Dit jaar hebben we het aloude stramien wat kunnen veranderen: vorige jaren spraken we op kerstavond altijd af met Jeroen en – oorspronkelijk – mijn ouders, en Roeland zagen we dan wel op nieuwjaar of zo, want die sprak op kerstavond af met zijn schoonfamilie. Op kerstdag kwamen we dan samen met Barts ouders en broer. Nu, dat laatste was uiteraard ook al behoorlijk veel veranderd: eerst was Jeroom weggevallen, en dan verhuisde Nelly naar een service flat. Die eerste jaren kwam ze wel nog mee naar afwisselend ons of Koen, maar de laatste jaren ook al niet meer.
Dit jaar hebben we afgesproken met Koen dat kerstdag voor ons niet meer hoeft, en dat we dan liever in een minder drukke periode afspreken, namelijk op Allerheiligen, wat we vroeger sowieso altijd deden. Na wat gepalaver over en weer bleek het ook voor de jongens te kunnen op kerstdag, wat ervoor zorgt dat we hier morgen met veertien gaan zijn, en dus voor het eerst met Roeland en zijn gezin erbij.
Vanavond was het dus een heerlijk rustige avond, in pyjama en met pakjes en cadeautjes. Arwen was hier ook, en Bart had allerlei hapjes en knabbels voorzien. En er waren cadeautjes. Veel cadeautjes. Arwen had zelfs voor iedereen iets voorzien, wat echt niet nodig was.
Bart kreeg een set boxen voor in zijn bureau – hij had die zelf gekozen – en een doosje van zijn favoriete nootjes, en van Arwen een certificaat voor beste dad jokes.
Wolf kreeg een vinyl van Fleetwood Mac van ons en een vinyl van Jack Harlow – een van zijn favoriete artiesten, blijkbaar – van Kobe, en een tekening van Orion, de UGent Racing auto van vorig jaar van Merel. Oh, en hij en Kobe kregen samen ook nog twee nieuwe poolkeus van ons, want de andere zijn wat versleten intussen.
Voor Arwen had ik een leuke mok voorzien, met een ginger kat erop, een verwijzing naar haar allerliefste Viggo. Merel had diezelfde Viggo ook getekend met oliepastels. Daarnaast kreeg ze ook zo’n set van die mouwloze handschoentjes in relatief felroze.
Kobe kreeg Toxicity van System of a Down van ons op vinyl, en Californication van de Peppers van Wolf. Ze hangen die dingen aan de muur in de living van hun kot, en dat ziet er fantastisch uit, vandaar. Van Merel kreeg hij een andere hoes van de Peppers, By The Way, maar op tekening, echt knap gedaan. Daarnaast kreeg hij ook nog een set bluetooth oortjes van mij, die ik gewonnen had op de laatste quiz, en van Arwen een mega wijze Pokemonkaart van een Vindingrijke Wasbeer en een voucher voor 10 euro op Steam.
En Merel, die werd al helemaal bedolven onder de cadeautjes. Ze vroeg en kreeg van ons een hele mooie pyjama, en een paar kerstsokken zoals altijd. Van Wolf kreeg ze een kleurboek – no cap – en van Arwen een reeks Ligamistiftjes. Van mij kreeg ze er ook drie, de kersteditie, maar van een ander merk. Van Kobe kreeg ze een vinylplaat van Gracie Abrams, maar die was jammer genoeg nog niet toegekomen, dus had hij de hoes afgeprint en in een envelopje gestoken.
En ik? Wel, ik kreeg enkele fantastische cadeautjes! Arwen gaf me een boek, maar niet zomaar eentje:
De Hobbit in het Latijn! De max gewoon!
Ik had het niet gedacht, maar Barts cadeautje ging daar zelfs nog boven! Mijn oud-leerling Kamiel is een creatieve duizendpoot – hij heeft een Emmy gekregen voor Sorry voor Alles – die vooral ook bezig is met nuttelozeborden.be, een geniaal idee met overal jawel, nutteloze bordjes. Moet maar eens kijken op de site, het is hilarisch! Ik vind die al heel lang de max, en had zo’n nutteloos bordje dan ook op mijn Wishlist gezet. In al mijn arrogantie had ik er ook bijgezet: “Maar dan wel een gepersonaliseerd eentje, je moet het hem maar vragen.” Wat Bart dan ook deed, en dat leidde tot de volgende conversatie:
Blijkbaar heb ik toch nog een blijvende indruk achtergelaten bij sommige van mijn leerlingen :-p
Enfin, deze namiddag zat er effectief een envelop in de bus met het volgende:
Héérlijk! In drievoud, en dan nog eentje met een dt-fout, waarvan Kamiel weet dat ik er allergisch voor ben.
Ik ben nog aan het denken over waar ik ze ga hangen. Eentje in mijn lokaal, als ik er ooit eentje heb van Latijn. Eentje ergens hier in huis, da’s zeker. Dat moet ik wel nog overleggen met de rest van het gezin, maar bon.
En die dt-fout? Eens bespreken met de collega’s Nederlands, dat is zalig.
Oh, en van Wolf kreeg ik nog twee mini borduursetjes, compleet met ringetje en al. Frida Kahlo op het ene, bloemetjes op het andere. Ideaal voor tijdens de creaclub, me dunkt.
Enfin, heel blij met mijn cadeautjes!
En toen keken we met zijn allen naar Love Actually, bracht ik opa terug naar huis, ging Kobe nog een aantal uur studeren, en zaten we voor de rest nog gezellig wat te kletsen.
Een kerstavond in familie, in alle comfort, met een fijne film, fijne cadeautjes, lekker eten, pyjama’s… My kind of Christmas.
