Call of Cthulhu
Eigenlijk speel ik al meer dan 25 jaar tabletop rollenspel: daar zat DnD tussen, Vampire, Fields of the Nephilim, Beyond (iets dat een vriend zelf geschreven had) maar vooral ook Call of Cthulhu, mijn absolute favoriet. Het is gebaseerd op de wereld van Lovecraft: een “gewone” wereld maar voor de kenners bevolkt met duistere wezens, Great Old Ones en alle mogelijke occulte toestanden. Héérlijk gewoon.
Vorige jaren, eigenlijk vooral voor corona, speelde ik met Jesse, Robbe, Yorick, Emma en Wolf een heel fijne DnD. Alleen is door omstandigheden de groep uit elkaar gevallen toen we eigenlijk nog maar een sessie of twee moesten spelen. En sindsdien ligt de roleplay voor mij gewoon stil. Meh.
Tot ik dus twee dagen na de operatie in het ziekenhuis zat te wachten voor een nieuwe plaaster en Pascal voorbij kwam. Die ken ik nog van lang geleden, in The Lonely Mountain in Gent. Hij meesterde ook toen al verschillende roleplays, en we hadden het er dus ook over. Momenteel was hij net begonnen met drie vrienden, waarvan ik er eentje ook al van kende van dik 20 jaar geleden op de larp, aan een Call of Cthulhu campaign, The Masks of Nyarlatothep. Die heb ik ook ooit gespeeld, wellicht ook zo’n 20 jaar geleden. Ik weet er niet veel meer van, en elke campagne wordt ook altijd compleet anders gespeeld door elke groep.
Pascal kon best nog een extra speler gebruiken, en vorige week ging ik dus al een nieuw personage aanmaken. En dinsdag was mijn vuurdoop: ik leerde mijn medespelers kennen, voelde dat het eigenlijk best wel klikte, en genoot intens. Echt, ik heb dat zo hard gemist, dat spelen!
En dus is er nu weer Cthulhu om de veertien dagen, en ik ben een gelukkig mens.
Nieuwjaren 2023, deel 2
Nieuwjaren, dat is altijd in schuifkes, aangezien ge meer dan één familie hebt. Vorige week zaten we nog bij Roeland, vandaag trokken we naar Ronse voor Barts familie. Meestal spreken we dan af rond twaalf uur, maar aangezien Kobe eerst nog een concertje moest spelen, was de afspraak maar om één uur. Deze keer niet in een of ander restaurant, maar gewoon in het restaurant van Triamant zelf: best gezellig en ook echt wel lekker. Koen was er trouwens ook op krukken: die is omver geskied en heeft op die manier zijn knie gebroken. Tsja… Wolf was niet mee: die heeft dinsdag examen en zag het niet zitten om zo veel tijd te verliezen.
Maar er waren wel nieuwjaarsbrieven, en Bo heeft de zijne dan maar voorgelezen via FaceTime, zodat Wolf kon meegenieten. Het gaf een beetje een vreemd beeld, maar de techniek staat nergens meer voor, toch?
Het eten was eigenlijk ook echt wel goed: een hapje, dan uitstekende garnaalkroketten, traag gegaarde steak met frietjes en een fijne dame blanche als dessert. Een beetje veel, maar bon.
Ik heb trouwens als cadeautje Рik ben geeneens meter, maar bon Рeen pracht van een kaars gekregen, met een fantastische geur. H̩̩rlijk!
Merel kreeg, naast een envelopje, een speciaal GSM-zakje waar ze bijzonder opgetogen mee was, en de jongens elk een boxersshort van Carthartt. Ook daar waren ze allebei in hun nopjes mee.
Enfin, gezellige dag gehad dus.
Dagje onder vrienden
Mireille stuurde me eerder deze week een berichtje: ze hadden afgesproken om vandaag naar Stefaan te gaan in Brugge voor koffie en dan samen iets gaan eten. Arend zou rijden en Lynn, Stefaans vriendin, zou er ook bij zijn. Of ik geen goesting had om mee te gaan? Zij zouden dan wel voor taxi spelen aangezien ik nog steeds niet mag rijden.
Zoals altijd moest het idee even rijpen in mijn geest, en gelukkig kent Mireille me al lang genoeg om te weten dat ze best nog even wachtte op een antwoord. Maar vandaag om half drie werd ik dus vakkundig opgehaald en naar Sint-Kruis-Brugge getransporteerd.
Er was koffie, er was heel lekkere taart en er waren de meest bizarre gesprekken. En later was er een aangenaam etentje met hetzelfde fijne gezelschap. Beetje vreemd, wel: het was de eerste keer dat ik daar terug was sinds Els’ dood, de maaltijd na de begrafenis hadden we daar gehouden.
Ik at weer eens veel te veel, tetterde veel te veel, en genoot intens van het feit dat ik eindelijk weer eens uit mijn kot had kunnen komen.
Dankjewel, Arend, Mireille, Stefaan, Lynn voor de fijne dag!
365 – 14 januari 2023 – fantastisch taartje!
Nieuwjaren 2023, deel 1
Roeland en Sarah hadden ons uitgenodigd om vanavond bij hen te komen nieuwjaren, zo rond een uur of vier, voor uitgebreid aperitief en dan kaas en wijn. Een beproefde en meer dan goed bevonden formule, overigens.
Bart was tegen de middag ons pa gaan ophalen Рdie trouwens echt wel genezen is, oef Рen tegen kwart voor vier reden Wolf en ik met ̩̩n auto, en de andere vier met de andere auto naar Machelen. Het is een goeie oefening voor Wolf, en dan kon hij ook naar huis wanneer hij dat zelf wou. Woensdag examen fysica, en zo, vandaar. Maar hij had zijn spullen ook meegenomen en heeft daar wat zitten studeren.
Het werd eigenlijk ferm gezellig, met nog de enige echte nieuwjaarsbrieven van Marne en geïmproviseerde – lees: afgelezen van het gsm-scherm – exemplaren van de rest van de hoop. Goed gelachen, trouwens.
Tegen half negen had ik veel te veel gegeten, begon de rug echt weer moeilijk te doen, en sommeerde ik Wolf om me naar huis te brengen. Iets later volgde ook Bart met de kinderen, terwijl opa met Jeroen mee reed.
Fijne avond gehad, jawel.
Mauro
Gwen stuurde me eerder deze week een berichtje met de vraag of we deze vakantie toch niet eens samen zouden gaan eten. We hadden eerst gezegd dat we dat in de feestperiode niet gingen doen, maar anders werd het wel heel erg lang voor we elkaar opnieuw zagen.
Vrijdag was prima voor me, ze moest wel voor taxi spelen, en dus koos ik een restaurantje vlakbij waarvan we beiden wisten dat het in orde ging zijn.$
Bij Mauro was ik al een paar keer geweest en zelfs al eens met Gwen, maar dat is me telkens zo goed bevallen dat we dat allebei voor herhaling vatbaar vonden. En vooral: het is maar een paar straten van bij mijn huis vandaan -zij het door heel de omleiding.
Stipt om zeven uur was Gwen hier in de buurt. Met opzet zo geformuleerd, ja, want door die werken was ze compleet haar kluts kwijt en heeft ze de hele wijk een paar keer afgereden. Ze belde toen ze amper 50 meter van ons huis stond, maar ze had het blijkbaar niet herkend. Soit, we waren netjes op tijd in het restaurant voor een aperitiefje, een hoofdgerecht en een dessert.
En uiteraard werd er honderduit gepraat. Het is eigenlijk vreemd hoe wisselend onze gesprekken zijn. Soms gaat het de hele avond over familie en kinderen en wordt er met geen woord gerept over ons werk, soms gaat het enkel over het werk en absoluut niet over de kinderen, en soms gaat het gewoon alle kanten uit, zoals vandaag. Nee, we hebben het niet gehad over familie en kinderen, maar wel over vrienden, bijvoorbeeld, en over (vroegere) collega’s en directeurs en burn-outs en al dat soort dingen, maar ook niet over Latijn op zich, of leerplannen en zo.
Al bij al werd het alweer een zeer aangename avond. Uiteraard, of we zouden dit niet blijven doen.
Fantastisch GIFje
Toen we op nieuwjaar zelf met het gezin wat foto’s namen – de vuurspatterfoto is een traditie – nam Bart ook een reeks foto’s van de kinderen die in de zetel ploften, en hij zette ze na elkaar als filmpje.
Merels gezicht is zalig, en de lach van de jongens ook.
Lectuur: een overzicht van 2022
Drie jaar geleden was ik tot mijn verbazing geëindigd op 52 boeken, twee jaar waren het er zelfs 62! Vorig jaar waren het er 60, maar dan wel met een pak hoger aantal bladzijden: een gemiddelde van 502 pagina’s per boek, in plaats van 405 vorig jaar, goed voor een totaal van meer dan 30.000 pagina’s.
Dit jaar waren het er 54, met een gemiddelde van 411 pagina’s per boek, goed voor 22,211 pagina’s in totaal. Een pak minder dus, maar ik heb dan ook veel meer andere dingen gedaan en corona viel weg, gelukkig maar. En het is ook geen wedstrijdje.
Een overzicht:
1. Oathbringer (Stormlight Archive 3) van Brandon Sanderson -Â fantasy – een eerste 1000+ klepper die ik nog in 2021 begonnen was
2. Of Mice and Men van John Steinbeck – klassieker – klein maar heftig
3. Magnus van Arjen Lubach – leeslijst van Wolf
4. Brideshead Revisited van Evelyn Waugh – klassieker
5. The Song of Achilles van Madeline Miller – oudheid – bijzonder goed
6. De Ilias van Homeros – oudheid
7. Jude the Obscure van Thomas Hardy – klassieker
8 – 11: drie boeken van The Age of Madness + een bundel kortverhalen van Joe Abercrombie – fantasy
12-13: twee Bridget Jonesen van Helen Fielding – klassiekers (?)
14: The Secret Garden van Frances Hodgson Burnett – klassieker
15: Rhythm of War (Stormlight Archive 4) van Brandon Sanderson – fantasy
16: Amongst our weapons (Rivers of London 9) van Ben Aaronovitch – fantasy
17: Circe van Madeline Miller – oudheid
18: Elantris van Brandon Sanderson – fantasy
19: Warbreaker van Brandon Sanderson – fantasy
20 – 31: de hele reeks, compleet met kortverhalen van The Iron Druid van Kevin Hearne – fantasy
32 – 34: The Neapolitan novels van Elena Ferrante
35-37: drie boeken The Reckoners van Brandon Sanderson – fantasy
38: Fire and Blood (A Targaryen History) van G. Martin – fantasy
39-40: Imperium en Lustrum van Robert Harris – oudheid
41-42: twee novelles uit de reeks Stormlight Archive van Brandon Sanderson – fantasy
43-48: drie boeken en drie novelles Skyward van Brandon Sanderson – science fiction
49: Mitosis (Reckoners 1.5) van Brandon Sanderson – fantasy
50: De Aeneis van Vergilius – oudheid
51-52: Ink and Sigil 1 en 2 van Kevin Hearne – fantasy
53: The Emperor’s Soul van Brandon Sanderson – fantasy
54: Moby Dick van Herman Melville – klassieker
Opnieuw is het voornamelijk fantasy geworden, maar dat is nu eenmaal mijn favoriete genre: lezen is voor mij pure ontspanning en dat moet zo blijven. 37/54. Uiteraard zat er ook een aantal boeken van de BBC leeslijst tussen, doorgaans klassiekers: 7/54. Wolf moest voor school ook een aantal boeken lezen, en daarvan heb ik er eentje gelezen: 1/54. Ik heb ook links en rechts een paar aanraders opgepikt: 3/54. En dan was er nog een aantal uit de oudheid zelf of oudheid-gerelateerd : 6/60.
Wat opvalt, is dat het zoals altijd voornamelijk Engelstalige boeken zijn, maar dat er deze keer maar 2 Nederlandstalige tussen zaten (eigenlijk maar 1, ik heb een Nederlandse vertaling genomen van een Italiaans boek) en zelfs geen enkel Franstalig.
Mja. Ik heb mezelf opnieuw als doel 52 boeken gesteld voor 2023, een boek per week. Ik ben al goed begonnen, na een week heb ik er al twee gelezen. Ik ben ook al een hele tijd bezig aan een klepper van 1550 bladzijden, waarvan ik er stukjes en brokjes lees en nu aan 65% zit. We komen er wel.
Avatar: the way of water
Bart stelde voor om met zijn allen naar de film te gaan, en meteen ook Lieze mee te nemen, want Merel gaat altijd overal naar toe met haar.
Hij zocht en boekte de tickets die een uur na uitkomen nog beschikbaar waren, en dat bleken 4D tickets te zijn: met 3D-bril, maar ook met regen, wind, blazen aan je hoofd, en vooral de stoelen die alle richtingen uitgaan. Euh….
3D is bij Avatar absoluut een meerwaarde: de visual effects zijn zonder meer verbluffend, als je weet dat zowat alles CGI is. Je zit zo veel meer in de film zelf… Maar die 4D? Euh nee, liever niet: dat is echt een gimmick. Ja, het werkt als ze vliegen op een ikran en je dan meebeweegt, maar eigenlijk zouden ze het alleen mogen doen als je zogezegd mee op een van die beesten zit en niet als je er enkel maar naar kijkt. En dat is vaker het geval: wanneer een schot gelost wordt, krijg je een windstoot in je oor, ook al is het de tegenstander die schiet. Tijdens woeste gevechtsscènes zit je precies op een rollercoaster, waardoor het soms zelfs te veel was voor mijn rug. Het verwonderde me nog zeer sterk dat ik niet misselijk werd: dat viel al bij al nog mee. Maar, zoals Wolf het verwoordde, het haalt je uit de film in plaats van je er nog meer in te betrekken. Je voelt het te veel als extern aan waardoor je focus verslapt en dat is jammer.
En de film zelf? Magistraal… Het verhaal is quasi identiek aan dat van de vorige Avatar, dat wisten we, en dat stoort ook niet. Het is vooral prachtig, prachtig in beeld gebracht, en nee, die drieënhalf uur stoorde me niet, al weet ik dat veel mensen de film langdradig vonden.