Gisteren was het zodanig slecht weer dat ik vond dat er wel eens verwend mocht worden, en dus kregen ze pannenkoeken en vers gemaakte warme chocomelk. “Goh”, zei Wolf, ” voor mijn part mag het alle dagen regenen hoor!”
Zomerse rolletjes
Ook al let ik veel te weinig op mijn eten tegenwoordig, fret ik mij vol in de boterhammen en de taart, en ben ik dus een pak dikker dan vorig jaar Рhelaas Рik gebruik wel nog volop mijn Weight Watchers kookboeken. Je kan maar beter ̩rgens compenseren, en die gerechten zijn gewoon veel gezonder en superlekker! Enfin, ik ben nog niet veel recepten tegengekomen die ik niet lust.
Nu in de vakantie ben ik vooral een aantal nieuwe dingen aan het uitproberen, dingen die bij voorkeur snel gaan.
Dit keer werden het dus de zomerse rolletjes uit “Gezond Gezin”, mijn favoriete kookboek.
Eigenlijk zijn het een soort loempia’tjes, maar dan niet in het frietvet gebakken, maar gewoon in het rijstpapier gelaten, zoals de gestoomde dim sum die je bij de Chinees haalt. Tip: laat dat rijstpapier lang genoeg weken, of het is nogal rubberachtig. Ze zien er niet uit, maar zijn wel lekker (en eten fotograferen is niet bepaald mijn sterkste kant).
Wat zit er in?
– losse rijstnoedels
– kalkoenham
– 1/2 bosje lente-uitjes
– champignons
– 2 eiwitten
– vissaus
– oestersaus
– een klein beetje suiker
– een halve groene paprika
– sojascheuten
verpakt dus in vellen rijstpapier.
Het exacte recept kan je vinden in de “Gezond Gezin” op pagina 145, van Weight Watchers dus. Ook een aanrader trouwens voor wie niet wil diëten, maar gezond wil eten. Voor de kinderen ga ik ze de volgende keer wel frituren, denk ik.
Weggeefblog
Aangezien ik de garage aan het uitmesten ben, maar ook de kinderkamers en onze eigen kamer al heb aangepakt, ben ik voortdurend dingen aan het weggeven. Ik doe dat dan niet hier, maar wel via een apart blog http://gemuugthethebben.wordpress.com/
Daar zit soms ronduit brol bij (maar die iemand misschien wel nog kan gebruiken) maar ook echt leuke dingen. Sommige dingen zijn dan ook bijzonder snel weg, en dan zet ik ze op een datum van 2004. Zo hou ik voor mezelf overzicht van wat ik al allemaal heb weggedaan, maar staan die posts niet langer bovenaan.
Zijn er dingen die te lang blijven staan, dan gooi ik ze op Freecycle Gent, en zijn ze meestal snel weg.
Voor sommige dingen vraag ik inderdaad ook soms nog een klein bedrag, gewoon omdat ze destijds veel geld hebben gekost. Tsja.
In elk geval: u weet waar u moet zijn.
Kamp
Een heerlijk rustige ochtend zonder kinderen, in ons eigen huis, dat was lang geleden. Maar ergens begon ik hen ook wel te missen, en tegen half twaalf ging ik een dolgelukkige Merel ophalen. Die had zich goed geamuseerd bij oma, maar was precies toch zeer blij terug te zijn ook. Ze liet me eigenlijk gewoon niet los.
En om half drie stonden zowel Bart, Merel als ik netjes aan het station van Gent Dampoort om onze kampgangers op te halen. Moe, vuil, maar bijzonder vrolijk. En eigenlijk niet echt nat ook.
Ik gooide iedereen thuis af, trok een paar gummilaarzen aan, en ging hun bagage zoeken. En vooral ook door de verloren voorwerpen rommelen, want daar zijn mijn mannen kraks in.
Tegen dat ik thuis was, zaten de heren al languit in de zetel, in hun mooie kleren, met hun zusje dicht tegen hen aan. Ha ja, want we moesten nog naar Ronse, voor het jaargetijde van Jeroom. Niet de beste timing, maar bon.
En dan die kampwas. Ik trok vuile kleren aan, en ging erbij zitten. En prees de goden dat ik verkouden ben en dus niet veel reukzin heb momenteel. Sommige broeken waren onherkenbaar qua kleur. “Ja mama, ik ben uitgegleden en gevallen in de modder…” You don’t say, my dear! De bewuste broeken zijn voorgesopt en drie keer gewassen, met de nodige Vanish en Biotex en aanverwanten, en inmiddels weer toonbaar. Oef.
’t Is dat het zo amusant is, zo’n kamp, want anders zou het sop de kool niet waard zijn. Of in dit geval: de sop het amusement. Serieus jong.
Lijstje zomer 2014
Het is grote vakantie, en er is dus weer een gigantische berg werk die op me ligt te wachten. Ik heb alles netjes in kleine hapjes gecompartimenteerd en opgelijst, en het is de bedoeling om elke Рniet bezette Рdag toch minstens ̩̩n dingetje te kunnen doorstrepen, en ook elke dag iets van naaitaakje te doen. Want die berg naaiwerk die daar ligt, is ook niet te overzien.
Bon, dit is de stand na een week (en al een paar dingen die ik gedaan heb tijdens de verbeterperiode in de examens). Ik vind dat ik eigenlijk al goed opgeschoten ben ^^ Niet dat ik me de illusie maak dat dit af gaat zijn in september, maar bon. Bij de doorstreepte dingen kan je soms zelfs doorklikken naar de blogpost die daarover gaat.
Living/keuken:
– piano compleet opruimen
– piano stemmen
– verandadak kuisen
– vloer aanpakken, i.e. afschuren en opnieuw opboenen, plank per plank
– rolhouder kopen + installeren
– blikjescrusher ophangen
– kruimeldief ophangen
– berging opruimen richting nieuwe berging
– gordijnrail + gordijn ophangen
– kleine kadertjes ophangen
– bureaukast opruimen en opnieuw opvullen – ben ik al aan begonnen
Toiletten:
– nieuwe planken/rekje
– decoratiestreep wegschilderen met bordverf
– handdoekhouder definitief ophangen
– nieuwe rolhouder boven
– buis wegschilderen/bekisten
Garage:
– alles (zucht)
Kinderkamers:
– gordijnbakken schilderen
– skelet ophangen
– Wolfposter ophangen
– lamp definitief installeren
– tweede lamp installeren
– tochtstrip
– naambordje Wolf
– poster LotR ophangen
– muggennet Merel
– klok Merel
– lampje Merel
– gordijnen voor Kobe maken
Naaikamer:
– opruimen
– naaiwerk
* indianenkostuum Kobe
* bandjes BH veranderen
* knop van jeansbroek herstellen
* manchetten van twee sweaters vervangen
– kasten leegmaken en opruimen
Badkamer:
– kast leegmaken/opruimen
– plafond herschilderen + zijmuur rond kastje
– schuiven kuisen
– deurklink repareren
“Loft”:
– alles bijzonder grondig opruimen en schoonmaken
– kast leegmaken/opruimen
– boeken terugzetten
Diversen:
– kaders ophangen Kobe
– kaders ophangen gang
– foto’s bestellen en ophangen
– fotoboeken maken
– vestiairekast uitkuisen en vullen
– wijnrekken ophangen
– auto laten keuren herkeuren
– Eandis contacteren
– cursus Turks bekijken
– haag laten scheren
Hoe zet je nieuwe manchetten aan een sweater?
Vindt u dat ook zo vreselijk, uw lievelingspull die eigenlijk nog prima is, ware het niet van de manchetten die compleet versleten zijn, met gaten en al, zodat u er niet meer mee buiten kunt komen?
Ik kreeg van een vriendin voor Wolf drie heerlijke sweaters van Ghent University die te klein waren voor haar zoon. Ik heb er zelf zo eentje, en het is effectief mijn lievelingspull. Een van de drie was nog in zeer goede staat, en Wolf draagt hem nu ook bijzonder graag. Maar van de andere twee waren de manchetten versleten, zoals ze ook gezegd had. Maar, zo zei ze erbij, misschien kon ik die vervangen? Losse manchetten kan je namelijk kopen in de Veritas, wist ze me te vertellen.
Het duurde even, maar ik raakte in de Veritas, en kocht donkerblauwe manchetten, omdat die nog het beste gingen passen bij de sweaters in kwestie. Ze zijn gebreid, maar dus niet “vastgezet”: je kan er zo een ladder in trekken, mocht je dat willen, zoals je kan zien op onderstaande foto.
Bon, vandaag ben ik eindelijk eens beginnen uitpluizen hoe je die dingen eraan zet, en ik kwam tot de constatatie dat het verbazingwekkend simpel was. Het losmaken van de kapotte manchette duurt zelfs langer dan het aanzetten van de nieuwe.
Je begint dus uiteraard met het voorzichtig lostornen van de oude manchette.
Daarna schuif je de nieuwe manchette binnenstebuiten over de mouw, aan de goede kant van de mouw, met de twee open kanten netjes op elkaar.
Dit zigzag je zorgvuldig over de rand heen, zodat je alle steken vastzet en ook de drie lagen (een manchette is altijd dubbel) mooi aan elkaar zet. Ik surfileer zelfs twee keer, zodat ik zeker ben dat ik alle steken mee heb.
Het resultaat ziet er dan als volgt uit:
Vervolgens stik je de mouw, zoals ze hier ligt, op een halve centimeter van de rand, mooi rondomrond.
Nu keer je de manchette om, zodat je ziet wat het wordt. Schuif de hele manchette nu over je machine, en stik nogmaals, door de stof van de mouw heen, op ongeveer een halve centimeter. Zorg dat je aan de binnenkant de rand van de manchette mee hebt. Meestal zat daar ook de vorige naad, zodat je netjes in hetzelfde spoor kan stikken.
Succes, en mocht het nog niet duidelijk zijn: stel gerust vragen.
365 – 05 juli 2014 – bananenvlindercake
Indianenkostuum
Bloed, zweet en tranen, maar bon, de jongens hun kampgerief is binnen. Dat gaat morgenvroeg al mee met de camion richting Kalmthout, en zondagmorgen vertrekt Wolf met de trein, en dinsdagmorgen Kobe. Op die manier hoeft er niet gezeuld te worden met valiezen en sportzakken.
Ik heb me nog moeten haasten met Kobes indianenkostuum: ik wilde het perse met franjes, de broek ook meteen groot genoeg dat ze nog lang genoeg kan dienen tot Wolf zijn totem krijgt, en met een tekening. Tsja, als ik iets doe, moet het ook goed zijn.
Dat Kobe deze namiddag, toen het kostuum zo goed als af was, met de mededeling kwam dat hij tóch nog in zijn kleuterindianenkostuum kon, deed mijn humeur geen goed. Maar bon, hij heeft nu dus twee kostuums. Zucht. Zal ik me wel opjagen en er tijd in steken!
365 – 12 juni 2014 – proper
Zalig om zo thuis te komen ^^
Heftig dagje
De voormiddag begon rustig, met koffie en wat verbeterwerk. Maar tegen elf uur – ik stond zelfs nog in de winkel – arriveerde Vallery, om gezellig te kletsen en samen te koken.
Om kwart voor één konden we allemaal samen aan tafel, buiten in de zon.
Het witbord had op beide meisjes een ongelofelijke aantrekkingskracht:
Tegen vier uur – en een zangexamen van Wolf later – gooide ik beide dames buiten, want om vijf uur moesten we bij de tandarts staan. Wolfs bovenste melkhoektanden hebben namelijk geen zin om plaats te ruimen voor de definitieve versies, en moesten dus een handje geholpen worden. Een kwartier later stonden we alweer buiten, met twee proppen in Wolfs mond. Die er al vrij snel serieus bloederig uitzagen.
Enfin, veel last had hij er niet van, maar hij mocht wel niet gaan rugbyen van de tandarts: het zou opnieuw kunnen beginnen bloeden.
Omdat het prachtig weer was, en ik eigenlijk wel zin had in picknicken en Kobe toch moest gaan trainen, reden we alsnog naar de Blaarmeersen. Kobe werd afgedropt op het veld, en wij wandelden verder naar het grasveld/strand.
Ik had, om eerlijk te zijn, niet gedacht dat het water zo warm ging zijn. Ik had dus wel een handdoek bij om voeten en zo af te drogen, maar geen echt zwemgerief. Geen nood, Wolf kon in zijn boxersshort zwemmen, en Merel had heel toevallig een pop bij, die ze zelf een onderbroekje had aangetrokken. Reserve-onderbroek dus ^^
Er was ook strandspeelgoed mee, en ze hebben zich de max geamuseerd, heb ik de indruk. Alleen ging Merel kopje onder op een bepaald moment, en was het gedaan met zwemmen voor haar.
Enfin, tegen zeven uur ging ik Kobe halen op het veld, en kon hij mee zijn boterhammetjes opeten. Ik had speciaal van die zachte broodjes gekocht zodat Wolf geen probleem zou hebben om te eten.
Door het gras sleften we terug naar de auto, en Merel viel in slaap op de achterbank. Het was misschien al na bedtijd, maar het was wél een heerlijke dag!