Ik heb mezelf weer wat aangedaan. Allez nee, dat klinkt veel erger dan het is, maar bon.
Er was de vraag van de leerlingen en dan specifiek de leerlingenraad naar klasfoto’s. Een officiële fotograaf wil dat niet meer doen, omdat het voor hen gewoonweg niet opbrengt. In een lagere school zijn het vooral ook nog de oma’s en de opa’s die de foto’s kopen, in een middelbaar verkoopt dat voor geen meter. En om enkel voor klasfoto’s langs te komen, dat is ook de moeite niet.
Ik had al eerder aangeboden om de foto’s te nemen op een lesvrije middag, op voorwaarde dat er dan iemand de klassen naar de binnentuin bracht. Dat zagen ze precies niet zitten. Enkele maanden later volgde dus een oproep: of iemand de tijd wilde vrijmaken om bij het begin van de middagspeeltijd foto’s te nemen: de collega’s van het laatste uur moesten hun klassen dan begeleiden naar buiten. Ik bevestigde nogmaals: dat ik dat gerust wilde doen.
Vandaag had ik de eerstes voor mijn lens, de eerste klassen nog bij droog weer, de laatste in toch al behoorlijk wat regen. Maar het ging snel: die eerstes doen nog min of meer wat je hen vraagt. Op tien minuten had ik de zeven verschillende klassen vast kunnen leggen, zonder al te veel te moeten zagen.
Nu ga ik dus moeten kijken op welke foto er het minst rare gezichten en gesloten ogen staan, die voorzien van een logo en de klas, en dan doorgeven. Software zoals Photoshop of Lightroom heb ik niet meer, dus veel bewerken zal er niet in zitten, maar dat ga ik me ook niet aantrekken.
De leerlingen hebben op zijn minst hun klasfoto nu. En dat is dan alweer dat.