Geplaatst op

Stommiteiten van Rombaut aflevering 10

* Stommiteiten van Rombaut #46

Heb een zeer wijde zwarte broek van Cora Kemperman – uw favoriete merk dat al een tijdje niet meer bestaat. Wees zuinig op die broek, want ge weet dat ge er goed mee staat en dat ze dus niet meer te krijgen is. Ga koffie drinken met uw beste vriendin, draag de broek onder een paars kleedje. Wees in uw nopjes met uw outfit.

Ga na de koffie nog snel even bij uw vader langs om wat propere was te brengen. Spring op uw fiets. Merk na nog geen vijftig meter hoe uw fiets vastloopt. Sla uw remmen toe, val nog net niet op uw snoet. Sta temidden van de straat, uw been in uw broek opgetrokken tegen uw achterwiel, muurvast. Kijk verschrikt rond want ge kunt echt geen kanten op. Merk hoe schuin achter u een koppel in de auto zit, klaar om te vertrekken. Zie hoe de vrouw achter het stuur haar man aanzet om te komen helpen. Stel opgelucht vast hoe de man uitstapt en uw fiets vastneemt, want ge staat op het punt om te vallen. Zie hoe er uit de huizen aan de zijkant nog een jonge gast naar buiten komt, schaartje in de hand. Vraag aan de man om uw schoen uit te trekken zodat ge hopelijk uw been uit de broek kunt wurmen. Dank de goden dat ge die dag juist een kleedje aan hebt en niet gewoon een T-shirt, zodat ge enkel in uw harige kuiten staat en niet in uw blote billen. Bedenk dat de vrouw in de hijab achter het stuur daar wellicht ook dankbaar voor is.

Slaag erin uw voet los te trekken en van uw fiets te stappen. Zie hoe uw broek gewoon in flarden is getrokken door de fiets, hoe de pijp volledig in het wiel is gedraaid en hoe er niks anders op zit dan de broek los te knippen.

Bedank beide heren uitgebreid, bedank de jonge gast die met de fiets meeloopt tot aan uw garage nog meer.

Vloek hartsgrondig want niet alleen is de fiets buiten gebruik, uw allerfavorietste broek is echt wel compleet naar de zak.

Doe een oproep online in de Cora Kempermangroepen voor een vervanging van de broek, krijg veel sympathie maar helaas geen resultaat. Sleur met veel moeite de restanten van de broek uit het fietswiel, stel vast dat er toch één en ander verbogen is.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #47

Word wat vroeger wakker dan anders. Lig op uw gemak in uw bed uw dag te overlopen in uw hoofd. Geniet van de absolute rust in het huis. Wees blij dat binnenkort de examens van de tweede en derde graad beginnen. Contempleer dat ge wel nog les moet geven in de eerste graad, maar dat ge gelukkig geen toetsen meer geeft. Bedenk u plots dat straks de rapporten van de eerste graad afsluiten, om tien uur. Realiseer u dat ge dat compleet vergeten waart, en dat ge dus nog 85 rapportcommentaren moet schrijven. En dat ge om half negen wel degelijk les hebt.

Sta, tot verbazing van uw dochter die standaard om half zeven op staat, dan ook maar op. Schrijf die commentaren.

Bedank uw bizarre brein dat dat er u nog net op tijd aan deed denken.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #48

Koop letterkoekjes voor uw leerlingen wanneer die examens aan het maken zijn, want die vinden dat wijs. En lekker. Steek de zak netje in uw bommakarretje. Neem examen af. Kom thuis. Vraag u af waarom dat karretje zo zwaar is. Kijk in uw karretje. Zie daar de zak met letterkoekjes.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #49

Merk dat uw pa zijn ene hoorapparaat niet meer werkt. Maak een afspraak om dat binnen te steken, in Zomergem. Krijg prompt reservetoestellen mee. Krijg een goeie twee weken later bericht dat ge ze moogt komen ophalen. Rij naar Zomergem, stel daar vast dat blijkbaar nu het andere toestel niet werkt, neem de reservetoestellen dus weer mee, combineer dat fluks met het ophalen van uw in orde gezette ringen en het inlezen van uw pa zijn nieuwe identiteitskaart in de bank van uw broer. Rij terug naar het WZC van uw vader. Wil op de parking de hoorapparaten pakken. Stel vast dat ge ze niet vindt. Doorzoek gans uw auto. Bel paniekerig naar uw broer die gaat kijken op de plek waar ge geparkeerd stondt. Bel naar de juwelier die hetzelfde doet. Hoor van beiden dat ze niks vinden. Bel naar het hoorcentrum, maar stel vast dat het twee na vijf is en ze sluiten om vijf uur. Sommeer uw broer om te gaan zoeken. Hoor, wanneer hij terugbelt, dat hij op zijn velo is gesprongen, uitgebreid gaan zoeken is maar niks gevonden heeft. Zucht eens heel diep.
Ga het bedremmeld gaan melden aan uw pa. Wees blij dat hij niet boos is, want ‘Wie niks doet, niks misdoet’. Tsja. Verzin alle mogelijke scenario’s om het probleem op te lossen. Slaap niet goed.

Krijg op maandagmorgen een beetje voor negen uur een telefoon van het hoorcentrum: dat de hoorapparaten van uw pa gewoon nog op haar bureau lagen maar dat ze dat niet gezien had. Rij na uw examen naar Zomergem, pik die dingen op, geef ze aan uw pa, wees blij dat die mens weer hoort.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #50

Eentje uit 2018.

Wijk af van uw principe dat ge geen kerstboom zet voordat de Sint is geweest. Vind dat het kan, omdat hij een dag te vroeg is geweest hier ten huize. Zet dus uw kerstboom op vijf december. Krijg dat als karma keihard terug in uw gezicht.

Zet uw kerstboom. Hang er uw lichtjes in, dubbelgecheckt. Hang de slingers erin. Hang er uw nieuwe decoratie in, goud wit en zilver. Wees trots dat ge die vorig jaar in de solden hebt gekocht voor een spotprijsje. Hang dus véél decoratie. Maar véél. Wees blij met uw mooie boom.

Steek op donderdagochtend, de dag van Sinterklaas, uw stekker weer in het stopcontact. Zie dat er geen lampjes beginnen te branden. Zie dat er zeker geen gans lichtsnoer begint te branden.

Versteek hier en daar wat lampjes. Breek en passant twee van uw mooie kerstballen. Zucht. Zie dat er nog steeds geen lichtjes zijn.
Haal voorzichtig alle decoratie weer uit de boom. Leg de lichtjes op de grond, steek de lampjes een voor een weer vast. Zie tot uw tevredenheid dat ze weer aanschieten.
Hang ze opnieuw in de boom, hang er de slingers weer in, hang er ook weer alle ornamenten weer in. Tel in totaal vier gebroken kerstballen.

Laat die avond de lichtjes gewoon branden. Trek ze vrijdagavond toch weer uit het stopcontact.
Stel zaterdagmorgen tot uw afgrijzen vast dat, jawel, de lichtjes niet meer branden.

Wacht uit pure wanhoop tot de zondag. Haal alles weer uit uw mooie boom. Leg de lichtjes weer op de grond, haal alle lichtjes er stuk voor stuk uit en vervang ze telkens door het vorige. Vind een lampje met een kapotte fitting. Vervang dat, zie hoe de lichtjes prompt weer aan gaan.
Zwier en zwaai en shake met de lichtjesketting, stel vast dat ze nu wel blijven branden.  Hang ze weer in de boom, tuig de boom voor de derde keer weer op. Hang er nu zelfs nog wat extra versiering in.

Karma, zeg ik u. Van de sint.

Zucht eens diep.

Geplaatst op

Stommiteiten van de kinderen van Rombaut, aflevering 1

Jawel, eigenlijk verdienen mijn kinderen een eigen reeksje, toch? Wees gerust: ik schrijf deze stoten uit met hun toestemming, anders zou ik het niet doen. Sommige zijn wel al even geleden.

Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #1

Merk dat uw dochter al de hele dag loopt te snuffelen. Hoor hoe ze, als je ernaar vraagt, zelf toegeeft dat ze er last van heeft, en dat ze denkt dat ze ziek aan het worden is. Raad haar aan om haar neus te spoelen met zout water, zoals ze al vaker gedaan heeft.

Hoor haar vanuit uw luie zetel rommelen in de keuken met gietkan en zout en zo. Zie vanuit uw ooghoeken hoe ze ook, netjes afgericht als ze is, een doos zakdoekjes klaarzet. Ga verder met uw werk.

Verschiet u plotseling steendood wanneer er een geluid als van een bean sidhe (banshee) uit die keuken komt. Zie hoe uw dochter al gillend op u af komt gestormd, dat het pijn doet en piekt en dergelijke meer. Vermoed onmiddellijk dat ze die zeven gram zout wellicht fout heeft afgewogen. Gebied haar om onmiddellijk haar neus te snuiten. Giet intussen het zoute water weg, vul de kan met vers helder water, gebied haar te spoelen. Hoor intussen hoe ze blijft gillen en compleet in paniek is. Doe haar spoelen. Merk dat ze staat te springen, letterlijk, en dat ze roept dat ze plots verschrikkelijk veel hoofdpijn heeft. Doe haar spoelen en snuiten. Merk dat ze compleet in paniek is omdat ze denkt dat ze iets verkeerd gedaan heeft met haar hersenen. Probeer haar te kalmeren en zeg dat dat complete onzin is. Laat haar nog een laatste keer spoelen. Neem haar bij u in de zetel, vlei haar hoofd tegen uw boezem, stop haar onder een dekentje, kalmeer haar. Stel vast dat ze rustig wordt en dat de hoofdpijn wegtrekt. Geef haar nog een zakdoekje. Zie hoe ze weer even in paniek slaat omdat er een mini beetje bloed op haar zakdoekje is. Stel haar gerust dat dat gewoon van het vele snuiten is.

Laat haar even in de zetel zitten. Ga de keuken die half onder water staat, opkuisen. Zie hoe de hoek van de keukenweegschaal tegen de kant staat. Weet uit ervaring dat drie scheppen zout net iets meer dan zeven gram zijn. Leg dat uit aan uw dochter. Merk dat ze er intussen gelukkig ook zelf mee kan lachen. Hoor hoe ze verklaart dat ze dat niet opnieuw zal tegenkomen. Hoor haar de suggestie doen voor een nieuwe reeks stommiteiten.

Dweil uw net gepoetste keuken.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #2

Breng uw dochter, zoals elke donderdag, naar haar blokfluitles. Blijf, omdat het geen zin heeft om heen en weer te rijden naar huis, een koffie drinken in ’t stad. Doe eerst nog enkele boodschappen, bestel tegen kwart voor zes een koffie in de Izy. Krijg meteen daarna een berichtje van uw dochter dat haar les wat vroeger gedaan is, en of ze naar u in de Izy komt. Ga daar meteen mee akkoord, vraag haar welke koffie ze wil. Bestel de koffie. Wacht op uw dochter. Krijg de bestelde koffie. Zie nog geen spoor van uw dochter. Stuur een berichtje met de vraag of alles oké is en of ze de weg vindt, want ge kent uw dochter zo’n beetje. Krijg een berichtje terug dat ze verloren is gelopen (Voor de Gent-kenners: tussen de Poel en de Groentenmarkt, de volle drie straten, zijnde de Drabstraat, de Hooiaard en een stukje Groentenmarkt). Bel haar. Vraag waar ze ergens is. Hoor dat ze daar geen flauw idee van heeft, want anders was ze niet verloren gelopen. Vraag haar of ze bekende winkels ziet. Krijg geen antwoord. Vraag haar of ze andere herkenningspunten ziet. Krijg eerst stilte, dan een aarzelende “Euh, niet meteen”.  Wacht nog even. Hoor hoe ze plots uitroept dat ze naast het Gravensteen staat. Vraag u sterk af hoe ze dat kon gemist hebben.
Zeg haar dat ze de tramlijn moet volgen want dat gij naar buiten komt en wat verderop op diezelfde tramlijn staat. Hoor haar vertwijfeling wanneer ze zegt dat daar meerdere tramlijnen liggen. Zie net een tram uw richting uit komen. Zeg haar dat ze die tram moet volgen. Zie haar lopen. Zwaai als een halve gek en zeg dat ze moet terugzwaaien. Hoor hoe ze zegt dat ze u niet kan zien omdat er mensen tussen lopen. Antwoord haar dat dat niet kan, want als gij haar kunt zien, moet zij u ook kunnen zien.
Hoor haar in de lach schieten, zie haar zwaaien. Begroet haar wanneer ze bij u is. Geef haar haar koffie, zeg dat ze toch een legendarisch slecht richtingsgevoel heeft. Hoor haar dat volmondig beamen.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #3

Kom rond 23.00 uur thuis van een avondje uit. Merk hoe uw zoon op hetzelfde moment thuiskomt. Geef hem een knuffel, hoor hoe hij gaat slapen. Zeg slaapwel. Blijf zelf wel nog op omdat ge nog niet echt moe zijt en uw echtgenoot ook nog niet thuis is. Merk hoe uw echtgenoot thuiskomt rond een uur of één, ga samen slapen. Hoor op dat moment dat de douche van de kinderen stroomt. Ga niet-begrijpend kijken. Merk hoe uw zoon om één uur ’s nachts staat te douchen. Vraag hem waarom hij in hemelsnaam doucht op dat uur, als hij al anderhalf uur geleden gaan slapen is. Hoor – hij staat achter een douchegordijn – hoe hij stellig verklaart dat het acht uur ’s morgens is en hij dus moet opstaan. Antwoord dat het wel degelijk één uur ’s nachts is en dat het donker is buiten. Hoor hem stamelen: “Nee, het is al ochtend”. Hoor hoe hij duidelijk verward is. Zeg hem dat hij uit die douche moet komen, zich afdrogen en in zijn bed moet kruipen. Ga terug naar uw badkamer. Hoor een luttele tien seconden later zijn slaapkamerdeur dicht gaan. Ga toch even checken of hij zich wel degelijk heeft afgedroogd. Merk dat hij al slaapt.

Bedenk dat ge wel al gehoord hebt van slaapwandelen, maar nog niet van slaapdouchen.

Schud uw hoofd. Zucht eens diep.

Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #4

Moet, omdat de examens net begonnen zijn en gij die dag geen examen moet afnemen, niet opstaan vandaag. Wees toch wakker, als bezorgde mama, omdat uw dochter en uw tweede zoon examens hebben. Hoor hoe er in de badkamer enige commotie is. Denk daar het uwe van.

Kom tegen half acht naar beneden. Hoor hoe uw zoon verklaart dat hij de douche heeft kapot gekregen en hoe hij dus in de andere badkamer heeft gedoucht. Informeer naar het euvel. Hoor hem uitleggen dat de kraan zot draait, dat hij dus aan de mengkraan draait en dat er geen water uitkomt, maar dat het wel klik zegt.

Bel om kwart voor acht uw loodgieter op die een paar straten verderop woont en doorgaans om acht uur thuis vertrekt naar zijn werk. Verheug u met zijn uitspraak dat hij tegen acht uur, in het passeren, ne keer zal komen kijken naar wat er precies aan de hand is.

Loop naar boven om u snel aan te kleden voordat die mannen daar staan. Probeer toch even de douchekraan uit. Merk dat die doodnormaal werkt. Verbaas u daarover. Verplaats u dan even in het absoluut-nog-niet-wakkere-want-geen-ochtendmens-zijnde-en-ook-nog-niet-gedoucht-zijnde ADHD-brein van uw zoon. Staar naar de mengkraan. Stel vast dat links de warmteregelaar zit, die klik zegt als ge boven de 37° gaat. Zie rechts de watertoevoer. Herinner u dat op de vorige mengkraan beide onderdelen omgekeerd zaten.

Vraag aan uw zoon, die zijn tanden komt poetsen, of hij misschien zo niet een klein beetje per ongeluk met zijn slaaphoofd aan de linkerkant stond te draaien. Zie hoe uw zoon naar de mengkraan staart. Zie hoe zijn blik zeer schaapachtig wordt. Hoor hem verklaren dat dat eigenlijk wel eens heel goed zou kunnen, want dat op zijn kot de regelaars ook omgekeerd staan.

Leg dat uit aan de loodgieters die enkele minuten later voor uw deur staan. Zie ze rologen. Wees blij dat ze nog een ander klein euvel waarvoor ge ze ook nog moest bellen, kunnen fixen zodat ze er niet voor niets staan.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #5

Sta ’s morgens op, zie dat uw oudste zoon u gebeld heeft om half vier ’s nachts. Hoor dat hij ook uw man gebeld heeft op dat uur. Hoor dan van uw dochter dat hij rond datzelfde uur op uw veranda is geklommen met gevaar voor eigen leven en tegen het raam van uw dochter heeft geklopt, tot zij wakker is geworden en open is komen doen. Stel vast dat hij blijkbaar geen sleutel (meer) heeft en de app van de garagepoort plots niet werkt voor hem.
Hoor hem vertellen dat hij tot één uur had zitten werken op zijn laptop, tot hij rook dat er iets fout was en vaststelde dat zijn laadkabel bijna op smelten stond. Verneem dat hij een deadline heeft voor twee taken vandaag om elf uur, en dat de batterij van zijn laptop leeg was tegen drie uur en dat die dingen nog net niet ingediend waren. Hoor dat hij twijfelde wat hij zou doen, maar dat hij zich realiseerde dat ik dezelfde laptop had en dus ook dezelfde laadkabel, en dat hij dus ’s nachts nog naar huis was gefietst, en dat hij dus voor een gesloten deur stond. Hoor hoe hij alle deuren en ramen heeft geprobeerd, hoor hoe hij u en uw man en uw dochter heeft proberen bellen. Krijg onder uw voeten dat ge allebei uw gsm principieel beneden laat ’s nachts en dus geen van beiden bereikbaar zijt. En dat hij dus wel genoodzaakt was om op die veranda te klimmen.

Vraag hem of hij dan niet gewoon heeft aangebeld, want dat ge de bel wel hoort boven.

Zie hem schaapachtig kijken. Hoor hem verklaren dat hij dààr niet heeft aan gedacht.

Zucht eens diep.

Geplaatst op

Stommiteiten van Rombaut: aflevering 9

* Stommiteiten van Rombaut #41

Laat de scouts uw garage gebruiken als bakpost voor de jaarlijkse wafelbak. Zie hoe ze alles in orde zetten, de hele vloer en de tafel afplakken met dikke plastiek. Merk hoe uw hele huis al vanaf 5 (vijf!) uur ’s morgens heerlijk naar wafels ruikt.

Bied de vier bakkers in uw garage aan om ’s middags frietjes te bakken, want zelf gebruikt ge al behoorlijk lang enkel nog de Airfryer en er zitten nog frituurfrieten in uw diepvries. Ook al behoorlijk lang dus. Ga meteen ook zelf van die frieten gebruiken voor bij uw eigen stoverij, uw huis ruikt toch al volledig naar etenswaren.

Zet de frietketel in een hoek van de garage op een stoel. Warm het frietvet. Doe de zak frieten open, giet een standaard hoeveelheid frieten in de bakmand. Merk dat daar toch wel wat ijs bij zat en dat het frietvet schuimt, maar verder netjes de frieten bakt. Geniet van de frieten bij uw eigen stoverij.

Ga een tweede portie frieten bakken. Vergeet eventjes dat er in de bovenste frieten blijkbaar al wat ijs zat. Giet zonder nadenken de frieten in de bakmand. Merk dat daar precies toch wat meer ijs bij zat. Zie hoe de hele frietketel als een gek begint te broebelen en te schuimen. Sta erop te kijken wanneer het frietvet nog net geen fonteinallures aanneemt. Wees blij dat er zo’n dikke laag plastiek op de grond ligt, want merk hoe het frietvet zeer enthousiast over de rand van de frietketel schuimt, over de stoel, over de grond, over de elektrische kabels – gelukkig geen stekkers – die daar liggen. Stel vast dat uw frieten zelf wel degelijk goed bakken. Haal de frieten uit de frietketel, zie hoe het niveau van frituurolie toch met een derde is gezakt. Negeer even dat dat derde nu op uw stoel, grond en kabels ligt. Geniet van uw frieten.

Dank de hemel op uw knietjes – maar dus niet in de garage – dat ge fantastische kinders hebt die, terwijl gij zelf de tafel afruimt en de was doet, voor u in die garage aan de slag gaan met keukenpapier en afwasmiddel.

Wees blij dat ge een airfryer hebt.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #42

Heb het druk. Heb vooral heel veel dingen tegelijk aan uw hoofd. Sta daarom op om 7.00 uur, ook al moet ge maar om 10.10 uur lesgeven. Zit om acht uur al netjes gewassen, gekleed en gevoed aan uw computer.
Schrijf een blogpost voor school, beantwoord enkele mails, vul uw agenda aan, doe administratie, dat soort onzin. Stel een toets op voor straks. Neem u voor wat vroeger te vertrekken, zodat ge die nog vlotjes kunt kopiëren.

Hoor om half tien uw telefoon rinkelen. Zie dat het de personeelsdienst van de school is. Neem verbaasd op. Hoor hoe de dame aan de andere kant vraagt of ze iets over het hoofd heeft gezien. Antwoord daar nog verbaasder op dat dat niet het geval is. Vraag zelf of gij dan iets over het hoofd hebt gezien. Voel de bui al hangen. Hoor haar verklaren dat ge precies vergeten zijt dat ge om 9.20 uur permanentie hebt en dat ge ingeschakeld zijt om bij te zitten bij een stagiair, en dat die jongen niet alleen les mag geven en dat hij half in paniek is.

Zegt dat ge daar binnen het kwartier gaat zijn. Prijs de goden dat ge niet meer in uw slaapkleed zit, maar voor een keer al helemaal klaar zijt. Spring in uw schoenen, grabbel uw tas, smijt de toets waar ge aan bezig waart op een USB-stick, duik in uw auto, rij naar school.

Zie tot uw opluchting dat de jongen goed les aan het geven is, en dat een collega van het secretariaat uw honneurs aan het waarnemen is. Verontschuldig u en bedank haar. Ga zitten. Krijg van hem zijn aantekenboekje. Maak verslag. Zie dat het een prima les is.

Ga na afloop bij de secretaresse langs om u te verontschuldigen. Hoor hoe zij dat zo hard niet gewoon is dat ge zo iets vergeet, dat ze eerst haar eigen agenda heeft nagekeken én haar mails heeft gecheckt, voordat ze u gebeld heeft.

Voel u desondanks een kieken. Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #43

Wees op een zonnige zaterdagmiddag alleen thuis. Geniet van de rust. Kijk vooral ook uit naar de dansvoorstelling van uw metekind ’s avonds. Doe de was, schrijf een cursus, wees op uw gemak. Stuur tegen half zeven een bericht naar uw schoonzus met de vraag hoe ge precies gaat afspreken die avond. Bel naar uw zoon die in de scouts zit dat hij naar huis moet komen eten. Bel ietsje later naar uw schoonzus, want die heeft waarschijnlijk uw berichtje niet gezien. Vraag haar hoe ge gaat afspreken. Hoor haar zeggen dat zij er al zijn. Vraag verwonderd waarom ze daar zo vroeg zijn, het is toch maar om acht uur. Hoor haar verklaren dat het om zeven uur is. Realiseer u dat gij nog thuis staat op uw sokken, dat ge nog niet gegeten hebt en dat het een half uur rijden is. Cross naar uw badkamer, wrijf wat schmink op uw toot, haal een kam door uw haar, pak een gilet. Wees bijzonder blij met het feit dat uw zoon intussen is thuisgekomen en snel wat boterhammen smeert voor u en een fles water vult. Spring in uw schoenen, grabbel uw handtas, gooi daar de boterhamdoos en de fles in, spring in uw auto, rij naar Aalter.

Kom daar twintig minuten te laat toe. Sluip binnen in de voorstelling, ga naar uw plaats tussen twee stukjes door. Verontschuldig u bij iedereen die ge moet ambeteren.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #44

Rij ’s avonds laat in gedachten verzonken op de Gentse binnenring. Sta voor de lichten aan de bocht van de Vlaamse Kaai. Zet aan wanneer het licht op groen springt. Hoor hoe uw auto plots rechtsachter een zeer vreemd geluid maakt. Verschiet u dood. Hoor hoe het geratel precies zelfs luider wordt. Stel vast dat ge daar langs de ring nergens kunt stoppen om te kijken. Rij verschrikt verder. Wees er absoluut niet gerust in.
Merk dan uit uw ooghoek beweging op, ook aan de rechterkant. Stel vast dat daar op de talud een goederentrein rijdt, aan exact dezelfde snelheid als gij. Realiseer u dat die trein een vreemdsoortig ratelend geluid maakt. Sla uzelf nog net niet voor de kop.

Zucht opgelucht.

* Stommiteiten van Rombaut #45

Lig rustig in uw bed wakker te worden, heerlijk warm onder uw donsdekentje, op een dag dat ge toch niet ’s morgens moet werken. Bedenk dat het eigenlijk wel heel stil is in huis. Kijk op uw wekker. Stel vast dat het 08.10 uur. Denk dat ge op uw vrije dag toch nog relatief vroeg wakker zijt.

Realiseer u dan met een schok dat uw jongste zoon, dat ADHD-kind met een bijzonder gebrekkig tijdsbesef, examen heeft om half negen en dat het toch wel érg stil is in uw huis. Voel naast u, want normaal gezien is uw echtgenoot wakker ergens rond zes uur. Voel hem wakker schieten, op zijn wekker kijken en hoor hem luid ‘Ow fuck!’ zeggen. Spring tegelijk uit uw bed. Allez ja, zie hem uit uw bed springen en de trap afstormen, terwijl gijzelf voorzichtig ruggewijs uit uw bed komt.

Hoor de deur van de kamer van de zoon opengaan. Hoor opnieuw een luide “Fuck!”. Hoor de zoon defaitistisch verklaren: “Godverdomme, ja, dat is tweede zit hé, want dat haal ik niet.” Hoor dan hoe ze, als ze binnen het half uur nog binnen zijn, toch mogen beginnen aan het examen maar geen extra tijd krijgen. Weet dat de Henri Dunantlaan ongeveer een kwartier rijden is. Leg u niet bij de feiten neer. Zie uw zoon in zijn kleren springen, zie bij uw echtgenoot hetzelfde. Giet wat droge cornflakes in een doosje, steek er een lepel bij, vul een fles water, zet een meeneemkoffie, steek alles in de poten van uw paniekerige zoon en zie de heren om twintig over acht in de auto springen.

Neem even de tijd om uw adrenalinepeil en uw hartslag naar beneden te laten gaan en ga dan dat dringende ochtendplasje doen want uw blaas staat op springen.

Hoor wat later hoe zoonlief om 08.36 uur afgezet is aan de uniefgebouwen.

Krijg rond tien uur al bericht van de zoon dat hij al klaar is, want dat het een kort examen was en dat het eigenlijk best wel goed ging en dat hij denkt er vlot door te zijn en of ge hem wilt komen halen want ja, hij is niet met de fiets en er rijden bijna geen bussen vandaag.

Eet nog rustig uw ontbijt verder op – wees blij dat ge al gedoucht zijt – en ga het gigantische kieken halen.

Hoor in de auto hoe quinoa blijkbaar geen grassoort is maar een pseudograan van een andere familie, en dat ge op het Sint-Pietersplein best, als ge dat zou willen, Engels raaigras en veldbeemdgras, allebei van de familie Poaceae, zoudt zaaien.

Zucht eens diep.

 

Geplaatst op

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut, deel 6

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #26

Stel vast dat uw vrouw een nieuwe voedingsbak heeft gekocht voor de katten. Merk dat ge er een hoop korrels kunt in doen die dan geleidelijk verspreid worden. Wees best wel tevreden met die nieuwe aankoop.

Stel vast dat die voedingsbak leeg is. Beslis om hem bij te vullen. Doe het witte deksel van de bak, draai hem om op tafel en vul met korrels. Til de volle bak op en stel verbaasd vast dat alle korrels zich verspreiden op tafel en grond. Merk op dat, in tegenstelling tot de drinkbak van dezelfde set, de voedingsbak zelf geen bodem heeft en dat witte deksel dus niet enkel voor de sier is. Zucht eens diep.

Doe nu het deksel wel op de bak, veeg de korrels die op tafel liggen terug in de bak. Hou intussen uw hand gewoon onderaan die bak. Verplaats nu uw hand om die intussen redelijk zware bak met beide handen verder te dragen. Stel verbaasd vast dat alle korrels opnieuw uit de bak vallen en zich bij de rest op de grond vervoegen. Merk op dat het deksel eigenlijk helemaal niet zo stevig op de bak zit, zeker niet genoeg om het gewicht van al die korrels te dragen.

Doe nog net geen facepalm – ge hebt per slot van rekening de intussen zo goed als lege bak in uw handen – en vloek hartsgrondig. Besef dat ge evengoed de bak gewoon op de grond had kunnen laten staan en hem zo bijvullen.

Ga naar de keuken voor een borstel.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #27

Wees een echte theaterliefhebber die jaarlijks een abonnement heeft. Of twee. En een Campo kaart. En wat losse voorstellingen. Wees daar ook wel wat trots op.

Ga met twee vriendinnen naar het theater. Heb de drie tickets op uw smartphone staan.

Kom de zaal binnen, verklaar plechtig dat er blijkbaar geen genummerde plaatsen zijn. Laat een van de vriendinnen de zevende rij aanduiden met nog enkele vrije plaatsen. Doe een halve rij mensen rechtstaan en schuif in.

Zie voor u toch verschillende mensen naar de nummers op de stoelen kijken. Begin toch een beetje te twijfelen. Stoot uw vriendinnen aan en schuifel de rij opnieuw uit. Doe opnieuw een halve rij mensen rechtstaan.

Kijk nog eens goed naar de tickets op uw telefoon. Scroll een minibeetje naar beneden. Zie hoe daar wel degelijk rij- en stoelnummers staan. Stel vast dat ge op de juiste rij zat, maar de verkeerde stoelen. Schiet in de lach, loop langs het podium naar de andere kant van de zaal en schuifel daar richting in uw stoelen.

Voel u een newbie op theatervlak. Merk hoe uw vriendinnen vierkant de draak steken met u. Geef ze geen ongelijk. Besef dat ge dit nog lang gaat mogen horen.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #28

Heb in dit warme weer, zoals zo veel mensen, last van schurende dijen en dus een branderig gevoel. Weet dat het vaak helpt om deo te spuiten op die zone zodat ge minder zweet en dus ook geen last hebt van dat schuren.

Sta in uw kantoor voor ge naar een vergadering moet, spuit nog snel even deo op de binnenkant van uw dijen. Realiseer u pas na enkele seconden dat uw nieuw busje deo blijkbaar wreed hard trekt op een busje douchemousse.

Sluip als een halve ninja door de gang richting toilet omdat er een aanzienlijke hoeveelheid witte schuimsmurrie over uw dijen in uw schoenen en op de vloer loopt. Hoop dat niemand u gezien hebt, want dat ge anders weer een serieuze uitleg gaat moeten doen.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #29

“Verheug” u op een dagje thuiswerken. Ontbijt rustig met een tas koffie. Struin wat rond in uw huis, eindig aan uw bureau op de mezzanine. Bedenk, voordat ge aan een online meeting begint, dat ge eigenlijk nog wel een tas koffie wilt. Pak uw tas van naast uw klavier, ga met uw gedachten bij uw meeting de trap af, door de living, richting keuken. Voel onderweg dat de knieholte van uw broek plots om onverklaarbare reden nat is. Staar niet-begrijpend naar uw broek. Kijk vervolgens in uw tas. Stel vast dat daar nog een beetje koffie in zit. Voel de bui al hangen. Kijk achterom en zie een lang spoor van koffieplassen doorheen de living, de trap en de mezzanine. Bedenk dat ge blijkbaar voor een derde tas koffie aan het gaan waart, terwijl ge er effectief nog maar één hebt gedronken.

Ga op zoek naar de keukenrol.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #30

Draag, nu het al wat kouder begint te worden, van die gezellige wollen sokken in uw bed. Wees in uw nopjes met uw lekker warme voeten.

Word ’s nachts wakker om even richting toilet te lopen. Steek uw voeten in uw sandalen die standaard naast uw bed staan. Want ja, die sandalen zijn misschien oud maar niet versleten en helemaal naar uw voeten gevormd zodat ge geen steunzolen moet gebruiken en dat ze fantastisch lekker zitten. Vergeet eventjes dat die sandalen ook velcro sluitingen hebben.

Stel vast dat wollen sokken en velcro niet zo goed samenwerken. Of dat ze net misschien iets te goed samen werken. Val bij het rechtstaan nog net niet op uw smoel.

Ga opnieuw zitten, grommel hartsgrondig in uw baard, trek de velcro los van de schoenen én uw sokken, trek uw sokken recht, steek uw voeten in uw sandalen. Sluit uw sandalen deftig. Ga naar het toilet.

Kruip terug in uw bed. Slaap verder. Steek de volgende ochtend met uw slaapdronken kop uw voeten in uw sandalen. Vloek nog hartsgrondiger.

Stel vooral vast dat ge dit nu al meer dan een week elke ochtend en elke nacht herhaalt.

Zucht eens diep.

Geplaatst op

Brokken

Dju.

Eternica eindigt zaterdagnacht, de zondag is er om op te ruimen en rustig te vertrekken. Maar er was vandaag ook verkiezingsdag, dus wilden Jarne en ik toch rond tien uur in de auto zitten. Daar slaagden we ook min of meer in, we hadden zelfs de tijd om nog even te helpen opruimen.

En toen, toen ging ik mijn auto halen op de parking en zette die even op een parkeerplaatsje vooraan om de spullen in te laden. En reed ik er achterwaarts weer uit, meteen al draaiend. En bleek er een rotsblok in de weg te liggen dat ik onmogelijk had kunnen zien vanuit mijn auto. Het zei krak. Jawel.

Mijn wiel was nog netjes voorbij de steen gegaan, maar de rand van mijn wielkap was blijven haken en helemaal losgekomen. De hele bumper hing dus naar beneden. Juist ja. Eventjes paniek, jawel. Gelukkig waren er Cody en Kristof die op vraag van Jarne even kwamen helpen en erin slaagden om alles min of meer op zijn plaats te duwen. Er zijn hier en daar haakjes afgebroken en het hele boeltje is serieus geschonden, waardoor Cody me aanried om niet via de autostrade te rijden, of in elk geval toch niet al te snel. Nog een chance dat het enkel volledig vooraan is en de luchtdruk bij het rijden alles dus gewoon aandrukt.

Meh.

We zijn inderdaad aan maximaal 100 km per uur naar huis gereden, maar alles bleef behoorlijk stabiel. We zaten wel op ons ongemakken, moet ik toegeven.

Enfin, een redelijke domper op een fijn weekend. Het zal me geld kosten…

Geplaatst op

Telbureau

Jawel, vorige week viel dus ook hier opnieuw een brief in de bus waarbij ik opgeroepen werd om te gaan tellen. Ik denk dat dat de zevende of achtste keer is dat ik opgeroepen ben, ik heb het nog maar twee keer ook effectief gedaan.

Vorige keer heb ik me aangemeld ter plekke, maar ben ik naar huis gestuurd omdat ik met mijn rug gewoonweg niet in staat ben om zes uur lang te tellen. Tsja. Toen had ik bezwaar ingediend met een kopie van de röntgenfoto van mijn rug, maar dat werd afgewezen. De voorzitter vond dat toen wel complete onzin, maar bon.

Vrijdag heb ik dan ook gebeld naar het kanton, naar de voorzitter van het hele gedoe, en daar wisten ze me te zeggen dat een doktersbriefje meer dan genoeg was. Maandag ben ik dus naar de dokter getrokken – samen met Kobe voor rilatine, maar dat is een ander verhaal – en die schreef prompt een briefje, want ze weten goed genoeg dat zoiets voor mij niet langer haalbaar is.

Dinsdag heb ik dat dan in de post gegooid, en ik ben dus in blijde verwachting dat ik dus geschrapt ben van de lijst. Hopelijk blijft dat nu ook zo, en anders wordt dat in oktober opnieuw een doktersbriefje.

Ach ja, wat zou ne mens zijn zonder administratie?

Geplaatst op

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut, deel 5

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #21

Sta achter de toog van je cocktailbar tijdens de drukste maand van het jaar tijdens de Kerstmarkt. Wees in je nopjes dat je in je vooruitziendheid van de meest courante cocktails al op voorhand grote flessen hebt gemaakt.
Krijg tijdens die geschifte drukte een bestelling met drie verschillende cocktails, waaronder twee Hurricanes. Weet dat dat een een cocktail is met twee rums, passievruchtsiroop en citroensap, en een scheut vers gemaakte grenadine. Zie hoe de voorgemaakte cocktail ondertussen volledig op is, en besef dat je het à la minute moet maken. Maak je daar niet druk in, want je bent een ervaren barman met zomaar eventjes drie diploma’s in cocktails.
Shake de cocktails, neem het flesje met de verse grenadine, doe een scheut in de Hurricanes. Kijk even verbaasd naar het kleur dat net iets donkerder is dan anders. Negeer dat wegens de gigantische drukte. Zet de bestelling op de toog zodat het kan weggebracht worden. Wees in je nopjes met alweer perfectie in een glas.
Krijg een kwartier later een bestelling voor een Espresso Martini. Merk dat ook daar de voorraad van op is. Maak snel de cocktail klaar. Neem het flesje met koude koffie om er bij te doen, shake, en zie de perfectie, alweer. Kijk eens goed naar dat flesje. Besef plots dat dit wel degelijk de koude koffie is, en dat je dit enkele uren geleden in een flesje gedaan hebt waar normaal de grenadine in zit, omdat de andere fles verdwenen was. Besef nu ook dat je daarnet een ZOETE cocktail gemaakt hebt met koude koffie in plaats van grenadine.
Ga naar die tafel en vraag schaapachtig of hun ondertussen lege cocktail lekker was. Krijg de bevestiging dat het wel degelijk heerlijk was, en dat ze twee andere cocktails willen, deze keer Margarita’s. Wees blij dat mensen geen smaak meer hebben als ze zat zijn.

Zucht toch eens diep.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #22

Wees een jaar of twaalf. Stel vast dat je moeder een zakenrelatie op bezoek heeft, en dat ze daar een diner voor maakt. Hoor hoe je moeder een krabsalade wil maken en jou vraagt appeltjes te raspen, daar mayonaise en nog iets van ingrediënten bij te doen. Meng die ingrediënten al netjes door elkaar in een grote kom. Vraag aan je mama om daar de Chatka krab uit blik bij te doen, omdat je dat blik niet open krijgt.
Krijg tijdens de maaltijd veel complimenten, ook over de krabsalade. Begin af te ruimen. Zet alles in de keuken. Merk plots op het aanrecht het ongeopende blik Chatka krab staan met de opener er netjes bovenop. Krijg de slappe lach. Wacht tot je moeder de keuken binnenkomt om haar dat te vertellen. Krijg met twee de slappe lach. Blijf even in de keuken hangen omdat je wegens het geschater de woonkamer niet opnieuw binnen kan gaan.
Trek je gezicht in een plooi wanneer je terug aan tafel gaat zitten. Vermijd oogcontact met je moeder.

Zucht achteraf geamuseerd.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #23

Kruip in uw bed. Val in slaap. Droom dat ge zo’n lekkere sappige appel aan het eten zijt. Zo ene die goed kraakt. Geniet intens van uw appel.

Schiet wakker. Sla meteen in paniek. Spring uit uw bed, storm op uw blote voeten naar de keuken. Grabbel uw allergiepillen, want ge zijt zwaar allergisch voor appel. Trek het doosje open, giet een pil in uw hand.

Besef pas dan dat ge aan het dromen waart, dat ge dus niet echt een appel aan het eten waart en dat het dus geen kwaad kon. Steek de pillen terug weg, kruip terug in uw bed. Lig nog even wakker met koude voeten en keiveel goesting in zo’n lekker krakende, sappige appel.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #24

Ga op de laatste dag van januari naar de supermarkt. Merk hoe daar volop Lichtmis of Imbolc wordt gepromoot met stapels pannenkoeken. Laat u verleiden tot het kopen van een pakje.
Kom thuis, besef dat ge eigenlijk niet moet wachten tot vrijdag om een pannenkoek te eten. Trek het pakje open, warm een pannenkoek in de microgolf. Bestrooi de pannenkoek rijkelijk met donkerbruine suiker. Voel het water in uw mond lopen. Neem vergenoegd een grote hap.

Spuw die hap quasi meteen weer uit. Kieper de rest van de pannenkoek ook in de vuilbak. Neem u voor om in het vervolg de doos bruine suiker niet meer naast de doos gemalen koffie te zetten. Peuter de rest van de avond nog koffiegruis van tussen uw tanden.

Zucht eens diep.

Stommiteiten van de vrienden van Rombaut #25

Kom zoals elke maandagavond wat te laat aan in centrum Aalst voor uw balletles. Zwier uw auto illegaal op het plaatsje waar ge altijd staat. Bedenk dat ge eigenlijk extra vroeg moest zijn voor de laatste voorbereidingen voor een voorstelling. Stel vast dat dat alweer niet gelukt is.

Denk, terwijl ge aan het stappen zijt, dat ge uw broer nog moest bellen. Bel uw broer. Kijk dus niet waar ge stapt. Vlieg met uw zakken danskleding en gsm plots bijna over een bordure. Wees ervan overtuigd dat die daar een paar weken geleden nog niet lag, want ge kent dat stukske. Merk effectief zo’n vierkant op met aarde en compost waarin nog een boom moet geplant worden. Vloek hardop. Prijs uzelf gelukkig dat ge uw evenwicht kondt bewaren. Stel wel vast dat de toppen van uw nieuwe schoenen beschadigd zijn.

Kom in uw les. Hoor uw telefoon rinkelen. Krijg van uw echtgenoot te horen dat ge zijn laptop mee hebt in uw auto en dat hij eigenlijk nog van plan was te werken. Voel u daar heel de les schuldig over.

Doe na de les nog een klapke met uw dansleraar. Verneem dat die mens nooit heeft leren skiën omdat dit contractueel verboden wordt aan dansers. Vertel op uw beurt dat gij daarom niet mee gaat skiën met uw collega’s omdat ge de week daarna een dansvoorstelling hebt.

Keer terug naar uw auto. Pak uw gsm om snel een berichtje naar uw echtgenoot te sturen dat ge eraan komt met zijn laptop. Kijk opnieuw niet waar ge stapt. Knal weer met een immense klap tegen diezelfde bordure van dat vierkant van die boom die er nog niet staat. Wees deze keer niet zo fortuinlijk. Sla met uw volle 1m57 hard tegen de grond, met kledingzakken, waterfles en GSM en al. Vloek hartsgrondig. Voel pijn opkomen in uw linkerknie. Strompel naar uw auto. Wees blij dat uw gsm nog leeft. Stel vast dat dat voor uw nieuwe schone zwarte botjes duidelijk niet het geval is. Merk dat autorijden enige moeilijkheden oplevert, en dat dat niet aan die kapotte botjes ligt. Voel aan uw knie. Merk dat daar een stevig ei op staat. Merk dat daar ook een immense schaafwonde is. Stel vast dat wellicht ook uw rechtse grote teen verstuikt aanvoelt.

Stuur naar uw dansleraar dat ge misschien niet zijt gaan skiën, maar dat ge blijkbaar ook hier iets kunt voorhebben met zowat hetzelfde resultaat.

Zucht eens diep.

P.S. Merk dat de doorloop van de voorstelling een paar dagen later niet echt lukt. Lig met uw pikkel in de lucht. Slaak diepe zuchten.

Geplaatst op

Stommiteiten van Rombaut: aflevering 8

* Stommiteiten van Rombaut #36

Ga een dagje naar Parijs. Loop de voormiddag rond in een museum, ga dan iets eten in zo’n typische Parijse brasserie. Ge weet wel, met van zo die kleine tafeltjes. Zie hoe de dienster vlak voor uw neus een tafeltje afruimt, een verse papieren nap oplegt, snel de tafel dekt, en u uitnodigt om te gaan zitten. Merk op dat moment op dat dat precies wel stevig papier is dat netjes een tiental centimeter uitsteekt voorbij het tafeloppervlak. Vergeet dat feit.

Bestel een stevige steak met frieten. Krijg een goed stuk vlees, bleu gebakken zoals gevraagd, met een mooi apart potje pepersaus.

Babbel met uw echtgenoot. Snij op een bepaald moment nogal enthousiast in uw vlees. Voel hoe uw bord al even enthousiast omkiepert op uw schoot, waarbij het potje saus door de lucht vliegt, voor een groot deel op uw broek terechtkomt, deels op het venster en dan de grond op rolt. Grabbel naar uw bord. Slaag erin om, dankzij redelijk goeie reflexen, het eten wel op uw bord te houden, afgezien van een friet of drie. Zie hoe ook uw echtgenoot rechtspringt en een doek vraagt aan de ober achter de bar. Probeer de saus van uw broek te halen met een toch wel heel groezelige handdoek. Ga richting toilet om daar met extra water aan de slag te gaan. Stel vast dat het een grote vlek zal zijn. Stel ook vast dat ge er 1. uit gaat zien alsof ge in uw broek hebt gedaan 2. ge echt wel kouwe billen gaat hebben het komende uur 3. het personeel precies niet verbaasd is 4. ge blij zijt dat ge hier in Parijs toch niemand kent.

Eet uw lauw geworden eten op.

Snap het gebrek aan verbazing bij het personeel wanneer een kwartier later iemand aan een andere tafel krek hetzelfde tegenkomt.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #37

Ga een dagje naar Parijs. Bezoek daar een galerij met prachtige foto’s van een bekende Vlaamse fotograaf. Merk dat het binnen beduidend warmer is dan buiten en doe uw jas uit. Hang die over uw arm. Kijk begeesterd rond naar de foto’s. Let niet op waar ge precies loopt.

Kom buiten. Wil uw jas weer aantrekken. Zie dat die precies vol plaklettertjes hangt.

Herinner u dat er binnen een ganse tekst tegen de muur hing met uitleg over de fotograaf en zijn collectie. Realiseer u dat die daar nu niet meer volledig hangt. Schiet in de lach. Maak dat ge weg komt. Doe pas een straat verder uw lettervrije jas aan.

Zie uw lief rologen. Hoor hem de opmerking maken: “Met u kunt ge ook nergens komen hé!”. Geef hem geen ongelijk.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #38

Ga werken. Geef les, ga in de speeltijd naar de leraarskamer. Vul daar de afwasmachine op, spoel een paar dingen af. Ga opnieuw lesgeven. Ga op uw bank zitten om over het Romeinse Rijk te vertellen aan uw eerstes. Begin met uw ring te spelen. Ge weet wel, de verlovingsring van uw ma die ge gekregen hebt van uw vader een paar minuten nadat uw ma gestorven is, en die heel erg veel emotionele waarde heeft voor u. Die ring die ge eigenlijk nooit uitdoet, behalve om te slapen, te douchen en de afwas te doen. Stel vast dat ge uw ring niet aanhebt.
Voel een golf van paniek door u heen slaan. Herinner u niet dat ge hem hebt uitgedaan bij de afwas daarnet. Bedenk dat ge hem wellicht compleet automatisch hebt uitgedaan omdat dat altijd is wat ge doet, en dat hij wellicht – hopelijk – naast de afwasbak in de leraarskamer ligt. Bedwing de impuls om recht te springen en naar de leraarszaal te crossen.
Merk net op dat moment op dat ge kopies hebt gemaakt voor die klas en dat die, jawel, nog in de leraarskamer liggen. Heb dus het ideale excuus om alsnog naar die leraarszaal te crossen. Zeg tegen uw leerlingen dat ge snel kopies gaat halen die ge vergeten zijt en dat ze eventjes hun klep moeten houden terwijl ge weg zijt.
Begin als een halve zot de leraarskamer af te zoeken. Krijg hulp van een collega die daar toevallig zit en die uw paniek opmerkt. Vind de ring niet. Begin te zweten.
Realiseer u dan plots dat ge de avond voordien uw ring waart vergeten uit te doen in de badkamer en dat ge hem daarom op uw nachtkastje gelegd hebt. En dat hij daar nu nog ligt.

Pak uw kopies en keer terug naar uw klas. Begin opnieuw over dat verdomde Romeinse Rijk alsof er niks aan de hand was.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #39

(Eentje van in 2016, toen de rug gelukkig nog in orde was, of ik had deze niet overleefd)

Draag slaapkousen. Ge weet wel, van die extra dikke in een soortement fleece met van die plastieken nopkes aan de onderkant. Sta op rond een uur of negen wegens pas later moeten lesgeven. Wees toch nog niet goed wakker. Ga slaapdronken de trap af. Schiet twee treden van het einde van de eerste reeks trappen met uw blijkbaar toch gladde kousen van de trede. Donder van die trap. Val daarbij vooral gewoon enthousiast achterover. Heb vijfentwintig jaar na uw laatste ninjitsutraining blijkbaar nog steeds de reflex om af te kloppen. Klop dus af. Hard. Op losse houten treden. Roep auw.

Krabbel recht, strompel naar het bed van uw oudste zoon dat vlakbij is. Ga liggen. Blijf minstens vijf minuten zuchten uit schrik dat ge gaat flauwvallen van de zeer en de schok. Merk hoe op uw linker onderarm zich twee diepblauwe strepen beginnen af te tekenen. Merk hoe ook uw rechterpols blauw wel een mooie kleur lijkt te vinden. Realiseer u dat dat net de plekjes zijn waarmee ge op uw bureau steunt als ge aan het typen zijt. Of aan het verbeteren. Denk aan uw stevige pak verbeterwerk die daar nog ligt.

Zucht eens diep.

* Stommiteiten van Rombaut #40

Ga een dag op nascholing. Geef uw zesdes die daardoor in de studie zitten, een herhalingstoets die dag. Wees in uw nopjes dat ge netjes de dag voordien een toets hebt opgesteld, gekopieerd en in het juiste bakje op het secretariaat hebt gelegd, zelfs al ’s middags. Geef uzelf een speekmedaalde voor uw georganiseerdheid.

Ga naar uw nascholing. Krijg midden in de voormiddag een telefoon van uw secretariaat. Loop de zaal uit, neem op, hoor hoe ze u gaan doorverbinden met iemand van het beleidsteam. Verneem dat ge blijkbaar de verkeerde toets hebt doorgestuurd, die van historiografie in plaats van satire. Sla uzelf voor de kop. Stamel dat ge inderdaad verkeerd waart, put u uit in verontschuldigingen en zeg dat ge gelukkig de toets op uw Smartschool staan hebt en dat ge hem sebiet gaat doorsturen, want gelukkig hadden uw zesdes eigenlijk twee uur Latijn en mochten ze dat tweede uur eigenlijk vroeger naar huis. Niet dus. Zeg dat ze dan de rest van dit uur mogen studeren en dat ze die toets dan het tweede uur moeten maken. Weet nu al dat ze u daar niet graag voor gaan zien.

Leen van een andere deelnemer aan de nascholing een laptop. Sukkel ermee om online te geraken. Zet een hotspot op met uw telefoon, ga online. Sukkel, uit pure van-uw-melk-zijn, om in te loggen in uw Smartschool, alsof ge dan nog geen duizenden keren hebt gedaan. Tik eindelijk de juiste gebruikersnaam in. Zoek de toets, stuur hem door. Sla uzelf nog eens voor uw kop.

Ga verder met uw professionalisering. Voel u vooral bijzonder professioneel.

Zucht eens diep.