Witte schoenen…

Wolf kwam bij mij met de vraag of ik zijn Nikes kon wassen, want die waren toch wel behoorlijk vuil geworden, en dan vooral het daim was zeer donker geworden, terwijl het eigenlijk lichtbruin moet zijn.

Ik gooide ze in de wasmachine en zag dat het witte wel behoorlijk wit was, maar dat dat daim nog steeds donkerbruin was. Hmmm…

Toen viel mijn euro dat ik nog witte schoensmeer liggen had en dat dat wel een ideetje kon zijn. Een tiental minuten later had ik het volgende resultaat:

Opgetogen stuurde ik een berichtje naar Wolf met die foto, maar ik kreeg een teleurgesteld antwoord terug: dat het daim nu toch wel te wit was, en dat het vooral zo jammer was dat het kleine Nike-tekentje zo onzichtbaar was geworden. Ja zeg…

Maar gedane zaken nemen geen keer, dus hij moest de tweede schoen ook zo doen. Maar ik verzekerde hem dat, na een paar dagen dragen, het kleur van dat beige wel ging terugkeren.

Ik vind het in elk geval beter dan het hele donkere. Tsja, de gustibus…

Project kast en bureau

Behalve het herschilderen van Merels bureau had ik nog niet bepaald veel uitgespookt hier in huis. Geen idee vanwaar de plotse lust tot opruimen me bekroop, maar die was er plots wel, en ik ging er zeker niet tegenin gaan.

Mijn grote – echt wel grote – bureaukast was me al langer een doorn in het oog. Enfin, dat gecombineerd met mijn bureau dat maar niet opgeruimd raakte omdat de helft ervan in de overvolle rommelkast moest. En die kast kon ik maar beginnen opruimen als ik voldoende tijd had en de rug dus meewilde. Een geval van yak shaving dus.

Soit, de beginsituatie van de kast was als volgt:

Oude cursussen, oude facturen, oude documenten, doosjes allerhande en dingen die er dus zonder meer zijn ingepoeft wegens geen zin en tijd om op te ruimen.

Ik ben rechtsboven begonnen, heb systematisch boord per boord leeggemaakt en van elk item bepaald waar het naartoe moest én dat ook uitgevoerd. En ja, dat was niet op één dag, dat heb ik in stagekes gedaan, ook al omdat de rug dat niet fijn vindt. Ik heb er twee grote dozen papier uitgehaald, een grote vuilzak afval, een hele zak PMD.

En toen was de hele kast in orde. Tot mijn eigen grote verbazing.

Op dat moment was mijn bureau nog een slagveld met enkele grote stapels papier en rommel. Ik heb er geen foto van genomen, maar denk dit:

Verder dan het onderstaande ben ik qua opruimen in de voorbije twintig jaar ook nooit geraakt:

En toen was er nu plots dit:

Jawel.

Ik kan er zelf ook nog niet passeren zonder de nodige verwondering en trots.

En mijn kuisvrouw is luidop in de lach geschoten toen ze het zag, puur uit ongeloof. Ze geeft het een week…

Kuisvrouw

Een kuisvrouw, da’s een zegen. Soms ook een vloek, maar bon. De onze is nu namelijk een maand met vakantie, en dat is haar volste recht. Maar ik kan hoegenaamd niet kuisen, ik heb een uitdrukkelijk verbod tot stofzuigen, vegen, dweilen: dat is instant rugproblemen. De lavabo’s in de badkamer, dat lukt nog, maar alles waarvoor ik moet rekken, in de hoogte of de diepte, is verboden. Geen toiletten dus, geen brede oppervlakten, geen douche, dat soort dingen.

Vroeger had ik een droom van een kuisvrouw, Chantal, maar die is met verdiend pensioen. Sindsdien is er Asse, met Bulgaarse roots, die traag en duidelijk tegen haar zin werkt, maar bon, ze doet het wel.

Vandaag was er Viktorya, ook al Bulgaarse roots, en man, dat is een wervelwind! Asse komt twee keer vier uur per week: dat is veel, maar we hebben dan ook een groot huis, en we hebben het geld er voor over. Viktorya heeft zowat alle taken van Asse gedaan op vier uur. Serieus! Uiteraard heeft ze niet alles gedaan, maar het zal echt niet veel schelen: niet alleen de twee badkamers en twee WC’s, zoals gevraagd, maar meteen toch ook de drie kinderkamers snel op orde gelegd, stof afgedaan en gestofzuigd én gedweild. Plus de trap, de hal, hier beneden alles afgestoft, mijn bureau effen gelegd, alles gestofzuigd en gedweild.

Man.

Geen idee waar die haar energie haalt, maar het is de moeite.

Barts tuin

De tuin heeft een ware transformatie ondergaan het afgelopen jaar, en dat is 100% te danken aan Bart. Ik had destijds bij de heraanleg wel een aantal ideeën, maar dat was vrij conservatief: achteraan een rond terras met bloemperken rond, en vooraan een grasveld om op te voetballen of rugbyen en dus niks wat ze daarbij konden vernielen.

Intussen staan er extra bloemen in de perken, zijn er massa’s extra bloempotten en klimplanten (waaronder verschillende kiwibessen, witte rozen, twee soorten passiflora, reukerwten en iets waarvan we niet meer weten wat het is), twee kruidenbakken, twee kerselaartjes, twee appelboompjes, een reeksje hazelaartjes, een aantal frambozen- en stekelbesstruiken, twee grote groentebakken met boontjes, erwtjes, pluksla, snijbiet, broccoli, prei, courgette, pompoen, enkele zakken met aardappelen en ik mis wellicht nog wel wat. En er is het serretje met tomaten en paprika’s.

En jawel, bij de groenten staan ook nog enkele bloempotten met bloemen, daar heeft Bart wel voor gezorgd, zodat zijn groenten voldoende bestoven worden. Maar het is eigenlijk allemaal gewoon mooi.

Goed bezig, die vent van me.