Koordag

Normaal gezien gaan we op koorweekend, maar dit jaar kregen we het niet ingepast. Een koordagje lukte gelukkig wel nog, zo voor ons kerstconcert. En dus stond ik om half tien deze morgen in Gentbrugge en zongen we met zijn allen de pannen van het dak.

De rug deed het niet, de voet nog minder, helaas. Maar ik had mijn boterhammetjes mee, want ha ja, op het programma stond pauze met soep van twaalf tot een, met dan van drie tot vier pauze met wandeling, repetitie tot vijf, en dan om zeven uur Ceciliafeest. Alleen bleek die planning gewijzigd te zijn zonder dat ze dat nog doorgestuurd hadden, en was dat besproken op de laatste repetitie waar ik dus niet was. Tsja.

Het nieuwe plan was dus eten om half een, met aansluitend de wandeling, en dan pas om half drie terug beginnen en verder te doen tot zes. Ik ben na mijn boterhammen toch nog naar huis gereden om plat te gaan liggen, want het ging niet echt.

Ik was er nog tot de repetitie eindigde, maar toen ging het echt niet meer: ik was tegen dan gewoon misselijk. Ik ben naar huis gereden, heb me in de zetel gelegd, en heb me nauwelijks nog verroerd. Jammer voor het Ceciliafeest, maar ik ben er los overgegaan.

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden.