Kinderen

Dinsdag was er klassenraad, maar die van mijn vriendin ging veel langer duren dan die van mij, en daarom had ze me gevraagd om haar Bo (ongeveer 2) mee te nemen uit de creche die bij de school hoort.
Toen ik dus op het onverwachts aan de naschoolse opvang van mijn jongens aankwam met een buggy en een mooi lief klein meisje daarin, kwam Kobe meteen op me toegelopen. ‘Ooh mama, is dat nu mijn zusje?”
Was het maar zo eenvoudig :-p

Daarnet waren ze trouwens nogal wild aan het spelen. We hebben een grote brede stoffen zetel, die er echt op gekocht is om languit in te liggen en te spelen en te springen. Er zijn ook een hoop kussens bij, en samen met de tv-dekentjes kan je daar prachtige forten mee bouwen, of frittakazen, zoals de kinderen het noemen. Deze keer was het meer dan een frittakaas, zei Wolf, het was een kong-fu-patat! En blijkbaar moet daar dan enthousiast op gesprongen worden, over gesprongen, af gesprongen, totdat ze allebei nat zijn van het zweet en ze enkel nog in hun ondergoed staan. En leuk dat dat is! En als er al eentje af dondert, dan weet hij dat het zijn eigen schuld is, en duurt het huilen ook nooit lang. Want zie eens dat ik ze zou verbieden om voortaan nog een frittakaas te bouwen!

Weight Watchers 5

Gisteren trok ik met een bang hart (nu ja) naar de weging van de WW, want door die baaldag, en de stoverij en kaasschotel van vorig weekend, was ik er niet gerust in. Groot was mijn verbazing toen er toch 600 gr. af bleek te zijn, in totaal nu dus 3,8 kilo. Officieus zag ik deze morgen overigens, in mijn nakie, 97,8 staan, bijna vijf kilo lichter dan vier weken geleden. Yay!

Ik blijf dus dapper verder doen. Alleen vind ik de evolutie niet zo fijn: 2 kilo – 1 kilo – 600 gr. Soit, ik had me vooropgesteld blij te zijn met een halve kilo per week, je zal me dus niet horen klagen. En intussen heb ik al mijn vrije Propunten ook opgefret aan ongezonde dingen, dus dat kan best wel kloppen. In het begin bleef ik quasi van die extra punten af.

Die collega die dapper meedoet met mij, was echter nogal ontgoocheld: ze volgt nauwgezet haar punten, maar was amper 200 gr af. Het enige waar we kunnen aan denken als oorzaak, is dat ze haar extra vrije punten opspaart tot het weekend, om dan alles meteen op te gebruiken aan pinten.

Dat was trouwens ook wat onze coach zei: gebruik die punten niet om tonnen chocolade te eten, of alles te verdrinken, maar gebruik ze om eens te gaan eten, of om ze stukje bij beetje op te peuzelen.

Mijn vriendin gaat deze week van haar hart een steen maken, en het op cola light houden op café. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

Hehehe :-)

Vandaag mijn eerste complimentje gekregen!

Een collega, die passeerde toen ik op toezicht stond, sprak me aan: “Zeg, nu kan ik toch echt niet verkeerd zijn, he! Gij zijt echt vermagerd!” Ze had me vroeger al een paar keer die vraag gesteld, maar doorgaans lag dat aan mijn kleding. Nu stond ik te glunderen. “Jawel, vier kilo al!” “Ziet wel! Ge ziet het goed vanachteren! Aan uw… kont!” en ze schoot in de lach.

En ik? Goh, ik was content als een klein kind!

Baaldag

Hmpf.

Gisteren had ik een baaldag. Rotweer, haasten, en ’s morgens is het dan ook weer in mijn rug geschoten.

Naast het gewone lesgeven kwamen er nog wat frustrerende dingen bij, werkgerelateerd. En dan ’s namiddags nog klassenraad. Die verliep vlot, daar niet van, maar ik blijf het gewoon niet leuk vinden.

Het huis was dan ook nog eens een puinhoop, en mijn rug stond een grondige opruimbeurt eigenlijk niet toe.

Het resultaat was dat ik ’s avonds in de zetel wat chocolade en chips heb binnengespeeld. The real stuff, geen calorie-arme producten.

Blah. Ik zal blij zijn als er deze week alsnog wat af is. Op een kilo hoef ik niet te rekenen, vrees ik.

Balen.

Barcelona

Bart is deze morgen heel vroeg vertrokken naar Barcelona voor twee daagjes. Vijf uur is me toch te vroeg, ik heb hem dus niet meer gezien. (Gisterenavond overigens ook niet: ik was al gaan slapen toen hij thuiskwam van een Fewebavondje. Meh.)

Gelukkig is er mail en Twitter, en kan ik zijn avonturen ginder toch een beetje volgen. Zoals het feit dat zijn vliegtuig niet is opgestegen om 9.15, maar pas rond de middag. Had ik medelijden? Nah, ik zou ook wel een snoepreisje willen op uitnodiging en kosten van Philips :-p

En dan twittert hij nog dat het ginder stralende zon is en 18 graden. Humpf :-p

barca

Ik hoop in elk geval dat hij er wat aan gehad heeft. De foto’s die hij doorstuurt naar zijn Flickraccount zijn in elk geval veelzeggend en om jaloers op te zijn.

barca2

barca3

Toch zal ik blij zijn als hij vanavond weer in mijn armen ligt: zo’n groot koud bed is echt niks voor mij.

(Oh, en wat is dat toch met die neiging om Barcelone ipv Barcelona te typen? Ik krijg er de kriebels van! Dystypie, of hoe zou dat heten?)

Avocadosalade met mandarijntjes en ham

avocado

Mijn ma heeft hier vorig weekend die avocado’s gegeten, en vond dat bijzonder lekker. Ze heeft nu het plan opgevat om dat als aperitiefhapje in een glaasje te serveren, en dat lijkt me een goed idee.

Het eigenlijke recept vind je in het Weight Watchersreceptenboek op p. 76. Eigenlijk staat dat hele boek vol goeie ideeën waar je niet echt dik van wordt, ik ben er wel fan van, ja.

Je moet een halve avocado rekenen per persoon, en het recept is dan voorzien op vier personen. Snij je twee avocado’s netjes in twee (je hebt de schil nog nodig), hol ze uit en snijd het vruchtvlees in stukjes. Bij mij waren ze zodanig lekker rijp dat het moes werd, maar da’s een detail. Gooi in een schaal, en besprenkel met het sap van een halve citroen, want het heeft de neiging nogal snel bruin te worden. Snij 75 gr. rauwe ham in fijne reepjes, laat een half blikje mandarijntjes uitlekken (vang het sap op), en meng alles door elkaar. Meng in een apart kommetje het sap van de andere halve citroen, een lepel van het mandarijnsap (geen siroop dus!) 2 koffielepeltjes olijfolie, een scheut cognac en wat zout. Roer deze dressing door je bereiding, dek af en laat even marineren in de koelkast. Vul dan de avocadohelften of glaasjes of whatever met de salade.

Voilà!

Kaas

Deze voormiddag ben ik nog maar eens een paar uur gaan zingen, en nu heb ik het wel eventjes gehad met Zelenka zijn Missa Votiva. Ik zal het nog wel instuderen, maar nu eventjes niet :-p

Deze namiddag waren we dan samen met andere vrienden uitgenodigd bij mijn nicht en haar man en drie dochters. Vroeger kwam ik bijna wekelijks bij hen over de vloer, maar nu was het maanden geleden. Onze familie informeert dan bezorgd of we soms boel hebben, maar we hebben eigenlijk allebei een zeer druk leven, en kinderen met woensdagnamiddag- en zaterdagactiviteiten.

Soit, Sofie had zich uitgeput in het maken van heerlijke taarten, zodat ik een klein stukje chocoladetaart heb gegeten, en een klein stukje appeltaart. Het heeft me bijzonder gesmaakt.

Hetzelfde geldt voor de kaasschotel  ’s avonds: een plethora aan heerlijke kazen, een zestal verschillende soorten brood, en gelukkig ook een grote kom sla en veel fruit tussen de kaas. Ik heb dus met mate brood gegeten, een paar stukjes kaas enorm laten smaken (goh, die lopende brie: fantastisch gewoon!) en vooral sla gegeten, stukjes meloen, druiven, aardbeien, radijsjes en dergelijke.

Zeg zelf: die schotel zag er toch heerlijk uit, nee?

kaas

Koorweekend

De titel zegt het al: ik ben al het hele weekend aan het zingen. Het is gisteravond begonnen met een stevige repetitie, en is vandaag om halftien weer begonnen, tot zo’n uur of vijf. De meesten zijn blijven slapen, maar dat zag ik niet zitten met de kinderen en zo.

Wist u trouwens dat er een jeugdherberg was in Laarne? Ik nu wel.

Vandaag heb ik de kinderen meegenomen: het vroegere jeugdkamerkoor is aan het opgroeien, en er zijn massa’s kleine kinderen. Wolf was de oudste van 9 aanwezige kinderen: we hadden samengelegd voor twee babysits, zodat we onze respectieve echtgenoten niet moesten opzadelen met hen en ons niet schuldig hoefden te voelen.

De kinderen vonden het best leuk, zo’n andere omgeving, andere speelkameraadjes, en ander speelgoed. Kobe wilde uiteraard niet slapen, en was compleet uitgeteld.

koorkinderen

En ik? Ik ken al een pak meer van Zelenka, maar heb vooral geleerd dat ik nog behoorlijk wat ga moeten studeren. Poeh!

Verjaardagsfeestje

Vandaag was Wolfs zesde-verjaardagsfeestje. Hij had een aantal kinderen mogen uitnodigen, en we hadden het hele huis versierd met slingers en ballonnen. Er waren hoedjes voorzien voor alle kinderen, en ik had een stapel pannenkoeken gebakken.

Er is gehuild (te wild, te hard, gebotst en dergelijke meer), gemokt (“Ik wil met Wolfje alleen spelen!”) en gestraft (te wild, geslagen, you name it) maar er is vooral veel gespeeld en gegeten.

Wolf vond het een schitterend feestje, en had ervan genoten. En meer moet dat vooralsnog niet zijn.

cadeautjes

pannenkoeken

evertwolfkobe

Weight Watchers 4

Hehe, alweer een kilo af! Jawel! Ondanks alle eetpartijen!

En ik heb zo mijn eerste sterretje bij de WW verdiend: je krijgt er eentje per drie kilo gewichtsverlies, omdat je dan een punt in BMI opschuift 🙂 Go me!

Officieel ben ik zo al 3,2 kilo kwijt op drie weken. Officieus – gewogen op mijn eigen weegschaal thuis, onder telkens dezelfde omstandigheden, zijnde ’s morgens bij het opstaan in mijn ondergoed – zijn het er al iets meer dan vier. Ik heb nog net geen 97 zien verschijnen, maar dus wel al 98.0, en dat doet deugd.

Ik ben benieuwd wanneer mensen gaan beginnen merken dat er iets af is. 4 kilo is nog niet veel, I know, maar het komt wel. Ik ben in elk geval supergemotiveerd, nog steeds.