beetje fijngehakte munt.

Geplaatst op

Worstjes met boontjes en patatjes

Nog zo’n gerecht uit mijn kindertijd, en poepsimpel. We waren er compleet gek op, en ook mijn kinderen vinden het lekker 🙂

Je kookt aardappelen, laat ze afkoelen, en bakt ze daarna mooi bruin in behoorlijk wat boter, met peper en zout.

Je snijdt een ajuintje fijn, bruineert dat in wat boter, en kiept er een blik bonen bij (of verse bonen, als het de tijd van het jaar is).

Je neemt een kind, zet dat aan tafel, geeft dat een bord, een onscherp mes en een blik weense worstjes, en laat hem die in stukken snijden.

worstjes

Daarna kieper je de worstjes bij de warme bonen, laat ze mee opwarmen, en dient op. De patatjes meng je er pas op het allerlaatste moment onder, kwestie van ze knapperig te houden.

Persoonlijk (ook mijn broers en vader doen dat, mijn moeder gruwt bij het idee alleen al) doe ik er dan ook nog een flinke scheut azijn bovenop.

Smakelijk!

Geplaatst op

Eieren met grijze garnalen in de roze saus

Nee, dit is geen variante op de alom gekende cocktailsaus. Dit gerecht is een bizar erfstuk van mijn grootmoeder. Toen ik klein was, maakte ze het geregeld klaar op zondagavond, voor de aldaar verzamelde familie. Over het aantal calorieën en de aanslag op de lever ga ik me niet uitspreken. Ik weet alleen dat de kinderen er behoorlijk verzot op zijn. Het recept is nogal vaag, omdat ik eerlijk gezegd nog nooit de hoeveelheden exact heb afgemeten. Iemand die gewoon is te koken, kan dit perfect volgen. Bij deze dus:

Ingrediënten (per persoon)

– 3 eieren (I know I know)
– 2 blokjes smeerkaas, of een kuipje uiteraard
– 40 gr boter (of daaromtrent, hangt ervan af hoeveel saus je wil)
– melk
– gepelde grijze garnalen
– ketchup
– peper en zout
– paprikapoeder
– nootmuskaat

– neem drie hardgekookte eieren per persoon, snij ze in de lengte in twee, en leg ze in een ovenschotel met de platte kant naar beneden.
– smelt boter (al naargelang de hoeveelheid saus die je wil, denk aan witte saus)
– voeg bij de gesmolten boter twee blokjes smeerkaas per persoon, laat ze smelten en roer goed om
– voeg een stevige scheut ketchup toe, een scheut melk om de saus smeuig te krijgen, peper, zout en nootmuskaat. Je kan ook nog paprikapoeder toevoegen of tabasco, als je het graag wat pikanter hebt.
– voeg in de warme saus de garnalen toe. Doe dat naar eigen smaak, maar het mogen er gerust behoorlijk wat zijn.
– giet dit mengsel over de eieren, en bestrooi royaal met paneermeel (waar je eventueel hier en daar een klein nootje boter bovenop legt)
– zet eventjes onder de hete grill, totdat het paneermeel mooi bruin kleurt

Geef er puree bij (die kan je zo lekker mengen met de saus) of pasta, en eventueel iets van groenten, zoals verse spinazie of zo.

Smakelijk!

Geplaatst op

Gestreken mastellen

mastelle

Je eten strijken, ik geef toe, het is niet echt alledaags.

In het Gentse is het nochtans een traditie. Vandaag heb ik bij de bakker gewijde mastellen gekocht, en straks ga ik die strijken. Al moet ik toegeven dat de meeste klanten er daar nog nooit van gehoord hadden, en de ingeweken bakker ook niet. En ik zie u eigenlijk ook al fronsen :-p

Mastellen zijn ronde broodjes, sandwichen met in het midden een putje of zelfs een gaatje. Het deeg zou hetzelfde zijn als bij gewone sandwichen, maar dan wel met veel kaneel in. Bij verschillende bakkers kan je ze het ganse jaar door krijgen, maar de gewijde versie is voor rond 1 november.

Je kan ze uiteraard zo opeten, maar gestreken zijn ze véél lekkerder!

Je snijdt ze doormidden, besmeert ze met boter en bruine suiker, legt de twee helften weer op elkaar, legt ze tussen twee vellen zilverpapier, en zet er een heet strijkijzer op (zonder stoom uiteraard). Je moet ze goed platstrijken, zodat ze heet zijn, krokant, en met gesmolten suiker. Naar smaak gaan ze dan een beetje op naar van die krokante wafels die je in de winter vaak in een winkelstraat kan kopen.

Je eet ze best op als ze nog warm zijn: heerlijk gewoon!

De foto heb ik gepikt bij Smetty, die ze vorig jaar ook heeft klaargemaakt, en waar je nog meer foto’s kan vinden.