Gisteren heb ik de hele voormiddag alweer op school gezeten. We zijn namelijk met twee collega’s Nederlands volop bezig met een echte leeshoek. De schoolbib zit in een zeer groot lokaal dat wel permanent als lokaal Nederlands gebruikt wordt, maar waar achteraan nog voldoende plaats is, zeker als we enkele kasten wegdoen die gevuld zijn met oud vakspecifiek materiaal. En met oud bedoel ik dan: spellingwijzers uit 1984 – de spelling is al vier keer veranderd intussen – Artis Historiaboeken, eentje met zelfs de spelling “den Chineeschen afgevaardigde” en wel meer van dat soort dingen.
Enkele kasten hebben we al leeg kunnen maken en een halve papiercontainer gevuld, en we hebben intussen ook een hele reeks eigentijdse Engelstalige romans uit die kasten gevist en apart gezet.
De bedoeling is om daar nu enkele zetels te zetten – die hebben we al, we moeten ze enkel nog ophalen – en een tapijt, enkele lampjes, wat plantjes en dergelijke. Wie wil, mag dan in alle rust over de middag in een prikkelarme omgeving zitten lezen. Voor sommige leerlingen kan dat ook echt wel nodig zijn. denken we.
Mijn rug vond het niet zo leuk, maar het gaf wel voldoening om het vooruit te zien gaan. Hopelijk heeft het nu ook succes.