Allez ja, first world problems ook wel een beetje.
Mijn auto, een zalige Skoda Eniaq, wordt vier jaar. Dat betekent einde lease, en we gingen die eigenlijk nog een jaar verlengen wegens nog twee herstellingen die moeten uitgevoerd worden, maar waarvoor de verzekering moeilijk doet en ik dat dan ook gewoon heb laten liggen. Meh.
Nu wordt die verlenging van de lease niet aanvaard: ofwel geven we hem terug, ofwel kopen we hem over. Euh. Ik heb wel een auto nodig, en dit is eigenlijk toch mijn goesting. We hadden hem destijds geleased omdat het echt nog niet zeker was hoe lang zo’n elektrische batterij ging meegaan en wat het rijbereik nog zou zijn na vier jaar. Dat blijkt bijzonder goed mee te vallen, dat heeft eigenlijk nog nauwelijks iets ingeboet.
De kostprijs na vier jaar? Net geen 34.000 euro. Kuch. En dan moeten er ook nog nieuwe banden op en zo.
Gelukkig ben ik een nijverig spaarder en heb ik dat geld opzij staan: ik kan hem dus wel contant betalen zonder te moeten lenen, nog die chance. Maar het is precies toch een klein kostje, zou ne mens denken.
Maar…
We moeten hem dus wel nog indienen, hij moet door de garage nagekeken worden, in orde gezet, gekeurd voor verkoop, dan moet de nummerplaat terug, moet de eigenlijke verkoop doorgaan, wordt er een nieuwe nummerplaat aangevraagd en de verzekering geregeld… Ik zal blij mogen zijn als ik hem maar tien dagen kwijt ben.
Soit, we leveren hem in de eerste dag van de vakantie, en dan moet ik enkel nog naar school en de tandarts en het dienstencentrum en de kine, allemaal dingen die ik wel met de fiets kan doen. Alleen nu nog hopen dat het dan niet regent…
En daarna? Is het ding van mij, betaald met mijn zuurverdiende centjes, en moet ik de carrosserie wel eens in orde laten zetten, maar dat hoeft dan niet naar leasingnormen, en dat scheelt ook weer, denk ik dan.
Pff.