Ik weet het, het is misschien niet altijd even lief, maar ik vind het zalig om leerlingen te doen tekenen op een examen. Op die manier kunnen ze me duidelijk weergeven of ze de tekst hebben gesnapt, en ik amuseer me rot en heb bij elk examen iets om naar uit te kijken.
Dit jaar kregen mijn vijfdes een stukje uit de Aeneis van Vergilius waarin het Trojaanse paard beschreven wordt. Ik moest eigenlijk maar drie details krijgen, en hun tekenkunsten doen er uiteraard op zich niet toe, zolang ik maar de details kreeg:
– een paard zo groot als een berg
– de ribben zijn bekleed met planken van dennenhout
– er zitten gewapende krijgers in.
Nu, blijkbaar had niet iedereen even goed begrepen dat het planken waren van dennenhout – er stond: ze bekleedden de ribben met verzaagd dennenhout – en dat van die berg was misschien ook niet voor iedereen even duidelijk. Ik heb in elk geval goed gelachen, ja.
Ik geef ze hier even mee, dan kunt u mee beoordelen.
Pas op, daarmee is niet gezegd dat ik het beter zou kunnen, hoor. Mijn paardtekenkunsten zijn ook niet meteen van de bovenste plank…