Jawel, eigenlijk verdienen mijn kinderen een eigen reeksje, toch? Wees gerust: ik schrijf deze stoten uit met hun toestemming, anders zou ik het niet doen. Sommige zijn wel al even geleden.
Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #1
Merk dat uw dochter al de hele dag loopt te snuffelen. Hoor hoe ze, als je ernaar vraagt, zelf toegeeft dat ze er last van heeft, en dat ze denkt dat ze ziek aan het worden is. Raad haar aan om haar neus te spoelen met zout water, zoals ze al vaker gedaan heeft.
Hoor haar vanuit uw luie zetel rommelen in de keuken met gietkan en zout en zo. Zie vanuit uw ooghoeken hoe ze ook, netjes afgericht als ze is, een doos zakdoekjes klaarzet. Ga verder met uw werk.
Verschiet u plotseling steendood wanneer er een geluid als van een bean sidhe (banshee) uit die keuken komt. Zie hoe uw dochter al gillend op u af komt gestormd, dat het pijn doet en piekt en dergelijke meer. Vermoed onmiddellijk dat ze die zeven gram zout wellicht fout heeft afgewogen. Gebied haar om onmiddellijk haar neus te snuiten. Giet intussen het zoute water weg, vul de kan met vers helder water, gebied haar te spoelen. Hoor intussen hoe ze blijft gillen en compleet in paniek is. Doe haar spoelen. Merk dat ze staat te springen, letterlijk, en dat ze roept dat ze plots verschrikkelijk veel hoofdpijn heeft. Doe haar spoelen en snuiten. Merk dat ze compleet in paniek is omdat ze denkt dat ze iets verkeerd gedaan heeft met haar hersenen. Probeer haar te kalmeren en zeg dat dat complete onzin is. Laat haar nog een laatste keer spoelen. Neem haar bij u in de zetel, vlei haar hoofd tegen uw boezem, stop haar onder een dekentje, kalmeer haar. Stel vast dat ze rustig wordt en dat de hoofdpijn wegtrekt. Geef haar nog een zakdoekje. Zie hoe ze weer even in paniek slaat omdat er een mini beetje bloed op haar zakdoekje is. Stel haar gerust dat dat gewoon van het vele snuiten is.
Laat haar even in de zetel zitten. Ga de keuken die half onder water staat, opkuisen. Zie hoe de hoek van de keukenweegschaal tegen de kant staat. Weet uit ervaring dat drie scheppen zout net iets meer dan zeven gram zijn. Leg dat uit aan uw dochter. Merk dat ze er intussen gelukkig ook zelf mee kan lachen. Hoor hoe ze verklaart dat ze dat niet opnieuw zal tegenkomen. Hoor haar de suggestie doen voor een nieuwe reeks stommiteiten.
Dweil uw net gepoetste keuken.
Zucht eens diep.
Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #2
Breng uw dochter, zoals elke donderdag, naar haar blokfluitles. Blijf, omdat het geen zin heeft om heen en weer te rijden naar huis, een koffie drinken in ’t stad. Doe eerst nog enkele boodschappen, bestel tegen kwart voor zes een koffie in de Izy. Krijg meteen daarna een berichtje van uw dochter dat haar les wat vroeger gedaan is, en of ze naar u in de Izy komt. Ga daar meteen mee akkoord, vraag haar welke koffie ze wil. Bestel de koffie. Wacht op uw dochter. Krijg de bestelde koffie. Zie nog geen spoor van uw dochter. Stuur een berichtje met de vraag of alles oké is en of ze de weg vindt, want ge kent uw dochter zo’n beetje. Krijg een berichtje terug dat ze verloren is gelopen (Voor de Gent-kenners: tussen de Poel en de Groentenmarkt, de volle drie straten, zijnde de Drabstraat, de Hooiaard en een stukje Groentenmarkt). Bel haar. Vraag waar ze ergens is. Hoor dat ze daar geen flauw idee van heeft, want anders was ze niet verloren gelopen. Vraag haar of ze bekende winkels ziet. Krijg geen antwoord. Vraag haar of ze andere herkenningspunten ziet. Krijg eerst stilte, dan een aarzelende “Euh, niet meteen”. Wacht nog even. Hoor hoe ze plots uitroept dat ze naast het Gravensteen staat. Vraag u sterk af hoe ze dat kon gemist hebben.
Zeg haar dat ze de tramlijn moet volgen want dat gij naar buiten komt en wat verderop op diezelfde tramlijn staat. Hoor haar vertwijfeling wanneer ze zegt dat daar meerdere tramlijnen liggen. Zie net een tram uw richting uit komen. Zeg haar dat ze die tram moet volgen. Zie haar lopen. Zwaai als een halve gek en zeg dat ze moet terugzwaaien. Hoor hoe ze zegt dat ze u niet kan zien omdat er mensen tussen lopen. Antwoord haar dat dat niet kan, want als gij haar kunt zien, moet zij u ook kunnen zien.
Hoor haar in de lach schieten, zie haar zwaaien. Begroet haar wanneer ze bij u is. Geef haar haar koffie, zeg dat ze toch een legendarisch slecht richtingsgevoel heeft. Hoor haar dat volmondig beamen.
Zucht eens diep.
Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #3
Kom rond 23.00 uur thuis van een avondje uit. Merk hoe uw zoon op hetzelfde moment thuiskomt. Geef hem een knuffel, hoor hoe hij gaat slapen. Zeg slaapwel. Blijf zelf wel nog op omdat ge nog niet echt moe zijt en uw echtgenoot ook nog niet thuis is. Merk hoe uw echtgenoot thuiskomt rond een uur of één, ga samen slapen. Hoor op dat moment dat de douche van de kinderen stroomt. Ga niet-begrijpend kijken. Merk hoe uw zoon om één uur ’s nachts staat te douchen. Vraag hem waarom hij in hemelsnaam doucht op dat uur, als hij al anderhalf uur geleden gaan slapen is. Hoor – hij staat achter een douchegordijn – hoe hij stellig verklaart dat het acht uur ’s morgens is en hij dus moet opstaan. Antwoord dat het wel degelijk één uur ’s nachts is en dat het donker is buiten. Hoor hem stamelen: “Nee, het is al ochtend”. Hoor hoe hij duidelijk verward is. Zeg hem dat hij uit die douche moet komen, zich afdrogen en in zijn bed moet kruipen. Ga terug naar uw badkamer. Hoor een luttele tien seconden later zijn slaapkamerdeur dicht gaan. Ga toch even checken of hij zich wel degelijk heeft afgedroogd. Merk dat hij al slaapt.
Bedenk dat ge wel al gehoord hebt van slaapwandelen, maar nog niet van slaapdouchen.
Schud uw hoofd. Zucht eens diep.
Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #4
Moet, omdat de examens net begonnen zijn en gij die dag geen examen moet afnemen, niet opstaan vandaag. Wees toch wakker, als bezorgde mama, omdat uw dochter en uw tweede zoon examens hebben. Hoor hoe er in de badkamer enige commotie is. Denk daar het uwe van.
Kom tegen half acht naar beneden. Hoor hoe uw zoon verklaart dat hij de douche heeft kapot gekregen en hoe hij dus in de andere badkamer heeft gedoucht. Informeer naar het euvel. Hoor hem uitleggen dat de kraan zot draait, dat hij dus aan de mengkraan draait en dat er geen water uitkomt, maar dat het wel klik zegt.
Bel om kwart voor acht uw loodgieter op die een paar straten verderop woont en doorgaans om acht uur thuis vertrekt naar zijn werk. Verheug u met zijn uitspraak dat hij tegen acht uur, in het passeren, ne keer zal komen kijken naar wat er precies aan de hand is.
Loop naar boven om u snel aan te kleden voordat die mannen daar staan. Probeer toch even de douchekraan uit. Merk dat die doodnormaal werkt. Verbaas u daarover. Verplaats u dan even in het absoluut-nog-niet-wakkere-want-geen-ochtendmens-zijnde-en-ook-nog-niet-gedoucht-zijnde ADHD-brein van uw zoon. Staar naar de mengkraan. Stel vast dat links de warmteregelaar zit, die klik zegt als ge boven de 37° gaat. Zie rechts de watertoevoer. Herinner u dat op de vorige mengkraan beide onderdelen omgekeerd zaten.
Vraag aan uw zoon, die zijn tanden komt poetsen, of hij misschien zo niet een klein beetje per ongeluk met zijn slaaphoofd aan de linkerkant stond te draaien. Zie hoe uw zoon naar de mengkraan staart. Zie hoe zijn blik zeer schaapachtig wordt. Hoor hem verklaren dat dat eigenlijk wel eens heel goed zou kunnen, want dat op zijn kot de regelaars ook omgekeerd staan.
Leg dat uit aan de loodgieters die enkele minuten later voor uw deur staan. Zie ze rologen. Wees blij dat ze nog een ander klein euvel waarvoor ge ze ook nog moest bellen, kunnen fixen zodat ze er niet voor niets staan.
Zucht eens diep.
Stommiteiten van de kinderen van Rombaut #5
Sta ’s morgens op, zie dat uw oudste zoon u gebeld heeft om half vier ’s nachts. Hoor dat hij ook uw man gebeld heeft op dat uur. Hoor dan van uw dochter dat hij rond datzelfde uur op uw veranda is geklommen met gevaar voor eigen leven en tegen het raam van uw dochter heeft geklopt, tot zij wakker is geworden en open is komen doen. Stel vast dat hij blijkbaar geen sleutel (meer) heeft en de app van de garagepoort plots niet werkt voor hem.
Hoor hem vertellen dat hij tot één uur had zitten werken op zijn laptop, tot hij rook dat er iets fout was en vaststelde dat zijn laadkabel bijna op smelten stond. Verneem dat hij een deadline heeft voor twee taken vandaag om elf uur, en dat de batterij van zijn laptop leeg was tegen drie uur en dat die dingen nog net niet ingediend waren. Hoor dat hij twijfelde wat hij zou doen, maar dat hij zich realiseerde dat ik dezelfde laptop had en dus ook dezelfde laadkabel, en dat hij dus ’s nachts nog naar huis was gefietst, en dat hij dus voor een gesloten deur stond. Hoor hoe hij alle deuren en ramen heeft geprobeerd, hoor hoe hij u en uw man en uw dochter heeft proberen bellen. Krijg onder uw voeten dat ge allebei uw gsm principieel beneden laat ’s nachts en dus geen van beiden bereikbaar zijt. En dat hij dus wel genoodzaakt was om op die veranda te klimmen.
Vraag hem of hij dan niet gewoon heeft aangebeld, want dat ge de bel wel hoort boven.
Zie hem schaapachtig kijken. Hoor hem verklaren dat hij dààr niet heeft aan gedacht.
Zucht eens diep.