Jawel, de kogel is door de kerk, de beslissing is gevallen: we gaan in de paasvakantie met zijn allen naar Japan!
Bart had dat al lang op zijn verlanglijstje staan, maar ik zag dat niet zo heel erg zitten wegens echt wel lang vliegen, en de rug vindt dat niet fijn. Maar lang leve de erfenis van Nelly: we vliegen in business class, zodat ik languit kan liggen en hopelijk minder last heb. Het is helaas wel met een tussenstop in Shangai, maar bon, dat overleven we hopelijk ook wel weer.
En voor de rest blijven we enkele dagen in Tokio, nemen we onder andere de bullet train naar Kyoto, doen we ergens een theeceremonie en een samoerai-initiatie, gaan we allerhande dingen bekijken, maken we een wandeling door natuurgebied, slapen in zo’n echt oud Japans huis, dat soort dingen. Een beetje zoals in Canada, maar dan op zijn Japans. En er is uiteraard ook tijd voor eigen inbreng.
Deze keer is het niet met een auto maar per trein, en ook dat komt wel helemaal goed, denk ik.
Waarom de paasvakantie? Omdat het dan een stuk minder warm en vochtig is, en omdat de jongens dan allebei kunnen. Want in de grote vakantie is Kobe eerst op kamp, en daarna heeft Wolf al die competities met UGent Racing, waar hij als bestuur niet onderuit kan en wil. Eerst twijfelden we nog omdat in de paasvakantie Arwen eerst niet mee kon wegens een stage of zo, maar dat heeft ze kunnen aanpassen of regelen, zodat ze ook mee kan. Wolf blij, Merel blij, Arwen blij, en wij dus ook blij.
Japan, begot!