Kerstmis

Gisterenavond hebben we eenvoudigweg met de kinderen doorgebracht.

Eerst pizza eten, dan ‘dessertjes’ maken met een grote doos diverse soorten nonnebillen (ook wel spek of marshmallows genoemd),  naar Mega Mindy kijken, en dan cadeautjes opendoen. Ze hebben ervan genoten.

Vandaag stond er wél een familiefeest op het menu, meer bepaald bij mijn ouders, met mijn broers en hun kinderen.

Mijn ma had voor heerlijk eten gezorgd, onder andere hazenruggen, waarvoor ik ’s morgens nog de gratin dauphinois had staan maken. Ik moet dat echt eens meer doen, want het was verdomde lekker.

Verder was het een gezellige bedoening: ik zie mijn broers veel te weinig om goed te zijn, en dus hebben we honderduit zitten kletsen, terwijl de vier kleine jongens tussenin voortdurend aandacht vroegen. Wolf is bijna zes, Alexander is er vier, Kobe is twee, en Nand is 9 maanden. Je kan het je dus wel voorstellen.

Hierbij dus een fotootje van mijn liefste met de kleine Nand, zoontje van mijn jongste broer.

Bartennand

Boek

Ik ben eindelijk weer aan het lezen gegaan. Mijn goeie voornemen voor 2009 was minstens 1 boek te lezen. Erg he, als je weet dat als tiener vijf boeken per week las.

Ik ben me dus aan het haasten om mijn leven te beteren. Nee, nu overdrijf ik, maar ik denk dat ik niet aan vijf exemplaren kom op het ganse jaar.

In elk geval heb ik nu The Lost Symbol van Dan Brown ter hand genomen. Ik had die gekregen van Proxis op een van de Brussels Girl Geek Dinners, en ik zou het jammer vinden als die hier gewoon zou staan, zonder gelezen te zijn.

Voorlopig vind ik hem goed, al vind ik het bijzonder jammer dat ik telkens weer Tom Hanks voor me zie, als ik aan het hoofdpersonage denk. Stom eigenlijk, in mijn hoofd was Langdon veel knapper en charismatischer.

Twunch

Gisteren à l’improviste nen twunch gecalled, en tegen vier uur was er vijf man ingeschreven. Niet de moeite dus om de Wok-Away te verwittigen, vijf man was niet direct een probleem.

Tot vanmiddag dus. Toen waren we plots met vierentwintig, en heb ik nog het concept mogen uitleggen aan de mensen daar, want die waren een beetje gestresseerd. Soit, het was gezellig, we hebben allemaal eten gekregen, en het was dus voor herhaling vatbaar.

Daarna ben ik nog met Annick en Wouter even tot aan de Cora Kemperman gewandeld (ik moest iets laten herstellen) en dan bij Max een koffie gaan drinken. Zij kenden Max niet eens, zo’n Gents instituut (zeker nu Bloch dicht is).

Al bij al een heel gezellige middag gehad. Helaas veel te weinig verbeterd, maar ik heb nog wel wat tijd 🙂

Sinterklaas

Uiteraard kwam vandaag ook Sinterklaas hier ten huize.

De foto’s en filmpjes spreken voor zich :-p

voorpret1

De voorpret bij het zetten van de schoentjes was groot!

voorpret2

schoentjes

The loot :-p

loot

De volgende morgen:

Wolf

spelenachteraf

Onverwacht gezellig

Deze morgen moest ik examen afnemen in mijn vierdes. Aansluitend moest ik dan ook nog ergens eten zien te vinden. De schoolkeuken ligt stil, en in een broodje had ik geen zin. Mezelf kennende, wist ik dat ik thuis ook niet ging beginnen koken, en toch maar een pizza in de oven ging schuiven.

En toen ging er een lampje branden! Waarom mijn ma niet vereren met een bezoekje? Ik moest toch in de buurt zijn om een staalkaart van gordijnen terug te brengen. Toen ik gezegd had dat ik in die winkel was geweest vorige week, had ze al lachend opgemerkt: “Awel, en gij kunt nie ne keer een beetje verder rijden en tot hier komen of wa?”

Ik dus vanuit mijn klas een SMSje gestuurd, met de vraag of ik bij haar mocht komen eten. Een droog ‘Goed’ was het antwoord, en de leerlingen moesten lachen. SMSen is namelijk verboden voor hen, en ik vond dat ik me  wel mocht verantwoorden waarom ik het dan wel deed. Het idee dat hun leerkracht Latijn ook bij haar ma ging eten, bleek behoorlijk vermakelijk.

Enfin, ik heb er heerlijk gegeten en een gezellige middag gehad. Meer moet dat echt niet zijn 🙂

Open Haard

Een van de voordelen van het feit dat onze verbouwingen zo goed als achter de rug zijn, is dat we onze kachel opnieuw kunnen gebruiken. We hebben een grote houtkachel in de woonkamer staan, eigenlijk bijna meer als decoratief element. Hij is nochtans zeer effectief en bijzonder gezellig, vooral als we de deurtjes volledig openschuiven: dan krijg je bijna het effect van een echte open haard.

Maar oordeelt u vooral zelf :-p

openhaard

Yay!

Ik heb ne living, ik heb ne living, ik heb ne living!!! En een bureau, en een bureaukast, en een andere grote kast, en lichten aan het plafond, en een boekenkast, en terug deftige zetels, en weer planten in mijn huis en en en en en…

Yup, de verbouwingen zijn achter de rug! Vandaag hebben we gekuist: de parketvloer is volledig met zwaar detergent gereinigd, opnieuw ingeolied en gezeept. Alle meubels zijn afgekuist en staan er terug, en nu kan ik beginnen met dozen leeg te halen en kasten op te vullen.

En nee, ge krijgt nog geen foto’s of filmpjes. Die komen pas als de rest ook in orde begint te komen.

Maar ik ben zo content als een klein kind met Sinterklaas. Een beter verjaardagscadeau had ik me niet kunnen dromen! (Al komt die DVD-HDD-recorder die ik gekregen heb van Bart, en waarmee ik programma’s op DVD kan zetten voor school, toch wel dicht in de buurt!)

Schoonouders

Ik hoor vaak mensen verzuchtend zeggen dat ze alwéér naar de schoonfamilie moeten. Ik snap dat dus niet hé.

Gisteren zijn we uitgebreid gaan eten bij mijn schoonouders. Dat is altijd een bijzonder copieuze, maar vooral ook ongedwongen en gezellige boel.

Zodra we binnenkomen, vliegen de kinderen hun grootouders om de nek, om dan te gaan spelen en op jacht te gaan naar de kaasjes (van die blokjes Apéricube met een druifje op geprikt). Doorgaans word ik dan gesommeerd het haar van Barts nonkel bij te scheren en hem weer toonbaar te maken :-p

Zodra iedereen gearriveerd is (7 volwassenen, twee kinderen) wordt er geaperitiefd: champagne met een keur aan ongelofelijk lekkere hapjes, zoals hammousse, foie gras, verse garnaaltjes enz. Yup, mijn schoonmoeder kan er wat van.

Aan tafel krijgen we steevast voorgerecht, soep, hoofdgerecht, dessert en taart. In niet mis te verstane hoeveelheden, menig restaurant kan er een puntje aan zuigen. Of wat had u gedacht van zalmcarpaccio met warme toost, tomaat-pompoensoep, mosterdgebraad met spruitjes, bloemkool, minikroketjes en beken saus, en als dessert zelfgemaakt roomijs (neem dat room maar letterlijk: 1 liter room, 250 gr suiker, 8 eieren, mixen, invriezen, klaar) met warme chocoladesaus. De taart was er deze keer niet bij, maar dan wel ongelofelijk leuke marsepeinen pompoentjes, kleine cakejes en diverse soorten chocolade en andere snoepjes voor bij de koffie.

Tussenin wordt er rondgelopen, gespeeld met de kinderen, naar de koers gekeken, afgeruimd, gigantisch veel gekletst en gediscussieerd, en wijn gedronken.

Ik kan u verzekeren: ik heb nog nooit verzucht dat ik alweer naar mijn schoonouders moest. En zeker niet als, zoals vandaag, als added bonus, één van de kinderen daar mag blijven slapen voor een nachtje of twee.

Schoonouders: ge hebt er van soorten, maar die van mij krijgt ge niet, ik hou ze lekker zelf!