Ontstekingen en andere onnozeliteiten

Jawel, ik ben dus een van die weinige mensen die haar wijsheidstanden laat trekken en daar dan een mega infectie op krijgt. Ik dàcht al dat het niet normaal was dat die zwelling na een paar dagen nog niet verminderd was, wel integendeel.

De donderdag die tanden er dus laten uithalen, de vrijdag en zaterdag dood gelegen van de zeer, de zondag eigenlijk idem, de maandag dan maar gebeld naar het ziekenhuis en na veel vijven en zessen doorverbonden geworden met de stomatoloog van dienst (want het UZ maakt de brug en was dus eigenlijk feitelijk zo’n beetje dicht). Die heeft me per telefoon zware antibiotica voorgeschreven (die ik gelukkig nog liggen had, bespaarde me een trip naar de huisarts), en woensdagmorgen ikke op controle, met nog steeds mega-, maar niet meer hyperkaak. Er zat een keiharde bol van 5 cm doorsnede in de breedte (gelukkig niet in de hoogte) en die moest weg, maar ze gingen er gelukkig niet meer aan snijden. De antibiotica begon eindelijk te werken, en ondertussen kan ik mijn bakkes al drie cm open doen, en is de ontsteking zo goed als weg. Ik ben vrijdag voor we op weekend gingen nog even op controle gemoeten, en ja, ze waren content, precies alsof ze er eigenlijk een beetje mee ingezeten hadden. Hmm. Fishy.
Puh. Ik heb het al gezegd: rommel en brol.

Miserabele hamster

Ik heb al eeuwen last van mijn tanden/kaak. Het zou aan drie verschillende dingen liggen, en de samenloop ervan zorgt dus voor een pak pijn. Oi.

Stap 1: is al ondernomen nog voor we met vakantie gingen, dus in de loop van juli: het onzenuwen van een dode tand, en tegelijkertijd ervoor zorgen dat de ontsteking op de wortel van die tand verdween. Check.

Stap 2: ik heb in juli een moedige poging ondernomen om een NMR-scan van mijn kaakgewricht dat knapt en kraakt en klakt te laten nemen. Helaas, tot mijn ontzetting heeft de claustrofobie – waarvan ik nauwelijks wist dat ik ze had – de overhand genomen, en ben ik na 20 seconden al beginnen gillen dat ik eruit wilde. Geen stap twee dus.

Stap 3: het laten weghalen van twee wijsheidstanden aan de linkerkant. Dinsdag gebeld, en donderdag al een afspraak. Geen greintje pijn gevoeld (ondanks het feit dat ik zat te schudden van de schrik – bij wijze van spreken), en op een uur was ik ervan af, met een bloedende mond, een compleet gevoelloze linkerkaak en tong, en een groot hart want ik had het toch maar even gedaan en het viel al bij al goed mee. Eén draadje bovenaan om het bloeden te stoppen, en vijf draadjes onderaan, want daar was het een pak lastiger geweest om die recalcitrante tand eruit te krijgen.

Lang leve de pijnstillers: gisterenavond nog rollenspel gespeeld, met een haalbare kaak. Redelijk goed geslapen, en opgestaan met een kaak waar elke weldenkende hamster stikjaloers op zou zijn. Ik heb er zelfs een foto van genomen, ik wil er later zelf ook mee kunnen lachen.
Wolfje buitengekuist met Bart, en in mijn slaapkleren onder een dekentje in de zetel gaan liggen, wegens veel te mottig. Wakker geworden rond 3 uur, en vijf minuten daarna stond mijn ma hier om verder te schilderen. Amper iets kunnen eten want mijn bakkes gaat niet open, klein beetje geholpen boven met afplakken, en vooral weer gevegeteerd in de zetel.

Wolf gaan halen, zijn energievloedgolf proberen opvangen (lang leve schilderende oma’s), het ventje vol eten gestopt, pyama aangedaan, samen in de zetel, en dan in zijn bed.

En nu verga ik van de koppijn, al is de rest iets minder dank zij mijn goede vriend Ibuprofen. Ik denk dat ik ga slapen. Ik hoop alleen dat Bart geen accident heeft ergens onder de baan, want hij is nog niet thuis (hij had gezegd dat het later kon worden).

Puh. Wijsheidstanden. Rommel, ja.

Oeps

Gisterenavond, toen ik rond een uur of acht de rotonde van de Dampoort opreed, heb ik bijna bloggend Vlaanderens nummer één van zijn sokken gereden. Jawel, Michel, die auto die jou nog nét niet de pas afsneed, en waarvoor ik een geërgerde blik in mijn richting kreeg, dat was ondergetekende. Ik was zodanig onder de indruk van de kaarsrechte figuur met wapperende manen en semi-wapperende jas op de fiets, dat ik prompt vergat hem voorrang te verlenen.

Betekent dat dat je nu ook een BG bent, mijnheer Vuylsteke ?

In elk geval mijn excuses voor het voorval, de volgende keer zal ik je luid toeterend en zwaaiend laten voorgaan :-p

Auto

Mocht iemand een nieuwe wagen zoeken, een goede vriend van me krijgt een bedrijfswagen en doet zijn Peugeot 206 Berline – Urban 1.4 HDi diesel (5 deuren) van nog geen twee jaar oud van de hand.

Laat iets weten mocht het je interesseren.

Montenegro 4

(van livejournal)

Dat heb je natuurlijk, met internetverslaafden, dat we zelfs op vakantie regelmatig onze mail moeten checken.

Gisteren waren we uit de koude en regen van de bergen naar beneden gereden – lang leve de haarspeldbochten en griezelige hoogtes – en zijn dan in Kotor gaan kijken. Het had blijkbaar zo hard geregend daar dat de hele stad zonder elektriciteit zat, en van de weeromstuit ook zonder water wegens elektrische pompen en zo. Toch werd het daar snel weer 35 graden en meer. We zijn dan maar naar het hotel gereden om even op te frissen, en dan in de andere richting gegaan naar Sveti Stefan, een hoteleiland dat echt wel mooi is om zien. Tegen dan was de hitte wat minder, een graad of 30, dus zijn we er te voet naar toe gegaan, een mooie wandeling. Ginder waaide het wel voor dood, best dat ik geen lichtgewicht ben of ik was weggewaaid :-p

Daarna nog iets verder langs de kust gereden naar Petrovac om een Latijnse mozaïek te gaan bekijken. Blijkbaar is daar geen kip in geïnteresseerd, want het was nauwelijks te vinden, slecht onderhouden, en eigenlijk zelfs een beetje dicht. Tsja. Dan nog maar een wandeling gemaakt en teruggekeerd naar het hotel om te douchen en te eten. Daarna kon ik Barts puppyoogjes niet weerstaan en zijn we met de auto nog even naar Budva stad gereden om te internetten. Lekker laat in ons bedje, dus.

Deze morgen relatief vroeg opgestaan en vertrokken naar de hoofdstad Podgorica. Eerst weer een tocht langs diepe kusten en prachtige bergen, een eindje kronkelend door de bergen zelf, en dan tot onze grote verbazing een immense vlakte. Daarin ligt het reusachtige tweelandenmeer, de helft in Albanië, de helft in Montenegro. Daarnaast ligt dan de hoofdstad: een typische stad, niks bijzonders. Hopelijk vinden we hier nog iets bezienswaardigs, en anders was het toch een prachtige tocht.

Morgen gaan we in de voormiddag gewoon nog wat luieren, en ‘ s namiddags hebben we een excursie geboekt: een boottocht op de baai van Kotor, schijnt prachtig te zijn. Ik ben benieuwd.

Tot hiertoe in elk geval een schitterende vakantie gehad, zij het nogal warm, maar ik geloof dat dat in België niet anders is.

Vele groeten, en tot thuis!

Montenegro 3

(van livejournal)

Dag 5 in Montenegro, en alles is nog steeds prima ! Eergisteren niet meer in de citadel geraakt, te lang rondgehangen en een cadeautje voor Wolf gekocht, en dan maar snel naar het hotel teruggekeerd per toeristentreintje, of we waren nog te laat voor het eten.

Gisteren dan om 10 uur onze auto opgehaald en vertrokken naar Dubrovnik. Prachtig landschap, we hebben voor een groot deel de kustlijn gevolgd. Aan de baai van Kotor een ferrytje genomen, en verder richting Kroatië. Jammer genoeg moet er ergens een probleem geweest zijn aan de grens, want we hebben daar ongeveer een uur in de blakke zon staan aanschuiven. Motor jammer genoeg moeten laten draaien voor de airco, want het was daar 39 graden… Uiteindelijk toch in Dubrovnik geraakt, daar gegeten, en in de hitte de prachtige stadswallen beklommen (foto’s later). Toen we terug waren in het hotel waren we gewoon doodop…

Vandaag Bart lang laten slapen wegens halve zonneslag, en dan naar Cetinje, de oude koninklijke hoofdstad. Prachtige weg daar naartoe, ginder geen bal te zien, zuivere toeristenval. Goed gelachen, en dan langs een reservaat via de bergen en ijzingwekkende weggetjes naar Kotor. Toen is het beginnen regenen, en daarboven was het amper 18 graden. Van verschil gesproken… Kotor was mooi, en het vervolg is voor een volgende internetsessie.

De groeten allemaal !

Montenegro 2

(van livejournal)

Ok, vervolg van de Montenegrijnse saga (toch handig, zo’n internetcafé op een half uurtje stappen van het hotel): we zijn dus de eerste dag al op stap gegaan richting de oude stad, rustigjes aan wegens nog steeds 30 graden of zo. We waren er eigenlijk voor we het goed en wel beseften, moet ik toegeven. We zijn even gaan rondlopen in de prachtige oude straatjes waar het Patershol nog een puntje aan kan zuigen, hebben iets gedronken op een pleintje, en zijn dan de nauwe, schitterend gerestaureerde stadswallen gaan verkennen. Daarna zagen we het niet meer zitten om nog te voet terug te keren (op van half vijf, weet je wel) en hebben maar het toeristentreintje terug naar het hotel genomen. Yep, zo toeristisch is het hier. Lekker gegeten, kort wandelingetje op het equivalent van de Blankenbergse dijk, en dan gaan slapen. Heel erg goede bedden, btw.

Vrij lang geslapen ’s morgens, en dan naar het zwembad. Om een ligzetel te bemachtigen moet je ten laatste om 6 uur opstaan, heb ik vandaag gehoord. Bende zotten ! Bart en ik hebben vooral gelezen in de schaduw, ik heb een eind in het zwembad gespeeld met een groep uit Deinze, daarna gegeten en een lange siësta gehouden. Rond een uur of vijf opnieuw naar de stad gegaan, ijsje gegeten, internetcafé opgezocht, auto proberen huren (maar alles was uitverkocht) en dergelijke onzin meer. Laat gegeten, gezellig glaasje gedronken aan de rand van het zwembad (het is hier donker om 9 uur) en daarna alweer gelezen.

Deze morgen zelfde scenario, opnieuw lange siesta met een DVDtje, en nu op weg om de citadel te bekijken. Gelukkig is alles lang open.

Uiteindelijk nog een auto gevonden, en morgen naar Dubrovnik.

Montenegro

(van livejournal)

Bij deze dus een berichtje vanuit een internetcafe aan het strand in Budva (Montenegro). Het is hier bloedheet (al valt het om zeven uur ’s avonds best mee – eigenlijk temperaturen zoals in Belgie) maar wel zeer fijn.

Gisteren dus om half vijf uit ons bed,met Jeroom naar de luchthaven, en netjes om tien over zeven opgestegen. Probleemloze vlucht, waarbij je continu alles kon zien: geen wolkje aan de lucht, de hele reis lang. Ongelofelijk zicht op de Alpen dus, maar ook de Dolomieten, Venetie en de Adriatische kust zijn het waard om tegen een vliegtuigraampje geplakt te zitten. Het meest imposante was de landing in Tivat: een heel klein luchthaventje met 1 startbaan aan de kust tussen de bergen. Het vliegtuig vloog laag over het water, om dan een scherpe bocht te nemen, echt over het water te scheren ( en de meeuwen op te schrikken) om uiteindelijk netjes te landen. Daar sloeg de hitte ons al tegemoet. Gelukkig wasde transferbus voorzien van een excellente airco, geen luxe in dit land.

Ons hotel is een mastodont aan de kust in de Montenegrijnse riviera, of noem het gerust het lokale Blankenberge. Onze kamer is comme il faut, met een schitterende airco, gelukkig. Al dagen niet zo goed geslapen als vannacht – of ligt dat misschien aan de sangria ?

Na aankomst eerst rustig iets gedronken – onze kamer was nog niet klaar – daarna gegeten en prompt in slaap gevallen. Rond een uur of vier een koffietje gedronken, en te voet afgedaald naar Budva: hopeloos toeristisch, maar dan vooral voor de locals. Overvolle strandjes, eettentjes en ijsjes en dergelijke overal, en een heel charmante oude stad. Amper een uurtje stappen van het hotel.

De rest is voor de volgende keer 🙂

New year’s eve

Our New Year’s Eve wasn’t all that grand or spectacular, with Bart being ill and all. I even feared for a while that we were going to have to cancel. On Friday he did feel a bit better, but on Saturday his sickness took a bad turn again. He stayed in bed – read: on the couch – for most of the day, and I did call the doctor round 3 PM. She finally arrived round 6.30, and stated it was a very bad case of sinusitis, with a touch of otitis and laryngitis. No fun, really. He finally got some antibiotics prescribed, and he pulled himself together to go to my cousin, his wife and their three lovely daughters, who are very fond of Wolf. The eldest is 5.5 years old, the second 4, and the third like 6 months :-p Wolf enjoyed it immensely, before they all went to bed.

We had caviar and other hors d’oeuvres on toast, then some Coquilles Saint-Jacques in a very nice sauce, and then I prepared lobster, with fresh tagliatelli and salad. Luckily the poor creatures had already been boiled, so no need for me to boil them alive or anything. I just had to cut them, and prepare them with a very nice vanilla butter. Yes, seems odd, but is very tasty, and not too heavy. We all enjoyed the lobster very much, struggled a bit with the pincers, and ended with a home made tiramisu. Bart felt quite well till after the lobster, but then started to feel queezy again, and fell asleep on the couch. No midnight kiss for me :-p

All in all we had a very nice night, and a very quiet January 1st, with Bart mostly on the couch again.

ANd now Wolf is with Bart’s parents, and Bart is out for business lunch, so it’s all me by myself here, and that’s been a while. Bart’s away in the evening too, and I still don’t know what I’ll do.

Snow

(van livejournal)

Oh it started snowing allright.

Went to the supermarket, dry skies, came out, there was 5 cm of snow ! Had to park the car outside because the garage is still full of boxes with calendars for one of our clients, had trouble installing the frost shield: it kept snowing that hard !

Glad I didn’t go at my parents to collect Wolf: he’s staying there another night cos they both like it so much :-p And that way Bart can be at ease, as he’s still pretty ill. Starting to think I’ll get ill too. Hope not, keeping fingers crossed.