Geplaatst op

Kokosvis

Het is eigenlijk lang geleden dat ik hier nog een recept heb gezet, stel ik vast. Tijd om daar verandering in te brengen! In de vakantie moet ik namelijk alle dagen koken, en dan is er nood aan wat afwisseling, natuurlijk.

IMG_6692

In het boekje “Uit de pan en de wok” van Weight Watchers vond ik op pagina 69 een recept voor kokosvis: heel simpel, zeer lekker, en amper 9 propoints.

Benodigdheden voor vier personen:

* 140 g ongekookte basmatirijst
* 500 g pangasiusfilet (I know, begint er niet over :-p )
* 1 eetlepel citroen- of limoensap
* 400 g sugar snaps (zoete bonen) of peultjes
* 1 rode paprika
* 1 gele paprika* 1 mango
* 1 eetlepel olie
* 250 ml groentebouillon
* 100 ml kokosmelk
* 2 eetlepels geraspte kokos
* 1/2 koffielepel paprikapoeder

Werkwijze:

* Kook de rijst.
* Spoel de pangasiusfilet af en dep deze droog. Besprenkel met limoensap, kruid met peper en zout en snij in blokjes.
* Was de sugar snaps en de paprika’s. Verwijder de zaadlijsten en snij in blokjes.
* Schil de mango en snij het vruchtvlees in blokjes.

* Verhit de olie in de wok, bak de pangasiusfilet ongeveer 5 min. en leg opzij. Bak de sugar snaps en de paprika’s in het braadvocht ongeveer 2 min, blus met de groentebouillon en kokosmelk, en laat zo’n 7 minuten sudderen.

* Schep de vis en de mango met de geraspte kokos erdoor en verwarm kort mee. Breng op smaak met zout en paprikapoeder. Serveer met rijst.

Goedgekeurd door de kinderen, en echt lekker. Smakelijk!

Geplaatst op

Keukenrobot of food-processor, of allebei?

Bart heeft vanmiddag excellent gekookt, maar zijn recept kostte bijna het leven aan mijn soepmixer. Ik hoorde vanuit mijn bureau het ding een amechtig geluid maken, en ging dus een kijkje nemen. Zodra ik het ding echter in handen kreeg, trok ik het uit het stopcontact en zwierde het in de ijskast: het was gloeiend heet!

Bart stond er schaapachtig op te kijken: zijn recept vereiste dat hij blokjes kipfilet fijnmaalde en ze vermengde met vers wit brood. Maar een soepmixer is natuurlijk geen vleesmolen, en het lukte aan geen kanten. Ik heb dan de handhakmolen van Tupperware bovengehaald, waarmee het min of meer lukte. Wel bijzonder lekker, eigenlijk: fijngehakte kipfilet vermengen met wit brood en room, en dan quenelles van maken en die koken.

Maar het zette me wel aan het denken, en bracht me op een idee voor een Vaderdagcadeau: een keukenrobot en/of foodprocessor. Ik ben zot van Kitchenaid, maar daar kan je geen groenten mee versnijden, en dat is nu net wat Bart vaak doet. Aan de andere kant is zo’n ding wel excellent om te bakken, en dat doe ik dan weer vaak. Hmmm.

Met andere woorden: wat raden jullie aan, en vooral ook: wat raden jullie af?

Ik had de vraag al op Facebook gesteld, en had massa’s commentaren gekregen. Ik geef ze hier even weer, kwestie van niet redundant te zijn (en ja, ik heb ze gefilterd op idiotieën).

 

  •  kitchenaid is de top
  • Absolute aanrader: thermomix
  • Kenwood chef titanium… Niet de goedkoopste maar wel de stevigste en de de met de meeste accessoires bij. Wel uitkijken want er zijn een paar modellen van de chef…
  • ik: ik heb naar Kitchenaid zitten kijken, en je kan er niet echt groenten mee snijden, die optie is er niet. Vond dat ook meh…
  • Alle gudrun hoe kunde daar nu geen groenten mee snijden? Met uw bladen kunt ge raspen en snijden zonder problemen.
  •  ik: Awel, dan moogt ge mij een productinformatiefiche geven waar dat opstaat. Kijk bv bij VDB: http://www.vandenborre.be/…/kitchen-aid-artisan…
    Geen multifunctioneel mes
  •  Ah merde ik heb het op een food-processor. Wij hebben een aparte food-processor en een keukenrobot.
  •  ik heb de masterchef 8000 van Moulinex. Niet zoveel ervaring met deeg weliswaar!
  •  ik:  Ik wil iets dat bij voorkeur beide kan: ik bak zeer graag, Bart kookt dan weer uitgebreid…
  •  Ge gaat nooit iets hebben wat beiden even goed kan. Ofwel heb je een keukenrobot die wat kan snijden of een foodprocessor die wat kan kneden/kloppen. Dat is wat mijn ma toch zegt.  In de kokschool is het ook kitchenaid.
  • Ik: Dus, basically: twee toestellen? Wordt een duur affaire :-p
  • Jup. Afhankelijk wa ge het meeste gebruikt. Wij hebben een ‘dure’ kitchenaid en een ‘goedkopere’ keukenrobot.
  •  kitchenaid is heel goed, maar je moet er rekening mee houden dat dat niet zo krachtig is. Ik wou bv vaak eigen brood bakken en er werd me aangeraden om voor een kenwood te gaan. Ik ben er nog altijd heel content van. Je kunt losse stukken bijkopen, een foodprocessor en een hakker zit ook in het gamma (en ook een stuk om ijs te maken, hakkertjes voor hardere zaken enz enz) (maar het blijft een duur affaire)
  •  De Moulinex werd mij voor de combo al aangeraden
  • Ik wil me niet teveel moeien, maar met een thermomix heb je slechts één toestel nodig. Je kan hakken, kneden, stomen, opkloppen, wegen,… Niet goedkoop maar elke eurocent waard.
  • Thermomix is ZEER goed maar een goed hoopje duurder dan 2 aparte goede apparaten als ik mij niet vergis.
  •  Misschien, maar zal dan zeker niet zelfde kwaliteit zijn
  •  Magimix Cuisine 5200XL, wordt zelfs door larp leukenploegen gebruikt
  • Bij Kenwood alles in1
  •  Ik: blijkbaar dus ofwel twee Kitchenaid dingen, of 1 Kenwood of Magimix. Ik denk dat ik Bart De Waele ga laten kiezen.
  •  Groenten fijn maken doe ik met de ExtraChef van Tupperware of met de Mandochef Tupperware (afhankelijk van de gewenste vorm). Kneden doe ik met de Bosch MUM5. En om brood te bakken schakel ik Wout in.
  •  Wegblijven van Domo Pro. Kneedhaak komt niet tot onderaan, wel krachtige motor.
  • Kitchenaid voor mij number 1!!!!!!!!

     Petra Vanhoutte ik maak feilloos brood deeg met mijn kitchenaid. Super machines zijn het. Heb ook de food processor

  •  Wij hebben ne Magimix 5200. Kan veel, alleen botercreme maken lukt me niet met dat ding…
  •  Wij hebben al jaren Kenwood (al 3 generaties lang). Zijn geld meer dan waard. Kan alles. Nog nooit miserie mee gehad.

En nu jullie…

 

 
Geplaatst op

Handig…

Als kind was ik altijd al mateloos gefascineerd door geknutsel, techniek en al dat soort onzin. Mijn pa was gelukkig een knutselaar van het zuiverste water, en ik mocht altijd meehelpen of op zijn minst meekijken. Ik heb niet het gevoel, eigenlijk, dat de jongens dat ook zo vaak deden, maar dat kan mijn gedacht zijn.

In elk geval ben ik hier in huis ook de knutselaar: ik heb een heel arsenaal aan alaam, en ik denk dat Bart niet eens weet wat we allemaal in huis hebben. Dat doet er eigenlijk ook niet toe, want als er iets moet gerepareerd worden, mag ik aantreden. Af en toe heb ik geen flauw idee hoe ik eraan moet beginnen, en dan zijn er gelukkig nog hulplijnen. Vroeger kon ik met de glimlach naar Jeroom bellen, maar intussen kijkt die enkel nog maar in mijn gedachten grinnikend toe hoe ik zijn gerief vermoos. Er is natuurlijk ook mijn vader, maar die zijn uitleg wil soms wel eens verwarrend werken, als ik zelf niet precies kan uitleggen wat ik nodig heb. Als ik echter heldere, duidelijke vragen stel, krijg ik heldere, duidelijke antwoorden. Maar vooral heb ik enorm veel aan zijn knutsellessen van vroeger. Ja, ik kan een cirkelzaag probleemloos bedienen, of een kolomboormachine. Ik weet hoe ik kerstboomlichtjes moet solderen, hoe ik klinken repareer, met welke tape ik de kraan moet vastzetten, hoe ik twee stukken ijzer ruwweg aan elkaar moet lassen (al moet ik daarvoor zijn laspost gaan halen), hoe ik een motorbatterij oplaad of hoe ik glas moet snijden.

Dat laatste is me eerder deze week goed van pas gekomen, toen ik een dekglas voor de gerbilkooi moest snijden. En vandaag… slaagde ik erin om tijdens het grasmaaien om te kijken naar een gillende Merel, en dus mijn kabel overhoop te rijden. Tot zover mijn grasafrijambities.

Maar ik hou er niet van wanneer mijn ambities gefnuikt worden. Ik heb me eerst een half uur zetten mokken aan mijn computer, en heb me toen met wat hulpmiddelen op de zulle gezet en de draad gerepareerd: isolatietape, stanleymes, denudeertang, en een logisch verstand, meer heb je niet nodig. En wat geduld, en een vader die dat vroeger blijkbaar ook tegenkwam, en van wie je dat dus hebt afgekeken.

Merci pa. Een huishouden runnen vraagt ook dat soort kennis, blijkbaar. Toch als ge lomp genoeg zijt om over uw kabel te rijden met de grasmachine…

Geplaatst op

Moederdag 2015

De kinderen waren al op toen ik opstond, maar hadden niet aan het ontbijt of zo gedacht: ik mocht zelf beginnen met tafels af te kuisen en koffiekoeken in de oven te schuiven en zo. Ach ja… Op moederdag doet een moeder wat een moeder doen moet, zeker?

Maar ze hadden wel allemaal cadeautjes voorzien, en hoe!

Merel had een versje, een kaartje en een kadertje voor me, om daarin oorbellen op te hangen. Goed gezien van de juf!
Kobe had me dan weer een hangvaasje gemaakt, alweer met een kaart erbij. En Wolf? Die had een pracht van een paarse ketting in elkaar gestoken. Ik ga alleen het touwtje moeten vervangen, want er was alleen keuze tussen dat bruine postkoord en wit touw, en ‘Dan wordt het Anderlecht, mama, en dat kan ik je toch niet aandoen!” Juist ja, zoonlief!
En van alle drie samen (en van Bart, natuurlijk) kreeg ik een machientje om melk op te warmen en meteen ook stevig op te schuimen. Yes! De hints die ik gegeven had, waren deze keer wel in vruchtbare aarde gevallen, blijkbaar :-p

Tegen ’s middags reden we naar Ronse, voor de stilaan traditionele kouwe plat. Nelly had hem deze keer zelf gemaakt, en vooral de asperges waren voortreffelijk! Dank u, Nelly!

De jongens namen het grote open grasveld dankbaar in gebruik, en oefenden hun rugbyworpen en tackles. We moeten dringend onze eigen tuin aanpakken, heb ik zo de indruk!

Geplaatst op

Snelle hamburgers

Op woensdag moet het snel gaan, en dit is blijkbaar wel een voltreffer bij de kinderen, ja.

Simpel: hamburgers. Maar dan wel met lamsburgers, wit bagnatbrood, gebakken champignontjes, sla, kerstomaatjes, schijfjes wortel, augurk, en een sneetje kaas. Snel klaar, en met zeer veel smaak naar binnen gespeeld, dat was hier wel duidelijk.

IMG_5024

Geplaatst op

Appelroosjes

Ik heb al veel vraag gekregen naar hoe je die appelroosjes, zoals op de vorige post, nu eigenlijk maakt. Wel, eigenlijk zijn ze poepsimpel. Ik zag ze passeren via de FB van een vriendin, uitgelegd in een kort Engelstalig filmpje. Recepten in filmpjes van drie minuten kunnen altijd op mijn aandacht rekenen :-p

IMG_5009

Maar het is echt, maar echt niet moeilijk. Wat heb je nodig voor zes stuks?

* twee rode, liefst echt volledig rode appels
* een vierkant vel bladerdeeg (bv. diepvries bij Aveve)
* beetje abrikozenconfituur
* citroensap
* poedersuiker voor de afwerking

– Je halveert de appels en prutst er het klokhuis uit. Dan snij je ze, dwars op de uitsnijding, in dunne, dunne plakjes zodat je halve maantjes krijgt.
– vul een kom met water, doe er het sap van een halve citroen bij, en kook daarin je appelschijfjes drie minuten in de microgolf. Laat grondig uitlekken. Let op: laat ze niet nog even in het water staan, of je bent je rode kleur kwijt (heb ik ondervonden)
– rol je vel bladerdeeg nog net iets dunner uit, en snij in zes gelijke repen.
– leg een streepje confituur in het midden van de reep, schik de appelschijfjes netjes op de rand, half overlappend, en zorg dat het rood mooi uitsteekt boven het bladerdeeg
– vouw de repen dicht over de rand van de appeltjes zodat ze vast zitten, en rol op. Zet in een cupcakevormpje, of nog beter, een rammequin, zodat ze wat breder uitstaan.
– zet 40 minuten in een voorverwarmde oven van 190°, maar zet liefst de heteluchtfunctie uit, want anders verbranden de randjes.
– laat een beetje afkoelen, en bestrooi met poedersuiker.

IMG_4976

Het filmpje vind je hier:

Geplaatst op

Tomaten gevuld met geitenkaas en kruiden

De vorige keer zagen ze er niet echt appetijtelijk uit, mijn tomaten, maar deze keer wel, en daarom heb ik ze nog eens op foto gezet. De uitleg blijft dezelfde, maar ik zet er hem voor uw gemak ook nog eens bij. Een aanrader, toch wel.

IMG_4862

De vulling bestaat dus uit zachte geitenkaas, tijm, paneermeel, eieren, ui en verse basilicum. Bijzonder snel gemaakt, maar het moet wel nog twintig minuutjes de oven in. Of, zoals iemand opmerkte: de uitgeholde tomaten eerst een paar minuten in de microgolfoven zetten, dan vullen, en dan nog eventjes in de oven.

Te vinden op pagina 92 van ‘Gezond koken in een handomdraai’ van Weight Watchers, en 7 propunten per tomaat.

Geplaatst op

Vakantie

Vakantie, dat is ook plots twee jongens die verdwijnen. Een klasgenootje van Kobe is recent in de buurt komen wonen, en ze waren gisteren even langsgekomen om te vragen of Kobe mocht komen spelen. Hij is dus deze morgen richting Nathan vertrokken, is even thuis gekomen om te eten, en was daarna weer weg. En Wolf? Die kreeg een smsje van een vriendje, of hij niet af kwam. GSM in de broekzak, fietsslot rond het stuur, en weg was hij.

En toen waren Merel en ik dus plots alleen. We zijn dan maar boodschappen gaan doen met de aanhangfiets, en dat vond ze zalig. Tot hiertoe moest ze in het kinderstoeltje, maar ik wilde die aanhangfiets wel eens uitproberen. Het is nipt, maar het lukt wel. Alweer een tijdperk afgesloten. Het gaat snel…

En verder zijn we haar kamer aan het uitmesten. Normaal gezien kan ze zelf haar kamer bijzonder goed netjes houden, maar nu had ze het te ver laten komen, en zag ze er zich geen man meer over. Daarbij, haar kasten moesten ook dringend aangepakt worden: alle babyspullen en ontgroeid speelgoed eruit, en alle nieuwe dingen erin. Ik ga meteen ook haar meubeltjes wat verschuiven zodat het groter lijkt. Op deze manier ziet ze het wél zitten, en is ze me fantastisch aan het helpen.

Vakantie voor mij is dus kinderkamers opruimen. Zucht. Maar het geeft wél een goed gevoel achteraf. Gelukkig maar.

Geplaatst op

Lifehack: diepvries organiseren

Ik heb een hekel, of beter, ik hàd een hekel aan mijn diepvries. Altijd stampvol, geen idee wat er nog inzit, waar het inzit, en hoe lang het er al inzit, en altijd ijskoude poten als ik iets moest zoeken. Plus dan de keren dat de uitgehaalde spaghettisaus dan plots tomatensoep bleek te zijn, of zo.

Ja, ik heb het een tijdje volgehouden om plakkertjes op de dozen te zetten, met daarop de inhoud. Maar dan vond ik die plakkertjes weer niet meer, of was de doos te vochtig om te blijven plakken, of kreeg ik het oude plakkertje er niet af en schrapte ik dan maar, of…

Niet dus.

Tot ik bij een vriendin een schitterend idee had, en dat dan zelf maar uitgewerkt heb.

Men neme een rol papier zoals die van de Ikea, en snijde daar een stevig stuk af, de halve lengte van de diepvries. Men kleve dat stuk papier op de deur van voornoemde diepvries. Men zoeke een alcoholstift of iets in die stijl,  men schrijve een nummer op de doos, en het corresponderende nummer mét inhoud op het papier, en voilà! Oh, en de stift leg je daarna op de diepvries zelf, zodat je die niet kwijtspeelt. Nee serieus, het werkt, toch voor mij. De inhoud met datum is bijzonder snel opgeschreven, na een tijdje zijn al je dozen genummerd, en je ziet in één oogopslag wat er zoal nog inzit. En je hoeft dus ook niet meer je dozen te openen om de inhoud vast te stellen, je zoekt gewoon het juiste nummer.

IMG_3546

Na verloop van tijd vervang je gewoon het papier, en schrijf je de paar dingen die overblijven, over. Het is overzichtelijk, en voor mij werkt het. En ik kan ook onmiddellijk zien wat ik nog wil uithalen om mee te nemen naar school die middag.

IMG_3547