Geplaatst op

Genoeg.

Het is genoeg geweest, mijn besluit staat vast, de kogel is door de kerk: ik stop met vreten. Vreten being the right word, alas.

Echt diëten wil ik het niet noemen, ik ga geen punten beginnen tellen en zo, maar ik stop met snoepen. Waarom? Wie me persoonlijk kent, stelt zich die vraag niet, jammer genoeg.

Even schetsen: ik ben al altijd een dikkerdje geweest, met zwaar en breed gebeente. Ideaal dus voor de twee jaar competitierugby die ik gespeeld heb. Aan de unief (1989) woog ik nog 68 kilo (ik ben 1.67 meter), dank zij intensief gesport, gefiets van het een naar het ander, veel uitgaan op water (ik drink nauwelijks alcohol), veel gedans, en al eens een maaltijd overslaan wegens te druk aan het kaarten en zo.

En toen kwam Bart, en mijn moto. Exit het fietsen, het vele uitgaan, ik sloeg al eens een training over, en ik at veel regelmatiger en rijker (kwestie van te koken voor het ventje). Na een blessure stopte het sporten al helemaal, en begon het verdikken. Yep, zo heel gemeen en geniepig, half kilootje per half kilootje. Resultaat? Een jaar voor mijn trouwdatum, zijnde 1995, woog ik bijna negentig. Ugh. Lang leve de Weight Watchers: ik trouwde met een nette 75 kilo. En toen kwam het goede en gelukkige leven… De zwangerschap van Wolf leverde me een kiloverlies op van 95 naar 81, maar ook die zijn er weer aangeslopen.

Om kort te gaan: vóór mijn zwangerschap van Kobe woog ik 99. Jawel. Ik moet zelf slikken wanneer ik het neerschrijf. Ik leg direct wel uit waarom ik dit trouwens doe op mijn blog, voor iedereens neus en zo. Opnieuw was ik zo ellendig, en nam het metabolisme van de baby zodanig over, dat ik twee dagen na de bevalling nog 88 woog. Ik kreeg complimenten van alle kanten, voelde me goed in mijn vel, zag er stralend uit. Nieuwe haarstijl en al 🙂

Helaas. De vreetzak, de lamme kwal in mij heeft het weer overgenomen, en ik ben weer aan het snoepen geslagen. Voor de rest eet ik niet zoveel, zolang ik maar mijn snoepverslaving kan onderhouden. Ruggengraat? Wie? Moi?

Resultaat, een goeie drie maanden na de bevalling, deze morgen: 92. En het is genoeg geweest.

Waarom schrijf ik dit nu, geloof me, met een pak moeite en schaamte allemaal op, te grabbel op een internetpagina? Omdat ik mezelf dan niet langer iets kan wijsmaken. Ach ja, dat ene kilootje… Ik heb net ontbeten… We zijn gisteren zwaar op restaurant geweest… Smoezen met hopen en kilo’s, vet jammer genoeg ook.

Ik ga jullie de komende weken dus vervelen met gewichtsproblemen, dingen die ik gevreten heb en zo. Een eigen excellijstje helpt niet, dus dan maar openbaar. Tik me gerust op de vingers.

En interesseert dit jullie niet (waar ik dik kan inkomen)? Niemand verplicht je om dit te lezen. Een blog is voornamelijk voor mezelf, denk ik zo. Maar laat gerust de commentaren komen, en vooral ook de stekken en de grappen. Kan ik me misschien nog beter motiveren.

EN als u me nu wilt excuseren, ik ga een taart bakken voor vanavond (geen grap, helaas :-p).

Geplaatst op

Service (of het gebrek daaraan)

Ik haat het als ze de kabel afsnijden: ik lijk wel afgesloten van de buitenwereld. Geen internet, geen telefoon, zelfs geen tv om naar het middagnieuws te kijken… Vooral dat gemis aan internet maakte me kregelig: allemaal goed en wel voor eventjes, maar niet voor een paar uur.

Daarnet ben ik ook om een extra handset geweest voor onze Siemens Gigaset draadloze telefoon. Ik heb een ietwat verouderd, maar prima toestel met twee telefoontjes. Ik wilde dus een derde, maar nu blijkt dat dat type niet meer gemaakt wordt. (Volgens helpdesk Siemens kan ik om het even welke andere dect Gigaset aansluiten, dus dat gaan we direct even proberen.)
Fnac had zelfs het eenvoudige toestelletje dat ik wilde niet meer, en kon het niet meer bestellen. Krëfel idem. Suprabazar doet het merk Siemens niet eens. Dan maar mijn heil gezocht, zoals initieel, bij een kleinere elektrospeciaalzaak in Mariakerke. Ook zij hadden het enkele toestelletje niet in huis, maar… (en daar komt natuurlijk de service van de zelfstandige naar boven:) hij nam een duoset, haalde de extra handset eruit, gaf een duoset in aan de kassa, trok daar een enkel basisstation af, en voila: ik heb een extra handset! Met de glimlach en al! En mocht het onverhoopt toch niet aansluitbaar zijn, dan mag ik het probleemloos terugbrengen.

Ik geloof dat die mensen er een klant bij hebben voor hun elektro…

Geplaatst op

Pompoen

Net een grote pompoen gekregen, eigen kweek van de man die tegenover de kleuterschool woont. Ik toonde de pompoenen die aan zijn voordeur lagen aan Wolf, en de man in kwestie, die in zijn tuin aan het werken was, vroeg of ik er eentje wilde. Graag dus. Pompoensoep is heerlijk.

Alleen… Heeft iemand daar een recept voor? En wat kan je zo nog allemaal doen met een pompoen? Ik sta open voor suggesties, want het ding weegt wellicht 10 kilo…

Geplaatst op

Bourgondiër

Gisteren een ‘feestje’ gehad met de schoonfamilie: een oudtante werd 85 jaar, en dat moest uiteraard gevierd worden. Ik keek er naar uit, en wel om diverse redenen:

– ik had die familie al in geen tijden meer gezien, en Barts neef en diens vrouw zijn best te pruimen :-p
– er waren nog andere kinderen, zodat ook Wolf zijn bezigheid zou hebben
– het kader was prachtig: een kasteeltje in een mooi landgoed, met vijver, grasveld en veel bomen
Рhet eten de vorige keer was er magnifiek, en was ook deze keer ̩cht wel lekker:
* Champagne Bernard Brémont, degustatiebordje

* Croque van mozzarella en winterprei met gerookte paling en “Granny Smith”

* Goudbrasem in mosterdkorst, bloemkoolsausje opgewerkt met hazelnootolie

* IJsgekoelde bessenjenever (of bessensorbet, sowieso aan mij niet besteed dus voor Bart)

* Filet van hertenkalf met wildjus, spitskool en boschampignons, mousseline van wintergroentjes

* Valhrona-chocolade met specerijen en sorbet van pommelo’s

* Koffie

Jammer alleen dat dat Bourgondische idee zich ook zo manifest vertoont op het lichaam :-p Iemand een goed dieet?

Geplaatst op

Coeur d’Artichaut

Vooravonden van vrije dagen, zeker wanneer de kroost bij oma zit, moeten gevierd worden, en waar kan dat beter dan op restaurant?

Bart en ik gingen dus woensdagavond eten in Coeur D’Artichaut, een stijlvol restaurant in Onderbergen, tegenover het Pand. Ik kende de keuken al van diverse cateringgelegenheden, maar was nog nooit in het restaurant zelf geweest. De sfeer zat meteen juist, vond ik: crèmekleurige muren, zwartgeschilderde deuren en houtwerk, moderne stoelen in dezelfde kleuren, en gesteven witte tafellakens. Het licht was gedimd, hier en daar stonden kaarsen, en op elke tafel stond een enkele lage rode margriet in een klein vaasje. Op de vensterbanken kon je dan weer hoge vazen met helderrode amarylissen bewonderen, een frisse rode noot dus in een verder sober interieur.

Toen we in de namiddag belden om te reserveren, wist men ons te vertellen dat het druk ging worden, en jawel, het restaurant zat vol. Nochtans werden we bij het binnenkomen dadelijk naar een tafeltje gebracht, en kwam men vrijwel meteen de kaart brengen. Hoewel er een aantrekkelijk maandmenu te verkrijgen was voor 49 euro per persoon, kozen we voor een diner à la carte: duurder, maar dan wel met precies díe gerechten waar we zin in hadden.

We begonnen met een aperitiefje: een Gentse Roomer voor mij (5 euro), een Bloody Mary voor Bart (7,5 euro). Dadelijk kwam daar ook een amuse-gueule bij: een klein kommetje ‘frisse kruidensoep’, en een dobbelsteentje ’tortilla van boschampignons’. Iets later werd een mandje dik gesneden bruin brood op tafel gezet, met een schaaltje boter.

Vrij snel, zeker voor zo’n drukke avond, volgde het voorgerecht. We hadden beiden geopteerd voor de ‘Gebakken ganzenlever met appel, gekarameliseerd witloof en balsamico’ (16 euro) en die kwam gewoon perfect op het bord: drie mooie strookjes lever, geflankeerd door een torentje witloof, gemengd met appeltjes, en vrij stevig gepeperd, zoals het hoort.

Voor het hoofdgerecht kwamen wel twee verschillende schotels op tafel: aan de overkant was dat de “Gebraden hertenfilet, boschampignons en een peertje in de rode wijn, met aardappelkroketjes en chocoladesaus” (24 euro), zelf verkoos ik de “Hazenrug met gebakken pompoenstaafjes, puree met savooi en spekblokjes, pepersausje” (24 euro). Toen het meisje met de borden aan kwam zetten, vermeldde ze er expliciet bij: “Let op, want de borden zijn zeer heet!” Aan Barts zijde was dat inderdaad zo, maar toen ik een spruitje opprikte, bleek dat koud te zijn, net zoals de hazenrug en de rest van het bord. Retour naar de keuken dus, waardoor ik even later het bord gloeiend heet terugkreeg, met excuses van de chef en een iets teveel uitgebakken hazenrug. Schoonheidsfoutje door de drukte, wellicht. Jammer, want het gerecht was heerlijk, alleen bleek de savooi gekrompen te zijn tot spruitjes. De pompoenstaafjes zijn trouwens een idee om te onthouden wegens zeer geslaagd. Bart was iets minder mild in zijn beoordeling: het hert was lekker, maar ook niet meer dan dat. Hij vond het al bij al weinig verrassend.

Bij het eten had Bart een half litertje Château Haut Breton (Margaux 2003) gevraagd (26 euro), die overigens wel de noemer ‘excellent’ kreeg. Mijn literfles Vittel werd gebracht voor 6 euro.

Als dessert kon ik niet weerstaan aan een crème brûlée (7,5 euro) en wilde Bart het laatste restje wijn tot zijn recht laten komen met een gemengd kaasbordje (8,5 euro). De crème was trouwens succulent: een smeuige pudding, met een perfect gebrande, krokante laag caramel.

Om af te sluiten bestelde Bart nog een espresso (2,5 euro) en ikzelf een caffè latte (3,25 euro), vergezeld door een enkel huisgemaakt koekje.

Het resultaat was een aangename avond met een heerlijk diner in een gezellig kader. Niet goedkoop, maar wel de juiste prijs voor het gebodene, zijnde 146,25 euro voor ons beiden. Coeur d’Artichaut is met andere woorden zeker een aanrader, en moest het niet zijn dat we gans culinair Gent willen afschuimen, we gingen er zeker terug.
Coeur d’Artichaut
Onderbergen 6
9000 Gent
www.artichaut.be

Geplaatst op

Breien

De voorbije dagen heb ik me beziggehouden met het afwerken van een pull voor Wolf. Er was een tijd dat ik veel breide, en alle vriendinnen rondom voorzag van – al zeg ik het zelf – prachtige babyvestjes en zo. Jammer genoeg ben ik tegenwoordig te moe en te tam om ’s avonds bij de televisie nog te breien.
Zodoende lag er al twee jaar een half afgebreide pull te wachten voor Wolf, maat vier jaar (ik blijk toen nogal vooruitziend te zijn geweest). Aangezien het ventje in februari vier wordt, mocht het ding wel eens af geraken, vond ik zo. Waar lijstjes al niet goed voor zijn.

Enfin, om kort te gaan: afgelopen week zijn de twee mouwen gebreid, en vandaag heb ik een kraag gebreid, twee kleine spookjes, en heb ik een hoop siernaaiwerk gedaan. Toch te mottig voor veel anders, vandaar.

Nu nog wat borduurwerk, en het in elkaar zetten, en de pull is af. Oef. Weer iets om te schrappen op dat lijstje :-p

Geplaatst op

Halloween in Wondelgem

Omdat een woensdagavond, vakantie of niet, niet altijd even praktisch is voor iedereen, werd Halloween op vele plaatsen afgelopen zaterdag gevierd. Wondelgem was daarin geen uitzondering. Alleen zal het niet overal even origineel en sfeervol gebeurd zijn als in de Waterhoenlaan 🙂

Het pleintje was volledig opgesmukt in sfeer: er was een aantal tenten opgetrokken, volledig versierd met de nodige spinnenwebben, heksenfiguurtjes, pompoenen, klimop, spookjes, spinnen en wat er nog meer van toepassing was. In één van de open tenten stonden tafeltjes en stoelen, en kon je dus drinken krijgen aan zéér schappelijke prijzen. Pompoensoep, brood en popcorn was trouwens gratis te verkrijgen, en geregeld werd er rondgegaan met plateau’s snoep door lieftallige heksen of ondode bruiden.

Het pleintje zelf was ook aangekleed in het thema: er stonden diverse grafzerken, een figuur hing luguber te wezen aan een galg, je liep af en toe tegen een spinnenweb aan (al dan niet echt) en het schimmige sfeertje werd versterkt door een rookmachine die geregeld wat mist spoot.

Om half zes waren de kinderen verwacht, netjes verkleed, om zich een bijpassend gezicht te laten aanmeten. De schmink was inderdaad bij de meesten behoorlijk griezelig gelukt! Daarna ging men op tocht om aan te bellen en om snoep te vragen. Verschillende huizen waren dan ook zeer uitnodigend verlicht met lampionnen, kaarsen of fakkels, en toonden zich van hun Halloweenste kant met pompoenen en andere rariteiten. Ook bij ons kwamen ze aanbellen, en na een passend liedje werd er volop gegrabbeld in een grote kom met snoep, tot grote vreugde en opwinding van onze verklede driejarige ten huize.

Tegen een uur of acht ging ik dan ter plekke even persoonlijk poolshoogte nemen. Blijkbaar was ik nog net op tijd voor de fakkeltocht met animatie. Een bultenaar hinkte voorop, een heks lichtte ons bij met een fakkel, en een bloedige bruid sloot ons groepje af. Een eindje verder was een huis verlicht met een hele reeks theelichtjes in glaasjes, en leidde de bultenaar ons lang een heel smal paadje langs het huis naar een tent. Daar zat Madame Soleil te wachten op ons – uiteraard had ze onze komst voorzien – en mochten we een glimps van onze toekomst zien in haar glazen bol.

De tocht ging verder naar een ander huis, met verlichting in broodzakken – prima idee trouwens, heel sfeervol – waar een enthousiaste jongedame ons bij het licht van een paar zwarte kaarsen enkele griezelverhalen voorschotelde.

Jammer genoeg riep daarna de huiselijke plicht – een zogende baby en zo – waardoor ik het laatste luik heb gemist: een voordracht in het Gentse Kookpunt over schedels en dergelijke, heb ik me laten vertellen.

In elk geval was het méér dan geslaagd. Tupe Te Goare: doe zo verder! Het wordt enorm geapprecieerd, en wie van onze wijk er niet bij was, had, jawel, ongelijk.

Foto’s vind je op http://jan.borsatoweblog.nl/log.php?id=24145, door Jan Veys

Geplaatst op

Moe.

Ik ben waarschijnlijk een slechte moeder, maar ik heb er momenteel een beetje genoeg van.

Genoeg van een baby die om de twee-drie uur wil drinken (al drie maanden lang), me elke nacht wakker maakt, en overal gaat waar ik ga.

Genoeg van een hyperactieve driejarige die niemand heeft om mee te spelen en dan maar met mij speelt en mijn aandacht vraagt. Overdag is hij natuurlijk naar school, en daarbuiten is hij eigenlijk heel lief en gehoorzaam, maar toch. En ik kijk NIET uit naar de komende vakantie: dan is hij een hele week thuis en begint zich stierlijk te vervelen. Ik probeer dan maar vrienden met kinderen op te zoeken, maar ook zij hebben zo hun eigen plannen. Plus natuurlijk het feit dat de baby om de twee-drie uur wil drinken, en ik dus bv geen uitstap kan maken waar de grote iets aan heeft, zonder dat de kleinste honger krijgt of ambetant wordt omdat hij niet kan slapen zoals het zou moeten. Wat het ook lastig maakt, is dat ook de oudste bijna elke nacht wakker wordt en mij dus wakker maakt: een snotneus, zijn water dat op is, bang van spoken, zijn deken dat gedraaid ligt en dat hij niet goed krijgt…

Ik heb er gewoon eventjes genoeg van. En als u me nu wil excuseren, ik moet een laken over Wolfs kamp leggen, hem een chocomelk geven en zijn neus snuiten, en dan de huilende baby voeden.

Geplaatst op

Lijstje septies

– gang retoucheren
– elektriciteitskabeltje in keuken vastzetten
– kinder- en babykleren sorteren
 – foto’s afdrukken
 – recepten sorteren en inkleven
 – TL-lamp in keuken vervangen
– deuren oliën
– kleerhaken voor de badjassen in de badkamer hangen
– foto’s inkaderen en ophangen
– Poster van Le Petit Prince inkaderen en ophangen
– lampjes in de livingluster vervangen
 – Wolfs speelhuisje repareren
– lijstje maken van klusjes voor de elektriciën
– verjaardagen ingeven op grats.be
– kinderboekjes sorteren
– boekenkast opruimen
– weer beginnen met zelf brood te bakken
 – auto naar de keuring brengen
 – plant opbinden
– Wolfs beestenboel organiseren
– boekenplank in keuken ophangen
 – hout verzagen
 – koffiemachine ontkalken kantoor (gewoon nieuwe machine gekocht)
 – chocolade opsturen naar vriendin in de USA
 – cakejes bakken met Wolf (doos gekregen in februari)
– babycadeautje afhalen in ziekenfonds
– boekjes voor doop maken en kopiëren
– schoenen binnendoen bij schoenmaker, en weer ophalen ook natuurlijk
 – Wolfs vermiste vestje ophalen in Gentbrugge (kantooruren, begot!)
– mijn wandkaarten ophalen in mijn oude school in Gentbrugge
– koffiemachine ontkalken thuis
– lavendel snoeien
– tuinhuis opruimen
– lakentje naaien
– legplankje maken boven lavabo in toilet
 – oplossing zoeken voor al mijn ‘juwelen’ (heb al een idee)
– batterijen in zakjes doen en deponeren
– nieuw binnengekomen kinderkleren sorteren
– doopkleed wassen en herstellen
– bureaukast opruimen/uitlegen/kuisen/aanvallen
 – rekeninguittreksels sorteren
 – klinken in loft afwerken
– dak op houthok repareren/vernieuwen
 – piano stemmen
– babyweegschaal terugbrengen naar ziekenfonds
 – fosforiserende sterren op Wolfs plafond plakken
 – Kobes smeedijzeren bedje boven installeren, en zijn park beneden

– deuren beneden in de gang schilderen
– zolderluik schilderen
– hoop ongebruikte spullen op Ebay verkopen
– speelgoed sorteren
– garage opruimen
– gordijnen voor Kobes kamer maken
– naaiwerk (al 1 pulletje hersteld, 1 knop aangezet, 1 zoom ingelegd)
– tekeningen van draakjes schilderen in Wolfs kamer (de tekeningen liggen te wachten om uitgezaagd te worden)
– kinderstoeltjes renoveren
– keukenstoelen renoveren (1 is al geschilderd, nu de andere twee)
– voordeur beitsen (gaatjes zijn al opgevuld)
– achterdeur beitsen
– slaapzak en plaid wassen in wasserette
– klamboe repareren
– echtgenoot graag zien (dit heeft Bart toegevoegd en doorstreept, ik zie het eerder als een work in progress)
– tuintje achteraan opruimen (nadat de snoeier is geweest)
– mozaiek herbeginnen en afwerken
– boek lezen en vooral recenseren
– stukje keuken herbehangen (als de electricien is geweest)
– muur boven de nieuwe voordeur in orde zetten
– kaders in loft ophangen
– gordijnen voor school naaien
– Wolfs pull afbreien (nog 1 mouw, en de afwerking)
– afgebreide vest in elkaar naaien
– grote vuilbakken afspuiten en kuisen
– 8mm filmpjes en trouwvideo laten digitaliseren voor ze kapot gaan.
– opnieuw een antwoordapparaat installeren (nu de centrale weg is) (kabeltje halen dus)
– derde telefoontoestel kopen en installeren

Geplaatst op

Halloween in Wondelgem

Het moet niet altijd Gent centrum zijn, ook de rand van Gent heeft zijn wijkcomités en zijn buurtfeesten.
Zo heeft de wijk Molenhoek-Galge-Wondelgem zijn eigen comité, en wel onder de naam Tupe Te Goare. Het bestaat nog niet lang, maar is wel vrij actief. Zo werd er op 14 januari een drukbezochte nieuwjaarsreceptie gehouden op het pleintje in de Waterhoenlaan, en bleek ook de buurtpicknick op 26 juni, ondanks het slechte weer, een succes.

Vorige week viel opnieuw een foldertje in de bus van Tupe Te Goare: Halloween! Kinderen kennen het fenomeen alsmaar beter door films en series op tv, en de merchandising in de winkels. Velen willen dan ook eens graag op ronde, Trick-or-Treat, namelijk verkleed aan de huizen aanbellen, en vragen om snoep. Veel ouders hebben hier bezwaren bij: je weet nooit bij wie je aanbelt, of dat wel veilig is, of je de mensen niet stoort en kwaad krijgt, enz. Eigenlijk is dit een variant op het driekoningzingen, dat ook minder en minder gebeurt, helaas.
Daarom heeft ons buurtcomité het volgende op poten gezet: er is een route uitgestippeld langswaar de kinderen in groepjes, al dan niet begeleid door een volwassene, mogen rondgaan, en aan de deelnemende huizen, te herkennen door de halloweenversiering, mogen aanbellen. Ook de groten uit de buurt zijn niet vergeten: er wordt een gezellige receptie gehouden, compleet met griezelverhalen en fakkeltocht en dergelijke.

De site van Tupe Te Goare zegt het zelf als volgt:

“Halloween feesten in onze buurt op zaterdag 27/10/07
Halloween is één van de oudste feesten. Het wordt al duizenden jaren gevierd.
Halloween, zoals wij dat nu kennen, is ontstaan uit meerdere feesten, die gevierd werden door verschillende culturen.
Het zijn vooral de feesten Samhain, Pomona (pompoenfeest), Allerheiligen en Allerzielen die uitgegroeid zijn tot Halloween.
Een feest voor de kleintjes en de groten.

Wat gebeurt er in onze wijk ?
De kinderen komen samen op het pleintje in de Waterhoenlaan om 17.30 u.
Voor de “trick-or-treat”-rondgang worden ze griezelig geschminkt, want om 18 uur gaan we van start en dit samen met de kleuterleidsters die in ons bestuur zetelen.

Geef onze kinderen het plezier om in een wijk, volledig versierd met bvb kaarsen of lampionnetjes of lantaarns rond te huppelen en beste bewoners, verras hun dan met snoep voor de “trick-or-treat”.
Op het einde van de rondgang worden de kinderen onthaald op enkele prachtige verhalen.

Maar natuurlijk hebben wij de “groten” ook niet vergeten.
Op het pleintje wordt iedereen vanaf 19 uur ontvangen in een aangepaste sfeer.
Kom je verkleed, dan geniet je van een gratis consumptie.

Tijdens het feest wordt er natuurlijk lekker gesmikkeld.
Voor elk wat wils, gratis overheerlijke pompoensoep met brood… verder ook heksenbier, frisdranken e.a. tegen griezelig lage prijzen.
Er is ook de mogelijkheid om foto’s, van onze vorige activiteiten, te bekijken op het witte doek.

Als randanimatie zijn er fakkeltochten voorzien vanaf 20 u. met enkele stopplaatsen … de heks vertelt uw toekomst … griezelverhalen … “botten” vliegen in het rond… Dit betekent gruwelijk veel plezier …..


Komen jullie ook spoken ?????