Acta Diurna de muliere ludenti
Dat ik rare kinders heb, dat mag niemand verbazen.
Maar onderstaand filmpje bewijst nog maar eens hoe raar ze soms zijn. Ik denk dat ze al ongeveer een kwartier bezig waren, en eigenlijk waren ze al een beetje uitgegiecheld. Gelukkig zat er nog net genoeg giechel in om een klein stukje te kunnen filmen.
Ideaal om te bekijken als u eens aan een lach toe bent. U wordt hier spontaan vrolijk van. Enfin, ik toch.
Toen ik de foto van de dag postte, moest ik eraan denken: ik heb het nog niet gehad heb over vrijdag=taartdag van mijn zesdes.
Ik heb een vrij grote groep zesdes dit jaar, 23 man sterk, en die spreken tegenwoordig onderling af om een taart te bakken op vrijdag. Ik snij die dan vlak voor het speelkwartier aan, en zo heeft iedereen een klein stukje. Ha ja, want een taart in 24, dat valt klein uit.
Hoe is dat gekomen? Ik weet het eigenlijk niet met zekerheid. Ik vermoed dat het gestart is met de verjaardag van Stephanie, toen haar vriendinnen een cake mee hadden. Ze vonden dat toen enorm gezellig.
Daarna ben ik beginnen dreigen bij twee van mijn grootste kletskousen: “Freek, als ge nu nog één keer uw mond opendoet tegen uwe gebuur, moet ge een taart bakken tegen volgende week!”. Freek kon zijn mond niet houden, en toen hadden we fantastisch lekkere appelcake. En sindsdien volgen de cakes en taarten elkaar op: regenboogtaart, brownies, chocoladecake, een soort broodpudding met kersen…
Mijn verjaardag viel ook net op een vrijdag, en toen had ik mijn standaard kokostaart mee. Ze doen niet allemaal mee, jammer genoeg, maar vinden het precies wel allemaal even lekker. Maar eigenlijk heb ik er totaal niks mee te maken: ze regelen dat compleet onderling, en zijn ook onderling op het idee gekomen. Ik zorg alleen dat er een mes is, en heb ook een rol keukenpapier meegenomen zodat er geen kruimels achterblijven.
Ik vind het eigenlijk helemaal niet erg ^^
Punten voor wie weet naar wat ze hier samen lagen te kijken op de iPad, terwijl Bart en ik datzelfde meezongen en lekker onnozel deden aan de keukentafel.
Omdat vandaag een dag is waarop vooral opgeruimd wordt, krijgt u van mij de Latijntweets van de voorbije maand.
Soms, als ik eraan denk en er die dag iets memorabels is gebeurd, zet ik op twitter en facebook een weetje over de Klassieke oudheid, in maximaal 140 lettertekens. Die van september vond u hier, oktober hier, en november hier.
* Op 4/12 werd het feest van de Bona Dea gehouden, exclusief voor vrouwen. Clodius kwam in 62 AC in opspraak toen hij vermomd aanwezig was.
* Op 5 december 63 AC gaf Cicero het beste van zichzelf in zijn vierde en laatste Catilinarische redevoering. 2076 jaar geleden. Wow.
* Op 7 december, maar dan in 43 AC, is Marcus Tullius Cicero vermoord door soldaten van Antonius. Een icoon ging van ons heen.
* Gisteren, op acht december 65 AC, werd de grote oden- en satirendichter Horatius geboren. Carpe diem, quam minimum credula postero, Leuconoe!
* 11 december: vandaag werd in Rome een van de Agonalia gevierd, een obscure feestdag voor meerdere goden, maar vooral ter ere van Sol Indiges, de Zon.
* Op 13 december werd er in Rome een lectisternium ofte tafel gezet ter ere van Ceres, de godin van het graan, met bijhorend feest natuurlijk!
* 15 december: vandaag vieren we de verjaardag van keizer Nero, die in 37 PC geboren werd. Hij werd amper 31. Felicem diem natalem, Auguste!
* op 17 december werden in het oude Rome de Saturnalia gevierd, ter ere van Saturnus. Meesters bedienden de slaven, en er werden cadeautjes gegeven.
* 18 december: in 218 AC werd vandaag de Slag bij de Trebiarivier uitgevochten, het 1e grote gevecht van de 2de Punische Oorlog, dat Hannibal glansrijk won
* 19 december: vandaag werd in Rome de Opalia gevierd, een feest ter ere van de chthonische godin Ops, om de bewaring van het graan te verzekeren.
* Op 20 december 69 trok Vespasianus, die generaal was onder Nero, Rome binnen om de titel van keizer op te eisen.
* Op 22 december 69 werd keizer Vitellius gevangen genomen en vermoord op de Scalae Gemoniae, of de Gemonische trappen, in hartje Rome
* 23 december: in Rome was er vandaag het Larentaliafestival: ofwel voor de Lares, de huisgoden, ofwel voor Larentia, de voedster van Romulus en Remus.
* 24 december: vandaag in 3 AC werd Galba geboren, die toch de volle 7 maanden keizer zou zijn van het Romeinse Rijk, van 68 tot 69, het vierkeizersjaar.
* 25 december: pas in 336 dook het eerste gedocumenteerde spoor van Kerstmis op in het oude Rome
* 25 december: vandaag werden in het oude Rome ook de Brumalia gevierd, het winterzonnewendefeest ter ere van Saturnus en Ceres, en later ook Bacchus
We hadden dat nog niet gehad, en het werd zo langzamerhand tijd, dus: familiefeest van de Rombautjes. Er waren massa’s hapjes – dat begint hier precies een trend te worden – er waren nieuwjaarsbrieven, zes al intussen, en er was ook heerlijk brood met kaas, charcuterie, en wijn. Aan de mannen te oordelen: redelijk wat wijn, ja. Het was vooral bijzonder gezellig, vond ik. En onze drie blonde meisjes konden het prima met elkaar vinden, terwijl de jongens intussen een kamp bouwden in de speelkamer, en we die eigenlijk gehoord noch gezien hebben.
Maar foto’s zeggen altijd meer dan woorden.
Dat ik al jaren in het Tolkiengenootschap Elanor zit, dat heb ik hier al vermeld. Alleen heb ik het jarenlang wat laten slabakken. Op de laatste ledendag en FACTS heb ik me zodanig goed geamuseerd, dat ik meteen ook opperde om de Birthday Toast bij mij te laten doorgaan. Ietwat overmoedig misschien ging ik er van uit dat ons huis af ging zijn. Niet dus, maar veel problemen stelde dat eigenlijk niet.
We waren met zijn tienen, dronken op de professor zijn verjaardag om negen uur stipt, en kregen daarna een verkorte versie van Dirks inleiding tot het schrijven van Tengwar, de hele mooie Elfse tekens die Tolkien ontwierp voor zijn Lord of the Rings. Eenvoudig is het niet, maar intussen heb ik het vrij goed onder de knie, denk ik. Alleen moet ik nog wat blokken op de tekens. En ik was duidelijk niet de enige die laaiend enthousiast was.
Nu nog een mooie font vinden…
Met plasticine spelen is duidelijk een ernstige bezigheid!
Al dat binnenzitten, daar wordt ne mens op den duur stapelzot van. Vorige week was dat ook al zo, en vandaag bleek dat weer het geval te zijn.
En dus laadde ik, na Merels middagdut, de kinderen in de auto, en reden we naar de Blaarmeersen, naar de grote speeltuin daar.
Ze hebben er echt van genoten, ondanks het feit dat het begon te druppelen.
We zijn doorgegaan omdat het te donker begon te worden, en toen dacht ik er plots aan dat we vlak bij ’t Fabriekske zaten, dat Kobe nieuwe schoenen nodig had, en dat er misschien al wel een soldeke kon gescoord worden.
Een half uur later stonden we terug buiten met mooie stevige stappers voor Kobe, voor twintig euro, en hadden we aan de overkant nog een gilet gekocht voor Wolf voor de volle 12 euro. Oh, en ik heb eindelijk een cover voor mijn nieuwe GSM, eentje van Guess aan halve prijs.
Goeie namiddag, heet zoiets.
Voor wie niet weet wat Yule is: de viering van de winterzonnewende, waarop de dagen eindelijk weer langer beginnen te worden. Een ganse uitleg kan je vinden op wikipedia, en wel hier.
Goeie vrienden van mij zijn niet bepaald christelijk te noemen, en vieren daarom het Joelfeest. Het was door omstandigheden een weekje te laat, maar niemand die daar wakker van lag. Met zijn zestienen waren we in dat kleine huisje. Er was eten voor dertig man, denk ik: bij het principe van pot luck brengt iedereen toch altijd meer mee dan hij zelf ooit zou opeten, vandaar. Er was soep, gratin – véél gratin – geglaceerde ribben, samosa’s, quiche, paté, enfin, er was vooral veel. En lekker!
Er was ook vuur. Dat hoort zo, op Yule. En volgens traditie had ook iedereen een verhaal mee. De gastvrouw begon met de uitleg rond Yule zelf, en aansluitend daarop volgde iemand met het verhaal rond de Eikenkoning en de Hulstkoning, een echt Yuleverhaal.
Enfin, er waren massa’s verhalen, er was zelfgemaakte gluhmede, er was heerlijk eten, er was aangenaam gezelschap, er was vuur, er waren cadeautjes, en er was gelach.
Meer moet dat voor mij niet zijn, zo’n Yule.