GWP, alweer

Het jaar gaat toch immens snel voorbij. We zijn alweer bij de GWP (= projectweek) verzeild, daarna Paasvakantie, en dan reppen om de leerstof af te krijgen tegen de grote vakantie. Alweer. Poeh!

Maar bon, GWP dus, en nog steeds fotoproject in het vijfde jaar voor mij, al de vierde keer, blijkbaar. En net zoals vorig jaar organiseerde ik de maandag, met vier professionele fotografen.

In de voormiddag heb ik eigenlijk vooral rondgelopen om vanalles nog te regelen, maar in de namiddag zat ik op de Gras- en Korenlei. Waar het vorig jaar nog zalig toeven was, daar op mijn muurtje in de zon, waaide ik dit jaar bijna het water in. Koud, man! Maar er zijn wel deftige foto’s genomen, denk ik.

Enfin, ik heb er ook zelf een paar genomen van de leerlingen.

Infoavond

Ik was  eigenlijk niet van plan naar de infoavond van onze school te gaan. Het wordt ook niet gevraagd: alle leerkrachten van de eerste graad zijn er aanwezig, en wij (van tweede en derde graad) hebben dan de proclamatie en BBQ en dergelijke om naartoe te gaan. Maar toen bleek dat er een aantal uit Wolfs klas/jaar al naar de bewuste infoavond ging luisteren, ook al zitten ze nog maar in het vijfde. En uiteraard kon ik het dan niet maken om daar níet te zijn. En ik geef toe: ik wilde ook wel eens weten wat men van mijn infokrantje dacht, en of het activeren van zowel Facebook als website een verschil maakte.

De zaal zat vol. Meer dan voorzien: Pierre (de werkman) sleepte in allerijl nog extra stoelen aan. En ik hoorde van verschillende mensen dat ze van de infoavond afwisten door Facebook en/of website. Ik content, natuurlijk!

Het heeft ons maar een handvol extra inschrijvingen tegenover vorig jaar opgeleverd op de infoavond zelf, maar ik ben er zeker van dat het onze naamsbekendheid ten goede komt. Het deed in elk geval deugd, te zien dat mijn werk iets oplevert.

Het verslag met foto’s heb ik op de schoolwebsite zelf gezet, en wel hier. De helft van de foto’s is overigens door Wolf getrokken.

Z’is af! De infobrochure, bedoel ik.

Ik met mijn domme kop ook altijd, mezelf extra werk geven… Maar aangezien ik zo ongeveer de publiciteit/marketing van de school op mij heb genomen, een beetje op den bots, eigenlijk, vond ik dat ook de infobrochure die we meegeven aan de kandidaatleerlingen uit het zesde studiejaar, dringend aan een opfrisbeurt toe was. Ze was niet specifiek gericht op de nieuwtjes, bijzonder droog, met heel veel ingewikkelde lingo, en eigenlijk ook visueel helemaal niet aantrekkelijk, om niet te zeggen oubollig. Niet echt goeie reclame dus.

Ik dus naar directie om het idee van een krantje te lanceren, op A3 gekopieerd, en met veel meer foto’s en een andere layout. Ze waren direct enthousiast, ook al hadden ze er eigenlijk de tijd niet voor. Het zijn uiteindelijk zelfs 12 pagina’s geworden, over zowat alles wat we op onze school extra in de verf willen zetten. En ik ben toch wel trots op het eindresultaat, ja. Natuurlijk heb ik er intussen nog wat vormfoutjes in gevonden, zo links en rechts, maar bon, het is in elk geval beter dan wat het was, en het sluit ook veel meer aan bij de vernieuwde website van de school. En de complimentjes die ik er al over gekregen heb, doen ongelofelijk veel deugd. Want ja, er zit veel werk in. En ge kunt niet geloven hoe content ik ben dat het af is. Ik met mijn domme kop ook altijd :-p

Gewoon klikken op de afbeelding voor een grotere en leesbare versie. Of klikken naar de website van de school, daar staat ze volledig in één keer.

Zeg gerust in de commentaren wat je ervan vindt, en wat beter zou kunnen. Vooral dat laatste, want er komen nog infodagen…

 

Pagina1 Pagina2 Pagina3 Pagina4 Pagina5 Pagina6 Pagina7 Pagina8 Pagina9 Pagina10 Pagina11Pagina12

Uitvaart 2015

Toen ze in het begin van het schooljaar vroegen welke leerkracht de uitvaart (100 dagen in het katholieke net) wilde begeleiden, gaf ik me op. De leerkracht die het vroeger deed, was in zwangerschapsverlof, en ik zag dat wel zitten. En dus bleef ik regelmatig op maandag over de middag op hun vergaderingen, monitorde ik zo’n beetje de FBgroep van de uitvaart, bestelde ik het podium en dergelijke, en probeerde zo min mogelijk inhoudelijk te weten te komen. Want ja, die show is maar leuk als je er niet te veel van gezien hebt.

De show zelf was… braaf, vond ik. Knap in elkaar gestoken, veel filmpjes, dansjes, en een stevige rode draad, maar heel erg lief tegenover leraars en vijfdejaars.

In elk geval ben ik blij dat hij achter de rug is, want ik heb er woensdagmiddag gezeten met Merel, ben gisterenavond gebleven tussen vijf en negen, heb er deze voormiddag nog aan meegeholpen, en hield toezicht bij het opruimen. Al was dat eigenlijk niet eens nodig, want zó snel en grondig heb ik het nog nooit geweten: op een half uur tijd – I kid you not – was het podium afgebroken en opnieuw gestapeld, alle panelen op hun plaats, alle techniek netjes opgeborgen aan de andere kant van de school, alle stoelen weg, alle parafernalia opgeruimd, de zaal compleet leeg en zelfs uitgeveegd. En ook in de kleedkamers zag je niet meer dat die gebruikt waren. Chapeau.

Enfin, de foto’s en een iets gekleurder verslag zijn te vinden op de schoolwebsite. Ne mens moet zich toch érgens mee bezig houden, newaar!

Happy!

Er zijn zo van die dingen waar je instant vrolijk van wordt. Neem nu dit filmpje van onze zesdes van vorig jaar. En het is heus niet alleen het liedje van Pharell, het is gewoon de ongelofelijke levensvreugde die een groep achttienjarigen kan uitstralen. Geniet, en word happy met mij!