Moussaka

Ik heb stomweg geen foto’s genomen, maar ik wil hier wel voor mezelf nog eens min of meer het recept onthouden.

Ik heb namelijk nog eens zo’n maaltijdpakket gekocht, zoals eerder al voor de curry madras. Deze keer was het de moussaka, en dat vind ik een moeilijke: als er te veel aubergine in zit, vind ik het gewoon niet meer lekker.

Maar deze is eigenlijk best wel oké:

Opslaan dus voor een volgende keer, waarbij ik dan eventueel zelf de ingrediënten verzamel. Al is de meerwaarde eigenlijk vooral de kruidenmengeling of het sausje dat erbij zit, en dat kan je niet apart kopen natuurlijk.

Oudejaarsavond

Nee, feestelijk was het eigenlijk niet vandaag. Twee jaar geleden hadden we oudejaarsavond gevierd met Gwen en Erik en toen afgesproken dat we dat de volgende keer ook samen gingen doen. De volgende keer was natuurlijk een sisser, vorig jaar, maar dit jaar ging ik er dus van uit dat we het ook samen gingen vieren, en Gwen had dat ook zo in gedachten. Alleen bleken er vrienden van hen dat ergens in de grote vakantie ook gevraagd te hebben, al konden noch Gwen noch Erik zich dat herinneren. Wij zijn echter totaal niet moeilijk, dus vierden ze oudejaar bij die vrienden.

Wij maakten er een rustig dagje van: in de namiddag hielden we wel onze traditionele eindejaarsgezinswandeling. De toer van de Bourgoyen ging me te ver zijn, dat wist ik al, maar een toertje in Vinderhoute door de Vallei van de Oude Kale leek me ideaal: dan ben je rond in iets minder dan een uur.

Toen het donker werd, hielden we onze fotosessie met de vuurspatters, en toen vertrok Wolf richting zijn maten om met hen oudejaarsavond te vieren.

Ik bakte suikerwafels naar recept van mijn oma, we maakten zelf pizza, en toen trokken de kinderen elk naar hun kamer en zapten wij wat tv. Tsja…

Kwart voor twaalf kwamen ze naar beneden, we telden af, en we knuffelden. En dat was dat.

Tot zover 2021. Oef.

Suikerwafels

Toen ik half december vanillewafels had gebakken, had ik daar ook de foto van op Facebook gezet. Een van mijn aangetrouwde nonkels had gereageerd: “Volgens het recept van je grootmoeder?” “Nee”, had ik daarop gerepliceerd, “dat is voor gewone wafels”. Dat klopt ook: mijn grootmoeder heeft het allerbeste recept voor echte gistwafels.

Prompt kreeg ik een berichtje via messenger, zonder woorden, maar gewoon een foto van een recept. Duidelijk een erfstuk, want beduimeld en in het handschrift van mijn grootmoeder, jawel! Ik wist dus niet dat oma ook een recept had voor suikerwafels, die heeft mijn ma ook nooit gemaakt. En het recept zat duidelijk bij Luc en Richard, maar nu ook dus vereeuwigd hier. Nog eens merci, Richard!

Ik denk dat ik weet wat ik deze vakantie ook nog eens zelf ga bakken.

Ik zal u in elk geval op de hoogte houden van het resultaat.

Kerstversiering

De Sint is geweest, en dus is het kerstgerief bovengehaald. Gisteren heb ik de boom al in elkaar gevezen, vandaag ben ik hem beginnen versieren.

Maar de jongens hadden de dozen met kerstballen al zondag van de zolder gehaald: er moesten kerstvazen gemaakt worden. Kerstwatte?

Awel ja, ons pa en Nelly zetten allebei geen kerstboom meer: te veel werk en/of te weinig plaats. Maar om toch nog een klein beetje de kerstsfeer te krijgen, maak ik al een paar jaar “kerstvazen”: een mooie doorzichtige vaas gevuld met kerstballen en lichtjes. Het is wel geen kerstboom maar het geeft wel sfeer.

Ik nam zondagvoormiddag, toen ik ons pa ging ophalen, zijn “herfstvaas” mee – er bestaat ook nog een paasvaas en een zomervaas – en wisselde die voor een grote vierkante glazen bak die eigenlijk veel mooier staat op zijn vierkante salontafel. Die vierkante vaas was degene waar de amaryllissen van Marleen in hadden gezeten, en was eigenlijk ideaal.

Voor Nelly werd het een rond exemplaar.

En daarnaast kwam er ook weer eens een kerstkrans met materiaal van bij de buren, en wat hulst en klimop uit onze tuin.

En dan straks de kerstboom zelf, en dan zijn we er. Voilà.