Ik moest Kobe met een stel medescouts afzetten aan het zwembad van de Rozenbroeken voor het jaarlijkse groepszwemmen.
Ondanks het feit dat het eigenlijk maar grijs en miezerig was, vond ik het het ideale moment om toch even van de herfstkleuren te genieten, te kijken of de rug de beweging eigenlijk wel apprecieerde – soms verbetert het als ik ga wandelen, soms ook niet – en meteen nog drie caches mee te pikken.
Het ware een pak mooier geweest mocht de zon geschenen hebben, maar ook nu genoot ik, en ik was al bij al een uurtje weg.
En de rug? Die vond het precies wel oké, ja.