Korte Latijnse novelles, het is eens wat anders.
Deze twee boekjes zijn gericht op leerlingen of enthousiastelingen van het Latijn die wel wat woordenschat en grammatica onder de knie hebben, maar ook zeker geen universitair niveau. De bedoeling is dat ze gewoon vlot kunnen lezen, zonder al te veel na te denken, en dus dat Latijn oppikken zoals je een Frans boek leest. En er dus gewoon leesplezier aan hebben.
Lukt dat?
Mja. Het komt uiteindelijk neer op een relatief kinderlijke taal met korte zinnetjes, ook al is de inhoud nog best wel oké. De auteurs maken de keuze tussen ofwel een bijzonder simpele grammatica en wat meer vocabularium, ofwel een zeer beperkt vocabularium – dat doorgaans ook nog achteraan quasi helemaal wordt opgegeven – en een iets moeilijkere zinsbouw. Al is dat moeilijk zeer relatief, geloof me.
De Clodia nam ik ter hand omdat ik in het vijfde Catullus met zijn Lesbiagedichten – Lesbia is een pseudoniem voor Clodia – lees, en in het zesde de Pro Milone van Cicero, waar hij het heeft over de dood van Clodia’s tweelingbroer. Je krijgt hier dan ook beide verhalen door elkaar verweven, en dat maakt het best wel oké. Is dit bruikbaar op school? Goh, nee, want geen authentieke teksten. Je zou kunnen zeggen: maar dit is toch nu geschreven door een ‘echte’ auteur en daardoor ook authentiek? Nee, want dit heeft niet de bedoeling literatuur te zijn, maar is echt gericht op studenten en dus speciaal voor hen geschreven in een taalgebruik dat geen enkele echt vlotte spreker ooit zou hanteren.
De Carmen Corvi had ik dan weer uitgekozen omdat ik de stijl van de voorpagina herkende: Lovecrafts Cthulhumythos. En jawel, ik kreeg een crossover van een Romeins verhaal en een stukje Cthulhu, en ik vond het best wel grappig. Een meisje wordt priesteres van de Romeinse goden en heeft een kraai als huisdier, tot dat plots niet meer mag van diezelfde goden. Daarop vlucht ze en komt ze terecht bij een andere priesteres – nota bene haar tante – die Cthulhu dient. Samen roepen ze Cthulhu op om hem de Romeinse goden te laten vernietigen, maar wanneer Cthulhu daarna ook de rest van de wereld wil vernietigen, vinden ze samen een manier om hem te stoppen.
Het taalgebruik is hier echt wel storend kinderlijk, maar wellicht voor leerlingen net daardoor vlot leesbaar.
Ik denk dat ik het eerste misschien wel eens ga aankopen, en kijken wat ik er praktisch gezien mee kan doen. Niet veel, wellicht.